Διαβάστε αναλυτικά ολόκληρο το κείμενο:
«Όταν ήμουν μικρός τα χρόνια της ευημερίας στην Ελλάδα
θυμάμαι τους γονείς μου να μου λένε για την αριστερά, για το κίνημα, για τις
ρίζες μας και πως δεν πρέπει να ξεχνάμε από που προερχόμαστε.
Και μετά όντας παππάς στην Αμαλιάδα οι φασίστες του έλεγαν πως
θα τον ξυρίσουν γιατί ήταν τραγόπαππας-κομμουνιστής και έπρεπε να φύγει να πάει
αλλού, και δώστους δυσμενείς μεταθέσεις από τους ιεροκήρυκες της αγάπης.
Τότε ήμουν 10
χρονών και ακούγαμε το άξιον εστί και μου έλεγαν ιστορίες.
Για την γιαγιά μου,
την περήφανη επονήτισσα, βασανισμένη από τους χίτες στο χωριό της, που φθάνει
σήμερα τα 90 και με καλημερίζει κάθε πρωί.
Για τον προπάππο μου, που είχα την
τύχη να τον γνωρίσω, δικαστή του ΕΑΜ και για τον παππού μου, αντάρτη στον
Δημοκρατικό Στρατό που γλύτωσε την εκτέλεση στο τσακ αφού τον συλλάβανε τις
μέρες της ήττας.
Και μετά όντας παππάς στην Αμαλιάδα οι φασίστες του έλεγαν πως
θα τον ξυρίσουν γιατί ήταν τραγόπαππας-κομμουνιστής και έπρεπε να φύγει να πάει
αλλού, και δώστους δυσμενείς μεταθέσεις από τους ιεροκήρυκες της αγάπης.
Και
θυμάμαι την μάνα μου να μου λέει πως της μάθαινε αντάρτικα στα κρυφά όταν ήταν
ακόμη μωρό κι αυτός φορούσε ράσα και πως οι αντάρτες όταν χόρευαν στα βουνά
γινότανε σεισμός.
Για τον δολοφονημένο θείο του πατέρα μου από φασίστες
κάπου στα βουνά της Hλείας, το μάθαμε πρόσφατα σε ένα βιβλίο και δεν ήξεραν καν
που θάφτηκε και εάν θάφτηκε και το χειρότερο εάν έπρεπε να το πούμε στο αδερφό
του...











































