€ « » ●► $
▲▼◄► € € $$ € € ◄ ►▲▼► ◄● « » €
Οὖτις ἐμοί γ'ὄνομα· Οὖτιν δέ με κικλήσκουσι μήτηρ ἠδὲ
πατὴρ ἠδ'ἄλλοι πάντες ἑταῖροι…
- 10/18/17--12:33: _Ανθρωποποίηση.
- 10/21/17--07:37: _21 Οκτωβρίου 2017.
- 10/21/17--08:18: _Ανθρωποποίηση.
- 10/24/17--12:35: _Σχολιασμός.
- 10/26/17--06:38: _Είναι η Μουσική και...
- 10/28/17--16:26: _Ανθρωποποίηση.
- 11/02/17--00:17: _Σχολιασμός.
- 11/05/17--11:45: _Ανθρωποποίηση.
- 11/08/17--11:35: _Ανθρωποποίηση...
- 11/12/17--12:23: _Koyaanisqatsi `~. B...
- 11/20/17--08:17: _Σχολιασμός.
- 11/20/17--08:23: _20 Νοεμβρίου 2017.
- 11/20/17--10:43: _Ανθρωποποίηση.
- 12/06/17--06:16: _.
- 12/07/17--06:16: _Ανθρωποποίηση.
- 12/27/17--03:49: _I) Britain Does Owe...
- 01/01/18--09:09: _Ανασκόπηση: Κοσμοϊδ...
- 01/10/18--13:22: _Ανθρωποποίηση.
- 03/23/18--02:41: _Σχολιασμός.
- 03/23/18--02:44: _Ανθρωποποίηση.
€ « » ●► $ ▲▼◄► € € $$ € € ◄ ►▲▼► ◄● « » €
.~`~.
.~`~.
10/21/17--07:37: 21 Οκτωβρίου 2017.
I
[Στον Economist τις -globalised- πλεξούδες τους] και στο Bloomberg έπλεκαν τις -eurocentric- κάλτσες τους.
Who Has the World's No. 1 Economy? Not the U.S. Photographer: Kurt Wittman/UIG via Getty Images
Επισήμανση
Στο κρατίδιο (παπαγάλο-πελάτη-παράρτημα) Griechestan/land απλά αναπαρήγαγαν άκριτα ευρώ-δυτικολογίες (και πως «το PPP είναι αδιάφορο»).
Δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν ποτέ να κατάλαβουν ουσιωδώς διαφορές μεταξύ διεθνούς εκτοπίσματος και εσωτερικών δεικτών (προφανώς μια μικρή χώρα με υψηλό κατά κεφαλήν -π.χ το Σουλτανάτο του Μπρουνέι, το Λουξεμβούργο ή το Κατάρ- δεν επηρεάζει και δεν καθορίζει όσο μια μεγάλη αλλά φτωχότερη χώρα) και πως η ισχύ έχει πολλές διαστάσεις και μορφές, ούτε τη σημασία που διαδραματίζει τόσο η δημογραφική δομή και βαρύτητα όσο και η στρατηγική προσέγγιση και διάνοια θέλησαν να καταλάβουν (η Γερμανία διέθετε και τα δύο στον προηγούμενο μεγάλο πόλεμο) σε χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια τεχνολογική βάση (το άρθρο απλοποιεί υπερβολικά βέβαια γράφοντας When two countries of similar technology levels fight, numbers tend to tell, αλλά έχει και αυτό την αξία του).
Υπάρχουν φυσικά και άλλοι παράγοντες που δεν είναι του παρόντος.
Τα διεθνή πράγματα δεν προσεγγίζονται με το «που θα ήθελες να ζεις» (ούτε καθορίζονται από αυτό).
Αυτές οι στάσεις - πέρα από τις εσωτερικές ιδεολογικές παραταξιακές και κομματικές ανάγκες, ελέγχου, διαμόρφωσης και χειραγώγησης, που εξυπηρετούν - αποτελούν προσπάθειες ολικής εσωτερίκευσης και προκύπτουν από αναγωγικές θεωρίες, ερμηνείες και προσεγγίσεις των διεθνών πραγμάτων.
Γενικότερα πάντως, οι μελλοντικές διεθνείς και παγκόσμιες εξελίξεις πιθανότατα δεν θα έχουν τις κατευθύνσεις που αναμένουν αρκετοί στο διατλαντικό χώρο (όπου γίνεται απεγνωσμένη προσπάθεια αναζήτησης και δημιουργίας ενός νέου διπολισμού).
Κατά τα λοιπά, το άρθρο δεν λέει κάτι το ιδιαίτερο.
Επειδή για παλαιούς αναγνώστες ορισμένα πράγματα που παρουσιάζουμε μπορεί να είναι αυτονόητα ή/και κατανοητά, όχι όμως για νεότερους, ενδέχεται να επαναφέρουμε μια σειρά παλαιότερων δημοσιεύσεων για τις μεταβολές που έχουν λάβει χώρα.
II
Ας υπενθυμίσουμε κάτι που επισημάναμε πριν από ενάμησι περίπου χρόνο και ας το αφήσουμε εδώ να υπάρχει: ...το 2017-18, οι άνθρωποι θα δυσκολεύονται να θυμηθούν πως ήταν τα πράγματα πριν από το 2008-2009.
Οι άνθρωποι συνηθίζουν...
Νομίζω πως σταδιακά, και ξεκινώντας από το υπόλοιπο του 2016, εισερχόμαστε σε μια νέα φάση της περιόδου 2012-2026...
Ο κόσμος μας, το 2026, θα είναι ένας κόσμος εντελώς διαφορετικός. Σημείωση-Επισήμαση Τα προηγούμενα άνοιξη-καλοκαίρι του 2016, λίγες εβδομάδες πριν από το δημοψηφίσμα στο Ηνωμένο Βασίλειο για την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, λίγους μήνες πριν από την εκλογή Τράμπ στο αξιώμα του Προέδρου των Η.Π.Α, πριν από τις εκλογές σε Γερμανία (όπου είχαμε τα χαμηλότερα ποσοστά για τους Σοσιαλδημοκράτες από το 1949 και για τους Χριστιανοδημοκράτες από το 1953, ενώ ως Συνέργεια CDU/CSU επίσης από το 1949), Αυστρία και Γαλλία (και την ανακύρηξη-ενθρονιση του Χριστού ως Βασιλιά της Πολωνίας!) και τα ''Make America και Europe Great Again'', Σκωτίες και Καταλονίες, αποχώρηση των Η.Π.Α από Trans-Pacific Partnership, Συμφωνία για το Κλίμα και UNESCO κ.λπ. Επισήμανση Παρεμπιπτόντως και ολοκληρώνοντας, έχει αξία να επισημανθεί πως τα αποτελέσματα των εκλογών στη Γερμανία αποτέλεσαν την πρώτη αμφισβήτηση, εξασθένιση και υποστροφή (στον πυρήνα μαλιστα και όχι στην περιφέρεια) της επικοινωνιακής ευρώ-δυναμικής και του τεχνητά καλλιεργημένου ευρώ-κλίματος αισιοδοξίας και προοπτικής, της «Επιστροφής της Γαλλίας», της ''Françallemagne''και του ''Make Europe Great Again''μετά από την εκλογή Macron, καθώς και της αναμενόμενης επαναβεβαίωσης και της προοπτικής εμβάθυνσης του λεγόμενου Γαλλο-Γερμανικού Άξονα, προσγειώνοντας στην κοινωνική, πολιτική και εθνική πραγματικότητα και φανερώνοντας πως τα ευρωπαϊκά αυτονόητα αντιμετωπίζουν περιπλοκές και νέες πιο σύνθετες πραγματικότητες από αυτές που είχαν παραδοσιακά ορισμένοι ultra ευρωπαϊστές στο μυαλό τους. Το επόμενο διάστημα, η μετεξέλιξη των προηγούμενων σε συνδυασμό με νέες καταστάσεις (εσωτερικά και εξωτερικά της Γαλλίας), πιθανότατα θα επιβεβαιώσουν την εκτίμηση ότι ο Macron, η Γαλλία του Macron, αποτελεί μια φούσκα (έναν παραφουκωμένο βάτραχο) και μια αυταπάτη. III Οπλίτες σε κινεζική πολιορκία Από την δημόσιευση του Dr. Christopher A. Matthew του Australian Catholic University στο Journal of Asian History, "Greek Hoplites in an Ancient Chinese Siege", 2011. 29/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p57.html 3/8 Το 36 π.Χ έγινε η μάχη του Zhizhi στην Σογδιανή, σύγχρονο Κιργιστάν, μεταξύ του Μογγολοειδούς φύλου Σιονγκ-νου που ίδρυσε το Zhizhi και τους πολιορκήτες Κινέζους των Han. Κατά την διάρκεια της μάχης οι κινέζοι παρατήρησαν με περιέργεια "περισσότερους από 100 άνδρες που υπερασπίζοταν την πύλη σε σχηματισμό στενό όπως [κοπαδι από] τα ψάρια"με ασπίδες και δόρατα.
Ο Matthew υποστηρίζει ότι οι υπερασπιστές αυτοί ήταν απόγονοι του ΕλληνοΒακτριανού Βασιλείου που είχαν μάθει την τακτική της Οπλιτικής Φάλαγγας, η οποία δεν είχε πάψει να χρησιμοποιείται σε τμήματα, ακόμη και στους Ελληνιστικούς χρόνους από μισθοφόρους. Κατά την Οπλιτική Φάλαγγα, οι στρατιώτες βρίσκονται κοντά, προστατευόμενοι από την ασπίδα του εκ δεξιών τους. Την παρουσία απογόνων του Ελληνο-Βακτριανού Βασιλείου στην πόλη Lixien, την οποία οι μελέτητες εικάζουν ως "Αλεξάνδρεια"και γενικά στην Σογδιανή, υπόστηρίζει η μαρτυρία του Zhang Qian τo 130 π.Χ στην περιοχή. Ο απεσταλμένος των Han, βρήκε περιτοιχίσμένους αστικούς πληθυσμούς με συνήθειες και ενδυμασίες παρομοιες των Ελληνιστικών βασιλείων νοτιότερα, όπως λέει. "Πίνουν κρασί από αμπέλια που καλλιεργούν και οι γυναίκες τους έχουν καλή θέση." Από παλαιότερη ανάρτηση, σε νεκροταφείο πέραν της Κ.Ασίας:
"Οι βασιλείς (ή στρατιώτες) του νεκροταφείου της Sampul είχαν ποικίλη προελεύση, συνθέτοντας έναν ομοιογενή στρατό εξελληνισμένων Περσών, δυτικών Σκύθών ή Sacae Ιρανών από την πλευρά της μητέρας τους, ακριβώς όπως και οι περισσότεροι δεύτερης γενιάς Ελλήνων αποίκων που ζουσαν στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών.
Οι περισσότεροι από τους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο οποίος έμεινε στην Περσία, την Ινδία και την Κεντρική Ασία είχαν παντρευτεί γυναίκες της περιοχής, έτσι οι στρατηγοί τους ήταν ως επί το πλείστον Έλληνες από την πλευρά του πατέρα τους ή είχαν μακεδόνες παππούδες.
Ο Αντίοχος Ι είχε περσιδα μητέρα, και όλοι οι Ινδο-Έλληνες ή ελληνο-Βακτριανοί ήταν σεβαστοί στον πληθυσμό σαν ντόπιοι; όπως συνήθιζαν οι Έλληνες της Βακτριανής στα δίγλωσσα νομίσματά τους και λάτρευαν πολλοί τους τοπικούς θεούς.
Η εξέταση DNA του νεκροταφείου Sampul δείχνει ότι είχαν πατρική καταγωγή από το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου." [see Chengzhi Xie et al., Progress in Natural Science, vol. 17 (August 2007) pp. 927–33].
Σημειώσεις
[-] Ολόκληρη η δημοσίευση-μελέτη στην αγγλική [-]
Αρχική δημοσίευση στο facebook (Ἑλληνική Ἱστορία) [-] Battle of Zhizhi (郅支之戰), 36 BC ,Taraz (Talas River, eastern Kazakhstan), Sino/Han-Xiongnu War (133 BC to 89 AD), Han dynasty, Western Regions-Xiyu Ενδυμασία Σογδιανού, από το Μουσείο του Τατζικιστάν (Δεξιά με κίτρινο). Αριστερά, γυναικείες από Σαμαρκάνδη (Ουζμπεκιστάν).
10/21/17--08:18: Ανθρωποποίηση.
10/24/17--12:35: Σχολιασμός.
Το διεθνές σύστημα καταρρέει, και εν τέλει καταστρέφεται, όχι μόνο επειδή νέες αναδυόμενες και επιθετικές δυνάμεις δημιουργούν ανισορροπίες και επιδιώκουν να κυριαρχήσουν και να επιβληθούν επί των γειτόνων τους, αλλά και επειδή οι παρακμάζουσες και φθίνουσες δυνάμεις, αντί να συμβιβαστούν στοιχειωδώς και να προσαρμοστούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό στις νέες συνθήκες, προσπαθούν να διατηρήσουν και να παγιώσουν την ολισθαίνουσα υπεροχή τους μέσω μιας εκμεταλλευτικής, κοντόφθαλμης, αλαζονικής και δίχως μέτρο, φραγμό και όριο, ηγεμονίας. 10/26/17--06:38: Είναι η Μουσική και μόνον η Μουσική.
Μια Μελωδία, πέντε αιώνες, πολλαπλές (ανθρωπο)γεωγραφίες, νοήματα και γλώσσες. Από τα La Mantovana και Il Ballo di Mantova μέχρι το Fuggi, Fuggi, Fuggi da questo cielo και τους Giuseppe Cenci, Gasparo Zanetti, Giovan Battista Ferrini και Biagio Marini. Από το An Italian Rant του John Playford και το Ik Zag Cecilia Komen, τον Chopin και την Kim Chee-yun, μέχρι το Vltava (Ursprung der Moldau) του Smetana και τον Camille Saint-Saëns. Από το σουηδικό Ack Värmeland, du sköna, το Das Lied von der Moldau (Brecht) και την Zarah Leander, μέχρι μια Χριστούγεννιάτικη Χορωδία στη Β. Ρηνανία-Βεστφαλία και την Hatikvah.
Από επανεκτελέσεις ζωντανές (σε εσωτερικό χώρο ή/και σε φυσικό περιβάλλον) και ηχογραφημένες σε στούντιο διασκευές σε διάφορα είδη (κιθαριστικό, folk, avant, rock, jazz, έγχορδα) μέχρι, τέλος, το Tree of Life. Ι ΙΙ ΙΙΙ ΙV V VΙ VΙΙ 6/8 VΙΙΙ ΙX
.~`~.
Σχολιασμός.
• Στις αρχές του 19ου αιώνα, η Βρετανία (η Πρωσσία) και η Ρωσσία σταμάτησαν και συνέθλιψαν τη Γαλλία του Ναπολέοντα.
• Στον 20ο αιώνα, οι Η.Π.Α (η Βρετανία) και η Ρωσσία σταμάτησαν και συνέθλιψαν τη Γερμανία του Χίτλερ. • Ψυχροπολεμικά, κατά τη διάρκεια του διπολισμού, είχαμε τον ιδεολογικό πόλεμο με πυρήνα τις Η.Π.Α και τη Ρωσσία.
• Στα μέσα της ψυχροπολεμικής περιόδου, οι Η.Π.Α προσεγγίζουν την Κίνα εις βάρος της Ρωσσίας.
• Μεταψυχροπολεμικά, στις αρχές του 21ου αιώνα, έχουμε την ανάπτυξη της συνέργειας Κίνας και Ρωσσίας, στο άλλο άκρο της οποίας βρίσκονται οι Η.Π.Α.
Ποιά είναι η μόνη χώρα που παραμένει σταθερά, συνεχώς και ανελλιπώς σε όλα τα ζευγάρια και τα στρατηγικά τρίγωνα όλων των κρίσιμων ιστορικών περιόδων και αναμετρήσεων;
Μελλοντικά, μόλις και εφόσον υπάρξει ευκαιρία και χρόνος, θα επιχειρήσουμε σύντομη και μεστή σύνοψη γι'αυτή τη χώρα-άξονα της παγκόσμιας ιστορίας που ακούει στο όνομα, Ρωσσία. Επισήμανση
Ως προς τα πιο ευρωκεντρικά πράγματα:
Είναι ασφαλώς και η ιστορική εμπειρία, τα αποτελέσματα και τα διδάγματα των πρώτων δύο αντιπαράθεσεων, που θα συμβάλλουν στη δημιουργία του λεγόμενου ΓαλλοΓερμανικού Άξονα (και στις περί «Ευρώπης» ιδεολογικές επικαλύψεις). Πάντα, όπως έχουμε επισημάνει εδώ και χρόνια, σχεδόν από την αρχή της παρουσίας μας στο διαδίκτυο, μια ατλαντική δύναμη (Βρετανία, Η.Π.Α) - στο τέλος και με μισή καρδιά - συνεργάζεται με την συγκεκριμένη δύναμη που δεσπόζει στην Ευρασία. Τη Ρωσσία.
Πιο συγκεκριμένα την αυτοκρατορική Ρωσσία τον 19ο, τη σοβιετική Ρωσσία τον 20ο αιώνα.
Τον 19ο αιώνα, η Βρετανία επικράτησε επί της Γαλλίας με τη βοήθεια της (αυτοκρατορικής) Ρωσσίας.
Τον 20ο αιώνα, οι Η.Π.Α επικράτησαν επί της Γερμανίας με τη βοήθεια της (σοβιετικής) Ρωσσίας. Ο 19ος αιώνας θεωρήθηκε ο αιώνας της Βρετανίας (αν και για αρκετούς πλέον κάτι τέτοιο είναι αμφισβητήσιμο).
Ο 20ος αιώνας θεωρήθηκε ο αιώνας των Η.Π.Α (εν πολλοίς).
Ο 21ος αιώνας;... (ξεκινά με την συνέργεια Κίνας και Ρωσσίας, η οποία έρχεται να μεταβάλλει εσωτερικά τις παγκόσμίου βεληνεκούς, βαρύτητας και εκτοπίσματος τριγωνικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν ανάμεσα σε Η.Π.Α και Κίνα εις βάρος της Ρωσσίας, από τη δεκαετία του 1970 και ύστερα - με απαρχή το λεγόμενο SinoSoviet ή ΡωσσοΚινέζικο split, 1960-1989). 1η Νοεμβρίου.
€ « » ●► $ ▲▼◄► € € $$ € € ◄ ►▲▼► ◄● « » €
========================
Οὖτις ἐμοί γ'ὄνομα· Οὖτιν δέ με κικλήσκουσι μήτηρ ἠδὲ πατὴρ ἠδ'ἄλλοι πάντες ἑταῖροι…
I
[Στον Economist τις -globalised- πλεξούδες τους] και στο Bloomberg έπλεκαν τις -eurocentric- κάλτσες τους.
Who Has the World's No. 1 Economy? Not the U.S. Photographer: Kurt Wittman/UIG via Getty Images
Επισήμανση
Στο κρατίδιο (παπαγάλο-πελάτη-παράρτημα) Griechestan/land απλά αναπαρήγαγαν άκριτα ευρώ-δυτικολογίες (και πως «το PPP είναι αδιάφορο»).
Δεν μπόρεσαν ή δεν θέλησαν ποτέ να κατάλαβουν ουσιωδώς διαφορές μεταξύ διεθνούς εκτοπίσματος και εσωτερικών δεικτών (προφανώς μια μικρή χώρα με υψηλό κατά κεφαλήν -π.χ το Σουλτανάτο του Μπρουνέι, το Λουξεμβούργο ή το Κατάρ- δεν επηρεάζει και δεν καθορίζει όσο μια μεγάλη αλλά φτωχότερη χώρα) και πως η ισχύ έχει πολλές διαστάσεις και μορφές, ούτε τη σημασία που διαδραματίζει τόσο η δημογραφική δομή και βαρύτητα όσο και η στρατηγική προσέγγιση και διάνοια θέλησαν να καταλάβουν (η Γερμανία διέθετε και τα δύο στον προηγούμενο μεγάλο πόλεμο) σε χώρες που βρίσκονται σε παρόμοια τεχνολογική βάση (το άρθρο απλοποιεί υπερβολικά βέβαια γράφοντας When two countries of similar technology levels fight, numbers tend to tell, αλλά έχει και αυτό την αξία του).
Υπάρχουν φυσικά και άλλοι παράγοντες που δεν είναι του παρόντος.
Τα διεθνή πράγματα δεν προσεγγίζονται με το «που θα ήθελες να ζεις» (ούτε καθορίζονται από αυτό).
Αυτές οι στάσεις - πέρα από τις εσωτερικές ιδεολογικές παραταξιακές και κομματικές ανάγκες, ελέγχου, διαμόρφωσης και χειραγώγησης, που εξυπηρετούν - αποτελούν προσπάθειες ολικής εσωτερίκευσης και προκύπτουν από αναγωγικές θεωρίες, ερμηνείες και προσεγγίσεις των διεθνών πραγμάτων.
Γενικότερα πάντως, οι μελλοντικές διεθνείς και παγκόσμιες εξελίξεις πιθανότατα δεν θα έχουν τις κατευθύνσεις που αναμένουν αρκετοί στο διατλαντικό χώρο (όπου γίνεται απεγνωσμένη προσπάθεια αναζήτησης και δημιουργίας ενός νέου διπολισμού).
Κατά τα λοιπά, το άρθρο δεν λέει κάτι το ιδιαίτερο.
Επειδή για παλαιούς αναγνώστες ορισμένα πράγματα που παρουσιάζουμε μπορεί να είναι αυτονόητα ή/και κατανοητά, όχι όμως για νεότερους, ενδέχεται να επαναφέρουμε μια σειρά παλαιότερων δημοσιεύσεων για τις μεταβολές που έχουν λάβει χώρα.
II
Ας υπενθυμίσουμε κάτι που επισημάναμε πριν από ενάμησι περίπου χρόνο και ας το αφήσουμε εδώ να υπάρχει: ...το 2017-18, οι άνθρωποι θα δυσκολεύονται να θυμηθούν πως ήταν τα πράγματα πριν από το 2008-2009.
Οι άνθρωποι συνηθίζουν...
Νομίζω πως σταδιακά, και ξεκινώντας από το υπόλοιπο του 2016, εισερχόμαστε σε μια νέα φάση της περιόδου 2012-2026...
Ο κόσμος μας, το 2026, θα είναι ένας κόσμος εντελώς διαφορετικός. Σημείωση-Επισήμαση Τα προηγούμενα άνοιξη-καλοκαίρι του 2016, λίγες εβδομάδες πριν από το δημοψηφίσμα στο Ηνωμένο Βασίλειο για την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, λίγους μήνες πριν από την εκλογή Τράμπ στο αξιώμα του Προέδρου των Η.Π.Α, πριν από τις εκλογές σε Γερμανία (όπου είχαμε τα χαμηλότερα ποσοστά για τους Σοσιαλδημοκράτες από το 1949 και για τους Χριστιανοδημοκράτες από το 1953, ενώ ως Συνέργεια CDU/CSU επίσης από το 1949), Αυστρία και Γαλλία (και την ανακύρηξη-ενθρονιση του Χριστού ως Βασιλιά της Πολωνίας!) και τα ''Make America και Europe Great Again'', Σκωτίες και Καταλονίες, αποχώρηση των Η.Π.Α από Trans-Pacific Partnership, Συμφωνία για το Κλίμα και UNESCO κ.λπ. Επισήμανση Παρεμπιπτόντως και ολοκληρώνοντας, έχει αξία να επισημανθεί πως τα αποτελέσματα των εκλογών στη Γερμανία αποτέλεσαν την πρώτη αμφισβήτηση, εξασθένιση και υποστροφή (στον πυρήνα μαλιστα και όχι στην περιφέρεια) της επικοινωνιακής ευρώ-δυναμικής και του τεχνητά καλλιεργημένου ευρώ-κλίματος αισιοδοξίας και προοπτικής, της «Επιστροφής της Γαλλίας», της ''Françallemagne''και του ''Make Europe Great Again''μετά από την εκλογή Macron, καθώς και της αναμενόμενης επαναβεβαίωσης και της προοπτικής εμβάθυνσης του λεγόμενου Γαλλο-Γερμανικού Άξονα, προσγειώνοντας στην κοινωνική, πολιτική και εθνική πραγματικότητα και φανερώνοντας πως τα ευρωπαϊκά αυτονόητα αντιμετωπίζουν περιπλοκές και νέες πιο σύνθετες πραγματικότητες από αυτές που είχαν παραδοσιακά ορισμένοι ultra ευρωπαϊστές στο μυαλό τους. Το επόμενο διάστημα, η μετεξέλιξη των προηγούμενων σε συνδυασμό με νέες καταστάσεις (εσωτερικά και εξωτερικά της Γαλλίας), πιθανότατα θα επιβεβαιώσουν την εκτίμηση ότι ο Macron, η Γαλλία του Macron, αποτελεί μια φούσκα (έναν παραφουκωμένο βάτραχο) και μια αυταπάτη. III Οπλίτες σε κινεζική πολιορκία Από την δημόσιευση του Dr. Christopher A. Matthew του Australian Catholic University στο Journal of Asian History, "Greek Hoplites in an Ancient Chinese Siege", 2011. 29/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p57.html 3/8 Το 36 π.Χ έγινε η μάχη του Zhizhi στην Σογδιανή, σύγχρονο Κιργιστάν, μεταξύ του Μογγολοειδούς φύλου Σιονγκ-νου που ίδρυσε το Zhizhi και τους πολιορκήτες Κινέζους των Han. Κατά την διάρκεια της μάχης οι κινέζοι παρατήρησαν με περιέργεια "περισσότερους από 100 άνδρες που υπερασπίζοταν την πύλη σε σχηματισμό στενό όπως [κοπαδι από] τα ψάρια"με ασπίδες και δόρατα.
Ο Matthew υποστηρίζει ότι οι υπερασπιστές αυτοί ήταν απόγονοι του ΕλληνοΒακτριανού Βασιλείου που είχαν μάθει την τακτική της Οπλιτικής Φάλαγγας, η οποία δεν είχε πάψει να χρησιμοποιείται σε τμήματα, ακόμη και στους Ελληνιστικούς χρόνους από μισθοφόρους. Κατά την Οπλιτική Φάλαγγα, οι στρατιώτες βρίσκονται κοντά, προστατευόμενοι από την ασπίδα του εκ δεξιών τους. Την παρουσία απογόνων του Ελληνο-Βακτριανού Βασιλείου στην πόλη Lixien, την οποία οι μελέτητες εικάζουν ως "Αλεξάνδρεια"και γενικά στην Σογδιανή, υπόστηρίζει η μαρτυρία του Zhang Qian τo 130 π.Χ στην περιοχή. Ο απεσταλμένος των Han, βρήκε περιτοιχίσμένους αστικούς πληθυσμούς με συνήθειες και ενδυμασίες παρομοιες των Ελληνιστικών βασιλείων νοτιότερα, όπως λέει. "Πίνουν κρασί από αμπέλια που καλλιεργούν και οι γυναίκες τους έχουν καλή θέση." Από παλαιότερη ανάρτηση, σε νεκροταφείο πέραν της Κ.Ασίας:
"Οι βασιλείς (ή στρατιώτες) του νεκροταφείου της Sampul είχαν ποικίλη προελεύση, συνθέτοντας έναν ομοιογενή στρατό εξελληνισμένων Περσών, δυτικών Σκύθών ή Sacae Ιρανών από την πλευρά της μητέρας τους, ακριβώς όπως και οι περισσότεροι δεύτερης γενιάς Ελλήνων αποίκων που ζουσαν στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών.
Οι περισσότεροι από τους στρατιώτες του Μεγάλου Αλεξάνδρου ο οποίος έμεινε στην Περσία, την Ινδία και την Κεντρική Ασία είχαν παντρευτεί γυναίκες της περιοχής, έτσι οι στρατηγοί τους ήταν ως επί το πλείστον Έλληνες από την πλευρά του πατέρα τους ή είχαν μακεδόνες παππούδες.
Ο Αντίοχος Ι είχε περσιδα μητέρα, και όλοι οι Ινδο-Έλληνες ή ελληνο-Βακτριανοί ήταν σεβαστοί στον πληθυσμό σαν ντόπιοι; όπως συνήθιζαν οι Έλληνες της Βακτριανής στα δίγλωσσα νομίσματά τους και λάτρευαν πολλοί τους τοπικούς θεούς.
Η εξέταση DNA του νεκροταφείου Sampul δείχνει ότι είχαν πατρική καταγωγή από το ανατολικό τμήμα της Μεσογείου." [see Chengzhi Xie et al., Progress in Natural Science, vol. 17 (August 2007) pp. 927–33].
Σημειώσεις
[-] Ολόκληρη η δημοσίευση-μελέτη στην αγγλική [-]
Αρχική δημοσίευση στο facebook (Ἑλληνική Ἱστορία) [-] Battle of Zhizhi (郅支之戰), 36 BC ,Taraz (Talas River, eastern Kazakhstan), Sino/Han-Xiongnu War (133 BC to 89 AD), Han dynasty, Western Regions-Xiyu Ενδυμασία Σογδιανού, από το Μουσείο του Τατζικιστάν (Δεξιά με κίτρινο). Αριστερά, γυναικείες από Σαμαρκάνδη (Ουζμπεκιστάν).
10/21/17--08:18: Ανθρωποποίηση.
10/24/17--12:35: Σχολιασμός.
Το διεθνές σύστημα καταρρέει, και εν τέλει καταστρέφεται, όχι μόνο επειδή νέες αναδυόμενες και επιθετικές δυνάμεις δημιουργούν ανισορροπίες και επιδιώκουν να κυριαρχήσουν και να επιβληθούν επί των γειτόνων τους, αλλά και επειδή οι παρακμάζουσες και φθίνουσες δυνάμεις, αντί να συμβιβαστούν στοιχειωδώς και να προσαρμοστούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό στις νέες συνθήκες, προσπαθούν να διατηρήσουν και να παγιώσουν την ολισθαίνουσα υπεροχή τους μέσω μιας εκμεταλλευτικής, κοντόφθαλμης, αλαζονικής και δίχως μέτρο, φραγμό και όριο, ηγεμονίας. 10/26/17--06:38: Είναι η Μουσική και μόνον η Μουσική.
Μια Μελωδία, πέντε αιώνες, πολλαπλές (ανθρωπο)γεωγραφίες, νοήματα και γλώσσες. Από τα La Mantovana και Il Ballo di Mantova μέχρι το Fuggi, Fuggi, Fuggi da questo cielo και τους Giuseppe Cenci, Gasparo Zanetti, Giovan Battista Ferrini και Biagio Marini. Από το An Italian Rant του John Playford και το Ik Zag Cecilia Komen, τον Chopin και την Kim Chee-yun, μέχρι το Vltava (Ursprung der Moldau) του Smetana και τον Camille Saint-Saëns. Από το σουηδικό Ack Värmeland, du sköna, το Das Lied von der Moldau (Brecht) και την Zarah Leander, μέχρι μια Χριστούγεννιάτικη Χορωδία στη Β. Ρηνανία-Βεστφαλία και την Hatikvah.
Από επανεκτελέσεις ζωντανές (σε εσωτερικό χώρο ή/και σε φυσικό περιβάλλον) και ηχογραφημένες σε στούντιο διασκευές σε διάφορα είδη (κιθαριστικό, folk, avant, rock, jazz, έγχορδα) μέχρι, τέλος, το Tree of Life. Ι ΙΙ ΙΙΙ ΙV V VΙ VΙΙ 6/8 VΙΙΙ ΙX
.~`~.
Σχολιασμός.
• Στις αρχές του 19ου αιώνα, η Βρετανία (η Πρωσσία) και η Ρωσσία σταμάτησαν και συνέθλιψαν τη Γαλλία του Ναπολέοντα.
• Στον 20ο αιώνα, οι Η.Π.Α (η Βρετανία) και η Ρωσσία σταμάτησαν και συνέθλιψαν τη Γερμανία του Χίτλερ. • Ψυχροπολεμικά, κατά τη διάρκεια του διπολισμού, είχαμε τον ιδεολογικό πόλεμο με πυρήνα τις Η.Π.Α και τη Ρωσσία.
• Στα μέσα της ψυχροπολεμικής περιόδου, οι Η.Π.Α προσεγγίζουν την Κίνα εις βάρος της Ρωσσίας.
• Μεταψυχροπολεμικά, στις αρχές του 21ου αιώνα, έχουμε την ανάπτυξη της συνέργειας Κίνας και Ρωσσίας, στο άλλο άκρο της οποίας βρίσκονται οι Η.Π.Α.
Ποιά είναι η μόνη χώρα που παραμένει σταθερά, συνεχώς και ανελλιπώς σε όλα τα ζευγάρια και τα στρατηγικά τρίγωνα όλων των κρίσιμων ιστορικών περιόδων και αναμετρήσεων;
Μελλοντικά, μόλις και εφόσον υπάρξει ευκαιρία και χρόνος, θα επιχειρήσουμε σύντομη και μεστή σύνοψη γι'αυτή τη χώρα-άξονα της παγκόσμιας ιστορίας που ακούει στο όνομα, Ρωσσία. Επισήμανση
Ως προς τα πιο ευρωκεντρικά πράγματα:
Είναι ασφαλώς και η ιστορική εμπειρία, τα αποτελέσματα και τα διδάγματα των πρώτων δύο αντιπαράθεσεων, που θα συμβάλλουν στη δημιουργία του λεγόμενου ΓαλλοΓερμανικού Άξονα (και στις περί «Ευρώπης» ιδεολογικές επικαλύψεις). Πάντα, όπως έχουμε επισημάνει εδώ και χρόνια, σχεδόν από την αρχή της παρουσίας μας στο διαδίκτυο, μια ατλαντική δύναμη (Βρετανία, Η.Π.Α) - στο τέλος και με μισή καρδιά - συνεργάζεται με την συγκεκριμένη δύναμη που δεσπόζει στην Ευρασία. Τη Ρωσσία.
Πιο συγκεκριμένα την αυτοκρατορική Ρωσσία τον 19ο, τη σοβιετική Ρωσσία τον 20ο αιώνα.
Τον 19ο αιώνα, η Βρετανία επικράτησε επί της Γαλλίας με τη βοήθεια της (αυτοκρατορικής) Ρωσσίας.
Τον 20ο αιώνα, οι Η.Π.Α επικράτησαν επί της Γερμανίας με τη βοήθεια της (σοβιετικής) Ρωσσίας. Ο 19ος αιώνας θεωρήθηκε ο αιώνας της Βρετανίας (αν και για αρκετούς πλέον κάτι τέτοιο είναι αμφισβητήσιμο).
Ο 20ος αιώνας θεωρήθηκε ο αιώνας των Η.Π.Α (εν πολλοίς).
Ο 21ος αιώνας;... (ξεκινά με την συνέργεια Κίνας και Ρωσσίας, η οποία έρχεται να μεταβάλλει εσωτερικά τις παγκόσμίου βεληνεκούς, βαρύτητας και εκτοπίσματος τριγωνικές σχέσεις που αναπτύχθηκαν ανάμεσα σε Η.Π.Α και Κίνα εις βάρος της Ρωσσίας, από τη δεκαετία του 1970 και ύστερα - με απαρχή το λεγόμενο SinoSoviet ή ΡωσσοΚινέζικο split, 1960-1989). 1η Νοεμβρίου.
€ « » ●► $ ▲▼◄► € € $$ € € ◄ ►▲▼► ◄● « » €
========================
Οὖτις ἐμοί γ'ὄνομα· Οὖτιν δέ με κικλήσκουσι μήτηρ ἠδὲ πατὴρ ἠδ'ἄλλοι πάντες ἑταῖροι…
€ « » ●► $ ▲▼◄► € € $$ € € ◄ ►▲▼► ◄● « » €
10/21/17--07:37: 21 Οκτωβρίου 0 0
2017.
I
[Στον Economist τις -globalised- πλεξούδες τους] και
στοBloomberg έπλεκαν τις -eurocentric- κάλτσες τους. WhoHas the World's
No. 1 Economy? Not the U.S.Photographer: Kurt
Wittman/UIG via Getty Images
Επισήμανση
Στο κρατίδιο (παπαγάλο-πελάτη-παράρτημα)Griechestan/land απλά αναπαρήγαγαν άκριτα
ευρώδυτικολογίες (και πως «το PPP είναι αδιάφορο»).
Δενμπόρεσαν ή δεν θέλησαν ποτέ να κατάλαβουν ουσιωδώςδιαφορές μεταξύ διεθνούς εκτοπίσματος και εσωτερικώνδεικτών (προφανώς μια μικρή χώρα με υψηλό κατάκεφαλήν -π.χ το Σουλτανάτο του Μπρουνέι, τοΛουξεμβούργο ή το Κατάρ- δεν επηρεάζει και δενκαθορίζει όσο μια μεγάλη αλλάφτωχότερη χώρα) καιπως η ισχύ έχει πολλές διαστάσεις και μορφές, ούτε τησημασία πουδιαδραματίζει τόσο η δημογραφική δομή καιβαρύτητα όσο και η στρατηγική προσέγγιση και διάνοιαθέλησαν να καταλάβουν (η Γερμανία διέθετε και τα δύοστον προηγούμενο μεγάλο πόλεμο) σε χώρες πουβρίσκονται σε παρόμοια τεχνολογική βάση (το άρθροαπλοποιεί υπερβολικά βέβαια γράφοντας When twocountries of similar technology levels fight, numbers
Δενμπόρεσαν ή δεν θέλησαν ποτέ να κατάλαβουν ουσιωδώςδιαφορές μεταξύ διεθνούς εκτοπίσματος και εσωτερικώνδεικτών (προφανώς μια μικρή χώρα με υψηλό κατάκεφαλήν -π.χ το Σουλτανάτο του Μπρουνέι, τοΛουξεμβούργο ή το Κατάρ- δεν επηρεάζει και δενκαθορίζει όσο μια μεγάλη αλλάφτωχότερη χώρα) καιπως η ισχύ έχει πολλές διαστάσεις και μορφές, ούτε τησημασία πουδιαδραματίζει τόσο η δημογραφική δομή καιβαρύτητα όσο και η στρατηγική προσέγγιση και διάνοιαθέλησαν να καταλάβουν (η Γερμανία διέθετε και τα δύοστον προηγούμενο μεγάλο πόλεμο) σε χώρες πουβρίσκονται σε παρόμοια τεχνολογική βάση (το άρθροαπλοποιεί υπερβολικά βέβαια γράφοντας When twocountries of similar technology levels fight, numbers
tend to tell, αλλά έχει και αυτό την αξία του).
Υπάρχουνφυσικά και άλλοι παράγοντες που δεν είναι τουπαρόντος.
Υπάρχουνφυσικά και άλλοι παράγοντες που δεν είναι τουπαρόντος.
Τα διεθνή πράγματα δεν προσεγγίζονται με το«που θα ήθελες να ζεις» (ούτε καθορίζονται από αυτό).
Αυτές οι στάσεις - πέρα από τις εσωτερικές ιδεολογικέςπαραταξιακές και κομματικές ανάγκες, ελέγχου,διαμόρφωσης και χειραγώγησης, που εξυπηρετούν -αποτελούν προσπάθειες ολικής εσωτερίκευσης καιπροκύπτουν από αναγωγικές θεωρίες, ερμηνείες καιπροσεγγίσεις των διεθνών πραγμάτων.
Γενικότεραπάντως, οι μελλοντικές διεθνείς και παγκόσμιες
εξελίξειςπιθανότατα δεν θα έχουν τις κατευθύνσεις πουαναμένουν αρκετοί στο διατλαντικό χώρο (όπου γίνεταιαπεγνωσμένη προσπάθεια αναζήτησης και δημιουργίαςενός νέου διπολισμού).
Κατά τα λοιπά, το άρθρο δεν
λέεικάτι το ιδιαίτερο.
Επειδή για παλαιούς αναγνώστεςορισμένα πράγματα που παρουσιάζουμε μπορεί να είναιαυτονόητα ή/και κατανοητά, όχι όμως για νεότερους,ενδέχεται να επαναφέρουμε μια σειρά παλαιότερωνδημοσιεύσεων για τις μεταβολές που έχουν λάβει χώρα.
II
Ας υπενθυμίσουμε κάτι που επισημάναμε πριν απόενάμησι περίπου χρόνο και ας το αφήσουμε εδώ ναυπάρχει:
...το 2017-18, οι άνθρωποι θα δυσκολεύονταινα θυμηθούν πως ήταν τα πράγματα πριν απότο 2008-2009.
Οι άνθρωποι συνηθίζουν...
Νομίζω πως σταδιακά, και ξεκινώντας από τουπόλοιπο του 2016, εισερχόμαστε σε μια νέαφάση της περιόδου 2012-2026...
Ο κόσμοςμας, το 2026, θα είναι ένας κόσμος εντελώςδιαφορετικός.
Σημείωση-Επισήμαση
Τα προηγούμενα άνοιξη-καλοκαίρι του 2016, λίγεςεβδομάδες πριν από το δημοψηφίσμα στο ΗνωμένοΒασίλειο για την αποχώρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση,λίγους μήνες πριν από την εκλογή Τράμπ στο αξιώμα του
Προέδρου των Η.Π.Α, πριν από τις εκλογές σε Γερμανία(όπου είχαμε τα χαμηλότερα ποσοστά για τουςΣοσιαλδημοκράτες από το 1949 και για τουςΧριστιανοδημοκράτες από το 1953, ενώ ως ΣυνέργειαCDU/CSU επίσης από το 1949), Αυστρία και Γαλλία (καιτην ανακύρηξη-ενθρονιση του Χριστού ως Βασιλιά τηςΠολωνίας!)
και τα ''Make America και Europe GreatAgain'', Σκωτίες και Καταλονίες, αποχώρηση των Η.Π.Ααπό Trans-Pacific Partnership, Συμφωνία για το Κλίμα
καιUNESCO κ.λπ.
Επισήμανση
Παρεμπιπτόντως και ολοκληρώνοντας, έχει αξία ναεπισημανθεί πως τα αποτελέσματα των εκλογών στηΓερμανία αποτέλεσαν την πρώτη αμφισβήτηση,εξασθένιση και υποστροφή (στον πυρήνα μαλιστα και όχιστην περιφέρεια) της επικοινωνιακής ευρώ-δυναμικήςκαι του τεχνητά καλλιεργημένου ευρώ-κλίματοςαισιοδοξίας και προοπτικής, της «Επιστροφής τηςΓαλλίας», της ''Françallemagne''και του ''Make Europe Great Again''μετά από την εκλογή Macron,καθώς και τηςαναμενόμενης επαναβεβαίωσης και της προοπτικήςεμβάθυνσης του λεγόμενου Γαλλο-Γερμανικού Άξονα,προσγειώνοντας στην κοινωνική, πολιτική και εθνικήπραγματικότητα και φανερώνοντας πως τα ευρωπαϊκάαυτονόητα αντιμετωπίζουν περιπλοκές και νέες πιοσύνθετες πραγματικότητες από αυτές που είχανπαραδοσιακά ορισμένοι ultra ευρωπαϊστές στο μυαλότους.
Το επόμενο διάστημα, η μετεξέλιξη τωνπροηγούμενων σε συνδυασμό με νέες καταστάσεις(εσωτερικά και εξωτερικά της Γαλλίας), πιθανότατα θαεπιβεβαιώσουν την εκτίμηση ότι ο Macron, η Γαλλία τουMacron, αποτελεί μια φούσκα (έναν παραφουκωμένοβάτραχο) και μια αυταπάτη.
III
Οπλίτες σε κινεζική πολιορκία
Από την δημόσιευση του Dr. Christopher A. Matthew τουAustralian Catholic University στο Journal of AsianHistory, "Greek Hoplites in an Ancient Chinese Siege",2011.
Από την δημόσιευση του Dr. Christopher A. Matthew τουAustralian Catholic University στο Journal of AsianHistory, "Greek Hoplites in an Ancient Chinese Siege",2011.
Το 36 π.Χ έγινε η μάχη του Zhizhi στην Σογδιανή,σύγχρονο Κιργιστάν, μεταξύ του Μογγολοειδούς φύλουΣιονγκ-νου που ίδρυσε το Zhizhi και τους πολιορκήτεςΚινέζους των Han. Κατά την διάρκεια της μάχης οικινέζοι παρατήρησαν με περιέργεια "περισσότερους
από100 άνδρες που υπερασπίζοταν την πύλη σε σχηματισμόστενό όπως [κοπαδι από] τα ψάρια"με ασπίδες καιδόρατα.
Ο Matthew υποστηρίζει ότι οι υπερασπιστές αυτοί ήταναπόγονοι του Ελληνο-Βακτριανού Βασιλείου που είχανμάθει την τακτική της Οπλιτικής Φάλαγγας, η οποία δενείχε πάψει να χρησιμοποιείται σε τμήματα, ακόμη καιστους Ελληνιστικούς χρόνους από μισθοφόρους.
Κατάτην Οπλιτική Φάλαγγα, οι στρατιώτες βρίσκονται κοντά,προστατευόμενοι από την ασπίδα του εκ δεξιών τους.
Την παρουσία απογόνων του Ελληνο-ΒακτριανούΒασιλείου στην πόλη Li-xien, την οποία οι μελέτητεςεικάζουν ως "Αλεξάνδρεια"και γενικά στην
Σογδιανή,υπόστηρίζει η μαρτυρία του Zhang Qian τo 130 π.Χ στηνπεριοχή.
Ο απεσταλμένος των Han, βρήκεπεριτοιχίσμένους αστικούς πληθυσμούς με συνήθειες καιενδυμασίες παρομοιες των Ελληνιστικών βασιλείωννοτιότερα, όπως λέει.
"Πίνουν κρασί από αμπέλια
πουκαλλιεργούν και οι γυναίκες τους έχουν καλή
θέση."Από παλαιότερη ανάρτηση, σε νεκροταφείο πέραν τηςΚ.Ασίας:
"Οι βασιλείς (ή στρατιώτες) του
νεκροταφείουτης Sampul είχαν ποικίλη προελεύση, συνθέτοντας ένανομοιογενή στρατό εξελληνισμένων Περσών, δυτικώνΣκύθών ή Sacae Ιρανών από την πλευρά της μητέραςτους, ακριβώς όπως και οι περισσότεροι δεύτερης γενιάςΕλλήνων αποίκων που ζουσαν στην Αυτοκρατορία τωνΣελευκιδών.
Οι περισσότεροι από τους στρατιώτες τουΜεγάλου Αλεξάνδρου ο οποίος έμεινε στην Περσία, τηνΙνδία και την Κεντρική Ασία είχαν παντρευτεί γυναίκεςτης περιοχής, έτσι οι στρατηγοί τους ήταν ως επί τοπλείστον Έλληνες από την πλευρά του πατέρα τους ήείχαν μακεδόνες παππούδες.
Ο Αντίοχος Ι είχε περσιδαμητέρα, και όλοι οι Ινδο-Έλληνες ή ελληνο-Βακτριανοίήταν σεβαστοί στον πληθυσμό σαν ντόπιοι; όπωςσυνήθιζαν οι Έλληνες της Βακτριανής στα δίγλωσσανομίσματά τους και λάτρευαν πολλοί τους τοπικούςθεούς.
Η εξέταση DNA του νεκροταφείου Sampul δείχνειότι είχαν πατρική καταγωγή από το ανατολικό τμήμα τηςΜεσογείου." [see Chengzhi Xie et al., Progress in NaturalScience, vol. 17 (August 2007) pp. 927–33].
Σημειώσεις
11/02/17--00:17: Σχολιασμός. 0 0
• Στις αρχές του 19ου αιώνα, η Βρετανία (η Πρωσσία)και η Ρωσσία σταμάτησαν και συνέθλιψαν τη Γαλλία τουΝαπολέοντα.
• Στον 20ο αιώνα, οι Η.Π.Α (η Βρετανία) και η Ρωσσίασταμάτησαν και συνέθλιψαν τη Γερμανία του Χίτλερ.
• Ψυχροπολεμικά, κατά τη διάρκεια του διπολισμού,είχαμε τον ιδεολογικό πόλεμο με πυρήνα τις Η.Π.Α και
τηΡωσσία.
• Στα μέσα της ψυχροπολεμικής περιόδου, οι Η.Π.ΑArcana for large
orchestraEdgard Varèse -
Nocturnalπροσεγγίζουν την Κίνα εις βάρος της Ρωσσίας.
• Μεταψυχροπολεμικά, στις αρχές του 21ου αιώνα,έχουμε την ανάπτυξη της συνέργειας Κίνας και Ρωσσίας,στο άλλο άκρο της οποίας βρίσκονται οι Η.Π.Α.
Ποιά είναι η μόνη χώρα που παραμένει σταθερά,συνεχώς και ανελλιπώς σε όλα τα ζευγάρια και ταστρατηγικά τρίγωνα όλων των κρίσιμων ιστορικώνπεριόδων και αναμετρήσεων;
Μελλοντικά, μόλις και εφόσον υπάρξει ευκαιρία καιχρόνος, θα επιχειρήσουμε μια σύντομη και μεστήσύνοψη γι'αυτή τη χώρα-άξονα της παγκόσμιας ιστορίαςπου ακούει στο όνομα, Ρωσσία.
Επισήμανση
Ως προς τα πιο ευρωκεντρικά πράγματα:
Είναι ασφαλώςκαι η ιστορική εμπειρία, τα αποτελέσματα και ταδιδάγματα των πρώτων δύο αντιπαράθεσεων, που θασυμβάλλουν στη δημιουργία του λεγόμενουΓαλλοΓερμανικού Άξονα (και στις περί «Ευρώπης»ιδεολογικές επικαλύψεις).
Είναι ασφαλώςκαι η ιστορική εμπειρία, τα αποτελέσματα και ταδιδάγματα των πρώτων δύο αντιπαράθεσεων, που θασυμβάλλουν στη δημιουργία του λεγόμενουΓαλλοΓερμανικού Άξονα (και στις περί «Ευρώπης»ιδεολογικές επικαλύψεις).
Πάντα, όπως έχουμεεπισημάνει εδώ και χρόνια, σχεδόν από την αρχή τηςπαρουσίας μας στο διαδίκτυο, μια ατλαντική δύναμη(Βρετανία, Η.Π.Α) - στο τέλος και με μισήκαρδιά -συνεργάζεται με την συγκεκριμένη δύναμη που δεσπόζειστην Ευρασία. Τη Ρωσσία.
Πιο συγκεκριμένα τηναυτοκρατορική Ρωσσία τον 19ο, τη σοβιετική Ρωσσία τον20ο αιώνα. Τον 19ο αιώνα, η Βρετανία επικράτησε επίτης Γαλλίας με τη βοήθεια της (αυτοκρατορικής)
Ρωσσίας.
Τον 20ο αιώνα, οι Η.Π.Α επικράτησαν επί τηςΓερμανίας με τη βοήθεια της (σοβιετικής) Ρωσσίας.
Τον 20ο αιώνα, οι Η.Π.Α επικράτησαν επί τηςΓερμανίας με τη βοήθεια της (σοβιετικής) Ρωσσίας.
Ο19ος αιώνας θεωρήθηκε ο αιώνας της Βρετανίας (αν καιγια αρκετούς πλέον κάτι τέτοιο είναι αμφισβητήσιμο).
Ο20ος αιώνας θεωρήθηκε ο αιώνας των Η.Π.Α (ενπολλοίς).
Ο 21ος αιώνας;... (ξεκινά με την συνέργειαΚίνας και Ρωσσίας, η οποία έρχεται να μεταβάλλειεσωτερικά τις παγκόσμίου βεληνεκούς, βαρύτητας καιεκτοπίσματος τριγωνικές σχέσεις που αναπτύχθηκανανάμεσα σε Η.Π.Α και Κίνα εις βάρος της Ρωσσίας, απότη δεκαετία του 1970 και ύστερα - με απαρχή τολεγόμενο Sino-Soviet ή ΡωσσοΚινέζικο split, 1960-1989).
1η Νοεμβρίου.
11/20/17--08:17: Σχολιασμός
Ανοίγει ο φάκελος για τον θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη
(CNN)
18 Νοεμβρίου
Τουλάχιστον από το 2009, και ακόμη πιο έντονα από το
2012, ζείτε μια «τεχνητή» -ή στον αυτόματο
πιλότοεσωτερική πολιτική σκηνή, ειδησεογραφία και κοινήγνώμη. Είστε χειραγωγούμενοι.
Ασχολείστε όλες και όλοιμε το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, τα κομματίδια και τηνπολυλατρεμένη σας («αριστεροδεξιά») παραταξιολογία.
Ασχολείστε όλες και όλοιμε το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, τα κομματίδια και τηνπολυλατρεμένη σας («αριστεροδεξιά») παραταξιολογία.
Κατά βάση όμως ασχολείστε με τρίχες.
Ο κύκλοςαποσταθεροποίησης και εσωτερικής κατάρρευσηςξεκίνησε το 2005-7 και δεν έχουμε ακόμη εξέλθειαπ'αυτόν.
Ο κύκλοςαποσταθεροποίησης και εσωτερικής κατάρρευσηςξεκίνησε το 2005-7 και δεν έχουμε ακόμη εξέλθειαπ'αυτόν.
Διότι υπάρχει συνεχής συσσώρευση σαπίλας,ενοχών, σκουπιδιών, μυστικών, απειλών και εκβιασμών(και άρα ανάγκη χειραγώγησης) δίχως κάθαρση καιαπόδοση ευθυνών (και άρα πιθανότητες αναγέννησης)και αξίωση ή αίτημα για αλήθεια (άρα απελευθέρωση).
Αναρωτιόμουν πριν από λίγους μήνες [27 Μαΐ 2017]
«Αλήθεια, τη δολοφονία του Kώστα Τσαλικίδη τηνθυμάται κανείς;»
Το 2013 έγραφα [30 Δεκ 2013]:
Μας διανοίγεται έτσι μια σειρά γεγονότων.
Οιεσωκομματικές εκλογές στο Πα.Σο.Κ και στη Ν.Δ και ηεκλογή των Κώστα Σημίτη και Κώστα Καραμανλή στηνηγεσία των κομμάτων τους αντίστοιχα, η κρίση τωνΙμίων, η υπόθεση Οτζαλάν, το χρηματιστηριακό κραχ του1999, η ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του €υρώ, ηανάληψη και διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων το2004, το Κυπριακό (σχέδιο Ανάν και η απόρριψη του) καιη παράλληλη ένταξη της Κύπρου στη ζώνη του €υρώ τηνίδια χρονιά, η οικονομική απογραφή, η αλλαγή ηγεσίαςστο Πα.Σο.K, οι υποθέσεις της Μονής Βατοπεδίου, τωνδομημένων ομολόγων, Ζαχόπουλου και της απαγωγήςΠακιστανών, η υπόθεση των υποκλοπών και τηςπαρακολούθησης Καραμανλή (με -έμμεση- στοχοποίησητης αμερικανικής πρεσβείας), οι μεγάλες πυρκαγιές του2007 στις οποίες έχασαν τη ζωή τους 63 άνθρωποι (καιοι οποίες εμπεριείχαν υψηλό συμβολισμό σε κοινωνικόκαι εθνικό επίπεδο), το σκάνδαλο της Siemens (η οποίαSiemens... χρημάτιζε πολιτικούς σε διάφορες χώρεςμεταξύ των ετών 1990 και 2006), η δολοφονία του15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ειδικόφρουρό στα Εξάρχεια τον Δεκέμβριο του 2008 και ταμετέπειτα γεγονότα, οι πυρκαγιές στην Αθήνα το 2009(όπου κάηκαν συνολικά 210.000 στρέμματα), ηαιφνιδιαστική κήρυξη (με Διάταγμα του Προέδρου τηςΔημοκρατίας) της λήξης των εργασιών της Β'Συνόδουτης ΙΒ'Βουλευτικής Περιόδου, η προκήρυξη -πρόωρωνεκλογών, η αναθεώρηση του ελλείμματος και η υπογραφή της δανειακής σύμβασης από τηννεοεκλεγμένη κυβέρνηση Παπανδρέου, η πυρπόληση τηςσυναγωγής των Χανίων και οι βανδαλισμοί σε εβραϊκάνεκροταφεία, η προαναγγελία διεξαγωγήςδημοψηφίσματος (μέσω θυελλωδών αντιδράσεων τόσοστο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας), ηαποπομπή Παπανδρέου και η σύσταση κυβέρνησηςσυνεργασίας υπό τον Λουκά Παπαδήμο... δίχως τηδιενέργεια εθνικών εκλογών και με αντιδράσεις από τακόμματα της αντιπολίτευσης (σε αυτό το χρονικό σημείοέχουμε ουσιαστικά μεταβίβαση εξουσιών -όχι μονάχαστην Ελλάδα- από τη νομοθετική προς την εκτελεστικήεξουσία, η οποία αποκτά υπερεξουσίες)...
Οιεσωκομματικές εκλογές στο Πα.Σο.Κ και στη Ν.Δ και ηεκλογή των Κώστα Σημίτη και Κώστα Καραμανλή στηνηγεσία των κομμάτων τους αντίστοιχα, η κρίση τωνΙμίων, η υπόθεση Οτζαλάν, το χρηματιστηριακό κραχ του1999, η ένταξη της Ελλάδας στη ζώνη του €υρώ, ηανάληψη και διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων το2004, το Κυπριακό (σχέδιο Ανάν και η απόρριψη του) καιη παράλληλη ένταξη της Κύπρου στη ζώνη του €υρώ τηνίδια χρονιά, η οικονομική απογραφή, η αλλαγή ηγεσίαςστο Πα.Σο.K, οι υποθέσεις της Μονής Βατοπεδίου, τωνδομημένων ομολόγων, Ζαχόπουλου και της απαγωγήςΠακιστανών, η υπόθεση των υποκλοπών και τηςπαρακολούθησης Καραμανλή (με -έμμεση- στοχοποίησητης αμερικανικής πρεσβείας), οι μεγάλες πυρκαγιές του2007 στις οποίες έχασαν τη ζωή τους 63 άνθρωποι (καιοι οποίες εμπεριείχαν υψηλό συμβολισμό σε κοινωνικόκαι εθνικό επίπεδο), το σκάνδαλο της Siemens (η οποίαSiemens... χρημάτιζε πολιτικούς σε διάφορες χώρεςμεταξύ των ετών 1990 και 2006), η δολοφονία του15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ειδικόφρουρό στα Εξάρχεια τον Δεκέμβριο του 2008 και ταμετέπειτα γεγονότα, οι πυρκαγιές στην Αθήνα το 2009(όπου κάηκαν συνολικά 210.000 στρέμματα), ηαιφνιδιαστική κήρυξη (με Διάταγμα του Προέδρου τηςΔημοκρατίας) της λήξης των εργασιών της Β'Συνόδουτης ΙΒ'Βουλευτικής Περιόδου, η προκήρυξη -πρόωρωνεκλογών, η αναθεώρηση του ελλείμματος και η υπογραφή της δανειακής σύμβασης από τηννεοεκλεγμένη κυβέρνηση Παπανδρέου, η πυρπόληση τηςσυναγωγής των Χανίων και οι βανδαλισμοί σε εβραϊκάνεκροταφεία, η προαναγγελία διεξαγωγήςδημοψηφίσματος (μέσω θυελλωδών αντιδράσεων τόσοστο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό της χώρας), ηαποπομπή Παπανδρέου και η σύσταση κυβέρνησηςσυνεργασίας υπό τον Λουκά Παπαδήμο... δίχως τηδιενέργεια εθνικών εκλογών και με αντιδράσεις από τακόμματα της αντιπολίτευσης (σε αυτό το χρονικό σημείοέχουμε ουσιαστικά μεταβίβαση εξουσιών -όχι μονάχαστην Ελλάδα- από τη νομοθετική προς την εκτελεστικήεξουσία, η οποία αποκτά υπερεξουσίες)...
Κάπως έτσι,χονδρικά, φτάνουμε στις εκλογές του 2012 και τηνπερίοδο της πρωθυπουργίας Σαμαρά και τηςσυγκυβέρνησης Βενιζέλου...
Από εδώ και πέρα είναινωπά τα επισυμβαίνοντα... απώλεια, εκ μέρους του
πολιτικού συστήματος -και πρωτίστως της κυβέρνησηςτου
ελέγχου των δρώντων υποκειμένων εντός τουκράτους και τη μετακίνηση των αντιπαραθέσεων σεοριακά σημεία... πρόσφατη τρομοκρατική επίθεση στηνοικία του Γερμανού πρέσβη στο Χαλάνδρι... δολοφονίαΦύσσα από μέλος της Χ.Α, τις απαγγελίες κατηγοριών σεβουλευτές -μέλη της Χ.Α-, τη δολοφονία των μελών τηςΧ.Α, Φουντούλη και Καπελώνη και την ανάληψη ευθύνηςαπό την τρομοκρατική οργάνωση «Μαχόμενες
Επαναστατικές Λαϊκές Ομάδες» κ.λπ. Και έπεταισυνέχεια... [30 Δεκ 2013]
Και συνέχιζα την άνοιξη που μας πέρασε [27 Μαΐ 2017]:
Σήμερα αναρωτιέμαι πόσα ακόμη είχα ξεχάσει: νόμοςπερί ευθύνης υπουργών, C4I κ.λπ.
Όλα τα προηγούμεναμέχρι το 2012. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Αμυντικά σχέδιατης χώρας σε ιδιωτική οικία!, υπόθεση Φαλτσιάνι,δηλαδή λίστα Λαγκάρντ κ.λπ.
Αλήθεια, τη δολοφονία τουKώστα Τσαλικίδη την θυμάται κανείς; Οχετός. Nα τονίσωπως στα προηγούμενα δεν ανέφερα τις εκλογές του2000.
Να βγουν και να πουν τι συμβαίνει στη χώρα εδώκαι πάνω από μια δεκαετία...
Το 2015 [15 Ιουλίου 2015]έγραφα για επιστροφή στο 2007 στην οποία μαςεπανέφεραν συμβολικά οι πυρκαγιές.
Μίλαγα για μιασυμβολική επαναφορά στην απαρχή του κύκλουεσωτερικής κατάρρευσης ή/και αποσταθεροποίησης, οοποίος ξεκίνησε πριν από την είσοδο της χώρας στοΔ.Ν.Τ και στον «ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης».
Μίλαγα για μια μιά χώρα που οκτώ χρόνια μετά από τιςπυρκαγιές του 2007, ήταν μια χώρα πιο φτωχή υλικά,ηθικά και πνευματικά, πιο γερασμένη, καθημαγμένη, μετην νέα γενιά να μεταναστεύει, τεράστια ανεργία και ακόμα μεγαλύτερη υπογεννητικότητα [27 Μαΐ 2017]...
Πρόσφατα, πριν από λίγους μήνες, είχαμε μιατρομοκρατική επίθεση / απόπειρα δολοφονίας ενόςδιορισμένου μη εκλεγμένου πρώην πρωθυπουργού τηςΕλλάδας -πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος καιαντιπρόεδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας[γύρω από την οποία έγινε προσπάθεια να συσπειρωθείόλο το κομματικό σύστημα]...
Όλες οι πολιτικέςμεταβάσεις, από το 2009 και ύστερα, έγιναν μέσωθεσμικής δυσλειτουργίας ή δυσμορφίας (για να το θέσωκομψά).
Ούτε το 2009, ούτε το 2011, ούτε το 2012,ούτε το 2015 υπήρξε κανονικότητα και ομαλή θεσμικήλειτουργία (μονάχα επίφαση των προηγούμενων).
Απότο 2007, κυρίες και κύριοι, συμπολίτες μου, έχουμε ναδούμε κυβέρνηση να ολοκληρώνει θητεία (αποτέλεσμα,μέχρι ενός σημείου, και της συσσώρευσης σκανδάλων και της μη κάθαρσης της περιόδου 1999-2007).
Απο το2007...
Η Ελλάδα είναι μια ανοχύρωτη χώρα πολύ πριν από το 2010....
Οι τυφλοί βλέπουν μονάχα τηνοικονομική διάσταση [27 Μαΐ 2017].
Όπως θα γνωρίζετε, δεν γράφω συχνά για το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό.
Όχι τυχαία. Δεν υπάρχει ούτε λόγοςούτε νόημα.
Όχι τυχαία. Δεν υπάρχει ούτε λόγοςούτε νόημα.
Καθώς διαμορφώνεται κατά τέτοιο τρόπο ηειδησεογραφία, η κοινή γνώμη, η παραταξιολογία και ημικρόπολιτική-κομματική ατζέντα, ώστε να μηνεπικρατούν τα ουσιώδη και τα καίρια (και να επικρατούνή/και να επιπλέουν οι φελλοί και τα κατακάθια μέσω τωναμνημόνων).
.~`~.
Πόσα από τα προηγούμενα έχουν συμβεί σε άλλα κράτημέλη
της Ε.Ε και της Ευρωζώνης; [''Εάν βρείτε παρόμοιεςκαταστάσεις, με όσα περιγράφονται στις προηγούμενεςδύο παραγράφους, να έχουν συμβεί τη τελευταίαδεκαετία στο εσωτερικό πολιτικό τοπίο, για παράδειγμα,της Πορτογαλίας ή της Ιρλανδίας, ενημερώστε με...'' 30Δεκ 2013].
Απαντήστε εσείς που ασχολείστε τόσο πολύμε το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό και με τιςμικροκομματικές ατζέντες...
Οι (ηθελημένα ή αθέλητα)ακάθαρτοι αμνήμονες.
Η Ελλάδα συνεχίζει μέσω τηςσύνθεσης, ανακύκλωσης και του ξεπλύματος και όχι τηςυπέρβασης και κάθαρσης της κόπρου που έχεισυσσωρευθεί από το 1996-99 και ύστερα.
Ήδη από το2015, μια ακόμη κρίσιμη χρονιά, παρατηρούσα πως «Ηδιαδικασία διάσπαση -του ιδίου-, ανακύκλωση -τουιδίου-, ξέπλυμα, αθώωση -του ιδίου- καιεπανανομιμοποίηση (μετά από την πλήρη ηθική καιπολιτική απονομιμοποίηση) -του ιδίου-, συνεχίζεται.
Τοπολιτικό κεφάλαιο εξαντλήθηκε εκφυλιζόμενο καιανακυκλούμενο και δεν διαθέτει εφεδρείες.
Ηαπονομιμοποίηση είναι τεράστια σε έκταση και βάθος καιτο χαώδες κενό αντιπροσώπευσης θα διευρυνθείπεραιτέρω.
Ως πότε θα αντέχουν τα τσιρότα και ταμπαλώματα;».
Το υψηλό επίπεδο απονομιμοποίησης τωνκομμάτων και των εκφραστών τους ωθεί στηνπροσπάθεια εφεύρεσης νέων τρόπων πολιτικής επανανομιμοποίησης και ηθικής επανακεφαλαιοποίησηςτους, που αποσκοπούν στην απόκρυψη των ευθυνών,των ενοχών και της συντριβής τους.
Η δίκη τουςσυντριβή έγινε συντριβή της χώρας.
''Μέσα σε μια τέτοια ατμόσφαιρα ηθικής αποκτήνωσηςκαι οχλαγωγίας, μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλονεκβιασμών, απειλών, παραίτησης και ελλιπούςαντιπροσώπευσης, δίχως κυβέρνηση και δίχωςαντιπολίτευση, πορευόμαστε [Με αποεθνικοποίηση καιμεταλλαγή κυριαρχίας και εδαφικής βάσης(ιδιοκτησιακής, δημογραφικής, πλουτοπαραγωγικής ήάλλης) και εθνικοποίησηκοινωνικοποίηση ευθυνών,βαρών και ενοχών].
Έγινε η ανοχή στη σαπίλα, η ηθικήεξαχρείωση και ο εκβαρβαρισμός συνήθεια μας.
Ηπολιτιστική και υλική υποβάθμιση και η μορφωτική καιηθικοπνευματική εκπτώχευση συνοδεύεταιαπό τονεκφυλισμό και τη συρρίκνωση της πολιτικής σε μιαψήφο, ακόμα χειρότερα, σε ένα...
Ναι και Όχι (Ναι μεναλλά).
Ναι και Όχι (Ναι μεναλλά).
Αυτός είναι ο μεταπολιτευτικός ερειπιώνας'' [20Ιουλ 2015].
Η εσωτερική κάθαρση, απόδοση ευθυνών και η αξίωσηγια αλήθεια, αποτελουν προϋπόθεση για τηναντιμετώπιση των εξωτερικών προκλήσεων.
Αλλά πλέονδεν μιλάει κανείς... για τα ουσιώδη και τα καίρια.
Ομερτά.
Οι ιδιοτελείς, και οι αφελείς και οι αμνήμονεςπου τους συνοδεύουν, επικράτησαν. Κυριάρχησαν.
Οι ιδιοτελείς, και οι αφελείς και οι αμνήμονεςπου τους συνοδεύουν, επικράτησαν. Κυριάρχησαν.
18 Νοεμβρίου
11/20/17--08:23: 20 Νοεμβρίου2017.
Οι Τέσσερις Παγκόσμιοι Χωροφύλακες ή οι ΤέσσεριςΜεγάλες Δυνάμεις, ήταν οι συμμαχικές δυνάμεις κατάτον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Το όραμα των
Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας τουΟ.Η.Ε εδράζεται σε αυτές τις τέσσερις -και όχι
πέντεδυνάμεις. Την Πρωτοχρονιά του 1942, ο Πρόεδρος τωνΗνωμένων Πολιτείων Roosevelt, ο πρωθυπουργός τουΗνωμένου Βασιλείου Churchill, ο Maxim Litvinov τηςΣοβιετικής Ένωσης και ο T. V. Soong της Δημοκρατίαςτης Κίνας, υπέγραψαν ένα σύντομο έγγραφο πουαργότερα θα γινόταν γνωστό ως Διακήρυξη τωνΗνωμένων Εθνών [Επ. 1].
Η Γαλλία δεν αποτελούσε μέρος των Τεσσάρων Μεγάλων
Δυνάμεων (ούτε καν συμμέτοχο ή/και νικήτρια του
πολέμου) και προστέθηκε ως πέμπτο μόνιμο μέλοςδύναμη
στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε, μονάχαμετά από πιέσεις και επιμονή του Churchill [Σημ. 1] τοιστορικό μέγεθος του οποίου μελλοντικά θα αναθεωρηθεί
[Επ. 2]. Η Βρετανία ή ορθότερα το Ηνωμένο Βασίλειο,ήταν η τελευταία μεγάλη δύναμη της ατλαντικής-δυτικήςκαι της κεντρικής-ηπειρωτικής Ευρώπης.
Έπαψε καιεπίσημα ή τυπικά να αποτελεί παγκόσμια μεγάλη δύναμηστα μέσα του 20ου αιώνα, με τα γεγονότα ή τηνπανωλεθρία του Σουέζ (η Γαλλία; Είχε πάψει να είναινωρίτερα.
Σωστά; Πάντα γύρω από τη συγκεκριμένηχώρα επικρατεί μια θολούρα). Τελικά, η μόνη ευρωπαϊκή-ηπειρωτική και ευρασιατική- δύναμη που άντεξε καθ'όλητη διάρκεια του 20ου αιώνα, ήταν η Ρωσσία.
Όπωςέχουμε γράψει: «Βλέπωντας τα πράγματα στο σήμερα...μπορούμε να πούμε πως στην ιστορική κούρσα και στονανταγωνισμό ανάμεσα σε Βρετανία και Ρωσσία, η Ρωσσίαυπήρξε νικήτρια»
[Σημ. 2], ενω παλαιότερα είχαμεεπισημάνει πως: «Η παγκόσμια πολιτική δεν καθορίζεταιαπό τη σχέση που έχουν οι χώρες με τη Γαλλία, αλλάαπό τη σχέση που έχουν ή οικοδομούν με τη Ρωσσία»
[Σημ. 2], ενω παλαιότερα είχαμεεπισημάνει πως: «Η παγκόσμια πολιτική δεν καθορίζεταιαπό τη σχέση που έχουν οι χώρες με τη Γαλλία, αλλάαπό τη σχέση που έχουν ή οικοδομούν με τη Ρωσσία»
[Σημ. 2].
Πιο συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά τη διαπλοκή τωνπροηγούμενων χωρών στα πλαίσια της ενδο-ευρωπαϊκήςπολιτικής:
''Οι γαλλικές ηγεμονικές φιλοδοξίες
τερματίζονται οριστικά με το περας των ΝαπολεόντιωνΠολέμων και το Συνέδριο της Βιέννης. Από εκεί καιύστερα, τα ηνία της προσπάθειας-επιδίωξης επιβολήςηγεμονίας στο σύνολο της ευρωπαϊκης ηπείρου, θα τααναλάβει η Γερμανία (Οι νεο-ηγεμονισμοί σεπεριφερειακή κλίμακα των ημερών μας προκύπτουνλόγω της αδυναμίας και όχι της δύναμης των δύο αυτώνκρατών - Γαλλίας και Γερμανίας -, καθώς δεν διαθέτουνπαγκόσμιο εκτόπισμα ως ξεχωριστές μονάδες).
ΟιΝαπολεόντειοι Πόλεμοι είχαν ως αποτέλεσμα την διάλυσητης Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τη μεταβολή τηςΒρετανικής Αυτοκρατορίας στη «μεγαλύτερη δύναμηπαγκοσμίως» για τον επόμενο αιώνα (κάτι πουαμφισβητούν Αμερικανοί ιστορικοί και πολιτικοίεπιστήμονες).
Βλέπωντας τα πράγματα στο σήμερα, μποιούς συνομιλούν, ανταγωνίζονται και συναλλάσσονταιπυκνά οι δυνάμεις της εποχής μας, ποιούς προσπαθούννα περιορίσουν κ.λπ, μπορούμε να πούμε πως στηνιστορική κούρσα και στον ανταγωνισμό ανάμεσα σεΒρετανία και Ρωσσία, η Ρωσσία υπήρξε νικήτρια.
Στιςηγεμονικές επιδιώξεις και στις προσπάθειες ενοποίησηςτης Ευρώπης υπό τη Γαλλία και τη Γερμανία (καθεμιάςξεχωριστά), η Ρωσσία - μέ την άμεση ή έμμεσησυνεισφορά των Αγγλοαμερικανών - άντεξε σεευρωπαϊκό πλαίσιο, ηττήθηκε όμως κατόπιν σεπαγκόσμιο (από τις Η.Π.Α). Η Ρωσσία καταβλήθηκε καιυπέκυψε από μια έξω-ευρωπαϊκή δύναμη, τις ΗνωμένεςΠολιτείες της Αμερικής, και αυτό θα πρέπει να
τονίζεται (παλαιότερα τα είχε βρεί σκούρα με τους Ιάπωνες).
Ηπροσπάθεια νεο-ηγεμονικής ολοκλήρωσης στα πλαίσιατης Ε.Ε, είτε υπό τη συνέργεια Γαλλίας και Γερμανίας(ΝεοΚαρολίγγεια Ευρώπη) είτε υπό τη Γερμανία (κάποιαςμορφής ανασύσταση της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας,η οποία ξαναθυμίζω πως καταλύθηκε με τουςΝαπολεόντιους Πολέμους), επαναφέρει το ζήτημα τηςεξισορροπησης ισχύος'' [Σημ. 2 και Επ. 3].
Ο λεγόμενοςΓαλλο-Γερμανικός Άξονας (και όχι η «Ευρώπη» έτσιγενικά και αόριστα), υπό ομαλές συνθήκες, προφανώςθα αξιώνε-επιδίωκε να πάρει τη θέση που απώλεσε ηΒρετανία στα μέσα του 20ου αιώνα μεταξύ τωνΤεσσάρων Μεγάλων - προκειμένου οι δύο αυτές χώρες, ηΓαλλία και η Γερμανία, να επανέλθουν στο club τωνΜεγάλων Δυνάμεων [Επ. 4].
Ευρύτερα μεταπολεμικά και λιγότερο ευρωκεντρικά:
Ήδηαπό τα μέσα της ψυχροπολεμικής περιόδου, με τοσυνδυασμό και τη μερική σύμπτωση του Sino-Soviet splitκαι της Sino-American rapprochement είχαμε αρχίσει νακινούμαστε προς μια τριπολική παγκόσμια δομή - εξέλιξηπου ουδέποτε έγινε παραδεκτή κατά τη διάρκεια τηςψυχροπολεμικής ή «διπολικής» περιόδου (1945-1991).
Ήδηαπό τα μέσα της ψυχροπολεμικής περιόδου, με τοσυνδυασμό και τη μερική σύμπτωση του Sino-Soviet splitκαι της Sino-American rapprochement είχαμε αρχίσει νακινούμαστε προς μια τριπολική παγκόσμια δομή - εξέλιξηπου ουδέποτε έγινε παραδεκτή κατά τη διάρκεια τηςψυχροπολεμικής ή «διπολικής» περιόδου (1945-1991).
Ο διπολισμός, κατ'ουσίαν και όχι ιδεολογικά, υπήρξεκαθ'όλη τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου μονάχα σεαυτό που μετέπειτα ονομάστηκε Παγκόσμιος Βορράς. Στησυγκεκριμένη παρατήρηση θα επανέλθουμε γιατί ηανάγνωση, αποτίμηση και ερμηνεία της Ε.Σ.Σ.Δ πουεπικρατεί-κυριαρχεί, με αφορμή τον έναν αιώνα από τηνΡωσικη Επανάσταση, δεν είναι παγκόσμια [Επ. 5].
Ηέννοια των Τεσσάρων Παγκόσμιων ΧωροφυλάκωνΔυνάμεων,
που σταδιακά όμως όλες απώλεσαν τορόλοτους, σε συνδυασμό με την παράλληλη ανάδυση νέωνπαγκόσμιων κέντρων και την επιστροφή παλαιώνπαραδοσιακών δυνάμεων-κέντρων, μας δίνει μιακαλύτερη και πληρέστερη εικόνα για τις νέες παγκόσμιεςτάσεις και εξελίξεις, από τις δυτικόευρωκεντρικές(μετα)ψυχροπολεμικές ερμηνείες που κυριαρχούν.
Επισημάνσεις - Bonus - Σημειώσεις
[Επ. 1] 1942: Declaration of The United Nations and TheUnited Nations.
Section 1: Origin and Evolution. Chapter
A: The Declaration
by United Nations. Οι αρχικέςδυνάμεις που υπέγραψαν τη Διακήρυξη ήταν είκοσι έξι(26).
Εκτός από τις Τέσσερις Μεγάλες Δυνάμεις (Η.Π.Α,Βρετανία, Ε.Σ.Σ.Δ, Κίνα) οι υπόλοιπες ήταν οι εξής:Αυστραλία, Βέλγιο, Καναδάς, Κόστα Ρίκα, Κούβα,Τσεχοσλοβακία, Δομινικανή Δημοκρατία, Ελ Σαλβαδόρ,Ελλάδα, Γουατεμάλα, Αϊτή, Ονδούρα, Ινδία,Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία, Νικαράγουα,Νορβηγία, Παναμάς, Πολωνία, Νότιος Αφρική καιΓιουγκοσλαβία (όχι η Γαλλία. Θυμίζω πως η Ελλάδα ήτανυπό κατοχή, η Τσεχοσλοβακία και η Πολωνία είχανκαταλυθεί-πάψει να υπάρχουν κ.λπ).
Πέρα των 26εθνών που υπέγραψαν τη Διακήρυξη υπήρξαν έθνη πουτην ενστερνίστηκαν ή την υπέγραψαν μεταγενέστερα(δευτερεύοντα μέλη): Μεξικό, Κοινοπολιτεία τωνΦιλιππίνων, Αιθιοπία, Ιράκ, Βραζιλία, Βολιβία, Ιράν,Κολομβία, Λιβερια, Γαλλία, Ισημερινός, Περού, Χιλή,Παραγουάη, Βενεζουέλα, Ουρουγουάη, Τουρκία,Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, Συρία, Λίβανος.
Η Διακήρυξη των Ηνωμένων Εθνών αποτελεί μιαΔιακήρυξη Πολέμου και στα θεμέλια της υπάρχειεγκιβωτισμένη η αξίωση για «ολοκληρωτική νίκη επί τωνεχθρών».
Ως εχθρός ορίζονται τα μέλη του ΤριμερούςΣυμφώνου, δηλαδή η Γερμανία, η Ιταλία και η Ιαπωνία.
Δευτερεύοντα μέλη του Συμφώνου αυτού υπήρξαν οιεξής χώρες:
Ουγγαρία, Ρουμανία, Σλοβακία, Βουλγαρία,Γιουγκοσλαβία, Κροατία (Όλες πλέον μέλη του ΝΑΤΟ,πλήν Γιουγκοσλαβίας που δεν υφίσταται).
Υπάρχει καιδευτερεύουσα αναφορά «στον αγώνα για τη νίκη επί τουΧιτλερισμού».
Με το πέρας του πόλέμου έμειναν οινομιμοποιητικοί λόγοι (για τους οποίους γινόταν οπόλεμος και επιδιωκόταν η απόλυτη νίκη): defend life,liberty,
indepedence and religious freedom, and topreserve human
rights and justice in their own lands.
Μέχρι πρότινος είχε αναπτυχθεί έντονα η τάση ένας απότους προηγούμενους παράγοντες (human rights) νααυτονομείται και να στέφεται έναντι υπολοίπων.
Αυτή ηπορεία ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970 και επιταχύνθηκεκατά τη δεκαετία του 1990 με μεταβολές στο διεθνέςδίκαιο που προωθήθηκαν από τις Η.Π.Α.
[Επ. 2]: Το ιστορικό μέγεθος του Churchill
υπερδιόγκωθηκε μεταπολεμικά λόγω των εθνικών βρετανικών
και διεθνικών διατλαντικών αναγκών τηςψυχροπολεμικής πολιτικής.
Ωστόσο, όσο θααπομακρυνόμαστε από τη ψυχροπολεμική περίοδο τόσοθα αναθεωρείται και το ιστορικό μέγεθος τουσυγκεκριμένου πολιτικού ανδρός (Σε παγκόσμια καιενδοδυτική κλίμακα θα μικραίνει, αλλά σε εθνοκεντρικήβρετανική κλίμακα θα γίνεται προσπάθεια αναθέρμανσης.
Ωστόσο, όσο θααπομακρυνόμαστε από τη ψυχροπολεμική περίοδο τόσοθα αναθεωρείται και το ιστορικό μέγεθος τουσυγκεκριμένου πολιτικού ανδρός (Σε παγκόσμια καιενδοδυτική κλίμακα θα μικραίνει, αλλά σε εθνοκεντρικήβρετανική κλίμακα θα γίνεται προσπάθεια αναθέρμανσης.
Αυτή η τάση είναι εμφανής και μετά από τοδημοψήφισμα-απόφαση για Brexit). Κάτι ανάλογο θαισχύσει, για διαφορετικούς λόγους και σε διαφορετικόπλαίσιο, και για τον -μεταπολεμικό- Adenauer, όσοαπομακρύνονται μεταξύ τους «Αμερική» και«Ευρώπη»γενικά, και Ηνωμένες Πολιτείες και Γερμανία ειδικότερα(θα μικραίνει το μέγεθος και η πολιτική ιστορικήβαρύτητα του ανδρός). Το αμέσως προηγούμενοσχετίζεται και με το ζήτημα της λεγόμενης «Δύσεως»(αυτού του εφευρήματος-κατασκευάσματος κυρίως του20ου αιώνα) και τη σχέση των εννοιών West καιAbendland (οι οποίες δεν ταυτίζονται ούτε ιστορικά,εννοιολογικά, χρονικά και από απόψεως εμφανισεως σεγραπτά-κείμενα ή/και ρητορικά) σε συνάφεια με τηνπροπολεμική αντιπαράθεση και την μεταπολεμικήπροσπάθεια ενσωμάτωσης, κανονικοποίησης καιαναδιαπαιδαγώγησης της Γερμανίας.
Στο συγκεκριμένοζήτημα θα επανέλθουμε με ειδικό σημείωμα.
[Επ. 3]: Όλες οι ηγεμονικές τάσεις ανακόπτονται μεσωτης εξισσορόπησης ισχύος και της διαμόρφωσης μιας-νέας- ισορροπίας δυνάμεων (Αυτός είναι και ο λόγοςπου οι ηγεμονιστές -ανεξάρτήτου ιδεολογίαςαπεχθάνονται
έννοιες και συνθήκες όπως ανεξαρτησία,
αυτοκυβέρνηση, κυριαρχία κ.λπ).
[Επ. 4]: Η Γερμανία και η Ιαπωνία, οι μεγάλες
ηττημένεςτου δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, δεν είναιαναγνωρίσμενες μεγάλες δυνάμεις σε παγκόσμιακλίμακα, όπως είναι οι Η.Π.Α, η Βρετανία, η Ρωσσία και
ηΚίνα, αλλά μεταπολεμικοί σύμμαχοι των Η.Π.Α σταπλαίσια της ψυχροπολεμικής πολιτικής, ενώ η Γαλλίααναγνωρίστηκε και εισήλθε από το παράθυρο καιλαθραία.
Αυτή η εξαιρετικά απλή και αυτονόητηπαρατήρηση έχει τη σημασία της.
[Επ. 5]: Η αποτίμηση της Ε.Σ.Σ.Δ, που γίνεται απόαρκετούς στη λεγόμενη «αριστερά», είναι ευρωκεντρικήκαι όχι παγκόσμια.
Έχει επίκεντρο πρώτιστα, αν όχιαποκλειστικά, το χώρο που μετέπειτα ονομάστηκεΠαγκόσμιος Βορράς και κυριως του εργαζόμενους τηςλεγόμενης Δύσεως.
Είναι δηλαδή ευρωκεντρική καιδυτικοκεντρική, και εκτός αυτού, εστιάζεται γύρω από
τηγεωγραφία του ψυχροπολεμικού διπολικού συστήματοςκαι του μεταψυχροπολεμικού Βορρά (Από την ΝέαΥόρκη, το Λονδίνο, το Παρίσι και το Βερολίνο, έως τηΜόσχα, το Τόκυο, τη Σεούλ και το Λος Άντζελες),εξαλειφοντας ουσιαστικά, τον υπόλοιπο πλανήτη, οοποίος μεταψυχροπολεμικά μετονομάστηκε - από ΤρίτοςΚόσμος - Παγκόσμιος Νότος (προκειμένου νακατασκευαστεί ο νέος διπολισμός). Πως μπορεί να σταθείμια ερμηνεία που δεν εμπεριέχει τουλάχιστον το 1/3 τηςανθρωπότητας (για να αναφερθούμε μονάχα στην Ινδιακαι την Κίνα) ως «Οικουμενική», μόνον αυτοί οιάνθρωποι γνωρίζουν.
Μελλοντικά, και όσο περισσότεροπροχωράμε προς τα μέσα του 21ου αιώνα, η περιόδοςτου λεγόμενου «Ψυχρού Πολέμου» και του«Διπολισμού» θα επανερμηνευτεί και θα αναθεωρηθεί ωςπρος το νόημα και τη σημασία της.
Επίσης, όσο περισσότερο ενισχύεται η παρουσία, τοεκτόπισμα και η ισχύ της Κίνας στο διεθνές στερέωμα,τόσο περισσότερο θα είναι διατεθειμένοι αρκετοί ναλησμονήσουν πως δεν ήταν λίγοι όσοι θεωρούσανψυχροπολεμικά και την Κίνα ως μέρος του ΤρίτουΚόσμου.
Φυσικά, οι συγκεκριμένοι όροι (Τρίτος Κόσμοςκ.λπ) αναφέρονται για τη δική σας κατανόηση.
Εξυπηρέτησαν - και εξακολουθούν να εξυπηρετούν, σεμικρότερο βαθμό πλέον - πολεμικές λειτουργίες καισκοπιμότητες, αν και στις μέρες μας είναι γελοίο ναερμηνεύει κανείς τις παγκόσμιες εξελίξεις μέσω τηςψυχροπολεμικής ιδεολογίας του «τριτοκοσμισμού».
Ηευρωκεντρική και γαλλοεπαναστατο-κεντρική αυτήαντίληψη, ιδεολογία και προσέγγιση (Πρώτος, Δεύτερος,Τρίτος Κόσμος), ουσιαστικά παγκοσμιοποιούσε τις τρειςτάξεις της Γαλλικής Επαναστάσεως σε πλανητική διεθνοπολιτική και διακρατική κλίμακα (Από τότε ήτανέωλη).
Σε περίπτωση που δεν σας είναι γνωστό, σας ενημερώνωπως και η επίσημη ερμηνεία και αφήγηση για τη ΓαλλικήΕπανάσταση έχει πλέον ξεπεράστει (απλά δεν έχει ακόμηαποφασιστεί ποιά ακριβώς θα είναι η νέα
κυρίαρχηεπίσημη ερμηνεία -καθώς ανταγωνίζονταιπολλέςγι'αυτό και κρατιούνται
σχετικά χαμηλοί τόνοι γύρω από
το θέμα). Με την κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ (1989-1991),δύο αιώνες μετά από τη Γαλλική Επανάσταση, είχεκαταρρεύσει και η Ορθόδοξη ερμηνεία της ΓαλλικήςΕπαναστάσεως (που ήταν η μαρξιστική τέτοια και τηνοποία ενστερνιστηκαν πλήρως και οι φιλελεύθεροι σταπλαίσια της πολεμικής που διεξήγαγαν έναντι τωνπρώτων).
Και στο συγκεκριμένο ζήτημα, δηλαδή στηνξεπερασμένη πλέον Ορθόδοξη ιστοριογραφία καιερμηνεία περί της Γαλλικής Επαναστάσεως, θαεπανέλθουμε με ειδικό σημείωμα.
Η αποτίμηση τηςΕ.Σ.Σ.Δ (Ρωσικής Επανάστασης) και η επανερμηνεία τηςΓαλλικής Επανάστασης, πιθανότατα θα επανακαθορίσουνκαι τη σχέση Γαλλικής και Αμερικάνικής Επαναστάσεωςμεταξύ τους.
Bonus
Ο Churchill αντιτάχθηκε στη συμπερίληψη της Κίνας στις
Τέσσερις Μεγάλες Δυνάμεις, την οποία πρέσβευε οRoosevelt, καθώς φοβόταν-υποπτευόταν ότι οιΑμερικανοί προσπαθούσαν να υπονομεύσουν τιςαποικιακές κτήσεις της Βρετανίας στην Ασία.
ΟRoosevelt, που καθόρισε την ίδρυση των ΗνωμένωνΕθνών μετά το τέλος του πολέμου, ήταν ενάντια στηναποικιοκρατική στάση του Churchill. Γενικότερα, σταπλαίσια των αναγκών και της διαπλοκής της διατλαντικής(«δυτικής») πολιτικής, η αντι-αποικιοκρατική/ευρωπαϊκήστάση των Η.Π.Α έχει κατ'εξακολούθηση υποβαθμιστεί(ενώ ακόμη και στις μέρες μας, οι κύριοι υπερασπιστέςτης περιόδου της αποικιοκρατίας προέρχονται από την«Ευρώπη» και όχι από την «Αμερική»).
Το προηγούμενο,σε συνδυασμό με την επανάγνωση της συνάφειαςανάμεσα σε Γαλλική και Αμερικανική Επανάσταση, θαμπορούσε να οδηγήσει σε νέα, λιγότερο ευρωκεντρικά,ερμηνευτικά ιστορικά μονοπάτια.
Ήδη άλλωστε από τονδεύτερο παγκόσμιο πόλεμο η ευρωκεντρική εποχή έχειξεπεραστεί, ενώ γενικότερα οι Η.Π.Α δεν είναι
ιδιαιτεραευρωκεντρικές ως προς τις επιλογές, τη συμπεριφορά, τηστάση και τις επιδιώξεις τους.
Η ίδια η ιδέα τωνΤεσσάρων, από την οποία γεννήθηκε ο Οργανισμός τωνΗνωμένων Εθνών, αποτελεί μια λιγότερο ευρωκεντρικήμετεξέλιξη της Κοινωνίας των Εθνών (Ξαναθυμίζω πως οιΤέσσερις Χωροφύλακες-Δυνάμεις ήταν οι Η.Π.Α, ηΒρετανία, η Ρωσσία και η Κίνα, ενώ η Γαλλία αποτέλεσε-και εξακολουθεί να αποτελεί- μόνιμο μέλος τουΣυμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε χάρη στη Βρετανία.Αργότερα, μετά από τα γεγονότα του Σουέζ, καιπυρηνική δύναμη).
Έχουμε ανάφερθεί παλαιότερα απόεδώ και σε μια λιγότερο ευρωκεντρική, και περισσότερο γόνιμη, ανάγνωση του δευτέρου παγκόσμιου πολέμουόταν τοποθετήσαμε, υπό τη μορφή νοητικού-ιστορικούπειράματος, ως εναρκτήριο σημείο του δευτέρουπαγκοσμίου πολέμου, όχι την εισβολή της Γερμανίαςστην Πολωνία, αλλά την εισβολή της Ιαπωνίας στηνΚίνα, επιδιώκοντας να ξαναδιαβάσουμε τα ίδια γεγονόταμε λιγότερο ευρωκεντρικό τρόπο, προκειμένου νααντλήσουμε συμπεράσματα για το σήμερα: σχέσειςΚίνας, Η.Π.Α, Ρωσσίας, Ιράν, Ινδίας, Ιαπωνίας, Κορέαςσε κεντρική και ανατολική Ασία, Ειρηνικό και ΚορεατικήΧερσόνησο.
Σημειώσεις
[Σημ. 1] i. Robert C. Hilderbrand, Dumbarton Oaks: TheOrigins of the
United Nations and the Search for PostwarSecurity, ii.
Martin Gilbert, Winston S. Churchill, Volume
7: Road to
Victory, 1941-1945, iii. T. O. Smith, Churchill,America and
Vietnam, 1941-45, iv. Jonathan Fenby, TheGeneral: Charles
de Gaulle and the France He Saved.
[Σημ. 2]. Κοσμοϊδιογλωσσία: Ηνωμένο Βασίλειο.
Ιστορική εξέλιξη και σημεία καμπής.
Εν συντομία και 25Αυγούστου 2017 (II), Περισσότερα [3]: Ολοκλήρωσητριών ιστορικών κύκλων ή εποχών, Ηνωμένες Πολιτείες,Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία - II: Ιστορικός κύκλος καικατάσταση του πυρήνα, 1 Αυγ 2016 (VII), Εποχές.
Εν συντομία και 25Αυγούστου 2017 (II), Περισσότερα [3]: Ολοκλήρωσητριών ιστορικών κύκλων ή εποχών, Ηνωμένες Πολιτείες,Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία - II: Ιστορικός κύκλος καικατάσταση του πυρήνα, 1 Αυγ 2016 (VII), Εποχές.
ρωποποίηση.
.~`~..~`~.
Μακροδομές
Dr Shashi Tharoor
MP - Britain Does Owe Reparati
Dr Shashi Tharoor
- Looking Back at the British Raj
I) Δημοφιλή και επιλεγμένα από εσάς (2017).
II) Παλαιότερα κείμενα - και θεματικές - που έγινανεπίκαιρα ή διαβάστηκαν από εσάς (2017).
III) Πρόσωπα της διεθνούς διανόησης - researchers,scientists,
commentators, professors, authors, directorsetc - έργα ή κείμενα των οποίων παρουσιάστηκαν απότην Κοσμοϊδιογλωσσία (ευρύτερα).
IV) Ομιλίες και κείμενα από πολιτικά πρόσωπα -διπλωμάτες, υπουργούς εξωτερικών, πρωθυπουργούςκαι προέδρους κρατών - που παρουσιάστηκαν στηνΚοσμοϊδιογλωσσία (ευρύτερα).
I
Δημοφιλή και επιλεγμένα από εσάςγια το 2017
• Πλανητικός Μετασχηματισμός και Διεθνές Σύστημα(ιστορικά).
• Θραύσματα περί Ιστορίας και Ταυτότητας - μέρος β´.
• Ηνωμένο Βασίλειο. Ιστορική εξέλιξη και σημεία
καμπής.
Εν συντομία.
• 2 Σεπτεμβρίου 2017 (Φράγκοι - Ρωμαίοι - Άραβες.Μεσόγειος, Αυτοκρατορία, Οικουμενικότητα. «Ευρώπη»και «Δύση»)
• Με αφορμή τα κινήματα αυτονομίας, απόσχισης ή/καιανεξαρτησίας και τις υπο-εθνικές/κρατικές τάσεις καιπιέσεις.
• Γαλλία. Δημογραφική εξέλιξη ιστορικά και σημείακαμπής. Εν συντομία.
• Ολοκλήρωση τριών ιστορικών κύκλων ή εποχών.
• Quo vadis America?.
• 21 Σεπτεμβρίου 2017 (Θεματικές και άξονες που θασας βοηθήσουν να παρακολουθήσετε και να κατανοήσετεόσα συμβαίνουν από την Καταλονία μέχρι τη Σκωτία καιαπό τη Φλάνδρα μέχρι την Κουρδία και το Σιντσιάνγκ -να συμπεριλάβουμε και το Τέξας;).
• Επτά Σχολιασμοί.
• 22 Μαΐ 2017 (Ακρατικά έθνη, γαλλική γλωσσικήομογενοποίηση, καταστροφή patois, ταυτότητα καιεθνικισμός, ποσοστό ατομικών νοικοκυριών στηνΣουηδία κ.α).
• 5η Οκτωβρίου 2017.
• Θραύσματα περί Ιστορίας και Ταυτότητας - μέρος α´.
• Σχολιασμός (Ο Όμηρος δεν γεννήθηκε στην Ευρώπη).
• I) The Future of
the International Liberal Order II)China’s Increasing
Role in the Mediterranean III) NATOShould Adapt Geographic
Division of Labor, Work withChina in
Mediterranean.
• Σχολιασμός (30 Αυγ 2017).
II
Παλαιότερα κείμενα - και θεματικές -που έγιναν επίκαιρα ή διαβάστηκαναπό εσάς μέσα στο 2017
• Η ολοκλήρωση της Αμερικανικής Ηγεμονικής Περιόδου
- μέρος α´.
• I) The
Enlightenment and ‘Race’: Kant and II)Immanuel Kant and
Natural Law: How Racism BecameScientific.
• Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία.Ένας ιστορικός κύκλοςκαι
• Ηνωμένες Πολιτείες,Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία - II: Ιστορικός κύκλος καικατάσταση του πυρήνα.
• How Did the
Population Control Movement Go SoTerribly Wrong? by
Matthew Connelly (The WilsonQuarterly).
• Αναθεώρηση Συνθηκώνκαι • Αναθεωρώντας -σιωπηράτη
Συνθήκη της Αμάσειαςκαι • I) Ιστορικές φάσεις ήσημεία καμπής σε συνάφεια και με τη δημιουργία και τηναύξηση του αριθμού κρατών, αποσχιστικών κινημάτων
II) Διασαλεύσεις ή έμμεσες αναθεωρήσειςσυνθηκών και εδαφικών τάξεων στην ευρύτερηγεωγραφία μας, και III) Έξοδος: Το τότε είναι τώρα.
• Germany and the
New Global History of Secularism:Questioning the
Postcolonial Genealogy and • Sacredand Secular:
Religion and Politics Worldwide (CambridgeUniversity Press)
and • I) Secularism, Myth, and History,
II)
Secularisation: New Historical Perspectives, and
Bonus: Take Japan.
• Πολύβιος, δημογραφία και σύγχρονη ερμηνευτική τηςαρνησιπαιδίας ή/και της ολιγοπαιδίαςκαι
• When all issaid and all is doneκαι
• Σύντομη αναφορά περί του-υποτιθέμενου- «υπερπληθυσμού».
• When all issaid and all is doneκαι
• Σύντομη αναφορά περί του-υποτιθέμενου- «υπερπληθυσμού».
• Μετά, και πέρα, από το δημοψήφισμα στο ΗνωμένοΒασίλειο - Μέρος I.
• Ένδεκα (11) παρατηρήσεις-επισημάνσεις σχετικά μετην διχοτομία «κοσμικού-θρησκευτικού»
(secularreligious) ή περί «εκκοσμίκευσης».
• How Have the
Modernization and SecularizationTheses Shaped the
Study of IR? (InternationalRelations)και • A Suspension of (Dis)Belief: The SecularReligious
Binary and the Study ofInternationalRelations.
• Το κίνημα της παγκόσμιας διακυβέρνησης (globalgovernance).
• Αναρχοποίηση και πολυδιάσπαση της «Δύσης» και
Ηνωμένο Βασίλειο. Σύντομη παρατήρηση.
• Αδιέξοδα του νεώτερου δυτικοευρωπαϊκού κοσμικισμού(secularism) και πολιτισμού της Προόδου. Δύο σύντομοισχολιασμοί.
• Ευρωκεντρισμός, κοσμικισμός, φονταμενταλισμός(eurocentrism,
secularism, fundamentalism). Ορισμένεςεπισημάνσεις.
• Η μονοδιάστατη και η πολυδιάστατη ερμηνεία του
Διαφωτισμού.
• Στοιχεία περί Μέσης Ανατολής από το 2005 και ύστερα
(to "put
things in perspective").
• Οδεύοντας από το 1800 προς το 2026 ή από το ένα
προς τα οχτώ δις. Σημεία Καμπής.
• Θάλασσες και γεωγραφικές λειτουργικότητες της
Ευρώπης. Εισαγωγή.
• Από τον Κόλπο του Kattegat και τα Στενά Skagerrak
στις Δαλματικές ακτές. Παράδειγμα σύνδεσης Privacy
17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία
isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p57.html
43/55
γεωγραφίας και (γεω)πολιτισμού.
• I) Αυτοκρατορίες, Εθνικά Κράτη, Αυτοκρατορία II)Ομερτά ή Ευρωπαϊκός Κώδικας Σιωπής.
• Ισχύς, εξουσία και βία. H φιλοσοφική συζήτηση του20ού αιώνα πάνω στο πρόβλημα της ισχύος.
• National Summit
to Reassess the US-Israel "SpecialRelationship":
I) Paul Pillar: Are threats to Israel'ssecurity inflated
to justify occupation and U.S. support?
II) Philip
Giraldi: Is Israel a U.S. ally? III) Mark Perry:Mossad poses as
CIA? National security reporting
IV)Gareth Porter: The "Manufactured Crisis" and drive forU.S. / Israel military actions against Iran V) StephenWalt: The "special relationship" and what has changedsince "The Israel Lobby" book and • I) The Crisis in U.S.-Israel Relations Is Officially Here II) Crisis: Are U.S.-Israeli Relations Really Doomed? III) U.S.-IsraeliRelations: Don't Call It a Crisis and IV) Sino-Israelieconomic and strategic ties growing and
• Η κρίσησυνεχίζεται. Αντί Εισαγωγής: Πρόκληση εκτός ορίων και
IV)Gareth Porter: The "Manufactured Crisis" and drive forU.S. / Israel military actions against Iran V) StephenWalt: The "special relationship" and what has changedsince "The Israel Lobby" book and • I) The Crisis in U.S.-Israel Relations Is Officially Here II) Crisis: Are U.S.-Israeli Relations Really Doomed? III) U.S.-IsraeliRelations: Don't Call It a Crisis and IV) Sino-Israelieconomic and strategic ties growing and
• Η κρίσησυνεχίζεται. Αντί Εισαγωγής: Πρόκληση εκτός ορίων και
I) The Breakup.
The Slow Demise of U.S. BipartisanSupport for
Israel.
• Asian
Infrastructure Investment Bank (AIIB) και
Πλανητικός Μετασχηματισμός.
• Για την κύρια «ιδεολογική» διαμάχη των καιρών μας.
• The Rise and
Fall of Anglo-America (Harvard University
Press).
• Δυτικοευρωπαϊκό και μεσανατολικό τρίγωνο.Δημογραφική βαρύτητα (1950-2050).
• Πέρα - και μετά - από το Παρίσι και τις Βρυξέλλες.
• I) Θα πραγματοποιηθεί η σπουδαιότερη γεωπολιτικήεξέλιξη του 21ου αιώνα; II) Delhi gears to join ChinaRussia club - America
sniffs Nato ‘counterweight’ III)SCO and Mackinder’s prophecy.
• Το ιστορικό υπόβαθρο της Ε.Ε ως νεοπαραδοσιακήαντίδραση.
• The Decline of
U.S. Export Competitiveness forManufactures and
Its Consequences for the World
Economic Order.
III
Πρόσωπα της διεθνούς διανόησης(researchers,
scientists,commentators,
professors, authors,
directors etc) έργα ή κείμενα τωνοποίων παρουσιάστηκαν από τηνΚοσμοϊδιογλωσσία
Stephen Hopgood:
The Endtimes of Human Rights. Ι)
Description and
Contents ΙΙ)
Two Articles by Stephen
Hopgood and ΙΙΙ) Video: Session - Stephen Hopgood:
The Endtimes of
Human Rights (and Humanitarianism?).
Kelly M.
Greenhill: Weapons of Mass Migration. Forced
Displacement,
Coercion, and Foreign Policy by Kelly M.
Greenhill: I)
Seminar (Oxford Department of
International
Development) II) Book Description,
Contents and
Reviews (Cornell University Press) III)
Forced
Displacement as an Instrument of Coercion
(Article).
Eric P. Kaufmann:
Shall the Religious Inherit the Earth?
Demography and
Politics in the Twenty-First Centuryκαι
The Rise and Fall
of Anglo-America (Harvard University
Press).
Oliver Stuenkel:
I) The Shanghai Cooperation
Organization
expands into South Asia II) The Long Road
to Currency
Multipolarityκαι
The Post-Western World and
the Rise of a
Parallel Orderκαι
The Forgotten History of
Pre-Western Global
Order.
John D. Fonte:
Cultural Diplomacy, Global Governance,
and Democratic
Sovereignty. A Lecture by John D. Fonte
(ICD - Institute
for Cultural Diplomacy). Author of
"Sovereignty
or Submission: Will Americans Rule
Themselves or be
Ruled by Others?".
Matthew Connelly:
How Did the Population Control
Movement Go So
Terribly Wrong? by Matthew Connelly
(The Wilson Quarterly).
M. Shahid Alam: Μήπως η σχέση κυριαρχίας και
οικονομίας είναι σημαντικότερη από ότι νομίζουμε; Does
Sovereignty Matter
for Growth? Poverty from the Wealth
of Nations:
Integration and Polarization in the Global
Economy Since 1760.
Philip Manow: Ο ΟρντοΛιμπεραλισμός ως οικονομική
Θεολογία της Τάξης και επικοινωνιακός λόγος.
Joshua Ramos:
Demographics as Destiny: Globalization
and the Resurgence
of Religion Through Fertility.
Peter Turchin:
Brexit as Destructive Creation.
Alex Young:
Western Theory, Global World: Western Bias
in International
Theory (Harvard International Review).
Amitav Acharya:
International Relations Theory and
Western Dominance.
Peter L. Berger: Εισαγωγή στην εποχή της μεταεκκοσμίκευσηςκαι I) Secularism, Myth, and History, II)
Secularisation:
New Historical Perspectives, and Bonus:
Take Japanκαι Secularization Falsified.
Stephen M. Walt:
The Collapse of the Liberal World
Order.
Kadira
Pethiyagoda: Western policymakers need more
culture.
Ilya Prigogine: Πολιτισμοί και επιστήμη. Μια εισαγωγή
and Προλογική αναφορά στο βέλος του χρόνου από τον
Ilya Prigogine.
Peter Coveney: Περί χρόνου - μέρος α´.
Richard Swedberg:
A Note on Civilizations and
Economies.
Alasdair
MacIntyre: After Virtue: A Study in Moral
Theory, by
Alasdair MacIntyre.
Walter Laqueur: Για τον γυάλινο πύργο'μικρά
«ευρωπαϊκά» γ´. The Decline of Europe - Interview with
Historian Walter
Laqueur.
Nicolas Berggruen
and Nathan Gardels: Η επόμενη
Ευρώπη. Προς μια ομοσπονδιακή ένωση.
John M. Hobson:
Thinking Inter-Culturally: From racist
and Eurocentric
Monologism to Inter-Civilizational
Dialogism - John
M. Hobson, Professor of Politics and
International
Relations.
Shogo Suzuki,
Yongjin Zhang, Joel Quirk: Before the
Rise of the West.
International Orders in the Early
Modern World.
Edited by Shogo Suzuki, Yongjin Zhang,
Joel Quirk. Book
review.
Thomas Flichy de
La Neuville: Winter and Spring
Together,
Geocultural Signs of Renewal Throughout
Europe.
Prasannan
Parthasarathi: Prasannan Parthasarathi's
«Why Europe Grew
Rich and Asia Did Not». Review..
Christian Joppke:
The Decline and Rise of Public Spaces:
'Civic
Integration' to Beat the Parallel Society?.
Martin De Angelis:
Rethinking the Standard(s) of
Civilization(s) in
International Relations. Conference
Review. Privacy
17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία
isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p57.html
46/55
Henry C. K. Liu:
The New Millenniumκαι Regional
Integration
Without Empire - part I.
Ian Bremmer: Νικητές και ηττημένοι σε έναν
ακυβέρνητο (δίχως ηγεσία) κόσμο - Μέρος α´.
Απόσπασμα από ομιλίακαι Donald Trump’s New World
Order Puts Nation
Over Globeκαι
Eurasia Group | Top
Risks 2017: The
Geopolitical Recession.
Liu Zuokui: The
Role of Central and Eastern Europe in
the Building of
Silk Road Economic Belt.
Azar Gat:
Γιατί επικράτησαν οι «φιλελεύθερεςδημοκρατίες» στον 20ο αιώνα και τέσσερις Μεγα-Τάσεις
Γιατί επικράτησαν οι «φιλελεύθερεςδημοκρατίες» στον 20ο αιώνα και τέσσερις Μεγα-Τάσεις
που θα καθορίσουν τον 21ο αιώνα.
François Thual: Αυτοπροσδιορισμός, γεωγραφικήπεριοχή, οικονομία και γεωπολιτική.
Barry Buzan and
George Lawson: The global
transformation:
the nineteenth century and the making
of modern
international relations.
Xiaotong Zhang:
China’s Eurasian Pivot.
Emmanuel Todd: Can
the European Union Hold? και
αναφορές στο έργο του.
Michael Kirkwood
(Alexander Zinoviev): ”The West and
Russia - A Controlled Catastrophe”.
François Géré: Τέταρτη εξουσία και παραγωγοί τηςκοινής γνώμης - 2013:
Το «δημοκρατικό έλλειμμα» τηςΕ.Ε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή: μια αμφισβητούμενηεξουσία.
Το «δημοκρατικό έλλειμμα» τηςΕ.Ε και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή: μια αμφισβητούμενηεξουσία.
Yuen Foong Khong:
The American Tributary System.
Stephen Majeski
and David Sylvan: An Agent-Based
Model of the
Acquisition of U.S. Client States - Part I.
IV
Ομιλίες και κείμενα από πολιτικάπρόσωπα (διπλωμάτες, υπουργούςεξωτερικών, πρωθυπουργούς καιπροέδρους κρατών) πουπαρουσιάστηκαν στηνΚοσμοϊδιογλωσσία
Xi Jinping (United
Nations General Assembly 2015 and
World Economic
Forum 2017). Barack Obama (Berlin
2008, Brandenburg
Gate and Press Conference with
Angela Merkel
2013, United Nations General Assembly
2013). Vladimir
Putin (United Nations General Assembly
2015). Narendra
Modi (United Nations General Assembly
2015). Hassan
Rouhani (United Nations General
Assembly 2015,
2013). Donald Trump (NATO
headquarters in
Belgium, 2017). Angela Merkel (Press
Conference with
Barack Obama 2013).
Wang Yi (CSIS:
Center for Strategic & International
Studies 2016).
Javad Zarif (World Economic Forum
2017, Peking
University and Observer Research
Foundation 2016).
Sergei Lavrov (Article: Russia’s
Foreign Policy in
a Historical Perspective 2016). Adel alJubeir (SETA and Chatham House 2016).
Shashi Tharoor
(Oxford Union
Society 2015 and University of Edinburgh2017)
.~`~.
Μελλοντικά ενδέχεται να επανέλθουμε με ανασκόπησηορισμένων βασικών ιδεών που έχουν παρουσιάστει μέσααπό την Κοσμοϊδιογλωσσία.
Καλή χρονιά σε όλες καιόλους.
Καλή χρονιά σε όλες καιόλους.
.~`~.
03/23/18--02:41: Σχολιασμός.
I
Όταν διαψεύδονται, συνεχώς και κατ'επανάληψη, οιπροσδοκίες, οι ισχυρισμοί και οι εκτιμήσεις σας,
οφείλετενα επανεκτιμήσετε τα δεδομένα, τις πηγές και κυρίως ταπρόσωπα στα οποία εδράζετε αυτές τις προσδοκίες.
την αναξιοπιστία των προσώπων στα οποίαβασίζεστε (ή/και αναπαράγετε) και να αναθεωρήσετε τιςπηγές σας, να επανεξετάσετε τις
προκείμενεςπροϋποθέσεις και τα αυτονόητα σας, και να
επαναπροσδιορίσετε το ζήτημα ή την κατάσταση που σαςαπασχολεί (το επίδικο-επίμαχο).
Πρόσωπα ή παράγοντες που, συνεχώς καικατ'επανάληψη, αποδεικνύονται αναξιόπιστα, οι θέσειςτους αναιρούνται και οι εκτιμήσεις-προβλέψεις ή/και οιισχυρισμοί τους διαψεύδονται, βασίζονται στην αδύναμημνήμη σας (φυσική ή ψυχική: άρνηση), στους ευσεβείςπόθους, στις προκαταλήψεις, στις ψευδαισθήσεις και
στιςαυταπάτες σας.
Στα πάθη σας.
Στόχευση τέτοιωνπαραγόντων είναι η διαμόρφωση κοινής γνώμης καικλίματος, η κινητοποίηση (σας) προς εξυπηρέτησησκοπιμοτήτων και η χειραγώγηση (προς εκμετάλλευση)μέσω ψευδαισθήσεων.
Στόχευση τέτοιωνπαραγόντων είναι η διαμόρφωση κοινής γνώμης καικλίματος, η κινητοποίηση (σας) προς εξυπηρέτησησκοπιμοτήτων και η χειραγώγηση (προς εκμετάλλευση)μέσω ψευδαισθήσεων.
Δεν θέλουν να σας ενημερώσουνπληροφορήσουν,
να σας προειδοποιήσουν ή να σαςεκπροσωπήσουν.
Να σας χειραγωγήσουν - ή να σαςοικειοποιηθούν - επιδιώκουν, και να προωθήσουν ή/καινα νομιμοποιήσουν συγκεκριμένες πολιτικές στάσεις καιθέσεις στο εσωτερικό, τις οποίες συνδέουν με τηνεξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων στοεξωτερικό.
Λειτουργούν, δηλαδή, ως μηχανισμοίχειραγώγησης, προπαγάνδας και εξυπηρέτησηςσυμφερόντων.
Σημειώσεις
[-] Τα προηγούμενα μπορούν να ισχύουν, πολιτικάμιλώντας, από πρόσωπα μέχρι δεξαμενές σκέψης καινστιτούτα, θεσμικούς παράγοντες, μέσα ενημέρωσης καικόμματα, δόγματα και θεωρίες (δηλαδή πάλι απόπρόσωπα-φορείς).
[-] Η ελληνόγλωσση διαδικτυακή σφαίρα, από απόψεωςενημέρωσης-πληροφόρησης, επιπέδου ερμηνείας καικυρίως ανάλυσης, βρίσκεται στα τάρταρα.
Σε τραγικάχαμηλό επίπεδο.
Αν υπήρχαν απόλυτες εσωτερικέςπροτεραιότητες, η ανάγκη θα είχε παραγάγει ενδογενείςδιεργασίες ανάπτυξης αυτόφωτης ανάλυσης καιερμηνείας, κινητοποίησης και δημιουργίας.
II
Η εξυπηρέτηση συγκεκριμένων δρώντων στο εξωτερικόλειτουργεί παράλληλα με την διάσωση,επανανομιμοποίηση και προώθηση συγκεκριμένωνδρώντων στο εσωτερικό.
Μονάχα που η βαρύτητα τηςπρώτης κατάστασης-συνθήκης υπερτερεί της δεύτερης,εξ'ου και η συνεχώς μειούμενη σχέση με την κοινωνία, ηαλαζονεία και η λεηλασία στο εσωτερικό, η οποίαλειτουργεί παράλληλα με την εμφανέστατη σχέσηΑφέντη-Δούλου και την ανάγκη να δίδονται συνεχώςδιαπιστευτηρία στο εξωτερικό, την υποτακτικότητα καιτις περί εθελοδουλείας διαπιστώσεις - που πάντασυνοδεύονται από ηθική κατάπτωση, χυδαιότητα καιγλοιώδεις συμπεριφορές (λιοντάρι στο εσωτερικό, αρνάκιστο εξωτερικό ή οπίσθια έξω, δόντια μέσα) - τονενδοτισμό και την προσφορά σε απόλυτη εξωτερική-ξένηυπέρ-εξάρτηση (που συνήθως βαφτίζονται «ρεαλισμός» -δύσμοιρε Θουκυδίδη, τι σου'μελλε να πάθεις -, ενώ ηδημαγωγία και η χειραγώγηση του θυμικού, παράλληλαμε όσα περιγράφονται στο I, συνήθως βαφτίζονται«πατριωτισμός»).
Όλα τα προηγούμενα καταλήγουν μεφυσικό τρόπο στο «Στα 'δωσα όλα και έμεινα στονάσσο», το οποίο με τη σειρά του, οδηγεί με εσωτερικήλογική συνέπεια σε κραυγές τύπου «Μας πρόδωσαν».
III
O Δούλος, τελώντας υπό καθεστώς αδυναμίας, πάνταισχυρίζεται πως για την κατάσταση του φταίει πως δεν
ήταν αρκετά υποτακτικός, πως δεν συμμορφώθηκαρκετά, πως δεν έκατσε αρκετά φρόνιμα και πως αντί ναψιθυρίζει φρόνιμα-φρόνιμα, του ξέφυγε η κατάσταση,και για μια στιγμή ανέπτυξε ή αναφώνησε φρόνημα,δηλαδή πως δεν ήταν αρκετά καλός Δούλος.
Οκαλύτερος Δούλος είναι ασφαλώς αυτός που μισεί κάθείχνος ελευθερίας, αυτοκυριαρχίας, ανεξαρτησίας και μηυποταγής, και επιθυμεί να υποβαθμίζει όλους τουςυπολοίπους στο δικό του επίπεδο, δηλαδή να τουςμεταβάλλει σε δούλους (έτσι μπορεί να φτάσουμε στοσημείο ανώτατος άρχοντας ενός κράτους-δούλου ναδίνει συμβουλές στον ανώτατο άρχοντα κράτους που δενεπιθυμεί να είναι δούλος, για το τι πρέπει να κάνειπροκειμένου να παραμείνει δούλος!).
Όντας οικειοθελώςκαι ιδεολογικά, εκ πεποιθήσεως, δούλος ο ίδιος είναιπλήρως κατεχόμενος από την ιδεολογία που έχεικατασκευάσει για το - συνήθως ευνουχισμένο -κατοικίδιο του ο Κύριος-Αφέντης.
Όμως ο Δούλος αυτός - μια ιδιόμορφη περίπτωσηΔούλου καθώς δεν είναι απλά δούλος, δεν κάνει δηλαδήαπλά τη δουλειά του, αλλά λειτουργεί και ως
όργανοφορέας της ιδεολογίας, των θέσεων και τωνσυμφερόντων του Κύριου - δεν είναι τόσο ασφαλής όσονομίζει, αν θεωρεί πως μέσω της κατάτμησης ή τουκατακερματισμού, της εκποίησης και ρευστοποίησης τωνπόρων-δυνάμεων του και της όποιας τέλος πάντωνυποτυπώδους κυριαρχίας του έχει απομείνει, με τηνοικειοθελή εμβάθυνση μορφών κατοχής καιαποικιοποίησης και μέσω συνεχών παραχωρήσεων(προκειμένου να διαιωνίσει εμβαθύνοντας άνευ όρων τοκαθεστώς προστασίας, δηλαδή τη σχέση εκδιδόμενηςνταβατζή),
θα αντιμετωπίσει την επιδίωξη του Άλλου νακαταστεί - στο βαθμό του δυνατού - ανεξάρτητος,κυρίαρχος, αυτόβουλος και αυτόφωτος, δηλαδή μηΔούλος.
Ο εν δυνάμει μη Δούλος προσπαθεί, τολιγότερο, να πάψει να είναι απόλυτο όργανο του Αφέντη(τουλάχιστον εκεί που θίγονται τα συμφέροντα του), ναμειώσει τον βαθμό δουλείας, ετεροκαθορισμού καιεξαρτήσεως του αυξάνοντας τους βαθμούς κυριαρχίας,ελευθερίας, ανεξαρτησίας και αυτοκαθορισμού του,δηλαδή, με απλά λόγια, αξιώνει να υπάρχει ωςστοιχειωδώς αυτοτελές και διακριτό ιστορικό και
πολιτικόυποκείμενο.
Ο ιδιόμορφος όμως Δούλος μας (από τουςπαλαιότερους στο κουρμπέτι-αγορά δούλων) απορρίπτειή/και δαιμονοποιεί τα πράγματα αυτά, ταυτίζοντας τα μετον συγκεκριμένο Άλλο-Εχθρό (τον εν δυνάμει μηΔούλο).
Με αφορμή την εχθρότητα του προς τον ενδυνάμει μη Δούλο, ο Δούλος τελικά αναγάγει σε Εχθρόκαι σε υπαρξιακή Απειλή την αξίωση να αυξήσει τουςβαθμούς ανεξαρτησίας και αυτοκαθορισμού του, νακαταστεί - στο βαθμό του δυνατού - ελεύθερος,αυτόβουλος και αυτόφωτος, και να υπάρχει ωςστοιχειωδώς αυτοτελές και διακριτό ιστορικό
υποκείμενο.
Ο Δούλος πάντα περιμένει από τον Αφέντη-Κύριο να τονσώσει.
Ζει μέσα σε αυτή την ψευδαίσθηση και μέσωαυτής της ψευδαίσθησης.
Όμως ο δούλος είναι πάντααναλώσιμος (ενώ το καθεστώς προστασίας επιτελείδιαφορετική λειτουργία).
Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας ή η
κοίτη που κυοφορούνται οι ψευδαισθήσεις.
Και για όσοδιάστημα ο Δούλος θα περιμένει τον Αφέντη να τονσώσει, θα παραμένει και δούλος και αναλώσιμος και θαζει με ψευδαισθήσεις και με διαψεύσεις προσδοκιών (μεαυτό επιστρέφουμε στο I) και φυσικά θα αναφωνεί «Στα'δωσα όλα και έμεινα στον άσσο» και «Με πρόδωσαν»(και με αυτό επιστρέφουμε στο II).
Και για όσοδιάστημα ο Δούλος θα περιμένει τον Αφέντη να τονσώσει, θα παραμένει και δούλος και αναλώσιμος και θαζει με ψευδαισθήσεις και με διαψεύσεις προσδοκιών (μεαυτό επιστρέφουμε στο I) και φυσικά θα αναφωνεί «Στα'δωσα όλα και έμεινα στον άσσο» και «Με πρόδωσαν»(και με αυτό επιστρέφουμε στο II).
Σημειώσεις
[-] Η δε ασφυκτική (γεωπολιτική ή άλλη) πρόσδεση στον
Αφέντη την οποία - νιώθει πως - έχει ανάγκη ο Δούλος,δεν είναι άσχετη με τη γέννηση δυσμορφιών (σε επίπεδοταυτοτήτων), ακρωτηριασμών (διανοητικών),καθυστέρησης και υπανάπτυξης (πολιτιστικής και
πολιτικής), υποβάθμισης και ελέγχου (βασικέςστοχεύσεις του καθεστώτος προστασίας), ανασφαλειώνκαι ελλείμματος νομιμοποίησης (ομάδων στο εσωτερικότου δούλου-κράτους αλλά και του ίδιου του κράτους)στο «σώμα» και τη «συνείδηση» του Δούλου.
[-] Συμπληρωτικά προς το δόγμα Υψηλής Στρατηγικής«Στα 'δωσα όλα και έμεινα στον άσσο» λειτουργεί και το«Να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα».
Εκκοσμικευμέναμανουάλια και δαιμονολογίες, επικλήσεις σε κοσμικούςθεούς και κατάρες σε υπέρτατους δαίμονες, αναμονήμεσσιανικού τύπου καταστροφών (που θα μεταβάλλουν
σχεδόν στιγμιαία συσχετισμούς και κανόνες) και μαγικάσωτήρια κράτη (που θα αλλάξουν τα πάντα),ολοκληρώνουν την εικόνα των συνεχιζόμενων καικατ'επανάληψη διαψεύσεων προσδοκιών.
20 Μαρτίου
Haendel -
Sarabande
Handel - Sarabande
Rock version KBS Hall Violinis
The Sarabande Of
Haendel - Metal Cover (Nils Cou
Epic Remix -
Sarabande, Haendel - Theta Sound M
Händel Sarabande
Sarabande - Georg
Friedrich Händel - HD
€ « » ●► $
▲▼◄► € € $$ € € ◄ ►▲▼► ◄● « » €
.~`~.
.~`~.
€ « » ●► $
▲▼◄► € € $$ € € ◄ ►▲▼► ◄● « » €
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου