Κυριακή 31 Μαΐου 2020

059ΑΑΑ Cosmoidioglossia Αίγυπτος

€ « » ●► $    ▲▼◄► € € $$ € €   ◄ ►▲▼► ◄● « » € 
Οὖτις ἐμοί γ'ὄνομα· Οὖτιν δέ με κικλήσκουσι μήτηρ ἠδὲ πατὴρ ἠδ'ἄλλοι πάντες ἑταῖροι…
€ « » ●► $    ▲▼◄► € € $$ € €   ◄ ►▲▼► ◄● « » €
        € « » ●► $    ▲▼◄► € € $$ € €   ◄ ►▲▼► ◄● « » €

  •   .~`~.  .~`~.           ****              .~`~..~`~.

       € « » ●► $    ▲▼◄► € € $$ € €   ◄ ►▲▼► ◄● « » €



07/03/18--03:00: Σχολιασμός.

Ποια είναι η «Δύση» σήμερα; 
Η ευρώ-αμερικανική της ομιλίας Τράμπ στην
Πολωνία ή η ευρώ-γερμανική της αντίδρασης Γκάμπριελ; (που άσκησε κριτικήστον προηγούμενο). 
Η ευρώ-γαλλική του Μακρόν (που κοντράρεται με τουςΙταλούς για το προσφυγικό-μεταναστευτικό και με τους Αμερικανούς για τη
Συμφωνία για το Κλίμα), η ευρώ-γερμανική της Μέρκελ (που επίσης αντιλέγει μετους Αυστριακούς και επισκέπτεται την Κίνα περισσότερες φορές απόοποιονδήποτε άλλο «δυτικό» ηγέτη) ή η βρετανική της Μέι (που ξερογλείφεται μεΤούρκους και Ινδούς); 
Μήπως είναι η ευρωπαϊκή που καθίσταται όλο καιπερισσότερο οικονομικά εξαρτημένη από εξω-ευρωατλαντικές δυνάμεις ή ηαμερικανική που θεωρεί το ΝΑΤΟ βαρίδι και την Ε.Ε ανταγωνιστή; [i]. 
Και είμαστεακόμα στην αρχή... Πολυδιάσπαση.
Γράφουμε το επόμενο και το αφήνουμε για πιθανή μελλοντική χρήση: 
Μην σαςπαραξενέψει ή μη θεωρείτε αδύνατη μια ανάλογη μελλοντική μεταστροφή τηςΓερμανίας όπως αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών. 
Δηλαδή όπως οι Η.Π.Α θεωρούνότι το ΝΑΤΟ πλέον έχει καταστεί βαρίδι και μέσο εκμετάλλευσης, επιβάρυνσης καιεγκλωβισμού τους, αντίστοιχα να ισχυριστεί παρόμοια πράγματα η Γερμανία γιατην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κρατήστε το. 
Και οι δυο χώρες, εντός αυτών τωνπλαισίων, παρουσιάζονται από άλλους και αυτοπροβάλλονται οι ίδιες ωςαπαραίτητες, ηγετικές και ανιδιοτελείς, υπομονετικές και ανεκτικές (υπομένουνκαι ανέχονται.
 Τι τραβάνε και αυτές οι δύσμοιρες χώρες...).
Επειδή για μεγάλο μέρος της «κοινής γνώμης» πολιτική αναφορά και κριτικήπροσέγγιση σε «Ευρώπη» και «Δύση» δίχως κάποια δόση (δηλητηριώδη ή μη)«αντιγερμανισμού» [ii] είναι σαν σαλάτα δίχως λάδι ή σαν φαγητό στον ατμό(δίχως αλατοπίπερο και μυρωδικά), σας έχω έναν πρόσφατο ορισμό της«Ευρώπης» από έναν Γάλλο:
Ευρώπη είναι η ένωση όλων των ανθρώπων που φοβούνται τηΓερμανία... και αυτός ο ορισμός περιλαμβάνει τους ίδιους τουςΓερμανούς.
Το προηγούμενο δεν αποτελεί ελαφρότητα ή ευφυολόγημα. 
Κάποτε ο Stalinρώτησε τον de Gaulle τι εννοεί με τον όρο «Δύση» και πιο συγκεκριμένα με τονόρο «δυτικό μπλόκ». 
Ο Στρατηγός [iii], αφού τόνισε πως ένα «δυτικό» ή«ανατολικό» ή οποιοδήποτε άλλο μπλόκ είναι μια ιδέα άνευ νοήματος καθώςδιαιρεί την αυτοκρατορία σε πολλαπλά κομμάτια, ισχυρίστηκε πως θα έπρεπε ναυπάρχει μονάχα ένα μπλόκ στην Ευρώπη (αυστηρά ηπειρωτική ευρωπαϊκή ιδέαλοιπόν), που θα αποτελείτο από εκείνους που ενδιαφέρονται να μην δεχθούνεπίθεση από τη Γερμανία [iv]:

Marshal Stalin -- May I ask you what you mean by a western bloc?
General de Gaulle -- Can I ask the Marshal what he means by that? We
29/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία
isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p59.html 2/6
have talked quite a bit about such a bloc. We are continentals. We do
not imagine that the Empire can be divided into several pieces. The
idea of a western or eastern bloc, or a southern or northern bloc,
means nothing in our eyes. We believe it is paramount to create
certain practical things between people interested in the same practical
matters. Basically there should be only one bloc in Europe, one made
up of those people interested in not being attacked by Germany. That
is why the first accord, which we pressed for after the liberation of
France, is the one that we propose.
That being said, it is true that we have immediate neighbors: Belgium,
Holland, Luxembourg, Italy. With these states we have certain
arrangements to make since we live very close to each other. We will
also, without doubt, have similar arrangements with Great Britain, as
we do with Belgium. Luxembourg, and possibly Italy.
In spite of these arrangements, there is no bloc [iv].

Όπως πριν από κάποιες δεκαετίες ο Stalin ρώταγε τον de Gaulle τι εννοεί ότανλέει «Δύση», έτσι παλαιότερα ο Bismarck ρώταγε τον Gorchakov [v] τι εννοεί μετους όρους «Χριστιανοσύνη» και «Ευρώπη».
Εμείς ξέρουμε τι γράφουμε. 
Ταερωτήματα που θέτουμε και όσα γράφουμε περί «Ευρώπης» και «Δύσεως» δενείναι θέμα γούστου ή ιδιοτροπίας [vi]:
Ο Bismarck έδειχνε να χάνει την υπομονή του όταν γινόταν χρήση τωνλέξεων «Χριστιανοσύνη» ή «Ευρώπη» στη διπλωματική γλώσσα. 
ΣταΓερμανικά έγγραφα προ του 1914 υπάρχει μια σημείωση που έκανε ο
Bismarck σε ένα υπόμνημα που είχε συντάξει ο Gorchakov: 
«Ησυζήτηση περί Ευρώπης είναι άνευ αντικειμένου: πρόκειται γιαγεωγραφική έννοια: Ποια είναι η Ευρώπη; (η φράση αυτή γραμμένηστα γερμανικά, στα γαλλικά και στη συνέχεια στα αγγλικά) wer istEuropa? qui est-il l'Europe? who is Europe?».
Και όταν κάποτε ο ίδιος ο Gorchakov υποστήριξε την άποψη ότι τοΑνατολικό Ζήτημα δεν ήταν ούτε Γερμανικό, ούτε Ρωσικό, αλλάΕυρωπαϊκό ζήτημα, ο Bismarck έδωσε την ισοπεδωτική απάντηση:
«Ανέκαθεν συναντούσα τη λέξη Ευρώπη στα χείλη των πολιτικώνεκείνων που ήθελαν κάτι από άλλες Δυνάμεις, το οποίο όμως δεντολμούσαν να ζητήσουν εξ ονόματος τους»... 
Ένας διπλωμάτηςχρησιμοποίησε κάποτε σε μια συζήτηση με τον Bismarck τη λέξη«Χριστιανοσύνη». 
Ο Bismarck είπε: «τι εννοείς με τη λέξηΧριστιανοσύνη;».
 Ο διπλωμάτης απάντησε: «Ορισμένες ΜεγάλεςΔυνάμεις».
 Ο Bismarck απάντησε:«και τι συμβαίνει αν δεν συμφωνούν μεταξύ τους;».
Ρωτάμε και εμείς λοιπόν στις μέρες μας, τι εννοούν όλοι αυτοί με τη λέξη«Δύση»; 
Είμαστε βέβαιοι πως θα πάρουμε απαντήσεις που ξεπερνούν τα δάχτυλατων δύο χεριών [vii] (και εμείς ξέρουμε να δώσουμε όχι μια αλλά πολλέςαπαντήσεις). 
Όποια όμως και αν είναι η απάντηση, η ερώτηση που την ακολουθείείναι:
Και τι συμβαίνει αν τα συστατικά μέρη της δεν συμφωνούν μεταξύ τους;
Σημειώσεις
[i] Trump: 1. The European Union is possibly as bad as China (on trade), justsmaller, 2. NATO is as bad as NAFTA.
[ii] Εμείς δεν θεωρούμε πως η ιστορία της ανθρωπότητας είναι τόσο απλοϊκή καιφτωχή ώστε να συμπυκνώνεται στα βρεφονηπιακού επιπέδου («νεωτερικά»)δόγματα: 
''Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι είναι οι «καλοί» και όλη η υπόλοιπηανθρωπότητα είναι «κακοί»'' (προφανώς αναφερόμαστε στην προ-Σουέζ περίοδο.
Μετά έχουμε Η.Π.Α και Ε.Σ.Σ.Δ). 
Όταν έρχονται σε σύγκρουση και αντίθεση οιοπαδοί, τα παραρτήματα και οι ιστοριογραφίες των δύο προηγούμενωνδημιουργείται βραχυκύκλωμα... 
Η ιστορία είναι πολύ πιο πολύπλοκη και σύνθετηαπό τέτοιου επιπέδου νηπιακές αντιλήψεις ή ιστορικούς οπαδισμούς.
Ειδικά σε ό,τι αφορά τη Γαλλία, αναγκαζόμαστε να σας ταλαιπωρήσουμε με έναεμβόλιμο σχόλιο-παρέκβαση μεταξύ δεύτερης και τρίτης σημείωσης.
Διαβάζω:
 ''Two French soldiers killed by explosive device in Mali''. Ε, αν είναι γιατο καλό της République, δεν πειράζει: France has deployed around 4,000 Frenchtroops in the West Africa's Sahel region as part of Operation Barkhane. 
Λοιπόν -
Στο μεταναστευτικό η Γαλλία δεν έχει αναλάβει τις ευθύνες και τα βάρη που τηςαναλογούν. 
- Πέντε συνεχείς ανανεώσεις της κατάστασης έκτακτης ανάγκηςέκανε τα τελευταία χρόνια. - Στρατιωτικές επεμβάσεις επίσης έκανε.
 - Το ευρώδικής της εμπνεύσεως πολιτικό-οικονομικό εργαλείο (και στρατηγικό σφάλμα)υπήρξε.
 - Μεγάλες ευθύνες για όσα συμβαίνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση και γιακοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής αλλά και τρομοκρατικής φύσεως «μακελειά»,φέρει η γαλλική άρχουσα τάξη. 
- Κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες (η Γαλλία)πάτησε επί πτωμάτων προκειμένου να αναβαθμιστεί (Προφανώς τα παιδιά δενμπόρεσαν να διαχειριστούν την επανένωση της Γερμανίας και τα έκανανμπάχαλο). 
Και ειλικρινά αναρωτιόμαστε:
 Γιατί δεν αναβαθμίστηκε η Γαλλία ειςβάρος της Ιταλίας; (παρά μιλάμε μονάχα π.χ για ιταλική vs γερμανικήαυτοκινητοβιομηχανία;). 
Γιατί μονάχα οι Ηνωμένες Πολιτείες δέχονται κριτική γιατις πολιτικές και στρατιωτικές παρεμβάσεις τους στη Μέση Ανατολή και όχι ηΓαλλία για τις παρεμβάσεις της στην Αφρική και το Σαχέλ ή αλλού; 
Γιατί μόνον ηΓερμανία εισέρχεται στα κοντέρ της «κακότητας» και της «καταστροφικότητας»της λεγόμενης κοινής γνώμης σε ενδοευρωπαϊκή κλίμακα; Τα προηγούμενακαθόλου δεν σημαίνουν πως οι Γερμανοί και οι Αμερικανοί είναι παρθένες σεευρωπαϊκό και ευρωατλαντικό πλαίσιο αντίστοιχα (άλλωστε πρώτον, αυτές οι δύοχώρες δέχονται πυρά πανταχόθεν και δεύτερον, η δύναμη G5 Sahelυποστηρίζεται έμμεσα αλλά ισχνά και από τις Η.Π.Α - όχι όμως από τη Γερμανία),απλά θέτουν το ερώτημα: Γιατί η Γαλλία παρουσιάζεται ως - εκκοσμικευμένηασφαλώς - παρθένα;
Το εθνικό συμφέρον της Γαλλίας - σε ενδοευρωπαική κλίμακα -, βαφτίζεται με
αξιωματικό τρόπο ως συμφέρον του (ευρωπαϊκού) Νότου.
 Ό,τι διεκδικεί και
προωθεί το Παρίσι έναντι του Βερολίνου ή της Φρανκφούρτης, αυτομάτως και
αξιωματικά βαφτίζεται ως συμφέρον του Νότου. Δεν είναι όμως έτσι. 
Ούτε η
συγκεκριμένη ταύτιση είναι τόσο αυτονόητη όσο θεωρείται.
 Δε χρειάζεται φυσικά
να τονίσουμε πως πάλι, για μια ακόμη φορά, τα περί Ιταλίας θα περιοριστούν
μεταξύ «μπουφώνου καραγκιόζη ακροδεξιού Σαλβίνι», αλλά για τη βόρεια και
δυτική Αφρική τίποτα. Μα δεν είναι, πανάθεμα με, το θέμα ο Σαλβίνι και ο κάθε
Σαλβίνι. Το σύμπτωμα ή το αποτέλεσμα είναι αυτός. 
Η Ιταλία τσακίζεται τιςτελευταίες δεκαετίες. 
Κάτι τέτοια βλέπει η Αλγερία και εξοπλίζεται σαν αστακός...
(Α! Και η Ιταλία ήταν η μόνη χώρα με την οποία η Ελλάδα είχε κοινότητασυμφερόντων και προβλημάτων, τόσο κατά την προσφυγική-μεταναστευτικήκρίση, η οποία είναι κρίση της ζώνης Σένγκεν, όσο και κατά την οικονομική κρίση,η οποία είναι κρίση της ζώνης €υρώ).
Τέλος, είπε ποτέ ο Ομπάμα για τους Άραβες ή τους Αφρικανούς παρεμφερή λόγια,όπως αυτά που είπε ο Μακρόν για τους τελευταίους; (Ή μήπως έχει πει κάτιαντίστοιχο ο Τράμπ;). 
Δεν έχει σημασία πως κρίνει κανείς το περιεχόμενο όσωνείπε ο Μακρόν (ο σχετικός ή απόλυτος βαθμός διαφωνίας ή συμφωνίας). 
Ηερώτηση είναι συγκεκριμένη: Είπε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών τηςΑμερικής (για τους Άραβες, τους Αφρικανούς ή για τον οποιονδήποτε) αυτά πουείπε ο Πρόεδρος της Γαλλίας; 
Ορισμένοι ξέρουμε την καταγωγή και εξέλιξησυγκεκριμένων ιδεών (και ξέρουμε πως η ιστορία δεν ξεκίνησε ούτε το 1933 ούτετο 1920).
 Και οι ιδέες αυτές δεν ξεκίνησαν ούτε από τη Βιέννη ούτε από τοΠλύμουθ (της Μασσαχουσέτης).
[iii] Ο de Gaulle ήταν η τελευταία μεγάλη ευρωπαϊκή μορφή. Από εκεί και ύστεραμια ανελέητη καλοζωισμένη κατάντια και παρακμή που φτάνει μέχρι τα σημερινάτης χάλια είναι η «Ευρώπη». 
Με τον Macron να «ηγείται» της χώρας που ηγήθηκεο de Gaulle... (Στις μέρες μας, Τουρκία και Ρωσσία είναι Neo-Gaullist κράτη).
[iv] December 06, 1944, Conversation between General de Gaulle and MarshalStalin at the Kremlin 6 December 1944 from 18:00 to 19:45.
[v] Ο Alexander Mikhailovich Gorchakov ήταν ένας από τους σπουδαιότερους
διπλωμάτες του 19ου αιώνα και Υπουργός Εξωτερικών της ΡωσσικήςΑυτοκρατορίας.
[vi] Wight Martin, Διεθνής θεωρία. Tα τρία ρεύµατα σκέψης
[vii] Και αν συνεχίσουμε με κάνα δύο ερωταπαντήσεις ακόμη, στο 5-10λεπτο η
συντριπτική πλειοψηφία εγκαταλείπει την προσπάθεια να δώσει ορισμό.
2 Ιουλ 2018

07/03/18--07:33: Fragmentum.
Μέχρι να αγγίξεις το ανώτερο επίπεδο στρατιωτικής ισχύος, νομίζεις πως η
σκληρή στρατιωτική ισχύς είναι το παν. 
Μόλις όμως βρεθείς στο απόγειο και στηνκορυφή του πλανήτη και της εποχής σου, συνειδητοποιείς πως δεν είναι έτσι ταπράγματα. 
Οι απογοητεύσεις και οι διαψεύσεις μπορούν να οδηγήσουν σεορισμένα διδάγματα:
• Οι άνθρωποι όταν αλλοιώνουν ή στρεβλώνουν τα δεδομένα, τα πράγματα καιγενικότερα την υπάρχουσα κατάσταση, ώστε να συμμορφώνονται και ναταιριάζουν στις πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις και ιδέες τους, να τις δικαιολογούνκαι να τις δικαιώνουν, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα οδηγηθούν σε δυσάρεστεςεκπλήξεις και οπισθοδρομήσεις.
• Οι πόλεμοι των οποίων οι σκοποί και οι στόχοι δεν μπορούν να διατυπωθούν μεσαφήνεια, είναι εξ ορισμού άσκοποι και άνευ νοήματος. 
Σπαταλούν μάλλον παράεπικυρώνουν τις θυσίες των ανθρώπων, των πόρων και των δυνάμεων πουδεσμεύονται.
• Ο ορισμός των σκοπών και των στόχων πρέπει πάντα να συνοδεύεται, πριν από
την απόφαση για δράση, από την απάντηση στο ερώτημα «και μετά, τι;». 
Αν τοσυγκεκριμένο ερώτημα δεν τεθεί και δεν απαντηθεί με διαυγή και ξεκάθαροτρόπο, τότε οι πιθανότητες είναι εξαιρετικά υψηλές πως τα αποτελέσματα δεν θαείναι τα επιδιωκόμενα και θα οδηγήσουν σε απώλειες και καταστροφές ήοπισθοδρομήσεις.
• Η απόφαση για την έναρξη ενός πολέμου δίχως να υπάρχει καμία ιδέα για τοπώς ο πόλεμος αυτός θα ολοκληρωθεί, υπό ποιους όρους και με ποιον, αποτελείσυνταγή και σίγουρο δρόμο για αέναο πόλεμο και ατέρμονα καταστροφή. 
Τοατέρμονο και το αέναο προκύπτει λόγω της αδυναμίας επίτευξης όσωναναφέρονται στις αμέσως προηγούμενες παραγράφους. 
Η συνεχής απομάκρυνσητους, παρασύρει όλο και πιο βαθιά στον βούρκο του πολέμου και βυθίζει σε μιαρουφήχτρα ή δίνη και ένα σπιράλ καταστροφής 
[i] - η Χάρυβδις του πολέμου -αλλά και σε περαιτέρω σφάλματα [i]:
• Η μη αναγνώριση και η περαιτέρω ενίσχυση και επιμονή επί της αποτυχίας, καιη συνεχής βύθιση σε απώλειες και κόστη, δεν διορθώνει εσφαλμένες πολιτικές καιστρατηγικές. 
Απλώς επεκτείνει και επαυξάνει το κόστος, τις απώλειες και τιςκαταστροφικές συνέπειες της ήττας [i].
• Η στρατηγική γενικά, και οι στρατηγικές ειδικότερα, δεν είναι το ίδιο πράγμα μετα σχέδια εκστρατείας. 
Οι στρατηγικές είναι σχέδια δράσης που αποσκοπούν στηνεπίτευξη των επιθυμητών στόχων με τη μικρότερη δυνατή επένδυσηπροσπάθειας, πόρων και χρόνου, και τις λιγότερες δυνατές αρνητικές συνέπειες.
Τα στρατιωτικά σχέδια εκστρατειών εφαρμόζουν στρατηγικές, δεν υποκαθιστούνστρατηγικές [ii].
Ο διαδικτυακός και εικονικός αυτός χώρος και τόπος δεν αποτελεί φορέα ακραίαςκαι εύπεπτης ηθικολογίας και ιδεολογικοποίησης. 
Τούτων λεχθέντων, αδυνατούμενα δεχτούμε ως επιβεβαιωμένη εμπειρικά και λογική νοητικά την απόλυτηυπερτίμηση της στρατιωτικής ισχύος με σχεδόν «υπεριστορικό» χαρακτήρα. 
Οστρατηγικός σχεδιασμός και ευρύτερα η στρατηγική, δηλαδή το ανθρώπινοπνεύμα, είναι ανώτερα από την στρατιωτική ισχύ [iii]. Οι περιπτώσεις και ταπαραδείγματα απειράριθμα στην ιστορία των ανθρώπων.
Σημειώσεις
[i] Είναι πικρή η ιστορική εμπειρία σε ό,τι αφορά τα συγκεκριμένα (ασφαλώς καιδεν αντλήθηκαν διδάγματα). 
Ας μην επεκταθούμε περισσότερο.
[ii] Απόλυτη σύγχυση επί του συγκεκριμένου επικρατεί στις Ηνωμένες Πολιτείεςτης Αμερικής (οι οποίες είχαν περίσσεια στρατιωτικής σκληρής ισχύος καιανωτερότητας μεταπολεμικά - και αυτό αποτελεί ένα επιπλέον ενισχυτικό στοιχείοτης θέσης που εκφράζεται). 
Εξ ου και αποτελούν μια από τις πλέον τακτικιστικέςμεγάλες δυνάμεις στη γνωστή καταγεγραμμένη ιστορία (η υποκατάσταση τηςστρατηγικής από την τακτική ή η ανυπαρξία στρατηγικού σχεδιασμού και ηπλήρωση από συνεχείς κινήσεις τακτικισμού φέρνει στο νου κομματικοποίηση καιβραχυπρόθεσμο συμφέρον).
[iii] Τα προηγούμενα, υπό καμία έννοια δεν υποβαθμίζουν την στρατιωτική καιγενικότερα την σκληρή ισχύ (όπως π.χ μπορεί να επιδιώκει ένας οικονομισμόςπου είναι του συρμού), καταδεικνύουν όμως κάτι συγκεκριμένο σε ό,τι αφορά τηστρατηγική. 
Τίποτα από όσα διαβάσατε δεν αποτελεί δική μας αποκλειστικάσκέψη.
  •  .~`~.  .~`~.           ****              .~`~..~`~.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου