Καθηγητές:Δεν μας βλέπατε, γιατί σας τύφλωνε η εμπάθεια κ. Καμπουράκη!

Αγαπητέ κ. Καμπουράκη, Είναι απορίας άξιον  πως ένα έμπειρος δημοσιογράφος, όπως εσείς, αντιμετωπίζετε  με τόση ελαφρότητα ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως είναι η βιντεοσκόπηση μαθημάτων σε μια σχολική τάξη δημόσιου σχολείου παρουσία μάλιστα μαθητών.

Θα μπορούσα να σταματήσω εδώ, όντας απόλυτα σίγουρος ότι όσοι διαβάζουν την παραπάνω παράγραφο καταλαβαίνουν απόλυτα τι εννοώ. 

Επιτρέψτε μου όμως να σας πω δυο λόγια παραπάνω. 

Μόνο δύο, για να μη βαρεθείτε κι εσείς διαβάζοντάς με, όπως βαριούνται, καθώς λέτε, οι καθηγητές να κάνουν μάθημα. 

Και θα σας στα πω απλά. 
Τόσο απλά που & να θέλατε, δεν θα μπορούσατε να μην τα κατανοήσετε .

Η τάξη & το μάθημα κ. Καμπουράκη, είναι μια δυναμική διαδικασία που εξελίσσεται εντελώς διαφορετικά από 45λεπτο σε 45λεπτο. 

Στη διαδικασία αυτή μπορεί να υπάρχει ταυτόχρονα ο καθηγητής που κάνει με τον καλύτερο τρόπο το μάθημα του, αλλά μπορεί να υπάρχει & ο μαθητής που για διάφορους λόγους δεν τον ακούει. 
Μπορεί να υπάρχει ο εξαίρετος μαθητής που θα σηκώσει το χέρι του, αλλά και ο αδύναμος που θα διστάσει. 

Μπορεί να υπάρχει ο μαθητής που θα διαβάσει άνετα το μάθημά του, αλλά κι αυτός που έχει μαθησιακές δυσκολίες & θα κομπιάσει στη μία ή στην άλλη, απλή για εμάς, βουνό για εκείνον,  λέξη. 

Μπορεί ένα μάθημα να εξελιχθεί άψογα, αλλά μπορεί να έχει & μικρές ή μεγάλες συγκρούσεις τις οποίες καλείται  να χειριστεί επιδέξια ο κάθε καθηγητής, έτσι ώστε να διαφυλάξει τόσο το παιδαγωγικό κλίμα και την εκπαιδευτική διαδικασία,  όσο και τις σχέσεις των μαθητών του.

Όλα αυτά και πολλά ακόμα (είπα θα πω δύο λόγια), συμβαίνουν καθημερινά σε μια τάξη και που όπως διαπιστώνετε δεν είναι μια καλοκουρδισμένη θεατρική παράσταση προς τέρψιν ακροατών ή θεατών, καλοπροαίρετων αλλά & κακοπροαίρετων.  

Την παραπάνω  παιδαγωγική διαδικασία ένας εκπαιδευτικός που σέβεται το ρόλο του είναι υποχρεωμένος  να την προφυλάξει με κάθε τρόπο από τη δημοσιότητα.

Εμμονική η εχθροπάθεια του γλοιώδους σαλτιμπάγκου Δημήτρη Καμπουράκη, με τους καθηγητές Μέσης εκπαίδευσης

«Το Σύνταγμα ως εκπαιδευτικό φρένο»... εις τας φρένας του «Dealer» μασκών!

Απο την εποχή του MEGA(προ Κορωνοϊού) όπου μαζί με τον ΟικονοΜΑΙΑ & την  MEGA Κοινωνία των Μνημονίων έστρεφαν τον ένα κλάδο εργαζομένων εναντίων του άλλου, 

δεν υπήρχε μέρα που να μην περιποιηθεί δεόντως τους εκπαιδευτικούς με εκλεπτυσμένους δηλητηριώδεις χαρακτηρισμούς με σκοπό να τους σπιλώσει, στιγματίσει & να τους αφανίσει ηθικά & επαγγελματικά!

Η Γερμανοφροσύνη  & η λαιμαργία του ευαίσθητου αυτού & συναισθηματικού σαλτιμπάγκου, να θρέψει τον λαό με κάθε λογής μνημόνια & όχι με ουσιαστική & σε βάθος γνώση, ήταν πρωτοφανής!

Παλαιότερα στο MEGA & τώρα στο SKAI εξακολουθεί & παραμένει ένα εμπαθές σαρκοφάγο παχύδερμο ερπετό, που σε διατεταγμένη ΥπηρεCIA αγωνιά (& δεν το κρύβει), αδημονεί στην κυριολεξία  να ποδοπατήσει, να πνίξει με οιονδήποτε τρόπο κάθε διαφορετική φωνή & άποψη, εκπέμποντας ένα βαθύτατο μίσος ιδιαίτερα σε όλους όσοι δεν συμβιβάζονται & επιλέγουν έναν άλλο τρόπο ζωής ή εκπαίδευσης, από εκείνον που προωθούν τα κατά συνθήκη αφεντικά του...

Το τελευταίο του πόνημα είναι ενδεικτικό, του ποιος είναι τελικά ο πνευματικός & συναισθηματικός κόσμος αυτού του «διαταραγμένου» Μανδαρίνου, προς τέρψιν βεβαίως - βεβαίως του Κούλη & των Εργολάβων της Ενημέρωσης!!! Απολαύστε τον φορώντας μάσκα(για να βγάλει κατι τις παραπάνω από την προμήθεια που λαμβάνει  από τον Αχιλλέα Νταβέλη)

                                     --------------------------------------------------------

Ας πούμε ότι ένας καθηγητής κάνει μάθημα βιολογίας σε μια τάξη της β’ γυμνασίου. 

Μέσα στην αίθουσα είναι 10 παιδιά, άλλα 5 έχουν χαρτί ότι πρέπει να μείνουν σπίτι λόγω κορονοϊού. 

Το μάθημα βιντεοσκοπείται, ώστε τα παιδιά που απουσιάζουν να μπορέσουν να το παρακολουθήσουν από τον Η/Υ στο σπίτι τους. 

Βλέπετε κάτι κακό σ’ αυτό; 

Και γιατί η ΟΛΜΕ έχει φάει τα λυσσακά της να μην γίνει; 

Αμ ο Σύριζα; Τι του συμβαίνει;

Επειδή σέβομαι το λειτούργημα του δασκάλου (όλων των βαθμίδων!!!) διάβασα με προσοχή τις ανακοινώσεις της ΟΛΜΕ. 

Λέω δεν μπορεί, κάποιο αξιοπρόσεκτο επιχείρημα θα επικαλούνται για να έχουν σηκώσει τέτοια επανάσταση. 

Ψηλά-ψηλά στην ανακοίνωση στέκει περήφανος ο ισχυρισμός ότι το μέτρο είναι αντισυνταγματικό. 

Υπερασπιστής της Υγειονομικής Χούντας του Κούλη Μητσοτάκη & «Dealer» μασκών o Δ. Καμπουράκης!

Μασκοφόροι & Νταβέληδες με «διαφημιστή» τον Κρητικό λαγό των Μνημονίων! 

Η αποκάλυψη που έκανε στις 29 Απριλίου το «Documentonews. gr» πως τα μέτρα για αναγκαστική χρήση μάσκας συνέπεσαν όλως τυχαίως με την κατασκευή προστατευτικών μασκών από φίλο της πρωθυπουργικής οικογένειας δεν αποδεικνύει την αδέξια συμπεριφορά ενός δεξιού πρωθυπουργοί».

Οπως προκύπτει από τη δημοσιογραφική έρευνα του «Documento», προκειμένου να ευοδωθεί το εγχείρημα της «φιλικής» μπίζνας δημιουργήθηκαν προκλητικά οι προϋποθέσεις ανάγκης αλλά και ένα αφήγημα πατριωτικής αυταπάρνησης. 

Και φυσικά η κυβέρνηση κατέστησε το κράτος σίγουρο πελάτη του φίλου της οικογένειας Μητσοτάκη, ώστε να έχει σίγουρη απόδοση η επιχειρηματική «αριστεία».

Ενας ορθοδοντικός από τη Λάρισα, ο Αχιλλέας Νταβέλης, ο οποίος δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στον χώρο της ιδιωτικής νοσηλείας, πριν από έναν μήνα εμφανίστηκε στα μέσα ενημέρωσης ως ο επιχειρηματίας που είχε ένα ελπιδοφόρο όνειρο: 
να σώσει την Ελλάδα με παραγωγή ελληνικών μασκών.

Το θέμα πήρε πρωτοφανή και ανεξήγητη τότε δημοσιότητα, σαν να επρόκειτο να παρασκευάσει το εμβόλιο για τον επάρατο κορονοΐό. Δεν υπήρχε συστημικό Μέσο που σέβεται την προσκόλλησή του στην κυβέρνηση & στον Μωυσή της που να μην έκανε ρεπορτάζ για τον ονειροπόλο επιχειρηματία από τη Λάρισα.

Πρώτος & καλύτερος προωθητής ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κάμπουράκης, ο οποίος στις εκπομπές του παρουσίαζε πολύ συχνά τον Αχ. Νταβέλη να περιγράφει το σωτήριο όνειρο. 

Μόνο που, όπως αποδεικνύεται, ο γνωστός δημοσιογράφος έχει επαγγελματική σχέση με τις επιχειρήσεις του Νταβέλη και των συνεταίρων του.

Στα ρεπορτάζ-φασόν ο Νταβέλης εμφανίζεται με ένα ρομαντικό αλλά μη επιβεβαιωμένο αφήγημα, σύμφωνα με το οποίο όταν είδε ποια ήταν η κατάσταση με τον κορονοϊό έψαξε για μηχανήματα κατασκευής μασκών και, αφού τα βρήκε σε μια δημοπρασία στην Κίνα, τα έφερε στην Ελλάδα για να μας σώσει. 

Το «τι Εκπαίδευση θες;» σημαίνει «σε ποιον κόσμο θες να ζήσεις;»...

                Και πάλι για τις κάμερες στην τάξη

●►Είναι ο πειραματισμός του παιδιού συστατικό του μαθήματος στην τάξη; 

●►Είναι η ελεύθερη -χωρίς φόβο- περιδιάβασή του στις έννοιες του μαθήματος; 

●►Είναι το δικαίωμα στην κουταμάρα ή την αφηρημάδα; 

●►Είναι ο χρόνος που απαιτείται για να καταλαγιάσει η νέα έννοια στο μυαλό; 

●►Είναι η δυνατότητα του δασκάλου να ρισκάρει την ενστικτώδη γρήγορη εκτίμηση για τη γενική κατανόηση; είναι η ντρίπλα του να ακούσεις μια τόσο λαθεμένη απάντηση και, αντί να γκρινιάξεις, να πεις «ωραία! σ’ευχαριστώ για την απάντηση, και πάμε να τη δούμε λίγο πιο συγκεκριμένα»; 

Μήπως είναι εκείνο το σημείο που το μάθημα σπάει για ένα κρύο αστείο; 

Οι αστείες εκφράσεις της δασκάλας, το περίεργο περπάτημα του δασκάλου, αυτά που σχολιάζονται από τα παιδιά, μα συνήθως με αγάπη; 

▲Το να σταματήσεις το μάθημα για να σκύψεις πάνω από το παιδί που δεν κατάλαβε; 

▲Το να κάνεις το κορόιδο που δεν απάντησε η … γιατί έχει το νου της στον …; 

Μια συζήτηση με αφορμή το μάθημα, αλλά πολύ πιο πέρα απ’αυτό; 

Ένα σχόλιο στα όρια της ευπρέπειας από κάποιο παιδί; 

Ένας τσακωμός ακόμη; 

Είναι όλα αυτά συστατικά του μαθήματος; 

Τα θέλουμε;

Θυμήσου -διάολε!- ποια μαθήματα σε είχαν συγκινήσει, ποια σε είχαν κινητοποιήσει. 

▲Ποια στάση ποιου εκπαιδευτικού σε είχε συνεπάρει, σε έκανε να δεις νέους κερατένιους δρόμους στη ζωή σου. 

Τα θέλουμε όλα αυτά; 

Τα θέλουμε για όλα τα παιδιά και όχι για την κοινωνική ελίτ; 

Αν ναι, τότε το καθετί που προτείνουμε για τη ρημάδα την Εκπαίδευση πρέπει να τα περιλαμβάνει.

Πάμε στο ερώτημα των ημερών τώρα: 

Τι απ’όλα αυτά διατηρείται με το σπάσιμο της έννοιας της τάξης, τη ζωντανή αναμετάδοση του μαθήματος στον ανθηρό κήπο του www;  

Τίποτα! 

Γιατί ρε δε θέλετε κάμερες μέσα στην τάξη σας;

Οι εκπαιδευτικοί ανταποκρίθηκαν & πάλι στις ανάγκες  των μαθητών τους κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού λόγω του κορονοϊού  & συμμετείχαν μαζικά στις τηλεσυναντήσεις των τάξεων ή τις άλλες μορφές τηλεκπαίδευσης, επικεντρώνοντας στον κοινωνικοποιητικό ρόλο του σχολείου. 

Άλλο όμως αυτό & άλλο κάμερες στο κανονικό μάθημα.

Όταν ο εμπειρισμός & ο ετσιθελισμός επιτίθενται στην πραγματικότητα & σε κάθε παιδαγωγική ή άλλη επιστημονική προσέγγιση, τότε το ερώτημα είναι απλό: 

«Γιατί ρε δεν θέλετε κάμερες μέσα στην τάξη σας;». 

Οι καλοπληρωμένοι διαμορφωτές κοινής γνώμης συμβουλεύουν βεβαίως ότι μια έκτακτη κρίση που δημιουργεί μεγάλες ανάγκες μπορεί να σε διευκολύνει  να ανατρέψεις  τα πάντα. 

Το γνωστό δόγμα του σοκ (1). 

Βασική ανάγκη είναι αυτή των μαθητών που έχουν αποξενωθεί από το αναζωογονητικό κοινωνικό περιβάλλον του σχολείου & των γονέων που αντιλαμβάνονται αυτήν την ανάγκη των παιδιών τους & όχι βεβαίως η κάλυψη της ύλης. 

Οι εκπαιδευτικοί αντιλήφθηκαν έγκαιρα την ανάγκη & για αυτό ανταποκρίθηκαν μαζικά στην εξ αποστάσεως διδασκαλία, παρότι απροετοίμαστοι από την Πολιτεία, δείχνοντας το ενδιαφέρον τους για τους μαθητές... 

Δημιούργησαν κοινότητες αλληλοϋποστήριξης, πήραν πρωτοβουλίες «από τα κάτω» (2) και εισέπραξαν εύγε & αγάπη από τους μαθητές τους και τους γονείς,  ιδιαιτέρως όταν κατάφεραν να λειτουργήσουν τη σύγχρονη διδασκαλία & να  «τηλεσυναντηθεί» η τάξη. 

Ναι δεν ήταν όπως στην πραγματική τάξη, αλλά βοήθησε αποτελεσματικά στις κρίσιμες συνθήκες. 

Όχι για να προχωρήσουν τα μαθήματα, αλλά για να ανοίξει  «το παράθυρο της κοινωνικοποίησης»  απέναντι στην απομόνωση του κορονοϊού, η οποία βιώνεται πολύ πιο έντονα από τα παιδιά & τους εφήβους. 

Και βεβαίως αυτή η ανάγκη, όπως πάντα, ήταν μεγαλύτερη για τους μαθητές  που δεν ζουν σε σαλόνια με  θέα, ούτε διαθέτουν μεγάλες ειδυλλιακές αυλές για να «απολαύσουν» την απομόνωση. Για τους μαθητές που είναι στριμωγμένοι σε ένα μικρό διαμέρισμα με θέα το απέναντι μπαλκόνι, αυτούς που οι γονείς τους έχασαν τη δουλειά τους, αυτούς που έχουν περισσότερο την ανάγκη του σχολείου, έστω και αν δεν μπορούν πάντα να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του…

«Πράσινο φως» για την βιντεοσκόπηση σχολικών μαθημάτων σε περίοδο πανδημίας, από το Ίδρυμα Θ & Δ Τσάτσου!

Συνταγματολόγοι «καταργούν» στην πράξη το Σύνταγμα 
αλλά εξακολουθούν να διατηρούν την ιδιότητά τους!!!

Το «Πράσινο φως» & τα απαραίτητα Νομιμοποιητικά εφόδια στη μασκοφόρο εκτελεστή της Παιδείας & εκλεκτή της «Λέσχης Μπίλντερμπεργκ» κ. Νίκη Κεραμέως,  παρέσχε το  «Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου - Ίδρυμα Θεμιστοκλή & Δημήτρη Τσάτσου», προκειμένου εκείνη την επόμενη κι ολας ημέρα να προχωρήσει με συνοπτικές διαδικασίες & με ταχύτητα αθλήτριας σπρίντερ στίβου 100 μέτρων, στις αντιδημοκρατικές & κατάπτυστες (Ν)τροπολογίες της χωρίς αιδώ, σε άσχετο ν/σ του υπουργείου Μετανάστευσης & Ασύλου που έφερε τον τίτλο:

«Βελτίωση της μεταναστευτικής νομοθεσίας, τροποποίηση διατάξεων των νόμων 4636/2019 (Α΄ 169), 4375/2016 (Α΄ 51), 4251/2014 (Α΄ 80) & άλλες διατάξεις»!!!

Συγκεκριμμένα  με ανάρτησή του την οποία υπογράφει  η κ. Φερενίκη Παναγοπούλου - Κουτνατζή, Επίκουρη Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Δικηγόρος & το σημαντικότερο επί μία 8ετία Νομική Ελεγκτής στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, απεφάνθη ότι:

Κατά την περίοδο της πανδημίας η παροχή εκπαιδεύσεως μέσω σύγχρονης τηλ-εκπαιδεύσεως είναι μια επιλογή που υπό προϋποθέσεις(;;;) λήψεως τεχνικών και οργανωτικών μέτρων ασφαλείας για την προστασία των δεδομένων των μαθητών & εκπαιδευτικών μπορεί να φέρει σε πρακτική αρμονία τα αγαθά της εκπαιδεύσεως, της προστασίας της δημόσιας υγείας και των προσωπικών δεδομένων!!!

                                                                         Ι. Εισαγωγή

Την κρίσιμη περίοδο της πανδημίας το σχολείο έμεινε ζωντανό.

Χάρις στην τεχνολογία το συνταγματικό αγαθό της παιδείας παρέχεται με τη μέθοδο της σύγχρονης και ασύγχρονης διδασκαλίας. 

Στις περισσότερες περιπτώσεις η διδασκαλία διεξάγεται από τον εκπαιδευτικό, ο οποίος είναι συνδεδεμένος διαδικτυακά με τους μαθητές, που παρακολουθούν το μάθημα μέσω ήχου ή/και εικόνας. 

Αντίστοιχα, ο εκπαιδευτικός παρακολουθεί όλους τους μαθητές είτε μέσω εικόνας και ήχου είτε μόνο μέσω ήχου. 

Ερώτημα ανακύπτει εάν η εν λόγω διδασκαλία παραβιάζει το δικαίωμα προστασίας προσωπικών δεδομένων των μαθητών και των εκπαιδευτικών.

Είπε & «ελάλησε» η Μπιλντερμπεργκιάς:Σε πραγματικό χρόνο η μετάδοση μαθήματος!

Aπτόητη & ασυγκράτητη η Παγκομιο-ποιήτρια «δολοφόνος» της Παιδείας

Εφερε (Ν)τροπολογία για τη μετάδοση μαθήματος σε πραγματικό χρόνο 

& νέα ρύθμιση σχετικά με την άδεια ειδικού σκοπού για εκπαιδευτικούς

Τροπολογία με δύο ρυθμίσεις κατέθεσε η υπουργός Νίκη Κεραμέως στο νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης & Ασύλου «Βελτίωση της μεταναστευτικής νομοθεσίας, τροποποίηση διατάξεων των νόμων 4636/2019 (Α΄ 169), 4375/2016 (Α΄ 51), 4251/2014 (Α΄ 80) & άλλες διατάξεις».

Η 1η ρύθμιση προβλέπει τη δυνατότητα της απευθείας μετάδοσης διδασκαλίας που πραγματοποιείται δια ζώσης &
με τη 2η ρύθμιση προβλέπεται πως η άδεια ειδικού σκοπού ισχύει & για το εκπαιδευτικό προσωπικό που απασχολείται με οποιαδήποτε μορφή εργασίας σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Ειδικότερα με τη ρύθμιση για την εξ αποστάσεως εκπαίδευσης προβλέπεται η δυνατότητα ταυτόχρονης διδασκαλίας σε μαθητές που συμμετέχουν στο μάθημα με φυσική παρουσία & σε μαθητές που συμμετέχουν εξ αποστάσεως, σε περίπτωση επιδημικής νόσου!!!

Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, η ρύθμιση  προβλέπει πως σε περίπτωση έκτακτου ή απρόβλεπτου γεγονότος, δύναται η δυνατότητα συνολικής σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, για όσο διαρκεί η έκτακτη ή απρόβλεπτη συνθήκη (π.χ. σε περίπτωση φυσικών καταστροφών). Επισημαίνεται ότι η διάταξη συντάχθηκε μετά από διαβούλευση με την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

«BIG BROTHER», το νέο δόγμα της Νίκης Κεραμέως

Οι Έλληνες είναι γενναίοι, παίρνουν το ρίσκο & βγαίνουν νικητές!

        Πάνω απ’ όλα η «εθνική» υπερηφάνεια !!! 

Με αυτό το σκεπτικό πάρθηκε & η απόφαση να επαναλειτουργήσουν τα σχολεία  μόνο για 10 μέρες (!). 

Με ευθύνη του πολυχρονεμένου πρωθυπουργού & της υπουργού «Κατηχητικού» της ... Παγκοσμιοποιήσεως, Νίκης (το λέει & τ’ όνομά της) Κεραμέως, αποφασίσαμε να ρισκάρουμε όσα πετύχαμε ως κοινωνία τους τελευταίους δύο μήνες, μένοντας σπίτι και επιδιδόμενοι στο επικίνδυνο σπορ να παρακολουθούμε ειδήσεις στα κανάλια.

Ήρθε η ώρα ο γενναίος ελληνικός λαός (που όταν οι άλλοι τρώγανε βελανίδια…) να αποδείξει ότι δεν μοιάζει στα «γατάκια» τους Γερμανούς που σκιάχτηκαν από τον κορωνοϊό και ανέβαλαν το προγραμματισμένο άνοιγμα των σχολείων. 

Ίδιοι δειλοί και στην Ιταλία, την Ισπανία και αλλού, όπου τα σχολεία θα παραμείνουν κλειστά μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Η επιστροφή στην «κανονικότητα» (τη συνοδευόμενη από βαρβαρότητα για να μην πλήξει ο κόσμος της εργασίας από την κλεισούρα) θέλει «παίχτες» που ξέρουν να διακινδυνεύουν ακόμα κι αν ένα θέμα αφορά 1.300.000 μαθητές, αντίστοιχο αριθμών γονέων και 150.000 περίπου εκπαιδευτικούς. Εδώ δεν έχουν ανοίξει τα κατηχητικά, με αυτά θα πονοκεφαλιάζει τώρα η κυρία Κεραμέως; Σημασία έχει να πιάσουν τόπο οι απειλές περί «ατομικής ευθύνης» και να πετύχει η επικοινωνιακή διαχείριση (τόσα λεφτά σπαταλώνται στα ΜΜΕ, για να τρώνε και να μη μιλάνε…).

Δεν λείπουν, βέβαια, οι γκρίνιες από τους  τεμπελχανάδες εκπαιδευτικούς, τους λιπόψυχους συριζομαδούρους και τις λοιπές αναρχοάπλυτες δυνάμεις. Δεν φτάνει που οι μεν δεν θέλουν να εργαστούν και οι δε τους στηρίζουν, βρήκαν και νέο ψεγάδι στην καθ’ όλα αψεγάδιαστη κυβερνητική τακτική.

                                   Καλωσορίστε το «Big Brother»!!!

Όχι στη μαγνητοσκόπηση του μαθήματος

Επί 23 χρόνια που ήμουν διευθυντής γυμνασίου στη Σχολή Μωραΐτη αντιστάθηκα πολύ έντονα στις φωτογραφήσεις και τις μαγνητοσκοπήσεις κάθε είδους, με εξαίρεση για τις σχολικές γιορτές και τις θεατρικές παραστάσεις και πάντα με αυστηρές προδιαγραφές.

Είχα ακούσει πολλές φορές αιτήματα γονέων για παρακολούθηση των κοινόχρηστων χώρων του Σχολείου με κάμερα για λόγους ασφάλειας. 

Μου είχε ζητηθεί να τοποθετηθεί κάμερα ακόμη και στα αποδυτήρια και στους προθάλαμους των τουαλετών, αλλά, παρά τα τόσο παράλογα αιτήματα από μια πολύ μικρή μερίδα γονέων ευτυχώς, κανείς δεν μου ζήτησε να μπει κάμερα και μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας. 

Και όταν η γενική διεύθυνση του Σχολείου μου ζήτησε να μπαίνω στις τάξεις, για να παρακολουθώ την ποιότητα του μαθήματος αρνήθηκα κατηγορηματικά σε αυτό το παιχνίδι εξουσίας. 

Η αίθουσα διδασκαλίας και το μάθημα δεν πρέπει να παραβιάζονται από κανένα μάτι, κανένα αυτί, καμιά παρουσία τρίτου προσώπου. 

Και μπορώ να διαβεβαιώσω ότι τα μάτια και τα αυτιά των τρίτων είναι στην πλειοψηφία τους κακόβουλα.

Μου είχε τύχει να κυκλοφορούν μαγνητοσκοπημένα στιγμιότυπα από κινητά μαθητών σε ώρα αντικατάστασης απόντος καθηγητή ή ακόμη και κατά την ώρα του διαλείμματος, που τα χρησιμοποιούσαν γονείς, για να ισχυριστούν ότι ο εικονιζόμενος καθηγητής δεν μπορεί να επιβάλει την τάξη και να κάνει μάθημα. 

SEXουαλική αγωγή ή βάρβαρη επίθεση κατά… «νηπίων»;

«Ανάθεμα την ώρα ποιος ορίζει εδώ το ανάποδο βαφτίζει & το λέει σωστό»

                                     Οδ. Ελύτης, «ο Ήλιος ο Ηλιάτορας»

«Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράσσεται, πάλιν ορχείται, πάλιν την κεφαλήν Ιωάννου ζητεί λαβείν επί πίνακι». 

Θέλω να ρωτήσω; 

Ποτέ στα τριάντα χρόνια που είμαι δάσκαλος, κυρίως Ε’ και Στ’ δημοτικού, δεν άκουσα γονέα να αναφέρει κάτι, να διαμαρτύρεται, για απουσία της σεξουαλικής αγωγής στο δημοτικό σχολείο. 

Ποτέ! 

Μάλιστα, όταν στις ενημερώσεις γονέων γινόταν συζήτηση γι’ αυτό το τόσο λεπτό θέμα, όλοι οι γονείς συμφωνούσαν ότι οι μόνοι αρμόδιοι να καθοδηγήσουν τα παιδιά τους είναι οι ίδιοι και δεν έχει καμμιά δουλειά το υπουργείο να εμπλέκεται σ’ αυτήν την κρίσιμη  διαδικασία. 

Γιατί λοιπόν και πάλιν «η Ηρωδιάδα», ή καλύτερα ο Ηρώδης, ταράσσεται; 

Το 2008, η απόπειρα εισαγωγής του μαγαρισμού αγνών ψυχών που ονομάζεται «Σεξουαλική Αγωγή» απέτυχε, χάρις στην σθεναρή αντίσταση Συλλόγων Γονέων, της Ομοσπονδίας Πολυτέκνων, της Εκκλησίας. 

Τώρα τι άλλαξε; 

Μας ταλαιπώρησαν οι προηγούμενοι, οι εθνομηδενιστές, πολέμιοι της οικογένειας με τις «θεματικές-(εμετικές)- «εβδομάδες» τους, με τις «διαφορετικότητες» και όλες τις διαστροφές της οικουμένης, τώρα γιατί «οι νοικοκυραίοι της Νέας Δημοκρατίας» επανέρχονται;

Το 2008 είχα δημοσιεύσει ένα κείμενο με τίτλο; 

«Τα τσίσα του Ασκητή στο δημοτικό σχολείο». 

Τα τότε βιβλία για την Σεξουαλική Αγωγή  τα είχε γράψει ο γνωστός τηλεσεξολόγος Θ. Ασκητής και από κάποιες φράσεις των βιβλίων του είχα «εμπνευστεί» τον τίτλο. (Δεν γνωρίζω αν θα χρησιμοποιηθούν τα δύο βιβλία του Ασκητή. 

Αν ισχύει θα δημοσιεύσουμε αποσπάσματα για να γνωρίζουμε τα μέσα καταμόλυνσης αθώων, αγνών και ανύποπτων παιδικών ψυχών).

Είμαι η Υπουργός η φίνα, η ΜΠΙΛΝΕΡΜΠΕΡΓΚισσα ...

που τους εκπαιδευτικούς για πλάκα τους διέλυσα!!!

Η «Αναβάθμιση του Σχολείου» &… η περιπέτεια της Κοινωνιολογίας

Κάθε κυβέρνηση (αν όχι κάθε υπουργός) που έρχεται στην εξουσία, έχει τη φιλοδοξία (ή την ματαιοδοξία) να κάνει τη δική της/του μεταρρύθμιση. 

Οι εκπαιδευτικές «μεταρρυθμίσεις» διαδέχονται η μία την άλλη (Τρίτσης, Κακλαμάνης, Σουφλιάς, Αρσένης, Γιαννάκου, Διαμαντοπούλου, Γαβρόγλου) έως την Κεραμέως και «Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξεις».

Ταχύτατες κοινωνικές και τεχνολογικές αλλαγές, η γρήγορη απαξίωση της γνώσης, τα νέα επιστημονικά δεδομένα, οι νέες παιδαγωγικές αντιλήψεις απαιτούν δραστικές παρεμβάσεις για την αποκατάσταση ατελειών, διόρθωση λαθών, εξάλειψη μειονεκτημάτων ή αναδιοργάνωση βασικών ή επικουρικών δομών της εκπαίδευσης, αλλά σε κάθε περίπτωση έπειτα από μελέτη και έρευνα των κοινωνικών και εκπαιδευτικών συνθηκών από ειδικούς επιστημονικούς φορείς.

Το υπουργείο, εν μέσω πανδημίας, που έχουν «παγώσει» δημοκρατικά δικαιώματα & η δυνατότητα συλλογικής αντίδρασης, οργάνωσε μια επικοινωνιακού χαρακτήρα τηλεδιάσκεψη όπου παρουσίασε τις αποφάσεις της, περιφρονώντας τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές & την κοινωνία. 

Αυτό καταστρατηγεί κάθε έννοια κοινωνικού διαλόγου, που αποτελεί προϋπόθεση και λειτουργία κάθε σύγχρονης δημοκρατικής πολιτείας.

Με το νέο νομοσχέδιο, με τον γενικό και αόριστο τίτλο η «Αναβάθμιση του Σχολείου και άλλες διατάξεις», γίνεται μια συντηρητική παιδαγωγική στροφή (εξετάσεις, ποινές, αριστεία, σχολεία δύο ταχυτήτων).

Βασικός άξονας και το μεγάλο στοίχημα, είναι η αξιολόγηση (εκπαιδευτικών μονάδων και εκπαιδευτικών).

Ένα θέμα με αρνητικό πρόσημο είναι η αντικατάσταση της Κοινωνιολογίας ως εξεταζόμενου μαθήματος από τα Λατινικά.

Στο πλαίσιο μια στερεοτυπικής και απλουστευμένης αντίληψης για το ρόλο των επιστημών, τα Λατινικά ταυτίστηκαν με το «Καλό» & η Κοινωνιολογία το «Κακό». 

Επόμενη πρόκληση: η Παιδεία

Υπήρξε η απόπειρα εισβολής ανεξέλεγκτου αριθμού μεταναστών στην περιοχή του Εβρου. 

Και αμέσως μετά η απειλή πανδημίας του κορωνοϊού. 

Λειτούργησαν και οι δυο προκλήσεις σαν καταλύτης για μιαν ανεπαίσθητη μετάλλαξη των παγιωμένων στην Ελλάδα πολιτικών αντανακλαστικών μας. 

Ισως αθέλητη, ίσως ελάχιστη, πάντως μετάλλαξη.

Αμφισβητήθηκε, για πρώτη φορά, σιωπηρά αλλά έμπρακτα, η διαχειριστική παντογνωσία των επαγγελματιών της εξουσίας. 

Κλονίστηκε η κατεστημένη βεβαιότητα ότι τα ξεφτέρια της ψηφοθηρίας ή τα έκγονα επαγγελματιών της πολιτικής μπορούν (δυνητικά) να είναι «υπουργοί πάσης χρήσεως», ικανοί να διαχειριστούν τις αρμοδιότητες και τις ευθύνες οποιουδήποτε υπουργείου. 

Οι δυο απειλές, μεταναστευτικό και κορωνοϊός, κατέστησαν φαιδρή τη βεβαιότητα ότι μπορούν (είναι εφικτό) να υπάρχουν και υπουργοί «παντός καιρού» – ειρήνης, πολέμου, πανδημίας.

Δεν ξηλώθηκε άκομψα κανένας υπουργός, μόνο κάποιοι παραμερίστηκαν διακριτικά. 

Τους αφέθηκε να κρατήσουν την υπουργία σαν προικιό για την επόμενη σταυροθηρία. 

Και οι ευθύνες και δυνατότητες της εξουσίας πέρασαν σε προσωπικότητες καταξιωμένες στον επιστημονικό και επαγγελματικό στίβο. 

Ηταν, ώς τώρα, παγιωμένη η βεβαιότητα ότι, στην Ελλάδα, το ατολμότερο είδος ανθρώπου είναι οι εκάστοτε πρωθυπουργοί.

Ισως όμως η απειλή να γεννάει κάποτε τόλμη, έστω την ελάχιστη που απαιτεί η αυτοάμυνα.

Χειρίστηκαν την απειλή στον Εβρο και την επέλαση του κορωνοϊού πρόσωπα εξωκοινοβουλευτικά. Ετσι γεννήθηκε η ισχνή ελπίδα να φιλοδοξήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης μια διεύρυνση της έκπληξης. 

Να κατεδαφίσει, προγραμματικά και με συνέπεια, το τείχος του φραγμού που χωρίζει την ελλαδική κοινωνία από τους ψηφισμένους για τη διαχείριση των προβλημάτων της επαγγελματίες πολιτικούς. 

Αποκόβει, το τείχος, τους δοτήρες της εξουσίας ψηφοφόρους από τους λήπτες της εξουσίας «πολιτικούς», τη λαϊκή ανάγκη από τους κατ’ επάγγελμα εξουσιαστές.

Δεν επιτρέπεται να αξιοποιηθεί εις βάρος των πολιτών, η υγειονομική κρίση

Η Μαίρη Διακολιού, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «ΜΑΡΟΥΣΙ ΑΔΕΣΜΕΥΤΗ ΦΩΝΗ» έκανε δήλωση στο δια περιφοράς ΔΣ της 28-4-2020 για τα νομοσχέδια που προωθεί η Κυβέρνηση εν μέσω πανδημίας που αποδυναμώνουν την Πρωτοβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση και τα Δημοτικά Συμβούλια από αρμοδιότητες, υπογραμμίζοντας ότι η επαινετική (και όχι διεκδικητική) προς την κυβέρνηση στάση του κ. Αμπατζόγλου έχει ως συνέπεια, τελικά, να πληρώνουν οι Μαρουσιώτες το κόστος είτε για τα σχολεία, είτε για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού. 

Η ΔΗΛΩΣΗ: Μέσα στην πανδημία, κατά τη διάρκεια της προσπάθειας αντιμετώπισης της θανατηφόρας διασποράς του κορωνοϊού, θα έλεγε κανείς ότι πρώτο μέλημα της Κυβέρνησης θα ήταν η προστασία των πολιτών και η ενίσχυση των θεσμών, με παράλληλη αναβολή «πρωτοβουλιών» οι οποίες δεν έχουν αυτή, ή ακόμη χειρότερα, έχουν  την αντίθετη κατεύθυνση. 

Με τον ίδιο τρόπο θα έπρεπε να λειτουργούν και οι Δήμοι, οι οποίοι θα όφειλαν να διεκδικούν επιπλέον χρηματοδοτήσεις για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης τοπικά, για την αποκατάσταση των αδικιών που έχουν γίνει εις βάρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης  κατά την τελευταία δεκαετία των μνημονίων. 

Ασφαλώς οι ίδιοι οι δήμοι θα έπρεπε εμπράκτως να απέχουν από πολιτικές που δεν έχουν κέντρο τον άνθρωπο και τη φύση.

Δυστυχώς, όμως, η Κυβέρνηση, σε όλα τα επίπεδα, νομοθετεί εν τω μέσω της καραντίνας, εις βάρος του περιβάλλοντος και υπέρ των μεγαλοεπιχειρηματιών, εις βάρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και, εν τέλει, εις βάρος των πολιτών, ενώ εκείνοι είναι (ορθώς) απορροφημένοι με τα «καυτά» ζητήματα της δημόσιας υγείας. 

Αντιστοίχως και ο Δήμος Αμαρουσίου, αντί να επιδείξει την διεκδικητικότητα που οφείλει, αναλίσκεται σε διθυράμβους προς την Κυβέρνηση, όταν πολλές φορές δεν διασφαλίζονται ούτε τα βασικά.

Συνέλεξε 315 Μονάδες Αίματος ο Δήμος Αμαρουσίου!

Με συλλογή 315 Μονάδων Αίματος, ο Δήμος Αμαρουσίου πρωταγωνίστησε στον περιορισμό του covid19 και την προστασία των αιμοδοτών  
Θ. Αμπατζόγλου: «Δήμος & Εθελοντές Αιμοδότες έστειλαν ηχηρό μήνυμα κοινωνικής αλληλεγγύης»     
Από την 31η Μαρτίου έως την 30η Απριλίου του 2020, ο Δήμος Αμαρουσίου παραχώρησε κατάλληλα διαμορφωμένη αίθουσα στο Δημαρχείο, ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του Υπουργείου Υγείας για τον περιορισμό διάδοσης του covid19 και τη διεξαγωγή με ασφάλεια των αιμοληψιών από τους εθελοντές αιμοδότες και το συγγενικό περιβάλλον ασθενών.
Στο διάστημα αυτό, πραγματοποιήθηκε συλλογή 315 Μονάδων Αίματος  από κινητό συνεργείο του νοσοκομείου Αμαλία Φλέμινγκ και προσέλευση 450 συμπολιτών μας για εθελοντική συμμετοχή στην πανελλαδική προσπάθεια. 
Ο Δήμαρχος Αμαρουσίου Θεόδωρος Αμπατζόγλου μετά το πέρας της διαδικασίας δήλωσε:
«Ο Δήμος μας για μία ακόμη φορά έδειξε το ισχυρό κοινωνικό του πρόσωπο και την οργανωτική του επάρκεια και ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα για τη δημιουργία εκείνης της ομπρέλας προστασίας προκειμένου κρίσιμες ώρες για την πατρίδα μας να συνεχιστούν απρόσκοπτα οι διαδικασίες των αιμοληψιών.
Ταυτόχρονα, πολλοί συμπολίτες μας προσέτρεξαν εθελοντικά να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια και χάρισαν το μοναδικό δώρο ζωής ως ένα ηχηρό μήνυμα πως με ατομική και συλλογική ευθύνη, μπορούμε να είμαστε πραγματικά κοινωνικά αλληλέγγυοι και να υπερβαίνουμε οποιοδήποτε εμπόδιο».

Ο έναστρος ουρανός πάνω μου & ο ηθικός νόμος μέσα μου

Δύο πράγματα γεμίζουν την ψυχή με πάντοτε καινούργιο & αυξανόμενο σεβασμό και θαυμασμό, όσο συχνότερα & σταθερότερα ασχολείται μαζί τους ο στοχασμός: 

ο έναστρος ουρανός πάνω μου και ο ηθικός νόμος μέσα μου. 

Και τα δύο δεν χρειάζεται να τα αναζητώ & απλώς να τα υποθέτω έξω από το οπτικό πεδίο μου, σαν να ήταν κρυμμένα μέσα στα σκοτάδια ή στο υπερπέραν· 
τα βλέπω εμπρός μου και τα συνδέω αμέσως με τη συνείδηση της ύπαρξης μου.

Προάγγελμα μέλλοντος...

        Το παρελθόν, το μέχρι πρότινος παρόν, δεν υπάρχει πια... 
Η περίοδος στην οποία έχουμε εισέλθει δεν αποτελεί μια επιστροφή σε κάποια παλαιά ή νέα

κανονικότητα αλλά την αρχική φάση διαμόρφωσης & οικοδόμησης ενός νέου συστήματος.

Ομόνοιες & διχόνοιες, συσπειρώσεις & αντισυσπειρώσεις, συμφωνίες & ασυμφωνίες, φιλίες & έχθρες, συγκρούσεις & συμμαχίες, που θα λάβουν χώρα στο εσωτερικό & μεταξύ ανθρώπινων κοινωνιών, πολιτικών κοινοτήτων & οντοτήτων, από εδώ & στο εξής, θα συμβούν για τις παραμέτρους & τις μεταβλητές, τα κέντρα & τους κόμβους ελέγχου, τις ιεραρχήσεις & τις ευνοϊκές τοποθετήσεις, την κυριαρχία, στα πλαίσιά ενός υπό διαμόρφωση νέου συστήματος.               

                                            Όχι για το εάν θα υπάρξει ένα νέο σύστημα.

                                                                 .~`~.

Χρονολόγιο μελετητή & ερευνητή ενός πιθανού μέλλοντος Μερος Α

                                               Έτος 152 π.Κ | CLII BQ

Ο πρώτος φωτεινός σηματοδότης, σε παγκόσμια κλίμακα, τοποθετείται στην κοσμόπολη της εποχής. Οικοδομείται το θεμέλιο, έστω συμβολικά, της προσπάθειας μηχανικής ρύθμισης της ελεύθερης κυκλοφορίας ανθρώπων που κάνουν χρήση ενός τεχνολογικού μέσου - & σταδιακήςυποκατάστασης, για πρώτη φορά, του ανθρώπου ως ρυθμιστή των μετακινήσεων άλλων ανθρώπων.

( َس ِ نة ھ ْجریّة 1285 | Χ.μ 1868(

                          Έτος 111 π.Κ | CXI BQ

Κυκλοφορεί το διήγημα επιστημονικής φαντασίας του Edward Morgan Forster με τίτλο The Machine Stops (1909 μ.Χ | 1327 ةّجری ْھ ِ سنة .

( َΔεκαετίες αργότερα κάποιες από τις ιδέες και τις εξαιρετικά ακριβείς περιγραφές του θα αποτελέσουν πραγματικότητα.

Τι είναι ο άνθρωπος;

Περιπλανιόμαστε στο σκοτάδι...

| In Ανθρωποποίηση, Σπουδαία αποσπάσματα
Πού έγινε η αρχή των πραγμάτων;

Στο παρελθόν; 

Στο μέλλον;

Ποιος ξέρει πού έγινε η αρχή;

Θα έχουμε ποτέ τη δυνατότητα να μάθουμε ποια είναι η απαρχή των πάντων; 

Ή υπάρχει και μια πρότερη αρχή; 

Κι άλλη μία πιο πριν. 

Κι άλλη μία πιο πριν.

Υπάρχουν, άραγε, αρχή και τέλος; 

Ή μήπως όλα συνδέονται μέσω μιας

διαρκούς επανάληψης; 

Και μήπως η αρχή και το τέλος είναι μονάχα διαφορετικές λέξεις για την ίδια ακριβώς στιγμή;

Σκαρίφημα αρχιτεκτονικής Δικτύωσης & σχεδίασης της (μ.Κ. - ΑQ) της Κοσμοϊδιογλωσσίας

Στις γραμμές που ακολουθούν επιχειρώ μια σύντομη σκιαγράφηση των περιεχομένων και της λειτουργίας της Κοσμοϊδιογλωσσίας το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα καθώς & του ρόλου του κειμένου που την εισήγαγε σε έναν νέο κύκλο ζωής.

Πρώτα, όμως, δύο λόγια για εσάς, τους αναγνώστες και τις αναγνώστριες. 

Οι παλαιοί γνωρίζετε εκ πείρας με τι έχετε να κάνετε. 

Για έναν νέο αναγνώστη ή μια νέα αναγνώστρια, όμως, που γνώρισε την Κοσμοϊδιογλωσσία για 1η φορά μέσα από τα Προλεγόμενα, το συγκεκριμένο κείμενο πιθανώς αποτέλεσε ένα μικρό σοκ, καθώς κατά τη συνάντηση με το γνώριμο υπερισχύει το πολύ πολύ η έκπληξη, εκ των υστέρων, ενώ κατά την πρώτη επαφή με το μη γνώριμο ― & αρχικά μη υπολογίσιμο ―, δηλαδή το ακατανόητο ή το ξένο, επικρατεί κυρίως το ξάφνιασμα και η ένταση της αρχής.

Σχεδόν βέβαιο είναι πως δεν υπάρχει ούτε ένας και μια από όσες και όσους διαβάζουν αυτές εδώ τις γραμμές που να μην έχει, κατά καιρούς, δυσαρεστηθεί ή διαφωνήσει ριζικά με ιδέες, εκτιμήσεις και αναλύσεις στο πέρασμα του χρόνου. 

Γιατί δε γράφεις κάτι για το «Μεταναστευτικό» βρε Κοσμοϊδιογλωσσία;

Γιατί δε γράφεις κάτι για το «Μεταναστευτικό»- με αφορμή τους πολιτικούς κλυδωνισμούς στη

Γερμανία ή την πρόσφατη συμφωνία - ή/και για το «Μακεδονικό»; 

Η σύντομη απάντηση έχει ως εξής: 

Γιατί δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος επικαιροποίησης, πάρα μονάχα υπενθύμισης, όσων έχουν ήδη γραφεί. Η αναλυτική απάντηση ακολουθεί.

                     ------------------------------------------------------------------------------

Οι άνθρωποι είμαστε αμνήμονες, ξεχνάμε (κατά αυτόν τον τρόπο καθιστούμε ευκολότερη τη χειραγώγηση μας).

Ίσως να μην έχει νόημα που παραθέτουμε και θυμίζουμε τα παρακάτω. Όπως και να 'χει. 

Όσα ακολουθούν σχετίζονται κυρίως με το μεταναστευτικό, τα λεγόμενα «εθνικά θέματα» που βρίσκονται σε εξέλιξη, με την Ελλάδα και τη «μνημονιακή» εποχή, με τις ενδοευρωπαϊκές και τις Ευρω-Τουρκικές σχέσεις (προφανώς παρεισφρέουν και διασταυρώνονται και άλλα ζητήματα). 

Όλα τα προηγούμενα βρίσκονται στην επικαιρότητα και κανένα δεν είναι άσχετο ή ασύνδετο

μεταξύ του. 

Πάρτε το καφέ σας ή το κρασάκι, τη μπύρα, το ούζο ή ό,τι τραβάει η όρεξη, η διάθεση και το γούστο

σας (και τα τσιγάρα σας οι καπνιστές) και διαβάστε.

Μονάχα προσέξτε μη πετάξετε κανένα ποτήρι με αλκοόλ - ή σπάσετε κάποιο φλυτζάνι καφέ - σε κανέναν τοίχο, και μην αρχίσετε να μασάτε τα τσιγάρα σας από εκνευρισμό. Ένα είναι σίγουρο. Κρυστάλλινη σφαίρα που προλέγει το μέλλον δεν έχουμε στη διάθεση μας. 

Πράγμα που σημαίνει πως εάν καταλαβαίνουμε και προλέγουμε εμείς ορισμένα πράγματα, το ίδιο κάνουν και άλλοι.

Γράφαμε και διαβάζατε πριν από περίπου τρία χρόνια, συγκεκριμένα δύο χρόνια οκτώ μήνες και κάποιες ημέρες[18 Οκτ 2015]:

Πελατειακές σχέσεις και σχέσεις πατρωνίας δεν υπάρχουν μονάχα στο εσωτερικό των κρατών

(με κύριους φορείς τα κόμματα), αλλά και στο διεθνές περιβάλλον, ανάμεσα σε κράτη. 

Και είναι οι εξωτερικές σχέσεις, σε όχι λίγες περιπτώσεις, που ενσταλάζονται, στρεβλώνουν

και αλλοιώνουν το εσωτερικό, και όχι αντίστροφά όπως λέει το καλά θεμελιωμένο αξίωμα...

Μάλιστα μετά από τις κοινές περιπολίες με τη γείτονα μας πρότειναν τη δημιουργία κέντρου πόλης κράτησης (υποδοχής το ονομάζουν) το οποίο θα διοικείται από υπαλλήλους της Frontex και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (δεν έχει καμία σημασία που η πρόταση «απορρίφθηκε». 

Η πρόταση φανερώνει τον «προσανατολισμό»). 

Δηλαδή μας πρότειναν και απώλεια εδαφικής κυριαρχίας ή ορθότερα θα πρέπει να μιλάμε για

τμηματική κυριαρχία υπό τη συνοδεία επικαλυπτόμενης εξουσίας. 

Αυτό είναι το μετακυρίαρχο σουρωτήρι και η μεταμοντέρνα κουρελού. 

Να μεταβληθεί η χώρα σε «χωματερή» και να συμμετέχει σε ένα παγκόσμιο σύστημα καταμερισμού κέντρων κράτησης.

Μα δεν μας είπαν πως εάν «βγαίναμε από την Ευρώπη» θα συνέβαινε ακριβώς αυτό; 

Δηλαδή πως θα μετατρεπόμασταν σε μια χώρα-χώρο κράτησης μεταναστών και προσφύγων; 

Δεν μας είπαν πως εάν «βγαίναμε από την Ευρώπη» θα περιφερειοποιούμασταν σε σχέση με την Τουρκία; 

Πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά τώρα;...

Η Ελλάδα ως ένα ιδιαίτερου τύπου «ευρωπαϊκό» client-puppet state, ένας μετακυρίαρχος ημικρατικός δρώντας και ένα κατακερματισμένο εδαφικά μεταμοντέρνο σουρωτήρι, που θα έχει ως χαρακτηριστικό της τη συμμετοχή σε ένα ευρωπαϊκό - και παγκόσμιο - καταμερισμό κέντρων κράτησης.

Αυτή θα είναι η «ευρωπαϊκή» διάσταση και ταυτότητα της υπό κηδεμονία εξαρτημένης & υποτακτικής Ελλάδας.(18 Οκτ 2015)

Όπως πολύ σωστά επισήμανε πρόσφατα ένας φίλος «όλες οι αποικιοκρατικές δυνάμεις έκαναν φυλακές στις αποικίες τους, όπως κάνει η κυρά-Αγγέλα».

 Μόλις ξεκινήσαμε όμως. Εισερχόμαστε στο 2016 [31 Ιαν 2016]:

Το φαινόμενο που παρατηρείται με το ύψωμα των φραχτών & τις αυτόνομες αποφάσεις κρατών (Σουηδία, Δανία, Αυστρία, Ουγγαρία κ.λπ) φανερώνει την σταδιακή μεταβολή του ιεραρχικού πεδίου σε άναρχο. 

Δηλαδή το εσωτερικό της Ε.Ε αποκτά χαρακτηριστικά διεθνούς περιβάλλοντος (η επιδίωξη της Ε.Ε

ήταν/είναι να εγκαθιδρυθεί ένα ευρωπαϊκό ιεραρχικό σύστημα - δηλαδή να μετατραπεί το

ευρωπαϊκό πεδίο από άναρχο που ήταν σε ιεραρχικό - και να εξομοιωθούν οι διεθνείς/

κρατικές σχέσεις σε μια κατάσταση ευρωπαϊκής εσωτερικής πολιτικής). 

Εάν συνεχιστεί αυτή η πορεία το εσωτερικό της Ε.Ε ή το «ευρωπαϊκό σύστημα» θα μεταβληθεί σε κανονικότατο σύστημα αυτοβοήθειας (όποιος κατάλαβε, κατάλαβε).

Γι'αυτό ορισμένους φανατικούς, ανορθολογικούς και μισαλλόδοξους «ευρωπαϊστές» που δεν τους ενδιαφέρουν όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, κανονικά, έπρεπε να τους απασχολούν. 

Τώρα που η Ε.Ε αποκτά παρεμφερή χαρακτηριστικά ανησύχησαν όλοι οι υποκριτές (αυτό προϋποθέτει πως στην σκέψη τους η Ελλάδα ήταν ή/και παραμένει αναλώσιμη). 

Τα προηγούμενα αποτελούν αδιαμφισβήτητα σημάδια μιας πρώιμης μορφής αποσύνθεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης...

Όσες και όσοι έχουν ξεχάσει πως ήταν τα πράγματα προ του 2008 (και συνήθισαν την μετά 2008 εποχή), ας προσπαθήσουν τουλάχιστον να συγκρατήσουν την σημερινή εικόνα στο μυαλό τους, αυτή των αρχών του 2016. 

Η εντύπωση μου είναι πως μέχρι τις αρχές του 2020, η πολιτική κατάσταση στα εδάφη της - σημερινής - Ε.Ε θα είναι αγνώριστη [Σημ. Δ`~. 2018]. 

Θα προσπαθούν άνθρωποι να θυμηθούν πως ήταν τα πράγματα το 2016 και δεν θα μπορούν.

31 Ιαν 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Ίσως περιττή εμβόλιμη επισήμανση.

Καλό είναι όμως να δοθεί η οπτική (αν και εδώ μας απασχολούν άμεσα διαφορετικά ζητήματα. 

Η πύκνωση του πολιτικού χρόνου είναι αυτονόητη). 

Ορισμένα γεγονότα και εξελίξεις από τότε μέχρι σήμερα, δίχως χρονολογική σειρά: 

The World Health Organization announces an outbreak of the Zika virus,

απελευθερώνεται ή ανακαταλαμβάνεται η Μοσούλη και το Χαλέπι, αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος και δολοφονία του Ρώσσου Πρέσβη Andrei Karlov στη Τουρκία, ο Rodrigo Duterte Πρόεδρος στις Φιλιππίνες και ο Mohammad bin Salman στη Σαουδική Αραβία, Brazil

suspends president Dilma Rousseff, ψηφίσματα στον Ο.Η.Ε εις βάρος του Ισραήλ και της Β. Κορέας, EgyptAir Flight 804 crashes into the Mediterranean Sea en route from Paris to Cairo, δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο για αποχώρηση από την Ε.Ε (Brexit) και εκλογή Trump

(America First) με αποχώρηση των Η.Π.Α από Συμφωνία για το Κλίμα και Trans-Pacific Partnership, Joint Declaration of Pope Francis and Patriarch Kirill (Havana Declaration), κλείσιμο «εσωτερικών» συνόρων στην Ε.Ε με εκλογές και πολιτικές εξελίξεις σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, The UN warns that the world is facing the biggest humanitarian crisis since World War

II, οι Μαλδίβες αποχωρούν από την Κοινοπολιτεία (των Εθνών), Orlando and Las Vegas shooting και

Charlottesville riots, αποπομπή Ρώσσων και Αμερικανών διπλωματών και διπλωματική κρίση του Κατάρ, Panama Papers, christmas Berlin attack και London Bridge attack, treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons.

Μερικά μόνο απ'όσα συνέβησαν από τότε μέχρι σήμερα.

Φεβρουάριος

Συνεχίζουμε όμως με τις θεματικές που μας απασχολούν άμεσα. Περίπου δυόμισι χρόνια νωρίτερα [7 Φεβ 2016]:

Οι ροές - προσφυγικές, μεταναστευτικές, εμπορικές και άλλες - δεν σταματούν στη θάλασσα, παρά στη στεριά [Σημ. Δ`~. 2018].

Αυτό είναι γνωστό από υπάρξεως κόσμου, αλλά μας το υπενθύμισαν πρόσφατα οι

αντιφάσεις και οι ανεπάρκειες - όπως επίσης η

κατάρρευση - της Ευρωμεσογειακής πολιτικής

της Ε.Ε (στην οποία έχω αναφερθεί

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 23/99

παλαιότερα)...

Η αποτυχία αυτή οδήγησε από τα αναχωματικά

κράτη-μαξιλάρια (buffer state/État tampon)

της Βορειοαφρικανικής και Μεσανατολικής

περιφέρειας στον μετασχηματισμό του

δορυφορικού κράτους-κράτους πελάτη που

ονομάζεται Ελλάδα σε αναχωματικό κράτοςμαξιλάρι (buffer state/État tampon) στο

εσωτερικό πλέον της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Όταν τα αναχωματικά κράτη είναι ανεξάρτητα

ακολουθούν συνήθως πολιτική ουδετερότητας

(Ελβετία, και κατά την διάρκεια του ψυχρού

πολέμου η Αυστρία), γεγονός που τα ξεχωρίζει

από τα δορυφορικά κράτη-πελάτες που είναι

εξαρτημένα (όπως η Ελλάδα).

Επειδή όμως οι ροές δεν σταματούν στη

θάλασσα, το δορυφορικό κράτος-πελάτης

Ελλάδα - το οποίο βιώνει την ασύμμετρη

αυτοκρατορική σχέση εδώ και ορισμένα χρόνια

στο εσωτερικό της Ευρωζώνης - δεν μπορεί να

αναλάβει τον ρόλο του buffer state/État

tampon και παίρναμε στην πρωτοβουλία

Ολλανδίας και Γερμανίας περί «Μικρής

Σένγκεν» (στην οποία αντιδρά η Πολωνία) και

Π.Γ.Δ.Μ (πρωτοβουλία Γερμανίας και Αυστρίας

με την Ουγγαρία, την Τσεχία και τη Σλοβακία

να υποστηρίζουν).

Έτσι, παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια την

σταδιακή μετακίνηση του «εξωτερικού

συνόρου» της Ε.Ε - μαζί με τις πολιτικές που

το συνοδεύουν - στο εσωτερικό της

ευρωπαϊκής ηπείρου. Συγκεκριμένα, τα

φαινόμενα της ασύμμετρης σχέσης και των

αναχωματικών κρατών-μαξιλάριών από τη

Βόρεια Αφρική και την Μέση Ανατολή φτάνουν

στην Ελλάδα και την Π.Γ.Δ.Μ (ήταν πασιφανές

- και το είχα γράψει - ότι θα μας ρούφαγαν οι

«μαύρες τρύπες» όπως τις ονόμαζα). Σε αυτό

το σημείο παρατηρούμε πρώτον, πως οι ίδιες οι

ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μέσω της συζήτησης

περί Π.Γ.Δ.Μ στην πράξη παραδέχονται πως οι

ροές δεν μπορούν να σταματήσουν στη

θάλασσα και δεύτερον, την υποκρισία και τον

λαϊκισμό τους καθώς στα λόγια το

αποκρύπτουν (φταίει μόνον η Ελλάδα, ενώ το

κλειδί το κρατάει στη στεριά η Τουρκία, όπως

παλαιότερα η Λιβύη, ή σε δεύτερο επίπεδο

τώρα, εκτός Σένγκεν η Π.Γ.Δ.Μ και εντός

Σένγκεν η Σλοβενία και η Ουγγαρία...).

Και συνεχίζαμε:

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 24/99

Κατά τα λοιπά, μελλοντικά θα μπορούσε να

συμβεί το εξής: Όπως εργαλειοποιήθηκε η

οικονομική κρίση, θα μπορούσε να

εργαλειοποιηθεί και η μεταναστευτικήπροσφυγική προκειμένου να προχωρήσει ο

σταδιακός μετασχηματισμός των εθνικών

κρατών και να παγιωθεί η δημιουργία

μεταεθνικών οντοτήτων, παράλληλα με την

μεταφορά εξουσιών και κυριαρχίας από το

εθνικό στο υπερεθνικό, μη εδαφικό ευρωπαϊκό

επίπεδο. Αυτός ο μετασχηματισμός θα

μπορούσε εκβιαστικά να προταθεί ως -η μόνηλύση αντιμετώπισης της προσφυγικήςμεταναστευτικής κρίσης.

Βέβαια, μια τέτοιας μορφής εξέλιξη -από ότι

φαίνεται- θα συναντούσε αντιστάσεις στην

ευρύτερη ευρωπαϊκή γεωγραφία και θα

μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω

αποσύνθεση την Ε.Ε. Προκειμένου να

αποφευχθούν οι ανεξέλεγκτες εγχώριες

πολιτικές αντιδράσεις εναντίον της

μετανάστευσης σε αυτά τα κράτη, πιθανότερη

θα ήταν η δημιουργία ενός διεθνούς

περιφερειακού μεταναστευτικού καθεστώτος.

Την Ελλάδα, η οποία ουσιαστικά έχει

μεταβληθεί σε πεδίο εξωτερίκευσης της πίεσης

που νιώθουν πολλές κυβερνήσεις στο

εσωτερικό τους, από ότι φαίνεται την

προορίζουν για μετακύριαρχο εδαφικό τμήμα

-χωματερή- αυτού του διεθνούς περιφερειακού

μεταναστευτικού καθεστώτος. Αυτό είναι

άλλωστε το μέλλον των δορυφορικών κρατώνπελατών (client-satellite states)...

Η λεγόμενη ενίσχυση των εξωτερικών

συνόρων της Ε.Ε -παλαιότερα- υποτίθεται πως

θα λειτουργούσε παράλληλα με την χαλάρωση

των συνόρων μεταξύ των εθνικών κρατών.

Ενίσχυση εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε με

παράλληλη χαλάρωση εσωτερικών

-διακρατικών- συνόρων (και άνοδο ιεραρχίας).

Είδαμε πως η αθρόα εισροή μεταναστώνπροσφύγων (χαλάρωση εξωτερικών συνόρων)

οδήγησε αμέσως στην ενίσχυση των

εσωτερικών διακρατικών συνόρων (και την

άνοδο της αναρχίας) εντός της Ε.Ε. Αυτή την

πορεία επιδιώκουν να αντιστρέψουν. Δεν θα

είναι εύκολο διότι έχει αποσταθεροποιηθεί

-μετά από την «απελευθέρωση» και τον

«εκδημοκρατισμό» της- όλη η περιφέρεια, από

τη Βόρεια Αφρική (πυρήνας-Λιβύη) και την

Μέση Ανατολή (πυρήνας-Συρία, Ιράκ), μέχρι

την ανατολική Ευρώπη (πυρήνας-Ουκρανία).

7 Φεβ 2016

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 25/99

Σημ. Δ`~. 2018: Αυτοί που παραλληλίζουν τη Θάλασσα

Αραφούρα (Arafura Sea) τον Κόλπο της Καρπεντάρια

(Gulf of Carpentaria) και τη Θάλασσα του Τιμόρ με το

Αιγαίο, και ένα νησί με μια χερσόνησο, ας ανοίξουν

κανένα βιβλίο ναυτιλίας, γεωγραφίας και ιστορίας, και ας

απευθύνονται μονάχα στο κομματικό-παραταξιακό τους

κοινό για ψηφοθηρικούς λόγους προκειμένου πρώτον,

να καλύψουν τους εξωτερικούς και εξω-εθνικούς

παράγοντες μέσω των οποίων ετεροκαθορίζονται και από

τους οποίους είναι εξαρτημένοι και δεύτερον, να

αποκρύψουν όσα διαβάσατε αμέσως προηγουμένως και

όσα ακολουθούν.

Συνεχίζουμε. Από τον ίδιο μήνα, δηλαδή τον Φεβρουάριο

του 2016 [10 Φεβ 2016]:

Αυτό που επιχειρείται, δηλαδή, πρώτον, η

μεταβολή της χώρας σε κλοτσοσκούφι,

αποδιοπομπαίο τράγο και «νεκρό σημείο» ή

πεδίο εξωτερίκευσης της πίεσης που νιώθουν

στο εσωτερικό τους πολλά ευρωπαϊκά

καθεστώτα σε σχέση με το προσφυγικόμεταναστευτικό και δεύτερον, η μετατροπή της

σε αποθήκη ή καταυλισμό, χωματερή ή

στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών και

προσφύγων παράλληλα με την απομόνωση της

και τον περιορισμό της κυριαρχίας της

(σύνορα, φράχτες, παραχωρήσεις, περιπολίες),

αποτελεί το επόμενο στάδιο της

περιφερειοποίησης και απομάκρυνσης της

Ελλάδας από τον κυρίως «ευρωπαϊκό πυρήνα».

Αυτό δεν είναι πρόσφατο. Αποτελεί συνέχεια

και αποκορύφωση της κατάστασης που

ξεκίνησε με την οικονομική διαχείριση της

κρίσης και το ύψωμα των οικονομικών

«φραχτών» προς αποκλεισμό και απομόνωση

της - «μολυσμένης» - Ελλάδας. Καυτηριάστηκε

και απομονώθηκε το άκρο οικονομικά. Το ίδιο

συμβαίνει, τώρα, σε επίπεδο ασφαλείας.

Η επιχείρηση αποκλεισμού και απομόνωσης της

Ελλάδας αποτελεί πρώτον, προσπάθεια

απαγκίστρωσης ενός τμήματος της ηπειρωτικής

Ευρώπης από το χώρο της ανατολικής

Μεσογείου και των Βαλκανίων (δηλαδή τάση

για περιορισμό στην κεντρική της γεωγραφία)

και δεύτερον, σύμπτωμα της αποσύνθεσης ή/

και του κατακερματισμού του «δυτικού» -

ευρωατλαντικού - συστήματος της

μεταδιπολικής περιόδου...

Και ολοκληρώναμε:

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 26/99

Στην περίπτωση της Συρίας, η Τουρκία

επιχείρησε να χρησιμοποιήσει - αποτυχημένα -

το ΝΑΤΟ για τη ''ρύθμιση''των πτήσεων,

ουσιαστικά για την επιβολή εναέριου ελέγχου

(no-fly zone) σε τμήμα των τουρκο-συριακών

συνόρων το οποίο ήταν “highly unstable”.

Τελικά δεν τα κατάφερε και μετά άρχισαν να

πέφτουν αεροπλάνα. Στην περίπτωση της

Ελλάδας επιχειρείται η χρησιμοποίηση του

ΝΑΤΟ σε τμήμα των ελληνο-τουρκικών

συνόρων για τη ''ρύθμιση''των

μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών στο

Αιγαίο προκειμένου η κατάσταση να

«σταθεροποιηθεί» (επειδή είναι “highly

unstable”).

Μέσω του ''ρυθμιστικού''καθεστώτος

μεταναστών και προσφύγων που ξεκινούν από

τη Συρία και φτάνουν στην Ελλάδα, η Τουρκία

- εν τέλει - μάλλον θα καταφέρει να βάλει πόδι

τόσο σε τμήμα της βόρειας Συρίας [Σημ. Δ`~.

2018: Τελικά πράγματι έβαλε, όχι όμως μέσω

ΝΑΤΟ]... όσο και στο ανατολικό Αιγαίο (στο

βόρειο Ιράκ έχει ήδη βάλει).

10 Φεβ 2016

Μετεξελίσσονται σε βασανιστήριο οι (υπ)ενθυμίσεις... Και

βρισκόμαστε ακόμη στον Φεβρουάριο του 2016 [24 Φεβ

2016].

[Μου] προξενεί εντύπωση που ορισμένοι

ξύπνησαν τώρα με το προσφυγικόμεταναστευτικό. Και ιδιαίτερα ορισμένοι

οικονομιστές που μας έλεγαν εφαρμόστε τα

συμπεφωνημένα γιατί «θα κοπεί η

χρηματοδότηση, η δόση» ή «θα μας πετάξουν

έξω από το ευρώ». Τώρα, οι ίδιοι λένε,

εφαρμόστε τα συμπεφωνημένα γιατί... Και

πάντα τα ίδια θα λένε γιατί δεν έχουν τίποτα

άλλο να πουν (εν τω μεταξύ η Ε.Ε χρώσταγε -

ίσως χρωστάει ακόμα - χρήματα στην Ελλάδα

που σχετίζονται με τη διαχείριση της

μεταναστευτικής-προσφυγικής κρίσης).

Όταν άρχισα να αναδεικνύω το ζήτημα, δεν το

έκανα επειδή ήμουν εναντίον των ανθρώπων

αυτών (όπως νομίζουν διάφοροι

κινητρολογοι), αλλά επειδή ήταν φανερό ποια

θα είναι η εξέλιξη του (και προς τα που

οδηγούσε η εργαλειοποίηση του). Πριν ακόμα

από το περασμένο καλοκαίρι, όταν είχαν

ξεχαστεί τόσο η Λιβύη και εν πολλοίς και η

Συρία, ορισμένοι παρατηρούσαμε τα μεγέθη

των ανθρώπων που συγκεντρώνονταν στα

νοτιο-ανατολικά σύνορα της Τουρκίας [Σημ.Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 27/99

Δ`~. 2018]. Η Τουρκία βέβαια, όπως και

οποιαδήποτε άλλη χώρα, δεν έκανε

ανθρωπισμό, συγκέντρωνε ηθικό και

διπλωματικό κεφάλαιο το οποίο θα

χρησιμοποιούσε ως μοχλό άσκησης πίεσης...

Όταν ασχολήθηκα ξανά με το ζήτημα, ήδη από

τις πρώτες μέρες του Αυγούστου - πριν

κορυφωθούν οι ροές -, ορισμένοι μας μίλαγαν

για την «οικονομία» και άλλοι μας έλεγαν «τι

σας πειράζει, θα φύγουν».

Οι άνθρωποι που καλοπροαίρετα ισχυρίζονταν

το τελευταίο, νόμιζαν ότι η Ε.Ε αποτελεί φορέα

κοινής βούλησης. Η Ε.Ε όμως - και αυτό

αποτελεί μια κριτική καθόλα θεμιτή και ας μην

αρέσει -, έχει αποδειχθεί κατ'επανάληψη

ανεπαρκής και ανίκανη να συνθέσει τα εθνικά

συμφέροντα των χωρών σε κάτι το οποίο θα

μπορούσε να ονομαστεί «κοινό ευρωπαϊκό

συμφέρον». Το ΝΑΤΟ, αυτή την περίοδο,

γίνεται προσπάθεια να μεταβληθεί σε εργαλείοόργανο της Πολωνίας (για τη Ρωσία) και της

Τουρκίας (για τη Συρία), με την πρώτη να

εκβιάζει τη Γερμανία, η οποία με τη σειρά της -

πέρα από το ότι έχει εκβιάσει κατ'επανάληψη

την Ελλάδα να - εκβιάζει ή παρέχει

«διαβεβαιώσεις» σε άλλες χώρες (όπως η

Π.Γ.Δ.Μ και η Σερβία) ενώ παράλληλα

Σουηδία, Δανία και Βέλγιο επαναφέρουν

συνοριακούς ελέγχους κ.λπ. Η δε Γαλλία,

βρίσκεται στο απυρόβλητο εδώ και μήνες (θα

δεχθεί λέει 30.000 ανθρώπους σε δύο

χρόνια!). Αυτή είναι η εικόνα της Ευρωπαϊκής

Ένωσης εντελώς επιγραμματικά.

Δυστυχώς, θα φανεί πως η «οικονομία»

αποτελεί νανο-ζήτημα, δηλαδή ένα ζήτημα

σημαντικότητας και επιπέδου νάνου, σε σχέση

με το προσφυγικό-μεταναστευτικό...

Η μετανάστευση δεν επιλύει το δημογραφικό

(ούτε σχετιζόμενα με αυτό θέματα, ορισμένα

μονάχα από τα οποία είναι το ασφαλιστικό και

η γήρανση), απλά μεταθέτει το πρόβλημα για

το μέλλον. Όσο και να αυξήσουν τους φόρους,

όσο και να αναβάλουν τις συνταξιοδοτήσεις,

όσο και να ωθήσουν όλο και περισσότερες

γυναίκες στην αγορά εργασίας (παρέχοντας

τους κίνητρα), όσο και να υποκαταστήσουν τα

εργαζόμενα ανδρόγυνα, τις γυναίκεςεργαζόμενες και τα - μη - παιδιά των

προηγούμενων, με εισαγόμενα ανδρόγυνα, με

εισαγόμενες γυναίκες-μητέρες και εισαγόμενα

παιδιά, δεν πρόκειται να υπερβούν τις

οικονομικές επιπτώσεις των δραματικών

δημογραφικών αλλαγών... τουλάχιστον - και

σε αυτό το σημείο ειρωνεύομαι - μέχρι ηPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 28/99

ιδεολογία του «μετα-ανθρωπισμού» και της

«υπέρβασης της ύλης» να έχει πρακτικά

αποτελέσματα για τον τρόπο αναπαραγωγής

των κοινωνιών. Μέχρι στιγμής δεν έχει. Απλά

εισάγουν ανθρώπους...

Ορισμένες κοινωνίες - μάλλον - θα

καταστραφούν ή θα φτάσουν στα πρόθυρα

μιας τέτοιας εξέλιξης, ενώ κάποιες άλλες θα

καταπιούν και θα ποδοπατήσουν τις ελίτ τους

(μαζί με το κομματικό και μηντιακό σύστημα).

24 Φεβ 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Μόνο το 2017, στην Τουρκία

σημειώθηκε αύξηση του αριθμού προσφύγων κατά 21%.

The number of refugees in Turkey has reached some 3.9

million, making Turkey the country with the highest

number of refugees in the world [Turkey - European

Commission - europa.eu. Last updated 14/06/2018].

Συνεχίζουμε. Πάλι καλά που είναι καλοκαίρι και μπορεί

κάποιος να πάει στη θάλασσα προκειμένου να αποφύγει

όλα τα προηγούμενα, και... τα επόμενα [26 Φεβ 2016]:

Η Γερμανία - όπως και άλλα κράτη -

προϋπολογίζει τα μεγέθη και τους αριθμούς

των ανθρώπων που χρειάζεται να εισάγει

προκειμένου να καλύψει τις οικονομικές της

ανάγκες (δημογραφικές είναι οι ανάγκες αλλά

οι οικονομιστές προϋποθέτουν δημογραφικά

μεγέθη: από τις «προϋποθέσεις» θα την

πατήσουν). Ήδη από τις αρχές του καλοκαιριού

- πριν καν οι ροές αρχίσουν να εκτοξεύονται

με πρώτο μήνα τον Αύγουστο - διαβάζαμε

άρθρα π.χ. στον Guardian ή στην D.W που

έλεγαν πως η Γερμανία «αναμένεται» να

υποδεχθεί φέτος περίπου 800.000 με ένα

εκατομμύριο ανθρώπους. Από που προέκυπτε

το «αναμένεται»; Πως - και από πουπροέκυπτε ο αριθμός; Από όσα σας ανέφερα.

Απλά το όλο πράγμα, οι εξελίξεις - και κυρίως

οι δημοσκοπήσεις - ξέφυγαν και όλοι άρχισαν

να τρέχουν. Θυμηθείτε πως μέχρι τον

Οκτώβριο-Νοέμβριο δεν υπήρχε ιδιαίτερος

αρνητισμός, προβληματισμός ή/και ανησυχία

για το μεταναστευτικό-προσφυγικό στα

mainstream media, αντίθετα όλοι θρηνούσαν

για το παιδάκι που πνίγηκε. Ο πνιγμός του

μικρού παιδιού συνέβη στις 2 Σεπτεμβρίου... Ο

Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας των selfies. Ο

Οκτώβριος ήταν ο μήνας κορύφωσης των

ροών. Μετά τον Νοέμβριο, την επίθεση στο

Παρίσι, την πτώση στις δημοσκοπήσεις, την

πίεση που δέχθηκε η Μέρκελ στο εσωτερικόPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 29/99

της, τα γεγονότα στην Κολωνία κ.λπ, άρχισε

να αλλάζει το κλίμα.

Αυτές τις μέρες - το reuters αναφέρει πως - το

υπουργείο οικονομικών της Γερμανίας σε

συνεργασία με άλλα κυβερνητικά όργανα,

ανακοίνωσε πως η Γερμανία «αναμένει»

περίπου 3,6 εκατομμύρια ανθρώπους μέχρι το

2020. Και μπορεί Γερμανός αξιωματούχος να

δήλωσε πως δεν αναμένονται τέτοια νούμερα -

σε μια προσπάθεια μάλλον να καθησυχάσει -,

αλλά εγώ έχω διαβάσει πως η Γερμανία έχει

ανάγκη 4 με 5 εκατομμύρια ανθρώπους μέσα

στα επόμενα χρόνια προκειμένου να

εξυπηρετήσει τις δημογραφικές της ανάγκες.

Τα νούμερα προϋπολογίζονται.

Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς

συμβαίνει ούτε έχουν καταλάβει πως

λειτουργεί το «πράγμα» (ή καλύτερα η

βιομηχανία). Τώρα αρχίζουν κάπως να

αντιλαμβάνονται και αντιδρούν σπασμωδικά

(σε εμάς εδώ ορισμένοι νομίζουν πως μπορεί η

αναπληρωτής υπουργός μιας μικρής χώρας να

καθορίσει το migration net της Γερμανίας). Δεν

υπάρχει περίπτωση με το κλίμα που επικρατεί

να συνειδητοποιήσει μεγάλο μέρος της

γερμανικής κοινωνίας πως αναμένονται 3 ή 5

εκατομμύρια επιπλέον νέοι πρόσφυγες και

μετανάστες τα επόμενα χρόνια και η κ. Μέρκελ

να παραμείνει αταλάντευτη στη θέση της...

Τα κράτη που καταστράφηκαν αποτελούσαν

«αποθήκες» ή/και σημεία «ελέγχου και

ρύθμισης». Η δε Τουρκία αποτελεί

παραδοσιακή δεξαμενή παροχής «εργατικού

δυναμικού» της Γερμανίας...

Και συνεχίζαμε:

Η διαχείριση της μεταναστευτικήςπροσφυγικής κρίσης αποτελεί - ή εξελίσσεται

σε - μέσο και προκάλυμμα, όχι σκοπό και

στόχο.

Ορισμένοι ήθελαν να αναδεικνύουν μόνον το

γκρούπ των χωρών Βίζενγκραντ... ενώ την

Αυστρία και τη Γερμανία τις άφηναν στο

απυρόβλητο. Φάτε τώρα μια Αυστρία και

ηρεμήστε (ίσως θυμάστε πως από το καλοκαίρι

έριχνα σπόντες για τον ευνοϊκό τρόπο με τον

οποίον η ύπατη αρμοστεία του Ο.Η.Ε για τους

πρόσφυγες, αντιμετώπιζε την Αυστρία). Η

Ολλανδία και η Γερμανία ήταν αυτές που είχαν

αναλάβει την πρωτοβουλία περί «ΜικρήςPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 30/99

Σένγκεν» (στην οποία αντιδρούσε η Πολωνία)

ενώ τα περί Π.Γ.Δ.Μ αποτελούσαν

πρωτοβουλία της Γερμανίας και της Αυστρίας

με την Ουγγαρία, την Τσεχία και τη Σλοβακία

να υποστηρίζουν. Με τη δε Σλοβενία, η Ελλάδα

είχε ανταγωνιστικές σχέσεις ως προς το ποια

από τις δυο χώρες θα γινόταν κύριος φορέας

και παράγοντας ενσωμάτωσης των δυτικών

Βαλκανίων στην Ε.Ε. Η Αυστρία με τη

Γερμανία, ήδη από νωρίς το καλοκαίρι συνεχώς

«έπαιζαν» με τη Π.Γ.Δ.Μ (αυτό είναι ένα

σημείο που δεν έχει αναδειχθεί, δηλαδή πότε

άνοιξε τα σύνορα της η τελευταία, με τι

διαβεβαιώσεις και από ποιους).

Η Ελλάδα, έχει ανά τακτά χρονικά διαστήματα

διατελέσει το ρόλο του νάνου πίσω από τον

οποίο (προσπαθούν να) κρύβονται οι γίγαντες.

Η Ελλάδα έφταιγε κάποτε για την καθυστέρηση

της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ε.Ε

(και πολύ ορθά, η Ελλάδα επέλεξε να είναι

θετική στην ενταξιακή πορεία της Άγκυρας

προκειμένου να φανεί ποιοι ήταν αυτοί που

πραγματικά δεν επιθυμούσαν την είσοδο της

συγκεκριμένης χώρας). Η Ελλάδα, επίσης,

έφταιγε για την οικονομική κρίση και

μετεβλήθη σε αποδιοπομπαίο τράγο (ακόμα και

για κατασκοπία κατηγορήθηκε πριν λίγο

καιρό). Η Ελλάδα τώρα φταίει και για την

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση.

Και κάπως έτσι επειδή «η Ελλάδα φταίει», το

ερμηνευτικό αφήγημα της προσφυγικήςμεταναστευτικής «κρίσης και απειλής» -

πιθανόν - θα μετασχηματιστεί σε ερμηνευτικό

αφήγημα με πυρήνα του τις σχέσεις Ελλάδας

και Τουρκίας στο Αιγαίο. Για το προσφυγικόμεταναστευτικό ζήτημα και την μη επαρκή

αντιμετώπιση του, λοιπόν, θα φταίει το

καθεστώς που υπάρχει στο Αιγαίο. Και κάπως

έτσι θα - μπορούσε να - παρουσιαστεί ως

«επιτακτική» η ανάγκη αναθεώρησης των

συνθηκών από «τα πάνω» και «τα έξω». Θα

μάθουμε όλοι ξαφνικά πως για την

αντιμετώπιση «της κρίσης και της απειλής» (η

οποία έχει τις ρίζες της αλλού, αλλά αυτό δεν

θα έχει καμία σημασία), πρέπει άμεσα να

αντιμετωπισθούν οι ρίζες μιας πιθανής

ελληνοτουρκικής κρίσης. Αποδυναμωμένη στο

εσωτερικό και στο εξωτερικό, και με ''το

νόμισμα''ως εκβιαστική θηλιά στο λαιμό (το

οποίο νόμισμα τάχα θα την απομάκρυνε από

μια πιθανή περιφερειοποίηση έναντι της

Τουρκίας), η Ελλάδα θα καθίσει στο τραπέζι

των διαπραγματεύσεων.

Και κάπως έτσι ενδέχεται μόλις αποχωρήσει τοPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 31/99

ΝΑΤΟ, να βρισκόμαστε σε κατάσταση de jure

αναθεώρησης του καθεστώτος στο Αιγαίο.

Καθόλου απίθανη εξέλιξη. Αφήνω εδώ αυτή

την υποθετική ή πιθανή εξέλιξη με την ευχή να

μην χρειαστεί να επιστρέψω.

Για να ολοκληρώσουμε:

Οι ροές, οι οποιεσδήποτε ροές, ποτέ δεν

σταματούν στη θάλασσα. Οι ροές σταματούν

πάντοτε στη στεριά. Η θάλασσα δεν αποτελεί

εδαφικό - αλλά διαφορετικής μορφής - χώρο.

Αποτελεί παράγοντα κινητικότητας, ευελιξίας,

ελιγμών και διασποράς (και ας υπάρχουν - και

βέβαια υπάρχουν - υδάτινα σύνορα), όχι

διαχωρισμού, απομόνωσης, στατικότητας και

σταθερότητας, όπως η στεριά.

Το κλειδί για την Ιταλία το κρατά η Λιβύη, για

την Ισπανία το Μαρόκο, για το Ηνωμένο

Βασίλειο η Γαλλία (και το Βέλγιο), για τη

Σουηδία η Δανία (γι'αυτό και συγχρονίστηκαν

αυτές οι δύο χώρες) και για την Ελλάδα η

Τουρκία.

Οι Αθηναίοι κάποτε αναγκάστηκαν,

προκειμένου να επιβιώσουν, να αμυνθούν

καταφεύγοντας στα Ξύλινα Τείχη (η Ακρόπολη

Φρούριο αλώθηκε) ενώ ο Μέγας Ξέρξης κάποτε

διέταξε να μαστιγώσουν και να αλυσοδέσουν

τη θάλασσα γιατί δεν υπάκουσε στις διαταγές

του. Η θάλασσα όμως ούτε μαστιγώνεται ούτε

αλυσοδένεται.

Αυτά αποτελούν διδάγματα της ιστορίας μας

που εμπεριέχουν υψηλούς συμβολισμούς και

στοιχεία «γεωπολιτικής» παιδείας - που

επιλέξαμε να αγνοήσουμε, να ξεχάσουμε ή να

υποτιμήσουμε - και όχι παραμυθάκια.

26 Φεβ 2016

Τα τρία προηγούμενα αποσπάσματα από μια ανάρτηση η

οποία εμπεριείχε πολλαπλές δημοσιεύσεις. Ας δούμε τα

επόμενα όμως. Γράφαμε τις δύο τελευταίες ημέρες του

Φεβρουαρίου (μακρύς και σημαντικός μήνας ο

Φεβρουάριος του 2016) [28-29 Φεβ 2016]:

Μισό λεπτό. Αυτοί δεν μας έλεγαν - μας

προειδοποιούσαν και μας απειλούσαν - πως θα

μετατρεπόμασταν σε «στρατόπεδο ή αποθήκη

ψυχών» (ή οποιαδήποτε άλλη απειλή) ΕΑΝ

«βγαίναμε» από την «Ευρώπη»; Τι συνέβη;

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 32/99

Όλη τους η επιχειρηματολογία έχει

συγκεκριμένη «μεθοδολογία» και έχει να κάνει

με τη διαχείριση του μέλλοντος. Τα

βραχυμεσοπρόθεσμα - μελλοντικά -

αποτελέσματα που προκύπτουν από την

τωρινή, την ήδη υφιστάμενη κατάσταση και τα

αδιέξοδα της, τα μετατρέπουν σε απειλές μιας

άλλης, ανεπιθύμητης γι'αυτούς, κατάστασης

προκειμένου να την αποτρέψουν. Ένα αόρατο

μελλοντικό απειλητικό Εκείθεν ως κόλαση που

νομιμοποιεί να υπομένεις τα πάντα στο τωρινό

ορατό Εντεύθεν. Έτσι εάν είχαμε «φύγει» από

την «Ευρώπη» και βιώναμε ακριβώς την ίδια

κατάσταση, θα έφταιγε ότι «φύγαμε». Έλα μου

όμως που όλες οι απειλές που έχουν ακουστεί

κατά καιρούς για το τι θα συμβεί στο μέλλον

εάν (Εκείθεν)... συμβαίνουν στο παρόν δίχως

να έχει πραγματοποιηθεί αυτό το εάν

(Εντεύθεν). Τίποτα από όσα μας έχουν

απειλήσει ότι θα παθαίναμε εάν κάναμε το Α

(Εκείθεν)... δεν έχει υπάρξει που να μην

πάθαμε δίχως να κάνουμε το Α (Εντεύθεν)...

Και ακολουθούσαν τα εξής:

Εάν όλα κυλήσουν σχετικά ομαλά για την

Τουρκία... το επόμενο βήμα της Άγκυρας -

πιθανώς - θα είναι η επιδίωξη δημιουργίας ενός

διεθνούς νομικού πλαισίου ή ενός

περιφερειακού καθεστώτος που θα θέτει υπό

την προστασία του τους πρόσφυγες και τους

μετανάστες - ίσως με αφορμή τα περί

ανθρωπιστικής βοήθειας ή διαχείρισης

επιχειρήματα - και το οποίο θα παρέχει

εγγυήσεις για την ασφαλή μεταχείριση τους.

Σε μια τέτοια περίπτωση, επειδή η συντριπτική

πλειοψηφία των μεταναστών και των

προσφύγων είναι μουσουλμάνοι στο

θρήσκευμα, θα επιδίωκε να συνδέσει το

γεγονός αυτό με τις εθνικές μειονότητες και τις

μουσουλμανικές κοινότητες της περιοχής

προκειμένου να εξασφαλίσει εγγυήσεις που θα

της παρέχουν δικαίωμα παρέμβασης στην

περιοχή. Με τον ίδιο τρόπο λειτούργησε στο

Κυπριακό. Η νομιμότητα της επέμβασης στη

Κύπρο, κατέστη δυνατή μέσω ενός

παρεμφερούς νομικού πλαισίου.

Όποιος βλέπει αυτή την περίοδο την

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση,

αποκλειστικά και μόνον, ως αυθύπαρκτο και

αυτοτελές ζήτημα, κινείται μεταξύ αφέλειας - η

συντριπτική πλειοψηφία -, τοπικού

παραρτήματος ή/και εξυπηρέτησης

συμφερόντων. Για παράδειγμα, ως προς τοPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 33/99

ευρωπαϊκό σκέλος, η διαχείριση του

προσφυγικού-μεταναστευτικού και η

ταυτόχρονη απομόνωση της Ελλάδας

αποτελούν τμήμα - και χρησιμοποιούνται ως

μέσο και προκάλυμμα - της στρατηγικής

αναμόρφωσης του ευρωπαϊκού πόλου

ηγεμονίας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον μεταοθωμανικό τουρκικό πόλο.

Αυτό που εξελίσσεται στη Συρία και το Ιράκ,

από πλευράς Συνθηκών - οι οποίες αποτελούν

διεθνή και ιστορικά αγκυροβόλια - είναι η

κατάρρευση της εδαφικής τάξης που

εγκαθιδρύθηκε με τη συμφωνία Sykes-Picot. Η

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση στο παρόν,

και το κουρδικό ζήτημα διαχρονικά, τόσο στο

παρελθόν όσο και σήμερα, επανασυνδέουν όχι

μονάχα γεωγραφικά τη «Μέση Ανατολή» με τα

«Βαλκάνια», αλλά και ιστορικά τη συμφωνία

Sykes-Picot με τη Συνθήκη της Λωζάνης...

Και ολοκληρώναμε:

Το επόμενο χρονικό διάστημα, ορισμένοι θα

προσπαθήσουν να μας παρουσιάσουν ως - όχι

βραχυπρόθεσμο αλλά μακροπρόθεσμο -

μελλοντικό εθνικό όραμα και στόχο, τη

μονιμοποίηση της μετατροπής της Ελλάδας σε

περιφερειακό κράτος-μαξιλάρι και ενδιάμεση

εδαφική περιοχή ζώνη-σύνορο (buffer zonestate), περισυλλογής, διαλογής και κράτησης,

ελέγχου και ρύθμισης, προκειμένου η

ευρωπαϊκή γεροντοκρατία του Κέντρου να

πίνει ανέμελα τον καφέ της περίξ του Ρήνου ή

να κάνει σκι στα Σαλέ των Άλπεων. Η Ελλάδα,

η οποία προσέφερε αρκετά, δεν έχει κανένα

λόγο να θυσιαστεί για κοινωνίες που

βρίσκονται σε παρακμή και αυτοκτόνησαν

επιλέγοντας τον «ευρωπαϊσμό» ως -

ιδεολογικό - προθάλαμο για το νεκροτομείο...

Τα προηγούμενα δεν τα γράφω με ικανοποίηση

αλλά με πίκρα.

28-29 Φεβ 2016

€ « » ●► $    ▲▼◄► € € $$ € €   ◄ ►▲▼► ◄● « » €