Η προβληματική των σχέσεων «Ευρώπης» - Μεσογείου

[3] II) Η προβληματική των σχέσεων «Ευρώπης» - Μεσογείου και 

I) Εκτενής πρόλογος και γενικότεροι

προβληματισμοί περί της «Ευρώπης».

[4] Οι ερμηνείες αυτές προκύπτουν επειδή η έννοια της  δημοκρατίας στη δυτική Ευρώπη προέκυψε από συνεχείς κοινωνικές διεκδικήσεις που σχετίζονταν με την εξέλιξη της παραγωγής, η οποία τελικά επέβαλε ένα είδος ελευθεριών και κατακτήσεων ως προϋποθέσεις που εξασφάλιζαν την λειτουργία της (παραγωγής).  Έτσι λοιπόν πρέπει να συμβαίνει παντού με τον «ερχομό της δημοκρατίας». Ωστόσο δεν υπάρχει ένα είδος «δημοκρατίας» (μεγαλύτερη επ'αυτού απόδειξη δεν βρίσκεται στα ανατολικά, αλλά πέραν - στην άλλη μεριά - του Ατλαντικού), ούτε η κοινωνική μεταβολή προηγείται απαραίτητα του πολέμου. 

Ο πόλεμος στο Βιετνάμ μπορεί να μην έφερε συνταγματική κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες (καθόρισε όμως τον κοινωνικό μετασχηματισμό της αμερικανικής κοινωνίας, ενώ μαζί με τους υπόλοιπους πολέμους επιτάχυνε την αμερικάνικη υποχώρηση και πτώση), αλλά ο πόλεμος της Αλγερίας

οδήγησε στο τέλος της Αποικιακής Γαλλικής Αυτοκρατορίας και στην κατάρρευση της Τέταρτης

Γαλλικής Δημοκρατίας ενώ οι αποικιακοί πόλεμοι της  Πορτογαλίας επέφεραν τις κοινωνικές και πολιτειακές  μεταβολές στη συγκεκριμένη χώρα.

[5] Εκείνο που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό για τις ημέρες

μεταξύ των δύο ατομικών βομβαρδισμών στην Ιαπωνία

είναι το εξής: Η ατομική επίθεση-πείραμα έλαβε χώρα

την 5η (προς 6η) Αυγούστου 1945, ενώ στο Ναγκασάκι

την 8η (προς 9η) Αυγούστου. Την ίδια μέρα, (August 8,

1945, 11pm Trans-Baikal time) η Ε.Σ.Σ.Δ κηρύσσει

πόλεμο εναντίον της Ιαπωνίας. Μια πράξη που είτε

εξαφανίστηκε είτε υποβαθμίστηκε ή/και σχετικοποίηθηκε

στην μεταπολεμική ιστοριογραφία. Η συγχρονισμένη

κήρυξη πολέμου από πλευράς Ε.Σ.Σ.Δ και οι ατομικές

επιθέσεις από πλευράς Η.Π.Α είχαν τρομερές επιπτώσεις

(δημιούργησαν αυτό που ονομάζεται "Twin Shocks"). Η

κατάρρευση ήταν άνευ προηγούμενου και ολοκληρωτική

(αν και υπήρξαν απόπειρες πραξικοπήματος προκειμένου

η Ιαπωνία να μην παραδοθεί). Η Ιαπωνία παραδόθηκε

άνευ όρων στις 15 Αυγούστου (συσχέτιση με την "V-J

Day"). Επίσημα (υπογραφή) παραδόθηκε στις 2

Σεπτεμβρίου - είχαν περάσει τρεις εβδομάδες από την

κήρυξη πολέμου από πλευράς Ε.Σ.Σ.Δ. Υπάρχει μια μικρή

«θολούρα» γύρω από το ζήτημα, που έχει να κάνει με

τους μεταπολεμικούς διακανονισμούς και

ανταγωνισμούς.

[6] Οι οικονομικές κυρώσεις, δηλαδή η κατάχρηση και

εκμετάλλευση της νομισματικής κυριαρχίας του

δολαρίου, πάνε σύννεφο, ενώ η μετάθεση από το

στρατιωτικό επίπεδο σε ό,τι αφορά κράτη δεύτερης

διαλογής (όπως η Λιβύη, η Β. Κορέα, το Ιράκ, η Συρία -

η οποία βέβαια διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο - κ.λπ),

στο οικονομικό και εμπορικό σε ό,τι αφορά μεγαλύτερα

κράτη, αυτό το χάσμα μεταξύ που βγάζω τα δόντια μου

στρατιωτικά και που οικονομικά, βγάζει μάτι.

[7] Έχουμε επισημάνει παλαιότερα [5η Οκτωβρίου

2017]: Αυτό που ζούμε δεν είναι η επέκταση και

εγκαθίδρυση του «δυτικού» εκκοσμικευμένου

παραδείσου επί της γης, μετά από την κατάρρευση του

«ανατολικού στρατοπέδου» και της Ουτοπίας του, αλλά

η αποσύνθεση, ο κατακερματισμός και η πολυδιάσπαση

και του παλαιού, με τη σειρά του, ψυχροπολεμικού Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 83/159

«δυτικού» διατλαντικού συνασπισμού (και φυσικά ο

επανακαθορισμός των εσωτερικών και εξωτερικών του

σχέσεων)... Λόγω της οικονομικής κρίσης τα νοήματα

στρέφονται προς τη δεκαετία του 1930. Μήπως όμως,

όπως έχουμε επισημάνει και παλαιότερα, σε ό,τι αφορά

το εσωτερικό της λεγόμενης «Δύσης», θα πρέπει να

σκεφτόμαστε περισσότερο τη δεκαετία του 1980; Πιο

συγκεκριμένα το τέλος αυτής της δεκαετίας; Όποιος έχει

μελετήσει την άνοδο των «εθνικισμών» και την

αναρχοποίηση του εγγύς σοσιαλιστικού κόσμου του

σλάβικού ημισφαιρίου κατά την τελευταία περίοδο της

Ε.Σ.Σ.Δ, μπορεί να αντλήσει διδάγματα για την σημερινή

επάνοδο του «εθνικισμού». Επιστροφή εθνικισμών,

δημοψηφίσματα, διακηρύξεις ανεξαρτησίας που αρχικά

θεωρήθηκαν παράνομες και διακηρύξεις κυριαρχίας

αυτόνομων δημοκρατιών, περίοδος τελμάτωσης, δείκτες

γονιμότητας, μοτίβα αναπαραγωγής και δημογραφικές

πιέσεις, δύστροπα κράτη-δορυφόροι. Σχεδόν όλα όσα

παρατηρούνται σήμερα στα δυτικά υπήρχαν εκείνη την

περίοδο στα ανατολικά.

Επισήμανση: Όπως αποδεικνύεται από την εποχή του

Μαυρίκιου της Οράγγης μέχρι τις ήττες των «δυτικών»

στρατών κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα και τις ήττες

των Αμερικανών κατά την μετά-ψυχροπολεμική περίοδο,

η στρατιωτική τεχνολογία από μόνη της δεν οδηγεί

απαραίτητα στην επιτυχία στο πεδίο της μάχης -

χρειάζονται και άνδρες (και εμπειρία. Τα προηγούμενα

μπορούν να λειτουργήσουν ως υπενθύμιση πως οι

σύγχρονες εμμονές με τα οπλικά συστήματα και οι

συζητήσεις για θέματα άμυνας, ίσως να είναι κάπως

μονόπλευρες). Το θέμα όμως είναι πως πλέον μετά το

«ποιοτικό», στρατηγικό, ηθικό ή/και οργανωτικό, χάνεται

και το τεχνολογικό στρατιωτικό πλεονέκτημα.

Ενδεικτικές βιβλιογραφικές αναφορές

και Έξοδος

(Quo vadis America? Ξανά)

Ενδεικτικά 1) Anatomy of Failure: Why America Loses

Every War It Starts by Harlan K. Ullman, 2) Pussycats:

Why The Rest Keeps Beating The West by Martin van

Creveld [δες και εδώ από τον ίδιο για τους

«παντοδύναμους»: The Sword And The Olive: A Critical

History Of The Israeli Defense Force], 3) Victorious and

Vulnerable: Why Democracy Won in the 20th Century

and How it is Still Imperiled by Azar Gat, 4) The

Challenge of Eurocentrism. Global Perspectives, Policy,

and Prospects by Rajani Kanth και 5) The Decomposition

of the American System / After the Empire: The

Breakdown of the American Order by Emmanuel Todd.

Το τελευταίο επειδή ήταν «εκτός κλίματος», σε περίοδο

«παντοδυναμίας», και επειδή έγραφε εκείνη την εποχή

ορισμένα από τα παρακάτω (βαθύς γαλλικός Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 84/159

«ευρωπαϊσμός». Είχαμε κάνει παλαιότερα, το 2014,

μικρή-σύντομη παρουσίαση του έργου του):

The real America is too weak to take on

anyone except military midgets... [Such

conflicts represent little or no military risk]

theatrical media coverage must not blind us to

a fundamental reality: the size of the

opponent chosen by the US is the true

indicator of its current power...

There is no global threat that requires an

emergency response by the United States to

protect freedoms. Only one threat to global

stability hangs over the world today - the

United States itself. which was once a

protector and is now a predator. At the very

moment when its political and military

usefulness is no longer obvious, America is

realizing that it cannot do without the goods

produced by the rest of the planet. But the

world is too vast, too populous, too diverse,

and crisscrossed by too many uncontrollable

forces. No strategy, no matter how well

thought out, will allow the United States to

transform its semi-imperial situation into a

full-fledged legitimate empire. America is too

weak economically, militarily, and ideologically.

This is why every move intended to reaffirm

its control over the world is causing negative

blowback that weakens little by little its

strategic standing...

Let the present America expend what remains

of its energy, if that is what it wants to do, on

"war on terrorism" - a substitute battle for the

perpetuation of a hegemony that it has

already lost. If it stubbornly decides to

continue showing off its supreme power, it will

only end up exposing to the world its

powerlessness.

Δεκαπέντε και πλέον χρόνια πριν. Πολύ πριν από την

εκλογή Τραμπ και κυρίως προτού ορισμένοι, αν όχι οι

περισσότεροι, αρχίσουν να συγχέουν τα συμπτώματα

(όπως π.χ ο προηγούμενος) με τα αίτια. Αλλά αυτή είναι

η θεμελιώδης τάση που κυριαρχεί σε ολόκληρο τον

ευρωατλαντικό χώρο (και στις «επιστήμες» του). Η

ακούσια σύγχυση ή η ηθελημένη μεταβολή του

συμπτώματος - και η αναγωγή του - σε αίτιο.

Τα πράγματα που συμβαίνουν, δεν συμβαίνουν δίχως

λόγο - ούτε η πρόσφατη παρουσίαση ή «επίδειξη» νέων

στρατιωτικών τεχνολογιών από πλευράς Ρωσσίας, η

οποία απευθύνεται προς τις Η.Π.Α, αλλά μια χαρά Privτηνacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 85/159

παρακολουθεί και η Κίνα. Μια από τις προϋποθέσεις

προκειμένου οι Ηνωμένες Πολιτείες να επιτύγχαναν,

δηλαδή να επέβαλλαν, Πλανητική Ηγεμονία - μετά από

την εξαΰλωση ή ρευστοποίηση της Σοβιετικής Σφαίρας -,

ήταν η ολοκληρωτική, πλήρης και μιά για πάντα

εξαφάνιση της Ρωσσίας ως Στρατηγικής Δύναμης και ως

μοναδικής πραγματικής Δύναμης Πυρηνικής

Εξισορρόπησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής,

αφήνοντας κατά αυτόν τον τρόπο τις Η.Π.Α ως τη

Μοναδική Δύναμη στον πλανήτη που θα μπορούσε να

χτυπήσει οποιαδήποτε χώρα μονομερώς, δίχως τη

δυνατότητα αντιποίνων (Δηλαδή Η.Π.Α εν έτει 1945, ή/

και ό,τι προσπαθεί μονοπωλιακά και προνομιακά να

διατηρήσει το Ισραήλ, όχι σε πλανητική αλλά σε

περιφερειακή κλίμακα). Η Ρωσσία λοιπόν, την οποία όχι

δεν κατέστρεψαν μια για πάντα αλλά απέτυχαν και να

την απομονώσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

(κάνοντας της βέβαια ζημιά), επιτέλεσε για μια ακόμα

φορά έναν σημαντικό ρόλο στην ανθρώπινη ιστορία -

πάντα με μεγάλο ανθρώπινο, οικονομικό, κοινωνικό

κόστος για την ίδια (Να δούμε πόσο θα αντέχει να

επιτελεί ανάλογους ρόλους). Δίχως τη Ρωσσία ο

πλανήτης σήμερα θα ήταν ασύλληπτα, αδιανόητα

διαφορετικός (αναφερόμαστε και στο παρελθόν). Και

στις μέρες μας, η Κίνα δεν θα βρισκόταν εδώ που είναι

σήμερα δίχως την επαναπροσέγγιση με τη Ρωσσία. Με

την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η de facto

συμμαχία ή ορθότερα συνεννόηση ΗΠΑ-Κίνας έληξε και

άρχισε μια (επανα)προσέγγιση Κίνας-Ρωσίας [Ένα από τα

παράπονα Ρώσσων αναλυτών, «αστικής» μάλιστα υφής,

είναι το εξής: Παιδιά, εμείς δεν είχαμε μόνο τη «Δύση»

απέναντι μας. Είχαμε την ευρω-ατλαντική «Δύση» καιτην

άπω-ασιατική «Ανατολή». Αλλά αυτή η οπτική δεν

πολυακούγεται γιατί όπως γράφουμε και στον τίτλο:

Πόλεμος και Ιδέες].

Από τα τέλη του 19ου αιώνα (1870-80, PPP) και μέχρι

τις αρχές του 20ου (1910-20, Nominal), οι Ηνωμένες

Πολιτείες της Αμερικής μετατράπηκαν σταδιακά στην

μεγαλύτερη οικονομία και το μεγαλύτερο εμπορικό έθνος

στον πλανήτη, καθώς και στο μεγαλύτερο πιστωτή της

Βρετανίας και της Γαλλίας. Η εξέλιξη αυτή, πριν από

περίπου έναν αιώνα, αποτέλεσε το οικονομικό θεμέλιο

της μεταπολεμικής διεθνούς τάξης. Η τάξηαυτή όμως

επιβλήθηκε μέσω του πολέμου (όπως προείπαμε η

οικοδόμηση της δεν κρίθηκε στην οικονομική αλλά στην

στρατιωτική απόδοση των κρατών στα ευρωπαϊκά και

ασιατικά μέτωπα). Η μεταπολεμική αυτή κυριαρχία και

τάξη - η οποία χαρακτηρίζεται από την παγίωση και

επέκταση κυρίως των φιλελεύθερων δημοκρατικών

εθνικών κρατών - και η προσπάθεια επιβολής μιας Νέας

Τάξης από τις Η.Π.Α μεταψυχροπολεμικά που την

ακολούθησε, φτάνει στο τέλος της, καθώς η Κίνα

επιτυγχάνει αυτό που δεν κατάφεραν με οικονομικούς

όρους η αυτοκρατορική/εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία και

η αυτοκρατορική/σοβιετική Ρωσσία, γεγονός που τις

οδήγησε σε στρατιωτικό, στρατηγικό και ιδεολογικό Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 86/159

ανταγωνισμό: Να ανέλθουν στο επίπεδο, την οικονομική

ισχύ και την κατηγορία των Η.Π.Α, υπερβαίνοντας τες (οι

Ιάπωνες, ως «σύμμαχοι» μάλιστα και με μικρότερο

πληθυσμό, προσπάθησαν να το καταφέρουν αλλά

«τέλειωσαν», συμμαχικά ασφαλώς, τη δεκαετία του

1980: The 1980s Trade Wars / Maybe Japan Was Just a

Warm-Up to the Rivalry With China). Στις μέρες μας,

αρχές του 21ου αιώνα, η Κίνα είναι πλέον η μεγαλύτερη

οικονομία (PPP basis ήδη - εντός των επόμενων 10-15

ετών και nominal), το μεγαλύτερο εμπορικό έθνος

(2014) και ο δεύτερος μεγαλύτερος πιστωτής των Η.Π.Α.

Όπως η Γερμανία και η Ρωσσία - αλλά και η Ιαπωνία

τελικά - δεν μπόρεσαν να ανταγωνιστούν οικονομικά τις

Η.Π.Α, καταφεύγοντας σε στρατιωτικό, στρατηγικό και

ιδεολογικό ανταγωνισμό, έτσι και οι Ηνωμένες Πολιτείες

της Αμερικής δεν μπορούν να ανταγωνιστούν οικονομικά

την Κίνα. Fill in the Blanks...

Όταν όμως έχεις χάσει και το πλεονέκτημα της

στρατιωτικής ανωτερότητας, τότε Quo vadis America?

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι μια

χρεοκοπημένη χώρα-δύναμη που έχει μεταβάλλει τον

ορισμό και τα όρια της έννοιας «χρεοκοπία»,

προκειμένου να μην θεωρείται τέτοια (Γιὰ νὰ

δικαιολογοῦν τὶς πράξεις τους ἄλλαζαν ἀκόμα καὶ τὴν

σημασία τῶν λέξεων, μας παραδίδει ο Θουκυδίδης), ενώ

την ίδια στιγμή χρησιμοποιεί την κυριαρχία του δολαρίου

προκειμένου να επιβάλλει οικονομικές κυρώσεις (κατά

αυτόν τον τρόπο ταυτόχρονα το υπονομεύει). Παρά τον

φαινομενικό οικονομικό ορθολογισμό του Τράμπ, ο

οποίος πράγματι φαίνεται να υπάρχει, τα κράτη δεν είναι

επιχειρήσεις ή εταιρείες για να τα κυβερνούν 'deal

makers', ούτε οι διεθνείς σχέσεις είναι απλά εμπορικές

και επιχειρηματικές συμφωνίες και 'deals' (τα προηγμένα

είναι ενδεικτικά και φανερώνουν την πολιτική

κατάπτωση των Η.Π.Α, όπως παλαιότερα αποτέλεσε

σύμπτωμα η εκλογή στη θέση του Προέδρου ενός πρώην

διασκεδαστή). Η ενασχόληση με τα εμπορικά ελλείμματα

φανερώνει εκτός από την οικονομική, και την πολιτική,

στρατηγική και ηγεμονική χρεοκοπία των Ηνωμένων

Πολιτειών της Αμερικής, διότι τα ελλείμματα αυτά, ούτε

κρυφά ήταν ούτε άγνωστα: αντιθέτως, γίνονταν ανεκτά

ως «ανταποδοτικά οφέλη» από το ηγετικό κράτος μιας

πολυμερούς «Συμμαχίας» προς βασικά μέλη της, τα

οποία αποδέχονταν να είναι υποτελή, στα πλαίσια της

προάσπισης και επέκτασης μιας Σφαίρας Επιρροής

(«Δύση») και «Κοινότητας Συμφερόντων και Αξιών», η

οποία ήταν κάποτε U.S-led.

Το ερώτημα παραμένει: Quo vadis America?

.~`~.

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 87/159

06/04/18--11:12: Ένας χάρτης και 0 0

δύο όροι.

Δεν ενδιαφέρει η ακρίβεια του χάρτη, ο οποίος

υποτίθεται πως αποτυπώνει τις σημαντικότερες

παγκόσμιες ροές - εξαναγκασμένης και οικειοθελούς -

«μετανάστευσης», από το 1500 και ύστερα (προφανώς

και είναι ελλιπής).

Ενδιαφέρει όμως να επισημανθεί πως:

Πρώτον, οι πράσινες φαρδιές γραμμές ή λωρίδες που

ξεκινούν από την ατλαντική Ευρώπη ιστοριογραφικά

ονομάστηκαν, όχι μετανάστευση ή εποικισμός αλλά,

«Εποχή των Ανακαλύψεων» (ή Εξερευνήσεων).

Δεύτερον, οι ίδιες λωρίδες ή γραμμές δεν σηματοδοτούν

κάποιο κύμα ή περίοδο μετανάστευσης ή εποικισμού

μαζικής κλίμακας και μακράς διάρκειας αλλά την «Αρχή

της Παγκοσμιοποίησης».

Χαμογελώ. Πόλεμος και Ιδέες.

Επισήμανση

Προσπαθώ να βρω πότε εμφανίζεται για πρώτη φορά ο

ιστοριογραφικός όρος ''Age of Discovery / Exploration'',

αλλά όπως συνήθως συμβαίνει με τα σημαντικά και

κομβικά τρικ, κόλπα και κλειδιά της ευρωκεντρικής

ιδεολογίας και ιστοριογραφίας, είναι καλά κρυμμένα. Θα

το βρω όμως. Όπως συνήθως συμβαίνει. Πάντως η

πρώτη χρήση του όρου «Παλαιός Κόσμος» (ΑφροΕυρασία) υποτίθεται πως γίνεται ή το 1596 ή το 1712 (με

κάθε επιφύλαξη), ενώ του όρου «Νέος Κόσμος»

(Αμερική και Ωκεανία) το 1549. Θα ρίξουμε πολύ γέλιο

και πολύ κλάμα τις ερχόμενες δεκαετίες. Δυστυχώς.

Ενημέρωση: Ακολουθούν οι σύνδεσμοι για τρεις Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 88/159

0 0

σύντομους και πρόχειρους σχολιασμούς-δημοσιεύσεις

που αναρτήσαμε πρόσφατα σε ιστοχώρο κοινωνικής

δικτύωσης αλλά δεν υπάρχουν εδώ (στο ιστολόγιο): Στο

τέλος του περασμένου μήνα για το ευρωπαϊκό

«πρότζεκτ» και τους δασμούς, την πρώτη του μηνός για

την κατάσταση στην Ευρώπη αλλά και γενικότερα την

«αριστεροδεξιά»και χθες για την Ιταλία. Προστέθηκε και

ένα plugin πάνω αριστερά (τρεις γραμμές), για όσες και

όσους δεν διαθέτουν προφίλ, προκειμένου να

ενημερώνονται, εφόσον το επιθυμούν.

06/12/18--09:02: Στοιχεία

πλανητικού μετασχηματισμού.

I

Χρησιμοποιούμε τα επόμενα οικονομικά στοιχεία

προκειμένου να θέσουμε ένα πλαίσιο προβληματισμού.

Οι είκοσι μεγαλύτερες οικονομίες ως προς το Α.Ε.Π σε

ισοτιμία αγοραστικής δύναμης [Gross domestic product i.

based on purchasing-power-parity (PPP) share of world

total (Percent), and ii. current prices (PPP, international

dollars) / I.M.F] είναι οι εξής:

1. Κίνα

2. Ηνωμένες Πολιτείες

3. Ινδία

4. Ιαπωνία

5. Γερμανία

6. Ρωσσία

7. Ινδονησία

8. Βραζιλία

SPONSORED CONTENT

7000 ευρώ σε 1,5

ώρες χάρη σε 1

τρικ. Δες

Αυτή η άνεργη

οικογένεια βγάζει

27 χιλιάδες τον

μήνα

Άνδρες, δεν

χρειάζεστε το

Viagra εάν το

κάνετε αυτό μία

φορά την

Δίαιτα Keto - η

ταχύτερη μέθοδο

απώλειας βάρους

Απόρρητη

στρατιωτική

μέθοδος για

επισκευή της

όρασης

Φά' το πριν τον

ύπνο, θα χάσεις 1,5

κιλά κατά τη

νύχτα

Αυτό εξαλείφει

τον πόνο για

πάντα

Πώς να χάσετε 32

κιλά στην περιοχή

της κοιλιάς σε 2

εβδομάδες

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 89/159

9. Ηνωμένο Βασίλειο

10. Γαλλία

11. Μεξικό

12. Ιταλία

13. Τουρκία

14. Νότιος Κορέα

15. Ισπανία

16. Σαουδική Αραβία

17. Καναδάς

18. Ιράν

19. Αυστραλία

20. Ταϊλάνδη

Ακολουθούν Αίγυπτος, Ταϊβάν (επαρχία της Κίνας),

Νιγηρία, Πολωνία και Πακιστάν.

Εάν συμπεριλάβουμε, εκτός από κράτη, και άλλες

οντότητες (εμπορικά μπλόκ, περιφερειακές ή διαφόρων

ειδών - πολιτικές, νομισματικές και οικονομικές - ενώσεις

διακυβερνητικού ή υπερεθνικού χαρακτήρα, κοινές

αγορές κ.λπ), τότε τα πράγματα μεταβάλλονται.

Επισημαίνοντας εξ'αρχής πως πρώτον, στα επόμενα δεν

περιλαμβάνουμε τις πατέντες της εκλαμπρότατης και

απαστράπτουσας Οσίας και Εκκομικευμένης Παρθένου

Γαλλίας στην κεντρική και δυτική Αφρική που συνδέονται

νομισματικά - CFA franc - καθώς και απλές πολυμερείς

συμφωνίες ή συνδιασκέψεις (πλην μιας εξαίρεσης.

Διάβασε παρακάτω για Ο.Ι.Δ) και δεύτερον, πως παρόλο

που παραθέτουμε τα παρακάτω στοιχεία έχουμε ως πάγια

θέση πως είναι παραπλανητική η σύγκριση μεμονωμένων

κρατών με ενώσεις (παραδείγματος χάριν Η.Π.Α vs Ε.Ε ή

ακόμη και Ευρωζώνη), από οικονομικής απόψεως έχουμε

τα εξής:

[Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης/Συνεργασίας]

1. Κίνα [1]

- Ευρωπαϊκή Ένωση [2]

2. Ηνωμένες Πολιτείες [3]

3. Ινδία [4]

- Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας

(ASEAN/I.M.F) [5]

4. Ιαπωνία [6]

- Ευρασιατική Οικονομική Ένωση [7]

- Κοινή αγορά του Νότου (Mercosur) [8]

5. Γερμανία [9]

6. Ρωσσία [10] Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 90/159

- Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου (Gulf Cooperation

Council) [11]

7. Ινδονησία [12]

8. Βραζιλία [13]

9. Ηνωμένο Βασίλειο [14]

10. Γαλλία [15]

Η προηγούμενη λογική - και ο χάρτης που προκύπτει

από αυτήν - περισσότερο φανερώνει πόλους, κέντρα ή

περιοχές. Ο πόλος, το κέντρο ή η περιοχή με τη

μεγαλύτερη δυναμική, ισχύ και βαρύτητα στις μέρες μας

είναι η Ανατολική ή Άπω Ασία (Κίνα, Ιαπωνία, Κορεάτικη

Χερσόνησος, Ταϊβάν κ.λπ). Καθόλου τυχαία εκεί δεν

έχουμε σχηματισμό ή ανάπτυξη κάποιας οντότητας (μόνο

μια τριμερής σύνοδος-συνδιάσκεψη κορυφής) καθώς

πιθανότατα θα προσκυνούσε ολόκληρος ο πλανήτης.

Διαβάζουμε τα προηγούμενα οικονομικά στοιχεία, στην

πολιτική, δημογραφική και στρατηγική τους διάσταση,

διαφορετικά θα κάναμε αναφορά σε ονομαστικό Α.Ε.Π

όπως συνηθίζεται (παρ'όλα αυτά υπάρχουν στο τέλος οι

top 20 κρατικές οικονομίες - όχι όμως άλλες οντότητες

που περιλαμβάνουν πολλαπλά νομίσματα - με βάση το

ονομαστικό Α.Ε.Π υπό τη συνοδεία ενός σχολιασμού).

Εδώ ενδιαφέρει η πολιτική, στρατιωτική και στρατηγική

λειτουργία των οικονομικών πραγμάτων και όχι τα

οικονομικά πράγματα per se.

Δε χρειάζεται να επισημάνουμε την ανύπαρκτη συνοχή,

τη δυσλειτουργικότητα και την ευθραυστότητα ή τον

ενδεχομένως παροδικό χαρακτήρα τέτοιων οντοτήτων.

Παραδείγματός χάριν, το χάσμα και την πόλωση όχι μόνο

νότου-βορρά αλλά και δύσης-ανατολής εντός

Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τις σχέσεις Σαουδικής ΑραβίαςΚατάρ ή το χαμηλό επίπεδο θεσμοποίησης και

κινητικότητας, τις διαφωνίες και το υψηλό επίπεδο

ασυνεννοησίας σε πολλές από αυτές τις ενώσεις κ.ο.κ

(άλλωστε δεν έχουν κοινές στοχεύσεις).

Ο Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης, ο οποίος είναι ο

δεύτερος πολυπληθέστερος, σε κράτη-μέλη, διεθνής

οργανισμός μετά τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών

(πάνω από 55 κράτη συμμετέχουν), αποτελεί

χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτυχίας ή ανυπαρξίας

παραγωγής πολιτικών αποτελεσμάτων από μια Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 91/159

«οντότητα» που ονομαστικά διαθέτει λανθάνουσα και

δυνητική ισχύ πρώτης τάξης αλλά ως στρατηγικός

δρώντας είναι, αν όχι σχεδόν ανύπαρκτος, τουλάχιστον

αναποτελεσματικός [Σημ. 1]. Ωστόσο, ο χαρακτήρας του

συγκεκριμένου Οργανισμού δεν είναι συγκυριακός ή

παροδικός (ακριβώς επειδή οι βάσεις του δεν είναι

υλικές-οικονομικές, αλλά ηθικές-πολιτισμικές). Λόγω της

γενικότερης ιδιομορφίας του, ο Ο.Ι.Δ είναι η μόνη

Διάσκεψη υπό τη μορφή Οργανισμού που

περιλαμβάνουμε στις λίστες, δίχως όμως να τον

καταμετρούμε (κανονικά είναι πρώτος σε όλες τις

κατηγορίες: οικονομικά, πληθυσμιακά, εδαφικά) και να

τον αποτυπώνουμε στους προηγούμενους χάρτες.

Πάραυτα τον επισημαίνουμε και τον αναδεικνύουμε

καθώς, μεταξύ άλλων, αποτελεί και τον μόνο Οργανισμό

που έχει εδαφική διηπειρωτική συνέχεια (μαζί με την

Ευρασιατική Ένωση: εξαρτάται φυσικά από τον ορισμό

της έννοιας-λάστιχο «Ευρώπη»). Τέλος, θα πρέπει να

αρχίσουμε σταδιακά να αντιλαμβανόμαστε και να

προσεγγίζουμε νέες εξελίξεις, συνθήκες και

συσσωματώσεις, και με όρους ανάδειξης και

διαμόρφωσης γεωγραφικών περιοχών στη βάση της

πολιτισμικής παραγωγής, του προσδιορισμού νοήματος

και της αντίληψης περί ανθρώπου (δεν υπάρχει μια και

μόνη αντίληψη περί ανθρώπου). Στον παρακάτω χάρτη

αποτυπώνονται τα κράτη μέλη με πράσινο και τα κράτη

παρατηρητές με μπλέ, του Οργανισμού Ισλαμικής

Διάσκεψης.

Οι προηγούμενες δεκαπέντε οντότητες (εθνικά ή άλλα

κράτη, εμπορικά μπλόκ, περιφερειακές πολιτικές,

νομισματικές και οικονομικές ενώσεις και οργανισμοί

διακυβερνητικού ή υπερεθνικού τύπου, κοινές αγορές

κ.λπ) εκτός ή πέραν των οικονομικών μεγεθών που

προαναφέρθηκαν, κατατάσσονται ως εξής:

Από απόψεως μεγέθους πληθυσμού

[Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης] 1. Κίνα, 2. Ινδία (θα

περάσει στην πρώτη θέση την επόμενη 5-10ετία), 3.

Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), 4.

Ευρωπαϊκή Ένωση, 5. Ηνωμένες Πολιτείες, 6. Κοινή

αγορά του Νότου (Mercosur), 7. Ινδονησία 8. Βραζιλία,

9. Ευρασιατική Ένωση, 10. Ρωσσία, 11. Ιαπωνία, 12.

Γερμανία, 13 και 14. Ηνωμένο Βασίλειο και Γαλλία Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 92/159

(οριακή διαφορά) [Σημ. 2], 15. Συμβούλιο Συνεργασίας

του Κόλπου (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική

Αραβία, Κατάρ, Ομάν, Κουβέιτ, Μπαχρέιν).

Από απόψεως εδαφικής έκτασης

[Οργανισμός Ισλαμικής Διάσκεψης] 1. Ευρασιατική

Ένωση, 2. Ρωσσία, 3. Κοινή αγορά του Νότου

(Mercosur), 4 και 5. Ηνωμένες Πολιτείες και Κίνα (λόγω

αμφισβητούμενων εδαφών. Είναι οριακή η μεταξύ τους

διαφορά), 6. Βραζιλία, 7 και 8. Ευρωπαϊκή Ένωση και

Ένωση Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (επίσης

οριακή), 9. Ινδία, 10. Συμβούλιο Συνεργασίας του

Κόλπου, 11. Ινδονησία, 12. Γαλλία, 13 και 14. Ιαπωνία

και Γερμανία (ακολουθεί θεματική για τις δύο αυτές

χώρες) και τέλος, 15. το Ηνωμένο Βασίλειο.

II

Γερμανία και Ιαπωνία

(και συμπληρωματικά Αγγλία και Ολλανδία)

Partnership for Destructive Peace ή μεταξύ

αρπακτικότητας και τραγικότητας

Η Ιαπωνία και η Γερμανία είναι τα δύο πολυανθρωπότερα

οικονομικά, βιομηχανικά και τεχνολογικά ανεπτυγμένα

κράτη με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα

(population density) στον πλανήτη, πίσω από χώρες

όπως οι επόμενες (αν και τα πράγματα δεν είναι τόσο

δύσκολα όσο φαίνονται εκ πρώτης όψεως ή όπως είναι

στις επόμενες χώρες): Μπανγκλαντές, Παλαιστίνη,

Ταϊβάν, Λίβανος, Νότιος Κορέα, Ολλανδία, Ινδία, Ισραήλ

[Σημ. 3], δίχως να αναφερόμαστε σε πόλεις-κράτηνήσους όπως Μακάου, Μονακό, Σιγκαπούρη, Χονγκ

Κονγκ, Μάλτα, Γιβραλτάρ κ.λπ. Οι χώρες αυτές, η

Ιαπωνία και η Γερμανία, θα λέγαμε πως σε σχέση με

άλλα ανεπτυγμένα κράτη έχουν σχεδόν εξαντλήσει ή

φτάσει στα όρια της, την ανάπτυξης του εδάφους στη

σχέση του με την παραγωγή, τη λειτουργικότητα και την

πληθυσμιακή πυκνότητα - από εδώ προκύπτει η ανάγκη

για άψογη και άρτια λειτουργία των πάντων (αν και οι

Ιάπωνες υποτίθεται πως χαρακτηρίζονται από ένα

πνεύμα εκλέπτυνσης και συνεχούς βελτίωσης, που

εδράζεται στην πολιτισμική τους ταυτότητα και

πνευματική παράδοση από παλαιά. Εφόσον ισχύει το

προηγούμενο, τότε η ηθική αυτή στάση και

κοσμοαντίληψη έγινε, λόγω ανάγκης, εφαρμοσμένη

φιλοσοφία και τέχνη). Παράλληλα θα πρέπει να τονιστεί

ο έντονα, αν όχι υπερβολικά, εξαγωγικός χαρακτήρας και

προσανατολισμός των οικονομιών τους, τόσο λόγω των

προηγούμενων όσο και λόγω του περιορισμένου

εδαφικού και πληθυσμιακού μεγέθους τους συγκριτικά

με τωρινά και πιθανά μελλοντικά μεγαθήρια (Κίνα,

Η.Π.Α, Ινδία, Βραζιλία, Ινδονησία). Χώρες όπως η

Ιαπωνία και η Γερμανία, υπό καμία έννοια δεν θα

μπορούσαν να αντέξουν παρατεταμένες κρίσεις (όπως Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 93/159

π.χ η Ελλάδα): είτε θα έπεφταν σε μια ασύλληπτη

αναρχία, είτε σε θα έβλεπαν την άνοδο μιας ισχυρής

εξουσίας - πιθανότατα κάποιας μορφής κοσμικού

μονισμού - που θα επανέφερε τη τάξη βάζοντας τέλος

στο άναρχο περιβάλλον και αποκαθιστώντας

«λειτουργίες». Η Γερμανία, υπό μια έννοια, είναι

«άψογη» γιατί παρόλο που αποτελεί την πλέον

πυκνοκατοικημένη μεγάλη χώρα του «δυτικού» (βασικά

ευρωπαϊκού) κόσμου, έχει καταφέρει να δημιουργεί

κενούς-ελεύθερους χώρους, τοπία που μοιάζουν

ανέγγιχτα, να διατηρεί αρχιτεκτονική και γενικότερα

συνθήκες που δεν προϊδεάζουν για υψηλή πληθυσμιακή

πυκνότητα (η οποία όμως μεταφράζεται πλέον, όχι τόσο

ως προς τη σχέση της με το έδαφος όσο με την πυκνή

δόμηση και κατοίκηση της πόλης). Χαρακτηρίζεται επίσης

από έντονη πολυκεντρικότητα ενώ έχει και χαμηλότερο

ποσοστό αστικοποίησης συγκριτικά με την Ιαπωνία.

Ωστόσο, σε μια τέτοια χώρα εάν διακοπεί η παροχή

ενέργειας για 24 ώρες, το πιθανότερο είναι πως θα

υπάρξει ασύλληπτο χάος. Ένας χάος που σε άλλες χώρες

μπορεί να μην αποτελέσει υπαρξιακό κίνδυνο για το

σύστημα ή/και το χαρακτήρα του κράτους. Η

κατάρρευση, εάν και εφόσον συμβεί σε μια τέτοια χώρα,

δεν μπορεί παρά να είναι ακαριαία και ολοκληρωτική

(Αντίθετα, σε χώρες όπως η Ελλάδα, τα πάντα

σκουριάζουν, σκεβρώνουν, πετσικάρουν - και εν τέλει,

σαπίζουν: η αντοχή είναι μεγάλη και το όριο θραύσης

υψηλό, τα πάντα υπό/μίσο/δυσ-λειτουργουν και τα όρια

συστολής-διαστολής και ελαστικής-πλαστικής

παραμόρφωσης είναι επίσης μεγάλα. Ένα κλαδί νωπό και

δύσοσμο έχει τη δυνατότητα να απορροφά μεγάλη

ενέργεια. Συνεχώς λυγίζει και παραμορφώνεται αλλά

δύσκολα σπάει. Αντιθέτως:). Στο γυαλί και στον πάγο

δεν υπάρχουν παραμορφώσεις παρά μονάχα θραύση. Και

όταν γίνει αυτή είναι ακαριαία και χωρίς προειδοποίηση.

Δεν είναι τυχαίο πως οι δύο προηγούμενες χώρες που

συνδυάζουν υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα και

χαρακτηρίζονται από πληθυσμιακή σταθερότητα ή

μηδενική πληθυσμιακή αύξηση (zero population growth)

αποτελούν και τις δύο πιο γερασμένες κρατικές κοινωνίες

στον πλανήτη. Ο πληθυσμός της Γερμανίας από τα μέσα

περίπου της δεκαετίας του 1990 μέχρι και το 2015

παρέμεινε σταθερός γύρω στα 80-81 εκατομμύρια και

της Ιαπωνίας γύρω στα 126-127 εκατομμύρια. Βέβαια

αυτή η «σταθερότητα» εμπεριέχει ορισμένα στοιχεία

εσωτερικά της - ή αποτελεί οφθαλμαπάτη - καθώς η

(δια)μέση ηλικία στην Ιαπωνία και τη Γερμανία τη

δεκαετία του 1990 ήταν περίπου 38-39 έτη ενώ σήμερα

είναι 46-47 έτη. Ο αριθμός των ανθρώπων ποσοτικά

παραμένει σταθερός αλλά η κοινωνία γερνάει ενώ, στην

περίπτωση της Γερμανίας, μεταβάλλεται η δημογραφική

και κοινωνική δομή και σύνθεση μέσω «εισαγωγών».

Ουσιαστικά στη Γερμανία έχουμε ενδογενή «φυσική

πληθυσμιακή μείωση» που εξισορροπείται εξωγενώς

μέσω εισαγωγών οδηγώντας σε «πληθυσμιακή

σταθερότητα» (Αναφερόμαστε στη τελευταία 25ετία Priv γιατίacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 94/159

αν αναφερθούμε στο σύνολο της μεταπολεμικής

περιόδου, σοβαρεύουν περισσότερο τα πράγματα. Θα

επανέλθουμε όμως όταν κρίνουμε πως είναι κατάλληλη η

στιγμή). Και στη σπάνια περίπτωση που έχουμε

«πληθυσμιακή αύξηση», όπως συνέβη με την πρόσφατη

αρπαχτή κατά τη διάρκεια της προσφυγικήςμεταναστευτικής κρίσης, πάλι μέσω «εισαγωγών»

επιτυγχάνεται αυτή. Φυσικά η κυνικότητα του όλου

πράγματος - ή ορθότερα της επιχείρησης - επενδύεται

λόγους ανθρωπιστικούς. H Γερμανία θα μπορούσαμε να

πούμε πως αποτελεί μια τραγική περίπτωση ή, πιο

ολοκληρωμένα, μια χώρα που κινείται μεταξύ

αυτοπειθάρχισης, ανασφάλειας, αρπακτικότητας,

υποκρισίας, καταδίκης και τραγικότητας. Τους Ιάπωνες

τους χαρακτηρίζει μεγαλύτερη ειλικρίνεια και ευθύτητα.

Η Nippon ή Nihon είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση

χώρας και αποτελεί μια από τις πλέον εθνολογικα

ομοιογενείς αλλά και την πλέον γερασμένη κρατική

κοινωνία στον πλανήτη (Τα προηγούμενα, σε ό,τι αφορά

την εθνολογική ομοιογένεια, ισχύουν και για τους

Κορεάτες, βόρειους και νότιους - απλά οι νότιοι έχουν

έντονη θρησκευτική διαφοροποίηση και μεγαλύτερη

μέση ηλικία).

Η Αγγλία μόνη της, όχι ως Ηνωμένο Βασίλειο δηλαδή,

επίσης περιλαμβάνεται στις περιοχές που αναφέρονται

στην πρώτη παράγραφο μεταξύ Μπανγκλαντές,

Παλαιστίνης και Ισραήλ, από απόψεως πληθυσμιακής

πυκνότητας (population density). Η Αγγλία ως περιοχή

της νήσου Βρετανίας έχει μεγαλύτερη πληθυσμιακή

πυκνότητα απ'ό,τι η Ιαπωνία και η Γερμανία.

Συνήθως τα ανεπτυγμένα κράτη με υψηλή πληθυσμιακή

πυκνότητα καταλήγουν ή έχουν υπάρξει κατά το

παρελθόν αρπακτικά (εάν έχουν δε και εκκοσμικευμένες

μεσσιανικές παρορμήσεις ή εκπολιτιστικές και

ιεραποστολικές τέτοιες, ακόμη πιθανότερο). Η Ιαπωνία

(δίχως τα της παρενθέσεως), η Γερμανία και η Αγγλία,

σίγουρα ανήκουν σε αυτή την κατηγορία [Σημ. 4]. Τα

νησιά μάλιστα βρίσκονται σε ακόμη πιο δεινή θέση

απ'ό,τι τα ηπειρωτικά κράτη, ενώ ο ιμπεριαλισμός ως

σχέση προϊόντων τροφής - βιομηχανικών προϊόντων δεν

υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής ως θέμα. Καθόλου

εξασφαλισμένη δεν είχε την ενέργεια της η Ιαπωνία και

τη τροφή της η Βρετανία, ενώ η κατασκευή πλοίων είχε

οδηγήσει σε μεγάλη αποψίλωση δασών και παράλληλα

με μονοκαλλιέργειες σε μεταβολή οικοσυστημάτων στην

Αγγλία. Καθόλου τυχαίο ασφαλώς που ο Τόμας Μάλθους

(Thomas R. Malthus) και η καταστροφική σκέψη του - η

οποία ηγεμονεύει στις μέρες μας στο εσωτερικό της

«Δύσης» με διάφορες προβιές, συμπεριλαμβανομένων

προοδευτικών τέτοιων - μας έρχεται από τη νήσο της

Γηραιάς Αλβιώνας και το εκκοσμικευμένο οικονομίστικό

παπαδαριό της Βρετανίας (Ο Μάλθους στις μέρες μας

έβγαλε τα χακί και τα καφέ και φόρεσε τα πολύχρωμα

και παρδαλά πρασινοπορτοκαλοροζουλί. Ασφαλώς οι

λευκές ή διαφανείς Pseudo-Rational προβιές Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 95/159

παραμένουν).

Ειδικότερα για τις συγκεκριμένες δύο δυνάμεις, την

Ιαπωνία και τη Γερμανία, αναπτύχθηκαν και ανάλογα

οικονομίστικά σκεπτικά και δόγματα που μονάχα

φαινομενικά φαντάζουν άσχετα με όσα περιγράφουμε.

Όπως παραθέταμε πριν από περίπου έξι χρόνια (όσες και

όσοι είσαστε παλαιοί αναγνώστες - αν έχει απομείνει

κανείς από τους αρχικούς... - αντιλαμβάνεστε πως

ουσιαστικά επανέρχονται, επιβεβαιώνονται και

κεφαλαιοποιούνται ή γίνονται επίκαιρες παλαιές-αρχικές

προσεγγίσεις και αναλύσεις [Σημ. 5] την περίοδο που

διανύουμε):

Το ότι οι μεγάλες δυνάμεις πρέπει να είναι

μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις μπορεί να

φαίνεται πλεονασμός, ωστόσο το 1970 ο

ιάπωνας πρωθυπουργός κύριος Sato απέρριψε

την άποψη αυτή ισχυριζόμενος ότι η Ιαπωνία

θα γινόταν η πρώτη χώρα στην ιστορία που θα

γινόταν μεγάλη, χωρίς να έχει τους

στρατιωτικούς εξοπλισμούς που είχαν πάντα

αυτού του είδους οι δυνάμεις στο παρελθόν

[το ίδιο δόγμα υποστήριξε, ο έτερος παλαιός

αμφισβητίας του status quo, υπονομευτής της

διεθνούς τάξης και ηττημένος του δευτέρου

παγκοσμίου πολέμου, η Γερμανία]. Ο κύριος

Sato, για να υποστηρίξει την άποψη του, θα

μπορούσε να τονίσει τη μεγάλη πολιτική

επιρροή που είχε αρχίσει τότε να ασκεί η

Ιαπωνία λόγω της οικονομικής της δύναμης

καθώς και τους περιορισμούς που υπάρχουν

πλέον στη χρήση βίας ως οργάνου της

εξωτερικής πολιτικής.

Δεν υπάρχει ωστόσο κανένας λόγος να

πιστεύουμε ότι η Ιαπωνία ή κάποια άλλη χώρα

μπορούν να ανέλθουν στη πρώτη κατηγορία

δυνάμεων πολιτικά, χωρίς να λάβουν επίσης

μέτρα που είναι απαραίτητα, για να ανέλθουν

στην πρώτη κατηγορία τωνδυνάμεων

στρατιωτικά...

Ο Ranke στην πραγματεία του The Great

Powers επιχειρεί να ορίσει τη στρατιωτική

κατάσταση μιας μεγάλης δύναμης με όρους

αυτάρκειας ή ανεξαρτησίας από συμμάχους

[Σημ. 6]. Λέει ότι μια χώρα είναι μεγάλη

δύναμη, όταν μπορεί να υπερασπιστεί τον

εαυτό της εναντίον όλων των άλλων, ακόμη

και όταν συνασπίζονται εναντίον της. Ο

ορισμός αυτός είναι υπερβολικά ασαφής, για

να γίνει αποδεκτός όπως έχει, αλλά μας

βοηθάει να κατανοήσουμε ποιά είναι η ειδική

θέση των Ηνωμένων Πολιτειών [Σημ. 6].

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 96/159

Hedley Bull, 1977

Τα πράγματα αυτά, μαζί με κριτικές προσεγγίσεις προς

τον παγκοσμιοποιητικό λόγο και τα επιχειρήματα του

(στα πλαίσια αυτά εντάσσεται και το ευρωπαϊκό

αφήγημα, ο μονοπολικός αμερικανισμός κ.λπ), τα έχουμε

θίξει κατ'επανάληψη τα τελευταία έξι χρόνια [Σημ. 5].

Φυσικά παράλληλα με διαγνώσεις για την πορεία του

ευρωατλαντικού χώρου.

Θα πρέπει να επισημάνουμε πως μεγάλη

ιστορικήαντίθεση-εξαίρεση σε ό,τι αφορά τη σχέση

πληθυσμού, εδάφους, επέκτασης, αρπακτικότητας κ.λπ,

αποτελούν η Ινδική Υποήπειρος - η πολυπληθέστερη

περιοχή του πλανήτη - και η Κίνα. Με βάση τα

παραδοσιακά πληθυσμιακά δεδομένα της Ινδίας, εάν οι

Ινδοί κουβαλούσαν τα μυαλά των Άγγλων, το «λογικό»

θα ήταν να είχαν αποικιοποίησει αυτοί τη Βρετανία - αν

είχε κάτι να τους προσφέρει βέβαια - και όχι το

αντίστροφο (δεν συζητάμε ούτε θέλουμε να

σκεφτόμαστε την περίπτωση να υπήρχαν 1,3

δισεκατομμύρια Αγγλοσάξονες στριμωγμένοι σε μια

συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. Δεν θα είχε μείνει

κολυμπηθρόξυλο στον πλανήτη και θα γνωρίζαμε

εμπειρικά τι σημαίνει η έννοια «παγκόσμιο

ολοκαύτωμα»). Όμως οι άνθρωποι αυτοί, στην Ινδική

Υποήπειρο, είχαν τα πάντα και δεν τους έλειπε τίποτα.

Συν τοις άλλοις αποτελούσαν από μόνοι τους μια

«Οικουμένη» (δηλαδή έρχονταν οι άλλοι σε εκείνους,

δεν πήγαιναν εκείνοι στους άλλους. Αποτελούσαν

Κέντρο. Χαρακτηριστικό που είχαν και οι Κινέζοι, εξ'ου

και Κεντρική Πολιτεία). Η μόνη χώρα που θα μπορούσε

να χαράξει μια πορεία εντελώς διαφορετική από όλους

τους υπολοίπους, δηλαδή να κατευθύνεται και να κινείται

σχεδόν «μετα-ρεαλιστικά» τόσο πολιτικά και οικονομικά

όσο και ιδεολογικά, «στον κόσμο της», είναι η Bhārat

[Σημ. 7]. Ενώ σε ό,τι αφορά την Κίνα (Zhōngguó, που

σημαίνει κεντρική πολιτεία), όπως έχει επισημάνει ο

Kishore Mahbubani, ο ιστορικός του μέλλοντος θα πει:

Η Κίνα υπάρχει πόσο καιρό; Τέσσερις χιλιάδες

χρόνια; Πως και υπάρχει η Κίνα εδώ και 4000

χρόνια; Εάν η Κίνα ήταν μια επιθετική

παγκόσμια ιμπεριαλιστική δύναμη, η Αυστραλία

θα έπρεπε να ήταν ένα κινεζικό κράτος [εδώ

και καιρό] και όχι ένα αγγλοσαξονικό κράτος

που κατοικείται από φυλακισμένους από την

Αγγλία. Η Αυστραλία είναι πολύ πιο κοντά στην

Κίνα. Οι Κινέζοι δεν έχουν αυτή την παγκόσμια

μεσσιανική ιεραποστολική ώθηση και

παρόρμηση.

Ουσιαστικά αυτό που επισημαίνεται από αρκετούς τα

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 97/159

τελευταία χρόνια είναι πως η Κίνα δεν έχει υπάρξει

ιμπεριαλιστική δύναμη ούτε έχει κριθεί ιστορικά για

επιδίωξη εξουσιασμού άλλων χωρών, και πως

επιβλήθηκε στην ευρύτερη περιοχή με τη δύναμη του

πολιτισμού, των επιτευγμάτων και της προαιώνιας

παρουσίας της. Φυσικά, πέραν του ότι αναπτύσσονται

στοιχειακές δυνάμεις και πιέσεις στις προηγούμενες

περιπτώσεις, υπάρχουν εξαιρέσεις σε ό,τι αφορά τη

σχέση πληθυσμού και εδάφους, επέκτασης και

αρπακτικότητας, καθώς οντότητες που δεν έχουν υψηλή

πληθυσμιακή πυκνότητα και στις οποίες δεν ασκούνται

έντονες πληθυσμιακές ή άλλες πιέσεις (π.χ εξάντληση

κοιτασμάτων και πόρων ή ελλείψεις λόγω μονοπωλίων),

μπορούν επίσης να καταλήξουν αρπακτικά. Σε αυτή την

περίπτωση διαδραματίζουν μεγαλύτερο ρόλο πιθανώς,

πέραν των απτών συμφερόντων και των ενδογενών

κινητήριων δυνάμεων, τα εκκοσμικευμένα μεσσιανικά

μοτίβα, οι «αριοσύνες» (αν όχι με βιολογικά, με

ηθικίστικα, οικονομίστικά ή άλλα περιτυλίγματα), οι

εκπολιτιστικές αποστολές και τα λοιπά γνωστά. Υπάρχουν

και χώρες που στρέφονται υπερβολικά στο εσωτερικό

τους και στην ανάπτυξη του εδάφους, προκειμένου να

αποφύγουν τη μοίρα του αρπακτικού (και για να

αντιμετωπίσουν τις πιέσεις δέχονται).

Το πόσο έντονη είναι η προσπάθεια να αποφεύγεται το

ζήτημα της δημογραφίας (ή να ενσωματωθεί στα

«οικονομικά» και να αφομοιωθεί από αυτά) και η σχέση

ανάπτυξης πληθυσμού και εδάφους, φαίνεται από το

εξής απλό: για τα ποδήλατα στην Ολλανδία οι

περισσότεροι αν όχι όλοι γνωρίζουν, για την

πληθυσμιακή πυκνότητα όμως της Ολλανδίας σχεδόν

κανείς (Φυσικά οι προηγούμενοι παράγοντες δεν είναι

μονολιθικοί ως προς τη σημασία τους, αλλά συνήθως δεν

αναδεικνύονται ή επιτηδευμένα αποσιωπούνται).

Πρακτικά, σε σχέση με το «περιορισμένο» του εδάφους,

το Μπανγκλαντές, η Ολλανδία και η Νότιος Κορέα

βρίσκονται στις πρώτες θέσεις, με τον παράκτιο άξονα

Ισραήλ-Παλαιστίνη-Λίβανος-Συρία, δηλαδή ακρατικά από

την έρημο του Σινά μέχρι την οροσειρά του Ταύρου (ή

διαφορετικά, την μεσογειακή ακτή του παλαιού Λεβάντε

και Mashriq), να είναι από τις πλέον πυκνοκατοικημένες

και κρίσιμες περιοχές του πλανήτη. Οι Ολλανδοί είναι

ζωντανή απόδειξη της θέλησης για να επιβιώνεις, να

υπάρχεις και να ζεις, όχι μονάχα λόγω της σχέσης

πληθυσμού-εδάφους(-πόλης) αλλά και λόγω της

στάθμης των εδαφών (εξ'ου και Κάτω Χώρες) και των

κατασκευαστικών έργων που έχουν οικοδομήσει.

Κάποιος θα σκεφτεί αυτομάτως τον «Αγώνα του

Ανθρώπου επί της Φύσης». Βέβαια ο άνθρωπος ούτε

«υπερνικά» ούτε «υπερβαίνει» τη φύση. Αυτό αποτελεί

ψευδαίσθηση και παραμυθίαση. Μόνο αντιγράφει ή

μιμείται τους μηχανισμούς και τους τρόπους λειτουργίας

της και - νομίζει πως - την παρακάμπτει ή λυγίζει τους

νόμους της παροδικά για μικρό χρονικό διάστημα

(κατ'ουσίαν ανακαλύπτει πτυχές και μονοπάτια που δεν

είχε καταφέρει να ανακαλύψει νωρίτερα Privκαι acy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 98/159

μετασχηματίζει μορφές και δυνάμεις). Αν υπάρξει μια

μεγάλη φυσική καταστροφή, οι Ολλανδοί δεν θα

μπορέσουν να κάνουν πολλά περισσότερα πράγματα,

πέραν του να γίνουν μετανάστες.

Η Ευρώπη, η ήπειρος με τα περισσότερα κράτη σε μια

οριοθετημένη περιοχή της έκτασης της (όλες οι

υπόλοιπες ήπειροι είναι μεγαλύτερες και πιο εκτεταμένες

εδαφικά) και με άπειρους πολέμους στο «βιογραφικό»

της, υπήρξε στην ιστορία των ανθρώπων μια πολύ

επικίνδυνη περιοχή για να ζει κανείς. Οι συνθήκες που

αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη οδήγησαν σε ορισμένα

παγκόσμια αποτελέσματα κατά το παρελθόν. Ο κόσμος

όμως αλλάζει, ξανά (για την Ευρώπη έχει ήδη αλλάξει).

III

Ο κόσμος αλλάζει (ξανά και

θεμελιωδώς)

Ολοκληρώνοντας, δεν θα αναφερθούμε σε κλασικές

προσεγγίσεις-διαδικασίες (οικονομία, παγκοσμιοποίηση)

μέσω των οποίων ο κόσμος αλλάζει και μεταβάλλεται.

Έχουμε θέσει ως προβληματικές τα περί Μακροδομώνκαι

Πλανητικού Μετασχηματισμού. Θα προσφέρουμε όμως

ορισμένες ιστορικές διαστάσεις. Ενδεικτικά:

• Η Συνθήκη της Αμάσειας, στην οποία έχουμε

αναφερθεί κατ'επανάληψη στο παρελθόν, αφορούσε

Οθωμανούς και Σαφαβίδες. Εκείνη την περίοδο, πέρα

από τους Ιρανούς σε χερσαία κλίμακα, οι Οθωμανοί

ανταγωνίζονταν (εν πολλοίς ανεπιτυχώς) και τους

Πορτογάλους ναυτικά, για την κυριαρχία στην ευρύτερη

θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στην Ερυθρά Θάλασσα, το

Κέρας της Αφρικής, τον Περσικό Κόλπο και τον Ινδικό

Ωκεανό. Ο κόσμος αλλάζει θεμελιωδώς, γιατί η Τουρκία

επιστρέφει [Σημ. 8] στην ευρύτερη περιοχή - μέσω του

Κατάρ, της Σομαλίας και του Σουδάν (Sawakin) -, ενώ η

Πορτογαλία δεν πρόκειται να επιστρέψει στη

συγκεκριμένη περιοχή όπως πριν από πέντε αιώνες

«πότε ξανά, μέχρι να σβήσει ο ήλιος».

• Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης - την

οποία κεφαλαιοποιεί ηθικά και υλικά ακόμη και σήμερα -

η Γαλλία ήταν η μεγαλύτερη (1η) πληθυσμιακά χώρα

στην Ευρώπη και η τρίτη (3η) πολυπληθέστερη στον

πλανήτη. Σήμερα, η Γαλλία είναι η τέταρτη (4η)

πολυπληθέστερη στην Ευρώπη (πίσω από τη Ρωσσία, τη

Γερμανία και την Τουρκία: Συμβούλιο της Ευρώπης) και

η εικοστή δεύτερη (22η) στον πλανήτη. Ο κόσμος

αλλάζει θεμελιωδώς, γιατί η Γαλλία δεν πρόκειται να

επιστρέψει στη θέση του τρίτου (ή τέταρτου)

πολυπληθέστερου κράτους στον πλανήτη «ποτέ ξανά,

μέχρι να σβήσει ο ήλιος». Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 99/159

• Τα κράτη που προέκυψαν από την διάλυση των

ευρωπαϊκών αποικιακών και εμπορικών αυτοκρατοριών

είναι, ή θα αποδειχθούν στο μέλλον, σημαντικότερα από

τα παλαιά αυτοκρατορικά κέντρα: Πορτογαλία-Βραζιλία,

Ολλανδία-Ινδονησία, Ισπανία-Μεξικό κ.λπ. Η Ινδονησία

είναι η τέταρτη πολυπληθέστερη χώρα, η τρίτη

μεγαλύτερη δημοκρατία στον πλανήτη (πίσω από Η.Π.Α

και Ινδία) και η μεγαλύτερη μουσουλμανική τέτοια,

καθώς και το πολυπλυθέστερο νησιωτικό έθνος. Η

Βραζιλία είναι η πρώτη ή δεύτερη μεγαλύτερη χώρα σε

έκταση στην Αμερική (αναλόγως εάν προσμετάμε την

Αλάσκα ως κατοικήσιμη γη, καθώς ο πληθυσμός αυτής

της μεγάλης έκτασης - μεγαλύτερη από τη Γαλλία ή/και

το Ιράν - είναι λιγότερο από ένα εκατομμύριο) και η

πέμπτη μεγαλύτερη χώρα παγκοσμίως τόσο εδαφικά όσο

και πληθυσμιακά. Η Βραζιλία είναι επίσης η όγδοη

(nominal) ή η έβδομη (PPP) μεγαλύτερη οικονομία και

διεκδικεί μόνιμη θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του

Ο.Η.Ε (όπως και η Γερμανία). Η Πορτογαλία είναι απλά

μια περιφερειακή χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης [Σημ.

9]. Ο κόσμος αλλάζει θεμελιωδώς, γιατί η Πορτογαλία σε

σχέση με τη Βραζιλία, η Ολλανδία σε σχέση με την

Ινδονησία (και πιθανότατα μελλοντικά η Ισπανία σε

σχέση με το Μεξικό) δεν πρόκειται να γίνουν

ισχυρότερες ή να επιβληθούν «ποτέ ξανά, μέχρι να

σβήσει ο ήλιος».

• Εάν εξαιρέσουμε τη Ρωσσία, για πρώτη φορά εδώ και

αιώνες δεν υπάρχει καμία ευρωπαϊκή χώρα στις πρώτες

δέκα πολυπληθέστερες του πλανήτη και, για πρώτη φορά

στη γνωστή και καταγεγραμμένη ανθρώπινη ιστορία, η

«Ευρώπη» ως ήπειρος πέφτει στην τρίτη θέση από

απόψεως πληθυσμού, καθώς την ξεπερνά η Αφρική. Ο

κόσμος αλλάζει θεμελιωδώς, γιατί δεν πρόκειται να

έχουμε πέντε ευρωπαϊκές χώρες στις δέκα

πολυπληθέστερες του πλανήτη «ποτέ ξανά, μέχρι να

σβήσει ο ήλιος».

Ο κόσμος αλλάζει θεμελιωδώς, ή απλά ολοκληρώνεται

μια «ιστορική ανωμαλία» περίπου δύο-τριών αιώνων (η

«ανωμαλία» αυτή γέννησε και την ευρωκεντρική

ιδεολογία, ιστοριογραφία και ερμηνευτική), ή ο κόσμος

επιστρέφει σε παλαιές κανονικότητες και ισορροπίες, υπό

νέες ασφαλώς συνθήκες, με νέα δεδομένα και πάνω σε

μια νέα τεχνολογική βάση, για όλους τους

προηγούμενους λόγους.

Το ονομαστικό και το κατά κεφαλήν Α.Ε.Π μαζί με τον

ευρωκεντρική ιδεολογία και ιστοριογραφία (που

μετασχηματίστηκε σε δυτικοκεντρική, δηλαδή U.S-led

διατλαντική τέτοια) αποτελεί μια κάποια λύσις και μια

παρηγοριά. Ένα καταφύγιο απέναντι σε όλες τις

προηγούμενες, και αρκετές ακόμα, τεκτονικές ή

κατακλυσμιαίες μεταβολές (τα αποτελέσματα και τις

επιπτώσεις των οποίων δεν έχουμε ακόμη καταλάβει.

Έρχονται σαν τα κύματα που είναι μικρά και χαμηλά Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 100/159

στην αρχή).

Θα επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά πως τους

τελευταίους δύο ή τρεις περίπου αιώνες υπήρξε αυτό που

ονομάστηκε ''historical aberration''. Ο ιστορικός κύκλος

που χαρακτηρίστηκε από αυτή την

''aberration''ολοκληρώνεται σιγά-σιγά:

if you look at the past two thousand years of

world history from the year one to the year

1820... for 18 hundred out of the last two

thousand years, the two world largest

economies where always China and India. So

it's only in the last 200 years that Europe took

off and North America took off, but if you view

the past two hundred years in consideration

with the past two thousand years, the past

two hundred years have been a major

historical aberration. So all aberrations comes

to a natural end, and you go back to the

historical norm, and therefore is perfectly

normal to have China as a number one

economy in the world, and there's nothing you

can do, to stop it from happening

Kishore Mahbubani

Ο κόσμος αλλάζει, ξανά και θεμελιωδώς, όμως

κατ'ουσίαν τίποτα δεν αλλάζει. Ο άνθρωπος δεν αλλάζει.

Και η φύση των πραγμάτων μόνο τεχνητά και παροδικά

είναι δυνατόν να αλλοιωθεί.

Σημειώσεις

[Σημ. 1] Σε ό,τι αφορά τον Οργανισμό Ισλαμικής

Διάσκεψης - και γενικότερα «το Ισλάμ» -, όπως έχουμε

επισημάνει παλαιότερα και εμμέσως θίξαμε

προηγουμένως, το πρόβλημα και η αδυναμία του δεν

εντοπίζεται στα περί οικονομίας, «νεωτερικότητας» ή/και

τεχνολογίας και όλα όσα διαβάζετε. Το θεμελιώδες

πρόβλημα είναι η πολιτική οργάνωση. Εάν οργανωθεί

πολιτικά, και κεφάλαια θα βρει (ούτως ή άλλως τα

διαθέτει), και τεχνολογικά μέσα θα βρει (ή/και θα τα

παράσχει), και όπλα θα βρει (το ευκολότερο) και ότι

άλλο θελήσει: Υπό αυτή την έννοια τα εθνικά κράτη, ως

μορφή πολιτικής οργάνωσης, αποτέλεσαν Colpo Grosso

(Η Ινδία και το Ιράν ως πολιτικές μονάδες ουσιαστικά

δεν αποτελούν «έθνη-κράτη» σύμφωνα το

δυτικοευρωπαϊκό στερεότυπο ομογενοποίησης και

ομοιομορφίας). Βέβαια δεν πρόκειται να οργανωθεί ο

αραβοσουνιτικός κόσμος (ευρύτερα «το Ισλάμ» είναι

ουτοπικό να οργανωθεί πολιτικά), για απτούς λόγους

που δεν είναι του παρόντος να αναφέρουμε. Πάντως η

δυνητική ή λανθάνουσα ισχύ του Οργανισμού Ισλαμικής Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 101/159

Διάσκεψης φανερώνει το κολοσσιαίο και το ουδόλως

αμελητέο του όλου πράγματος. Για να μην μιλήσουμε για

τον εν δυνάμει έλεγχο ενεργειακών και εμπορικών

κόμβων. Άλλωστε αυτός ο τελευταίος έλεγχος, μαζί με

τον έλεγχο ορισμένων μονοπωλίων από τους Βένετους

και την εξάντληση κοιτασμάτων χρυσού και αργύρου

στην Ευρώπη, υπήρξε βασικός παράγοντας που

ευρωπαϊκοί πληθυσμοί στράφηκαν-ανοίχτηκαν προς τον

Ατλαντικό, προκειμένου να βρουν τις πηγές του

αμύθητου πλούτου και των μυθικών αλλά και απτών

εξωτικών προϊόντων - π.χ μπαχαρικά -, δηλαδή την

Ινδική Υποήπειρο και τον Ωκεανό της, το Ινδονησιακό

Αρχιπέλαγος και το Αρχιπέλαγος των Φιλιππίνων, την

Κίνα και τις θάλασσες της. Για πληθυσμιακές πιέσεις σε

σχέση με τη φτώχεια του εδάφους - κλασική περίπτωση

οι Βίκινγκ - δεν θα αναφέρουμε τίποτα, γιατί

απαγορεύεται ιστοριογραφικά...

[Σημ. 2] Υπάρχουν και άλλες χώρες με μεγαλύτερο

πληθυσμό από αυτόν της Γαλλίας και του Ηνωμένου

Βασιλείου, δεν περιλαμβάνονται όμως στις λίστες γιατί

δεν βρίσκονται στις δεκαπέντε-είκοσι μεγαλύτερες

οικονομίες του πλανήτη. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η

Γαλλία, με καθαρά πληθυσμιακούς όρους, αποτελούν την

21η και 22η χώρα στον πλανήτη αντίστοιχα, πίσω από το

Βιετνάμ, το Κονγκό, τη Γερμανία, το Ιράν, τη Τουρκία

και την Ταϊλάνδη και μπροστά από την Ιταλία, τη

Τανζανία και τη Νότιο Αφρική. Παρεμφερής είναι η

λογική και εδαφικά. Η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο

δεν βρίσκονται στην πρώτη εικοσάδα από απόψεως

έκτασης αλλά η κατάταξη τους προκύπτει από τις χώρες

που περιλαμβάνονται στις οικονομικά ισχυρές.

[Σημ. 3] Τα πλέον αραιοκατοικημένα κράτη στον

πλανήτη είναι η Αυστραλία, ο Καναδάς, το Καζακστάν, η

Ρωσσία και η Βολιβία. Ορισμένες από τις προηγούμενες

χώρες προέκυψαν ως αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης

«μηχανικής» που ονομάζεται settler colonialism. Ίσως

λόγω ακριβώς του παρελθόντος και της ιστορικής τους

διαμόρφωσης να στηρίζουν και συγκεκριμένα κράτη που

χρησιμοποιούν παρεμφερείς μεθόδους και

απομονώνονται στον Ο.Η.Ε. Ίσως να υπάρχει κάποιας

μορφής υπαρξιακή ανασφάλεια και ταύτιση.

[Σημ. 4] Το Ισραήλ μάλλον δύσκολα θα μπορούσε να

ενταχθεί στις προηγούμενες χώρες-αρπακτικά λόγω

πληθυσμιακής πυκνότητας και ας ασκούνται ασφυκτικές

εσωτερικές πιέσεις που οδηγούν στα όρια πνιγμού: Το

Ισραήλ τη δεκαετία του 50'είχε πληθυσμό κάτω από δύο

εκατομμύρια. Σήμερα έχει πληθυσμό που πλησιάζει τα

εννέα εκατομμύρια (βέβαια ουδείς το χαρακτηρίζει

«τριτοκοσμικό» κράτος, αν και η ποσοστιαία

πληθυσμιακή του αύξηση είναι μεγαλύτερη του Ιράν ή

της Ινδονησίας. Με το Μπανγκλαντές και τη Νιγηρία

μπορεί να συγκριθεί). Τίποτα θετικό δεν προμηνύει η

συγκεκριμένη κατάσταση, εντός των συγκεκριμένων

περιορισμένων ορίων, του συγκεκριμένου κράτους, Privσεacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 102/159

συνάφεια με τις συγκεκριμένες πολιτικές που ακολουθεί,

και σε σχέση με το συγκεκριμένο περιβάλλον στο οποίο

βρίσκεται (να γίνετε παιδιά μου Ισραήλ, να γίνετε...). Το

Ισραήλ, αυτή η στενή λωρίδα γης, ως προς την

πληθυσμιακή πυκνότητα βρίσκεται αμέσως πίσω από την

Ινδία, δηλαδή την πλέον πολυάνθρωπη χώρα του

πλανήτη εντός της επόμενης δεκαετίας.

[Σημ. 5] Ο παγκοσμιοποιητικός λόγος - του οποίου

ασφαλώς αποτελούν μέρος και τα περί υποτίμησης και

υποβάθμισης του εδάφους - ανέπτυξε, αρχικά από τη

δεκαετία του 1970 αλλά κυρίως από τη δεκαετία του

1990 και ύστερα, συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Ορισμένα ακόμη μοτίβα του αποτελούν πρώτον, η μάχη

ανάμεσα στη «γεωκεντρική» ή σε κάποια άλλη

τεχνολογία και την «εθνοκεντρική» ή κάποια άλλη

πολιτική (υποτίθεται πως η τεχνολογία θα υπερβεί την

πολιτική ή η πολιτική θα υποχωρήσει μπροστά στην

τεχνολογία) και δεύτερον, η μη αναστρεψιμότητα της

λεγόμενης παγκοσμιοποίησης - το θέμα όμως είναι πως

την ορίζει κανείς (Επίσης τα προηγούμενα τα έχουμε

εξετάσει από τις πρώτες-παλαιότερες δημοσιεύσεις μας,

δηλαδή ξεκινήσαμε με αυτές τις θεματικές πριν από έξι

χρόνια). Γενικότερα ο παγκοσμιοποιητικός λόγος είναι

λόγος περί «υπέρβασης»: της κυριαρχίας, του κράτους,

του εδάφους, της πολιτικής, του πολέμου, του

ανθρώπου, της φύσης (τα ίδια έλεγαν και πριν από

περίπου έναν αιώνα). Κατά τα λοιπά, προφανώς και

βρισκόμαστε μπροστά σε μια μετάβαση προς μια άλλη

φάση και βάση (κοινωνική και τεχνολογική), αλλά όπως

επισημάναμε και πρόσφατα, θέλετε να μου πείτε πως

μέσω όλων των προηγούμενων, δεν έχουμε υπερβεί

(ούτε καν) το χάλυβα και το αλουμίνιο; (Τράτζικ).

[Σημ. 6] Η τελευταία παράγραφος του συγκεκριμένου

παραθέματος (αυτάρκεια ή ανεξαρτησία από συμμάχους,

εναντίον όλων κ.λπ) φέρνει στο μυαλό τις Η.Π.Α των

ημερών μας. Βέβαια το απόσπασμα γράφτηκε το 1977.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής πρέπει να

προσέξουν, όσο ισχυρές και αν νιώθουν ή νομίζουν πως

είναι, να μην τοποθετούν απέναντι τους τον πλανήτη

ολόκληρο ή να μην τοποθετούνται έναντι ολόκληρου του

πλανήτη, για να μην έχουν (κάτι που σε αυτή τη φάση

αποτελεί επιστημονική φαντασία) τη μοίρα που είχε η

Κίνα πριν από περίπου 100-150 χρόνια, όταν όλες οι

ύαινες έπεσαν πάνω της. Ή για να το θέσουμε κάπως

διαφορετικά: «Το ψόφιο λιοντάρι ως και οι λαγοί το

ξεσκίζουν λίγο λίγο». Οι στάσεις και συμπεριφορές αυτές

που περιγράφονται στη τελευταία παράγραφο του

αποσπάσματος (και τις οποίες δεν βλέπουμε αρνητικά)

αποτελούσαν πάγια χαρακτηριστικά και νοοτροπίες της

Κίνας, αλλά την οδήγησαν «εκτός ιστορίας» για περίπου

έναν αιώνα (και λόγω υποτίμησης ή μη σωστής

εκτίμησης της νέας κατάστασης που διαμορφωνόταν). Οι

Αμερικανοί θα πρέπει να κάνουν το σταυρό τους που,

τουλάχιστον μέχρι στιγμής, έχουν απέναντι τους μια

τόσο ισορροπημένη, μη αλαζονική και μη αντιδραστική, Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 103/159

συνεργάσιμη και λογική, υπεύθυνη και μη

συναισθηματικά λαϊκίστικη Κίνα (Η Γαλλία είναι

ασύλληπτα αλαζονική σε σύγκριση με την Κίνα). Η

κριτική που ασκούμε προς τις Ηνωμένες Πολιτείες δεν

είναι κακόπιστη. Θεωρούμε τις Η.Π.Α υπερπολύτιμες για

τις νέες παγκόσμιες συνθήκες που διαμορφώνονται.

[Σημ. 7] Bhārat, είναι η συνταγματική ονομασία της

Ινδίας, όχι ως πολίτευμα αλλά ως χώρα και περιοχή

(αυτό που γεωφυσικά και γεωιστορικά ονομάζουμε

Ινδική Υποήπειρο και οι διεθνείς οργανισμοί Νότια Ασία),

και έχει μυθολογική προέλευση. Ακόμη και Οργανισμό

Ηνωμένων Ινδιών θα μπορούσε να οικοδομήσει αυτή η

πολυεθνοτική, πολυθρησκευτική και πολυγλωσσική,

χαοτική και πολυκεντρική «κοσμική» πολιτεία. Σε σχέση

με τα εθνολογικά, γλωσσικά κ.λπ δεδομένα, η Ινδία και η

Βραζιλία βρίσκονται στο άλλο άκρο από την Ιαπωνία και

την Κορεατική Χερσόνησο (σχεδόν όλες οι υπόλοιπες

χώρες βρίσκονται ανάμεσα - σε αυτά τα δύο «άκρα»:

ετερογένεια και ομοιογένεια). Η Βραζιλία και η Ινδία

αποτελούν δύο από τις πλουσιότερες - εν ευρεία έννοια -

και πιο ποικιλόμορφες περιοχές του πλανήτη. Τα

«οικονομικά» είναι η «επιστήμη» που προσπαθεί να

πείσει πως αυτές οι περιοχές είναι «φτωχές» και πως

ορθώς πρέπει να αποτελούν υποσημειώσεις της

πλανητικής πολιτικής και ιστορίας. Είναι όμως ανάποδα

τα πράγματα: η φτώχεια, κυριολεκτικά και εκτός

εισαγωγικών, γνώρισε και έμαθε τι σημαίνει πλούτος και

αφθονία σε αυτές τις περιοχές. Λίγδωσε το αντεράκι της

φτώχειας (και για να το μεταθέσουμε σε ένα πλαίσιο

«πρωτοκοσμικό», ευρωπαϊκό ή «δυτικό» και λιγότερο

«εξωτικό»: Οι Ιταλοί ζουν σε μια Χερσόνησο που δεν

τους λείπει και δεν τους έλειπε ιστορικά σχεδόν τίποτα.

Άλλοι όμως είναι πλούσιοι και αυτοί είναι «φτωχοί»... Και

όλα όσα συνοδεύουν το τελευταίο: ανίκανοι,

αντιπαραγωγικοί, μεσόγειοι, τεμπέληδες, φαφλατάδες,

μερικώς μονάχα «νεωτερικοί» και «διαφωτισμένοι»

κ.ο.κ). Λίγδωσε λοιπόν το άντερο του απατεώνα και του

άρπαγα και ανήγαγε την απατεωνιά και την αρπαγή σε

«επιστήμη» (του στομαχιού...) και κυρίως σε ιδεολογία.

[Σημ. 8] Την ίδια περίπου περίοδο που οι Οθωμανοί

ανταγωνίζονταν Ιρανούς και Πορτογάλους στα ανατολικά

και τα νότια, στα δυτικά διαμορφωνόταν η ΦραγκοΟθωμανική συμμαχία (Η μωρή παρθένα της ευρωπαϊκής

ιστορίας, μετά τους Αββασίδες έπαιξε και με τους

Οθωμανούς: Abbasid–Carolingian alliance, FrancoOttoman alliance). Μια από τις σημαντικότερες και

μακροβιότερες συμμαχίες της «Γαλλίας» που καθόρισε σε

σημαντικό βαθμό την πορεία της ευρωπαϊκής ιστορίας

μέχρι τους ναπολεόντειους χρόνους. Έχει ενδιαφέρον να

σκεφτεί κανείς ποιο ήταν το εκτόπισμα της

«Πορτογαλικής» και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας

τότε, και την εξέλιξη αυτών των δύο χωρών στις μέρες

μας. Σε ένα άλλο επίπεδο, παρεμφερές και σχετικό όμως,

μπορεί κανείς να στοχαστεί πάνω σε όσα είχαμε

επισημάνει παλαιότερα: «Κάποτε η Αυστρία, Privωςacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 104/159

Αυστριακή Αυτοκρατορία, ήταν ανταγωνιστική δύναμη

της Τσαρικής Ρωσίας. Σήμερα η Αυστρία έχει λιγότερο

από 9 εκατομμύρια κατοίκους ενώ η Ρωσία 143

εκατομμύρια, αποτελώντας πυρηνική και στρατηγική

δύναμη πρώτου μεγέθους. Η τελική στάση και επιλογή

της Ρωσίας, για το εάν θα βρεθεί πιο κοντά στις Η.Π.Α,

την Ε.Ε ή την Κίνα, θα καθορίσει εν πολλοίς τη μοίρα του

πλανήτη. Η στάση της Αυστρίας δεν θα καθορίσει τίποτα

(ή πιο ορθά θα καθορίσει κάποια πράγματα σε ενδοευρωπαϊκή και ημι-περιφερειακή κλίμακα)».

Επανερχόμενοι στην Τουρκία ενημερώνουμε πως εντός

της επόμενης 5-10ετίας αναμένεται να ξεπεράσει

οικονομικά την Ιταλία (PPP basis). Η μη υπεράσπιση από

πλευράς Ιταλίας της γεώτρησης στην κυπριακή Α.Ο.Ζ

αποτελεί σύμπτωμα όσων γράψαμε προηγουμένως, αλλά

και όσων γράφαμε πρόσφατα για την Ιταλία. Μια τέτοια

εξέλιξη, για κάποιον που διάβαζε με ορθό τρόπο τα

πράγματα, μπορούσε να προβλεφθεί (προφανώς όμως

θα άκουγε αντεπιχειρήματα περί «πρώτου κόσμου»,

«ονομαστικού και κατά κεφαλήν Α.Ε.Π» κ.λπ). Το λάθος

βέβαια ήταν της Κυπριακής Δημοκρατίας που έδωσε

βυθότεμάχιο σε ιταλική εταιρεία (αποκλειστικά).

[Σημ. 9] Υπό αυτή τη ματιά (Βραζιλία-Πορτογαλία,

Ινδονησία-Ολλανδία, Μεξικό-Ισπανία) προκύπτει μια

εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ερμηνευτική οπτική την οποία

ουδείς θίγει και η οποία καλύπτεται κάτω από

ιδεολογικούς πακτωλούς και λόγους περί «Δύσεως».

Αυτή η ιστορική φάση ξεκίνησε με την ανωτερότητα της

παλαιάς αποικίας, των Ηνωμένων Πολιτειών της

Αμερικής, έναντι των παλαιών ευρωπαϊκών

αποικιοκρατικών δυνάμεων, κρατών και κέντρων. Τα

λεγόμενα ευρωπαϊκά offshoots και οι colonies γίνονται

μεγαλύτερα και ισχυρότερα κράτη και ανταγωνίζονται,

καταπίνουν ή ακόμη και αποικιοποιούν τα παλαιά

αποικιακά κέντρα (Υπό αυτή την έννοια η αποδυνάμωση

και η παρακμή είναι απολύτως «ευρωπαϊκή» και η

«δυτική» ιδεολογία έχει μετεξελιχθεί σε μια εκβιαστική

προσπάθεια η «μαμά Ευρώπη» να κρατήσει το «παιδί

Αμερική» κοντά της προκειμένου να την προσέχει στα

γεράματα της και να νιώθει συνεχώς υποχρεωμένο προς

αυτήν. Καιρός είναι το παιδί να περάσει στη «μεταδυτική» ηλικιακή φάση του. Αλλά στα περί «Δύσεως» θα

επανέλθουμε, αναλυτικότατα). Ο πληθυσμός της

Πορτογαλίας το 1900 ήταν πάνω από 5 εκατομμύρια και

της Βραζιλίας κάτω από 18. Σήμερα, ο πληθυσμός της

Βραζιλίας είναι πάνω από 200 εκατομμύρια και της

Πορτογαλίας 10 εκατομμύρια. Η Βραζιλία είναι η 5η

πολυπληθέστερη χώρα στον πλανήτη ενώ η Πορτογαλία

βρίσκεται στην 88η θέση. Υπάρχουν άνθρωποι που

πιστεύουν πως χώρες όπως η Ολλανδία ή η Ισπανία, τη

στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, είναι σε θέση να

επικρατήσουν σε πόλεμο π.χ επί της Ινδονησίας ή της

Βραζιλίας... Οι άνθρωποι αυτοί θα ξαφνιαστούν και δεν

είναι προετοιμασμένοι για το μέλλον. Η σχέση Η.Π.ΑΒρετανίας, υπό αυτή την οπτική γωνία, φωτίζεται αρκετά

διαφορετικά. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ουσιαστικά Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 105/159

αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη αντι-ευρωπαϊκή/

αποικιοκρατική δύναμη (όχι όμως αντι-ιμπεριαλιστική).

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι μια χώρα με

τεράστιες δυνατότητες (κατάφεραν βέβαια να τα κάνουν

μπάχαλο μέσα σε λίγες μόλις δεκαετίες) που σε αντίθεση

με τις παλαιές ευρωπαϊκές αποικιακές δυνάμεις, έχει τα

πάντα στη διάθεση της και δεν έχει πραγματικήουσιαστική ανάγκη να αποτελεί χώρα-αρπακτικό. Οι

Η.Π.Α αποτελούν κυριολεκτικά μια μετα-ευρωπαϊκή/

αποικιακή μεγάλη δύναμη. Ήταν η πρώτη τέτοια δύναμη

και αυτή που άνοιξε το δρόμο. Κανονικά οι Ηνωμένες

Πολιτείες θα έπρεπε να θέσουν ένα νέο παράδειγμα.

Α.Ε.Π, σχολιασμός και Έξοδος

Οι είκοσι μεγαλύτερες οικονομίες (Α.Ε.Π ονομαστικό),

έχουν ως εξής: 1. Ηνωμένες Πολιτείες, 2. Κίνα, 3.

Ιαπωνία, 4. Γερμανία, 5. Ηνωμένο Βασίλειο, 6. Ινδία, 7.

Γαλλία, 8. Βραζιλία, 9. Ιταλία, 10. Καναδάς, 11. Νότιος

Κορέα, 12. Ρωσσία, 13. Αυστραλία, 14. Ισπανία, 15.

Μεξικό, 16. Ινδονησία, 17. Τουρκία, 18. Ολλανδία, 19.

Σαουδική Αραβία, 20. Ελβετία.

Το ονομαστικό Α.Ε.Π, σε ό,τι αφορά τις παγκόσμιες

τεκτονικές μεταβολές - πολιτικές, στρατιωτικές,

δημογραφικές κ.λπ -, μπορεί να είναι χρήσιμο

περισσότερο συμπληρωματικά. Εδώ ούτε κάνουμε ούτε

μας ενδιαφέρει η οικονομολογία (του μικρού χώρου,

αλλά η πολιτική του μεγάλου χώρου). Όλες οι πρώτες

χώρες που αναφέρουμε στα επόμενα παραδείγματα

έχουν ανώτερο ονομαστικό Α.Ε.Π, τόσο συνολικά όσο

και κατά κεφαλήν, από τις δεύτερες:

Η Ολλανδία δεν επηρεάζει τις παγκόσμιες αγορές

ενέργειας όπως η Σαουδική Αραβία, το Ιράν ή ακόμα και

το Ιράκ, ενώ η Νορβηγία δεν επηρεάζει τη συμπεριφορά

και τις πολιτικές των Ηνωμένων Πολιτειών όπως το

Ισραήλ. Η Ιταλία ή/και ο Καναδάς δεν έχουν την

στρατηγική ισχύ και το εκτόπισμα της Ρωσσίας ή το

Βέλγιο και η Ταϊβάν του Ιράν, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο

υπό καμία έννοια και σε καμία περίπτωση δεν θα

μπορούσε να επηρεάσει άμεσα και εντός μιας ημέρας την

Ευρωπαϊκή Ένωση όπως θα μπορούσε η Ρωσσία, εάν

παραδείγματος χάριν έκοβε την παροχή ενέργειας προς

τα δυτικά της (αυτοκτονώντας την ίδια στιγμή

οικονομικά βέβαια). Δεν διαθέτει κανένα τέτοιο μέσο ή

μοχλό πίεσης η πλουσιότερη και οικονομικά ισχυρότερη

από τη Ρωσσία με βάση το ονομαστικό και κατά κεφαλήν

Α.Ε.Π, Βρετανία (εναντίον της Ε.Ε). Η Ισπανία δεν έχει

την ίδια βαρύτητα και δεν είναι τόσο σημαντική, σε ό,τι

αφορά τις εξελίξεις στον Ινδικό-Ειρηνικό, για τις

Ηνωμένες Πολιτείες, την Ινδία και την Κίνα, όσο η

Ινδονησία (ωστόσο η Ισπανία, σε ένα διαφορετικό

επίπεδο, αποτελεί γλωσσική υπερδύναμη - το πρόβλημα

είναι πως δεν μπορεί να αξιοποιήσει και να

κεφαλαιοποιήσει το προηγούμενο ώστε να έχει πολιτικό Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 106/159

αποτέλεσμα) κ.ο.κ.

Τονίσαμε λοιπόν πως μας ενδιαφέρει η πολιτική,

στρατιωτική και στρατηγική λειτουργία των οικονομικών

πραγμάτων και όχι τα οικονομικά πράγματα per se, ενώ

οι παγκόσμιες τεκτονικές μεταβολές και ο πλανητικός

μετασχηματισμός δεν καθορίζονται από το που, σε ποιο

μέρος, θα ήθελε κανείς να ζει.

Η ανθρώπινη ιστορία δεν είναι απλά εισαγωγές,

εξαγωγές, πλεονάσματα και ισοζύγια. Αυτή είναι η

διαχειριστική οικονομίστική ιστορία των γραφιάδων και

των λογιστών. Σε ό,τι αφορά τη μεταψυχροπολεμική

εποχή, το πρόβλημα π.χ της διολίσθησης και

αποδυνάμωσης της ισχύος και της επιρροής των Η.Π.Α

δεν είναι λογιστικό, αλλά κυρίως ποιοτικό. Δεν αφορά

απλά και μόνο την οικονομία αλλά γενικότερες συνολικές

αντιλήψεις περί υλικών και ηθικών πραγμάτων και

δυνατοτήτων (κανονικά οι Η.Π.Α, όπως προείπαμε, θα

έπρεπε να θέσουν ένα νέο παράδειγμα, όμως:). Οι Η.Π.Α

δεν υπήρξαν γενέτειρα της χρηματοοικονομικής κρίσης

απλά γεωγραφικά, αλλά κυρίως ηθικά και ιδεολογικά,

γεγονός φυσικά που επέφερε επιπρόσθετο πλήγμα στο

κύρος και την υπόσταση τους. Σε ό,τι αφορά τη

μεταπολεμική ψυχροπολεμική εποχή, η Ε.Σ.Σ.Δ δεν

οικοδομήθηκε ως παγκόσμια υπερδύναμη βασιζόμενη

στην οικονομική της ισχύ (παρά μονάχα

συμπληρωματικά), αλλά επί των επόμενων τριών

θεμελίων: το πυρηνικό της οπλοστάσιο, την εδαφική της

έκταση (και την προσπάθεια εκβιομηχάνισης και

εξηλεκτρισμού της) και την ιδεολογική της επιρροή (σε

αυτή την επιρροή περιλαμβάνονταν και προσπάθειες

καινοτομιών ή/και παραδειγμάτων: «η πρώτη χώρα

που»).

Μπορούμε να αναφερθούμε σε δεκάδες μη στενά

οικονομικούς παράγοντες και ουσιαστικά παραδείγματα

πέρα από τα προηγούμενα. Στον μετασχηματισμό

πραγμάτων και υλικών σε διάφορες μορφές δύναμης από

τον άνθρωπο ή στην ικανότητα επίτευξης σκοπών σε

σχέση με τα μέσα που διαθέτει κανείς (αποδοτικότητα μη

οικονομικού τύπου αλλά στρατηγικού χαρακτήρα) καθώς

και στην ικανότητα να επηρεάζει συνειδήσεις, να

στρατεύει θελήσεις και να κινητοποιεί ανθρώπινες

υπάρξεις: η επιρροή που ασκεί το Ιράν είναι

ανερμήνευτη με όρους οικονομικούς. Στο συγκεκριμένο

πλαίσιο το Ιράν είναι απείρως ανώτερο από την

πλουσιότερη και οικονομικά ισχυρότερη Τουρκία (μπορεί

να μην είναι διπλωματικά ανώτερο, αλλά είναι ανώτερο

σε ό,τι αφορά τη κινητοποίηση και στράτευση και την

επίτευξη σκοπών με περιορισμένα μέσα). Το ίδιο ισχύει

για μια μεσαία δύναμη σε σχέση με την Ευρωπαϊκή

Ένωση: το ευρωπαϊκό αφήγημα υπό τη συνοδεία

κομμάτων, κρατών, γραφειοκρατιών και υπερεθνικών

μηχανισμών ή ολόκληρων οργανισμών, εξαιρετικών

μέσων και πόρων, δεν έχει καταφέρει να κινητοποιήσει

έστω έναν άνθρωπο να χύσει οικειοθελώς το αίμα Priv του,acy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 107/159

0 0

να θυσιαστεί, για την Ευρωπαϊκή Ένωση (Αυτός είναι

ένας βασικός λόγος που η Ε.Ε δεν αποτελεί στρατηγική

δύναμη και δεν διαθέτει στρατηγική ισχύ. Τα όπλα

έρχονται μετά). Σε ένα διαφορετικό επίπεδο, στις Η.Π.Α

είχαμε παλαιότερα πρόβλημα σε ό,τι αφορά πόρους,

νομιμοποίηση και αποδοτικότητα καθώς επίσης μέσασκοπούς και αποτελέσματα, σε σχέση με το Βιετνάμ.

Έξοδος

Μιας και την περίοδο που διανύουμε υποχωρούν και

αποδομούνται διάφορα παγκοσμιοποιητικά ιδεολογήματα,

αποφασίσαμε να συνεχίσουμε στο ίδιο κλίμα,

ολοκληρώνοντας με «παρωχημένα» πράγματα.

Η επόμενη καταληκτική φράση προέρχεται από έναν

άνθρωπο που ηγήθηκε των δυνάμεων της χώρας του

έναντι Γάλλων και Αμερικανών - ενώ είχε διαδραματίσει

ενεργό ρόλο και στην αντίσταση εναντίον των Ιαπώνων.

Θεωρήθηκε ως μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές

προσωπικότητες του 20ου αιώνα. Οι Τούρκοι έχουν

μεταφράσει έργα του στη γλώσσα τους (Στο Βιλαμπάχο

ακόμα τρίβουν...) ενώ οι Γάλλοι τον ονόμασαν «Κόκκινο

Ναπολέοντα» (Ας μην σχολιάσω...). Όπως είχε

επισημάνει λοιπόν «παρωχημένα» κάποτε αυτός ο

ξυπόλητος φτωχός κακομοίρης:

Παρά την στρατιωτική της ισχύ, η Αμερική

υπερεκτίμησε (υπερέβαλε) τα όρια της

δύναμης της. Στον πόλεμο υπάρχουν δύο

παράγοντες - άνθρωποι και όπλα. Τελικά όμως,

οι άνθρωποι είναι ο αποφασιστικός

παράγοντας. Οι άνθρωποι! Οι άνθρωποι!

Võ Nguyên Giáp

.~`~.

06/24/18--03:09: Τέσσερα συν τρία

σχόλια.

I

7 Ιουνίου

Δύο ειδήσεις

1. India, Russia to Press Ahead With S-400 Deal Despite

Threat of US Sanctions [The Diplomat]

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 108/159

Perspective: Όταν αποκόπτεις ή/και απομονώνεις ένα

ζήτημα από το ευρύτερο πλαίσιο του, τότε μπορεί να

οδηγηθείς είτε σε ακούσιες παρερμηνείες, είτε σε

ηθελημένη δημιουργία κλίματος (στα πλαίσια

διαμόρφωσης εσωτερικής ή εθνικής ιδεολογίας και

κοινής γνώμης). Οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέχρι στιγμής,

έχουν «απειλήσει» ή/και «προειδοποιήσει» όχι μονάχα

την Τουρκία, αλλά επίσης το Ιράκ και την Ινδία να μην

αγοράσουν / παραλάβουν S400. Αν όμως αυτό δεν το

μαθαίνεις από τα ελλαδικά μέσα ενημέρωσηςχειραγώγησης-(παρα)πληροφόρησης, τότε μπορεί να το

βρεις μπροστά σου (και να νιώσεις «απογοητευμένος» ή

«προδομένος» για μια ακόμη φορά): Η Τουρκία θα

αποκτήσει και F35, στην παραγωγή των οποίων

συμμετέχει, και πιθανότατα Patriot - που δεν

συγκρίνονται ασφαλώς με το συγκεκριμένο σύστημα [*]

- ΚΑΙ S400. Επίσης, η Σαουδική Αραβία έχει αποφασίσει

την αγορά του ίδιου αντιαεροπορικού πυραυλικού

συστήματος ρωσσικής κατασκευής, αλλά ΔΕΝ έχει

απειληθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αντίθετα είναι η

ίδια η Σαουδική Αραβία που απειλεί το Κατάρ - δηλαδή

πράττει ό,τι η Τουρκία με την Κύπρο στην περίπτωση

των S300 -, καθώς το Κατάρ επίσης εξετάζει την

πιθανότητα απόκτησης S400 (ομοίως και η Αίγυπτος, η

οποία έχει ήδη στην κατοχή της S-300VM). Οι πρώτες

χώρες που προμηθεύτηκαν το συγκεκριμένο πυραυλικό

σύστημα μεγάλης εμβέλειας S400 - για το οποίο οι

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν έχουν πραγματικό

ανταγωνιστή ή κάτι να παρουσιάσουν ως αντιπροσφορά

[*] - ήταν η Αλγερία και η Κίνα.

2. Japan, Russia, Turkey bring potential U.S. tariff

retaliation to $3.5 billion [Reuters]

GENEVA (Reuters) - Japan, Russia and Turkey have

warned the United States about potential retaliation for

its tariffs on steel and aluminum, the World Trade

Organization said on Tuesday, bringing the total U.S.

tariff bill to around $3.5 billion annually. The three

countries detailed their compensation claims in

notifications to the world trade body, following similar

moves by the European Union, India and China. Each

showed how much the disputed U.S. tariffs would add to

the cost of steel and aluminum exports to the United

States, based on 2017 trade.

Russia said the U.S. tariffs, which President Donald

Trump imposed in March, would add duties of $538

million to its annual steel and aluminum exports. Japan

put the sum at $440 million. Turkey added a further

$267 million. China, the 28-nation EU and India have

put their claims at $612 million, $1.6 billion and $165

million respectively. They all reject the U.S. view that

the import tariffs - 25 percent on steel and 10 percent

on aluminum - are justified by U.S. national security

concerns and are therefore exempt from the WTO rules.

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 109/159

Σημείωση

[*] ''The Russian breakthrough makes sense in

technological terms. The US does not have a true

competitor to the S-400 system and the US is not

anxious to see such systems proliferate. Too bad and

too late'' - The National Interest: Russia's S-400 Is a

Game Changer in the Middle East (and America Should

Worry).

7 Ιουνίου

II

17 Ιουνίου

Perspective:

Η Τουρκία, εντός της επόμενης πενταετίας αναμένεται να

ξεπεράσει οικονομικά την Ιταλία (PPP) και πληθυσμιακά

τη Γερμανία. Η τελευταία εξέλιξη θα καταστήσει την

Τουρκία τη δεύτερη μεγαλύτερη πληθυσμιακά χώρα (που

έχει εδάφη) στην Ευρώπη, πίσω μόνο από τη Ρωσσία.

Δεν θα ξεπεράσει όμως μονάχα η Τουρκία πληθυσμιακά

τη Γερμανία στο ίδιο χρονικό διάστημα, αλλά και το Ιράν.

Η Γερμανία, πριν από την έναρξη των παγκόσμίων

πολέμων ήταν το 5ο πολυπληθέστερο κράτος στον

πλανήτη. Μετά το τέλος τους αποτελούσε την 7η

πολυπληθέστερη χώρα. Μέχρι τα μέσα ή προς τα τέλη

της δεκαετίας του 1980 είχε βρεθεί εκτός 10άδας. Την

περίοδο που τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη του Άμστερνταμ

(1η Μαΐου του 1999) στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής

Ενώσεως, αποτελούσε τη 12η μεγαλύτερη πληθυσμιακά

χώρα. Στην αρχή της «κρίσης χρέους» (2009) η

Γερμανία ήταν το 14ο πολυανθρωπότερο κράτος στον

πλανήτη. Πριν από το ξέσπασμα της προσφυγικήςμεταναστευτικής κρίσης (2015) είχε πέσει στην 16η

θέση. Τώρα βρίσκεται στη 17η και, εντός της επόμενης

πενταετίας, αφού την ξεπεράσουν Ιράν και Τουρκία, θα

βρεθεί στην 19η θέση.

O How The Mighty Have Fallen (μέσα σε περίπου έναν

αιώνα).

Αυτή θα είναι η πρώτη φορά από την εποχή της

γερμανικής ενοποίησης (1871) που το Ιράν θα έχει

μεγαλύτερο πληθυσμό από τη Γερμανία. Πιθανότατα το

Ιράν να μην υπήρξε ποτέ κατά τη μουσουλμανική του

περίοδο, δηλαδή εδώ και πάνω από μια χιλιετία,

πολυάνθρωπότερη χώρα από τη «Γερμανία», αλλά

παίρνουμε ως σημείο έναρξης το 1871 (ή αν θέλετε και

το 1815: Γερμανική Συνομοσπονδία). Το ίδιο ισχύει και

για την Τουρκία. Θα είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία

θα έχει μεγαλύτερο πληθυσμό από τη Γερμανία. Πριν

από περίπου μια 25ετία, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας

του 1990 (τότε που ο κόσμος άλλαζε θεμελιωδώς, Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 110/159

διαφορετικά όμως απ'ό,τι προέβλεπαν και ισχυρίζονταν

«νικητές και ηττημένοι»), η Τουρκία ξεπερνούσε

πληθυσμιακά τη Γαλλία. Η Τουρκία μέχρι εκείνη την

περίοδο, καθ όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, ήταν

μικρότερη πληθυσμιακά χώρα από τη Γαλλία. Ήταν η

πρώτη φορά μετά από περίπου 1000 χρόνια, χονδρικά

από τον 10ο αιώνα μ.Χ, που η ευρύτερη περιοχή της

Ανατολίας (σημερινή Τουρκία) γινόταν πιο πολυάνθρωπη

από την περιοχή της Γαλλίας. Αυτό που συνέβη δηλαδή

κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 αποτέλεσε

εξέλιξη ιδιαίτερης αν όχι ευρωϊστορικής σημασίας (αλλά

οι άνθρωποι εκείνη την περίοδο έβλεπαν μονάχα όσα - οι

«νικητές» - ήθελαν να δουν: το Τέλος της Ιστορίας, είτε

στην αμερικανοκεντρική είτε στην ευρωκεντρική του

εκδοχή και ερμηνεία. Εμείς απ'ό,τι φαίνεται είχαμε πιο

στιβαρά αναλυτικά εργαλεία). Ανάλογης, αν όχι

κοσμοϊστορικής τουλάχιστον ευρωϊστορικής, σημασίας

γεγονός θα είναι το ξεπέρασμα για πρώτη φορά εδώ και

αιώνες της Γερμανίας από την Τουρκία και το Ιράν από

πληθυσμιακής απόψεως.

Επισήμανση

Όλα βαίνουν «καλώς». Συνεχίστε να βασίζεστε σε όσους

διαψεύδονται κατ'επανάληψη τα τελευταία 25 χρόνια...

Από πλευράς μας, θεωρούμε πως είναι προτιμότερο να

βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα και το δάσος παρά να

στρουθοκαμηλίζουμε ή να εθελοτυφλούμε ως προς τα

δεδομένα (και να αναλωνόμαστε στην υπερβολική

εστίαση και - προφανώς οικονομίστική - υπερανάλυση

της κάτω δεξιάς λεπτοφυούς ρίζας του δένδρου),

δημιουργώντας ιδεολογικούς κλιβάνους εντός των

οποίων κλεινόμαστε αεροστεγώς, και κατόπιν να

ξαφνιαζόμαστε μόλις υπάρξει διαρροή προς την...

πραγματικότητα. Φυσικά, οι χώρες που αναφέρουμε

έχουν άπειρες «αδυναμίες», όμως το νόημα της

συγκεκριμένης δημοσίευσης σχετίζεται περισσότερο με το

πως ο κόσμος αλλάζει θεμελιωδώς, παρά με τα

συγκεκριμένα κράτη καθεαυτά, τη Γερμανία και την

Τουρκία, τη Γαλλία και το Ιράν (όσα γράφουμε ισχύουν

ασφαλώς και για την 'İngiltere'). Επίσης, τα

προηγούμενα δεδομένα οδηγούν σε διαφορετικά

συμπεράσματα αναλόγως τα περιφερειακά, παγκόσμια ή

άλλα πλαίσια στα οποία εντάσσονται (έχουμε επισημάνει

π.χ πως μια χώρα μπορεί να ενδυναμώνεται σε

ευρωπαϊκή κλίμακα αλλά να αποδυναμώνεται σε

παγκόσμια) και την οπτική γωνία μέσω της οποίας

προσεγγίζονται. Μπορεί, παραδείγματος χάριν, να

φανερώνεται ο βαθμός που μια χώρα έχει ανάγκη μια

ένωση ή/και μια ζώνη ή, πως μια ένωση αποτελεί προϊόν

και αποτέλεσμα αδυναμίας και όχι δύναμης. Μπορεί

κάποιος να καταλάβει πως κάποτε μια χώρα είχε τη

δυνατότητα να ασκήσει από μόνη της Weltpolitik και να

απαντήσει ευκολότερα στο ερώτημα «είναι σήμερα κάτι

τέτοιο δυνατόν;». Μπορεί να φανερώνεται πως

ορισμένες επιλογές ή αποφάσεις δεν αποτελούν

αποτέλεσμα ηθικών-ανθρωπιστικών αισθημάτων Priv αλλάacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 111/159

υλικής-απτής ανάγκης και, κυρίως, πως εάν δεν

προχωρήσουν ή πραγματοποιηθούν οι συγκεκριμένες

ηθικές/υλικές αποφάσεις, ενδέχεται να οδηγήσουν ή να

μετασχηματιστούν σε πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά

αδιέξοδα και κρίσεις. Ολοκληρώνοντας, μπορεί να

κατανοήσει κανείς γιατί συναλλάσσονται «καλές» με

«κακές» χώρες και γιατί οι μεν έχουν ανάγκη τις δε

κάποιες φορές ή/και τέλος, πόσο γελοίο είναι να

αντιμετωπίζεται στο εσωτερικό ενός κράτους - το οποίο

δεν το σέβονται δα και όλοι - ένα άλλο κράτος

αποκλειστικά με πολεμικές περί «μουλάδων»

(προκειμένου να διαμορφωθεί εσωτερική ιδεολογία και

«κοινή γνώμη» στο πρώτο κράτος, το οποίο

αυτοκατανοείται ως πολύ «δυτικό, ευρωπαϊκό και

πρωτοκοσμικό» - ναούμ - με στόχο να καλύψει τις

αδυναμίες, τις ανεπάρκειες και την κατάντια του καθώς

και τη διαχρονική έλλειψη νομιμοποιητικής ιδεολογίας

που το χαρακτηρίζει, υπερβαίνοντας το θεμελιώδες

έλλειμμα νομιμοποίησης, διασώζοντας τις κρατικές «ελίτ»

και «ξεπλένοντας» τις ευθύνες τους για την αποτυχία και

τη διάψευση των προσδοκιών, για μια ακόμη φορά...):

«Τα προηγούμενα αποτελούν προϊόν μυθοπλασίας. Τα

πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις είναι

φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα είναι

συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην

πραγματικότητα».

17 Ιουνίου

III

22 Ιουνίου

Αλήθεια, τη δολοφονία του Κώστα Τσαλικίδη

την θυμάται κανείς,

Γράφαμε στις 27 Μαΐου 2017.

Η χώρα εισήλθε σε μια περίοδο ή έναν κύκλο

«αστάθειας» - δέσμευσης, υπονόμευσης,

αποσταθεροποίησης, κανονικοποίησης, εξ. παρεμβάσεων

ή όπως αλλιώς θέλετε - αρκετά πριν από την

«μνημονιακή» εποχή (όχι δεν «ξεπλένουμε» τις ευθύνες

των κρατικών «ελίτ», την κατάντια, τη σύμπραξη και τη

συνενοχή τους. Και έχουμε γράψει για το έλλειμμα

νομιμοποίησης και τη χειραγώγηση, αλλοίωση και το

κλείδωμα-σφράγισμα του κομματικού συστήματος). Η

περίοδος αυτή δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.

Πότε θα ολοκληρωθεί; Δύο περίπου χρόνια πριν, στις 3

Οκτωβρίου 2016, γράφαμε

Η Τουρκία προφανώς γνώριζε αυτά τα

πράγματα και φρόντισε να είναι όσο

ισχυρότερη μπορούσε την κατάλληλη ώρα.

Αντίθετα, η Ελλάδα αποδυναμώθηκε, είναι -Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 112/159

και θα παραμείνει - «δεμένη», παθητικό

αντικείμενο και υποχείριο, μέχρι να

ολοκληρωθούν οι διακανονισμοί.

Ας το επαναλάβουμε, «μέχρι να ολοκληρωθούν οι

διακανονισμοί».

Συνεχίστε - να παρακολουθείτε - το θέατρο σκιών στο

εξαρτημένο και υποτελές μετακυρίαρχο υβριδικά

αποικιακό-παράρτημα κράτος-πελάτη.

Επισήμανση

Είχαμε επίσης τονίσει παλαιότερα [6 Αυγ 2016]:

Παρόμοια περιστατικά, με αυτά που περνάει η

Τουρκία τώρα, σε πιο ήπια μορφή, πέρασε η

Ελλάδα την τελευταία δεκαετία-δεκαπενταετία

(σε ορισμένα από τα οποία συμμετείχε και η

Τουρκία). Με διαφορετικά μέσα, εργαλεία και

ηπιότερους τρόπους «πειθούς», εξαναγκασμού

και «πραξικοπήματος» (άλλωστε και η Ελλάδα

σε ένα ιδιότυπο pause είναι εδώ και κάποια

χρόνια). Παντού εκβιασμοί, παράνοια,

υποκρισία, αμνησία.

Ή διαφορετικά, η Τουρκία περνάει το δικό της 2004/7-...

(στο οποίο συμμετέχουμε και «εμείς»). Αλλά η Τουρκία

δεν είναι Ελλάδα.

Η διαφορά [24 Μαΐ 2017]: ''Μου προκαλεί τρομερή

εντύπωση πως παλεύει η Τουρκία από το 2012-3 και

ύστερα, και πόσο εύκολα παραιτήθηκε η Ελλάδα από το

2007-8 και ύστερα (προοίμιο της περιόδου 2010-Σήμερα,

ή μέχρι το... 2060). Και όχι μόνον αυτό. Οι δικοί μας

έλεγαν ψέμματα ή απέκρυβαν αλήθειες

-συμπεριφερόμενοι με κρυψίνοια- από το 2007,

προκειμένου να μην διεγείρουν εθνικά και λαϊκά πάθη

(διότι τα πάθη αυτά θα στρέφονταν ενάντια σε

«συμμαχικές» και «φίλιες» δυνάμεις και χώρες)''.

22 Ιουνίου

IV

23 Ιουνίου

Δεκαετίες ή αιώνες σε αυτές τις περιοχές, ορισμένοι από

τους «εταίρους» και «συμμάχους» μας, δεν μπόρεσαν να

αφήσουν ως κληρονομία μια ταχεία (σε ορισμένες

περιπτώσεις μάλιστα προσπάθησαν - έκαναν ακόμη και

πολέμους προκειμένου - να αποτρέψουν ή να

οικειοποιηθούν τέτοιους σχεδιασμούς). Μέσα σε λίγα

χρόνια από την άφιξη των Κινέζων, η Αιθιοπία και η

Κένυα απέκτησαν σύγχρονες ελαφρές ταχείες

(εσωτερικού, δηλαδή κρατικής ολοκλήρωσης, Privκαιacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 113/159

εξωτερικού, δηλαδή δια-κρατικών/περιφερειακών

συνδέσεων). Αυτό το τόσο απλό, δεν μπορούσαν να το

είχαν κάνει οι «φίλοι» μας; Έπρεπε να έρθουν οι Κινέζοι;

Πολύ ουσιαστικά πράγματα, για να χαρακτηριστούν

καθρεφτάκια για ιθαγενείς, οι ταχείες: σημαίνουν

αστικοποίηση, κοινωνική ενσωμάτωση και κρατική

ολοκλήρωση, και εκβιομηχάνιση (διαφορετικά και σε

άλλη γλώσσα: στα τρένα οικοδομήθηκε ο παραδοσιακός

ηπειρωτικός «καπιταλισμός»). Εδώ κάποιοι άλλοι

επιχειρηματολογούσαν για apps στα κινητά (κατάντια).

Τα τρένα θα θεωρήσουμε καθρεφτάκια...

Οι Ιάπωνες εξάγουν συστήματα κυκλοφοριακής ρύθμισης

(σχεδόν τα πάντα είναι θέμα ελέγχου, αύξησης ή

μείωσης, της κυκλοφορίας υλικών και άυλων αγαθών και

ανθρώπων) και οι Τούρκοι φτιάχνουν σχολεία και

νοσοκομεία.

23 Ιουνίου

Τρία σχόλια που διαβάσαμε και

αξίζουν προσοχής

Ένα ωραίο παραμύθι είναι ο "δυτικός καπιταλισμός"που

επειδή είναι έτσι προκαλεί υψηλή ανάπτυξη. Καταρχάς το

μισό ΑΕΠ όλων αυτών των χωρών είναι κρατικές

δαπάνες (αυτό αντέγραψε η Ελλάδα). Μιλάμε άρα για

κρατικό καπιταλισμό. Και αυτό δεν είναι γιατί ήρθε ο

σοσιαλισμός, πάντοτε ήταν έτσι η δομή, και ο

σοσιαλισμός (και ο φασισμός) ιδεατή εφαρμογή του

συστήματος αυτού είναι. Και είναι έτσι γιατί οι χώρες της

Ευρώπης ενώ είχαν μοναρχία υιοθέτησαν κατά την

αποικιοκρατική τους εξάπλωση τον τρόπο λειτουργίας Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 114/159

των εμπορικών πόλεων-κρατών, κυρίως της Βενετίας και

της Γένοβας. Όπως και στην περίπτωση των αρχαίων

ελληνικών και φοινικικών πόλεων-κρατών όλη η πόλη

ήταν μια εταιρεία ή ένας όμιλος επιχειρήσεων, εξέλιξη

της ανακτορικής οικονομίας της δευτέρας π.Χ. χιλιετίας,

όπου το ανάκτορο είναι αυτό που εμπορεύεται όχι

ιδιώτες ή μάλλον ο ιδιώτης είναι το ανάκτορο. Έτσι και

στις εμπορικές ρεπούμπλικες τα κοινοβούλια παίζουν τον

ρόλο διοικητικού συμβουλίου. Δεν πάει ο Βενετός

έμπορος στον Ρωμαίο αυτοκράτορα ή τον σουλτάνο για

να ζητήσει κάποια άδεια, αλλά ο πρεσβευτής όπως

ακριβώς σήμερα οι αρχηγοί κρατών κάνουν τους πλασιέ.

Το πολεμικό ναυτικό λοιπόν πάει μαζί με τα εμπορικά

πλοία. Πάνω σε αυτό το πρότυπο φτιάχθηκε η "εταιρεία

των ανατολικών Ινδίων"κ.α.. Στην περίπτωση των

βασιλείων η εταιρεία ήταν ένα μονοπώλιο οπλισμένο με

κρατικό στρατό. Έτσι όσο μεγαλύτερη η εμπορική

δραστηριότητα τόσο μεγαλύτερο έπρεπε να γίνει το

κράτος να μαζέψει φόρους για να υποστηρίξει το εμπόριο

της. Μόλις ανακάλυψαν και την έννοια του εμπορικού

ισοζυγίου χρησιμοποίησαν τους δασμούς πέρα από πηγή

εσόδων για λόγους οικονομικού ανταγωνισμού ώστε να

μην "φεύγει"χρυσάφι από την χώρα με τις εισαγωγές.

Σήμερα χρησιμοποιούν και τους φόρους (εσωτερική

υποτίμηση) για τον ίδιο λόγο. Ο Μαρξ όταν ταύτιζε τον

καπιταλισμό με τον ιμπεριαλισμό είχε στην αντίληψή του

αυτόν το τύπο εμποροκρατικής οικονομίας. Όσο για τον

Keynes δεν φέρνει κάτι καινούργιο, αλλά παραμένει

μέσα στην παράδοση της αποικιοκρατικής οικονομίας.

Οπότε δεν είναι η COSCO κρατική εταιρεία επειδή "οι

Κινέζοι είναι κομμουνιστές"αλλά απλώς επειδή

ακολουθούν το δυτικό πρότυπο. Οι μεγάλες firms επίσης

είναι μέσα στην ίδια παράδοση.

Το laissez-faire (που είναι μια ταοϊστική έννοια) από την

άλλη, του ανεξάρτητου entrepreneur πρέπει να το

αναζητήσουμε σε Εβραίους, Ρωμιούς και Αρμενίους που

εκμεταλλεύονταν προνόμια πλήρωναν κανένα μπαξίσι και

λειτουργούσαν χωρίς κρατική προώθηση.

19 Ιουνίου

Κάποτε έδιναν έναντι δανείου σε μία πολυμετοχική

εταιρεία το μονοπώλιο της εκμετάλλευσης μιας ξένης

χώρας, και έτσι έδιναν κίνητρο σε αυτήν να την

κατακτήσει, αφού θα εισέπραττε μελλοντικούς

φόρους.Έτσι γεννήθηκαν οι χρηματοπιστωτικές αγορές,

όχι για να βοηθήσουν την παραγωγή όπως νομίζουν οι

αθώες περιστέρες του φιλελευθερισμού, αλλά την

κατάκτηση. Αυτό το αποικιακό μοντέλο οι πρώην

αποικιακές χώρες το γύρισαν στον εαυτό τους και τρώνε

τις χώρες τους ή κάποιες το ελαφρύνουν λίγο με λίγη

περιφερειακή αποικιοκρατία (ευρωπαϊκή αντιμετώπιση

της οικονομικής ύφεσης). Αυτό σημαίνει βέβαια ότι η

Ευρώπη είναι ήδη χρεοκοπημένη, η Ελλάδα (που έχει

ήδη πωλήσει τον κρατικό της μηχανισμό από το 2010,

για αυτό και η δραματική αύξηση των φόρων) είναι Privτοacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 115/159

0 0

μέλλον της. Πίσω από λέξεις όπως

"ελευθερία""χειραφέτηση""κοινωνική δικαιοσύνη"λέξειςκαθρεφτακια προς ιθαγενείς, κρύβεται μια νέα

(αυτο-)αποικιοκρατία εκδηλώσεις της οποίας είναι ο νεονομαδισμός και ο νεο-τριμπαλισμός.

22 Ιουνίου

Πώς έπεσε η οθωμανική αυτοκρατορία (ή η κινέζικη); Μα

με μνημόνια των αγγλογάλλων! Με κάποιο τρόπο

εισχωρούσαν μέσα σε αυτές προκαλούσαν κάποιον

πόλεμο και μετά επέβαλαν "φιλελεύθερες

μεταρρυθμίσεις"που ουσιαστικά σήμαινε σε αυτά τα

κράτη που είχαν την αυθεντική μορφή γραφειοκρατίας

αύξηση του μεγέθους του κρατικού μηχανισμού και

επομένως ΔΑΝΕΙΣΜΟ από τις τράπεζες αυτών των

χωρών. Οι "φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις"ήταν το

προπέτασμα καπνού που σε τέτοιο κλίμα το αντίθετο

αποτέλεσμα είχαν (προκάλεσαν την δημιουργία ενός

τουρκικού εθνικισμού).

Όλοι οι "δυτικιστές""κοσμικιστές"δηλαδή οι υπέρμαχοι

της αποικιοκρατίας μισούν τον Έρντογαν και όχι τους

κεμαλιστές ακριβώς γιατί είναι αυτός που θέλει να βγάλει

την Τουρκία από την εξάρτηση στην οποία μπήκε

σταδιακά από τα μέσα του 19ου αι. Αυτός είναι ο

"νεοθωμανισμός"με τον οποίο σας τρομάζουν. Οπότε μην

σας πειράζουν τα μνημόνια, γιατί εγγυώνται την

"κοσμικότητα"και τον "δυτικισμό"σας.

24 Ιουνίου

.~`~.

06/24/18--08:14: Ανθρωποποίηση.

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 116/159

0 0

.~`~.

06/28/18--09:37: Θραύσματα

Πλανητικού Μετασχηματισμού.

• Από πλευράς χρηστών διαδικτύου, ο πλανήτης είναι

πρώτιστα ασιατικοκεντρικός: Περίπου οι μισοί χρήστες

του πλανήτη, το 50%, βρίσκονται στην Ασία (η Κίνα

μόνη της έχει περισσότερους από Η.Π.Α, Καναδά και Ε.Ε

μαζί, δηλαδή πάνω από 700 εκατομμύρια), το 17% των

υπολοίπων χρηστών βρίσκεται στην Ευρώπη, το 11%

στην Αφρική (Νιγηρία, Αίγυπτος και Κένυα πρώτες

χώρες), μερίδιο 10% και 8,5% των χρηστών διαδικτύου

έχουν Λατινική και Βόρεια Αμερική αντίστοιχα και, τέλος,

4% των χρηστών βρίσκεται στη Μέση Ανατολή

(ορθότερα στη δυτική Ασία πλην Τουρκίας: από Ιράν,

Ιράκ, Συρία και νότια μέχρι Υεμένη και Ομάν. Η Τουρκία

προσμετράται στην Ευρώπη στα συγκεκριμένα στατιστικά

και η Αίγυπτος στην Αφρική). Οι περισσότεροι χρήστες

κατά κράτος βρίσκονται σε: Κίνα - όσους έχουν οι τρεις

επόμενες χώρες μαζί -, Ινδία, Η.Π.Α και Βραζιλία, ενώ

ακολουθούν Ιαπωνία, Ρωσσία, Μεξικό, Γερμανία,

Ινδονησία και Ηνωμένο Βασίλειο (Την πρώτη εικοσάδα

κλείνουν Φιλιππίνες, Γαλλία, Νιγηρία, Νότιος Κορέα,

Τουρκία, Βιετνάμ, Ιράν, Αίγυπτος, Ισπανία και Ιταλία).

• Οικονομικά, ο πλανήτης φαντάζει πολιτικά και θεσμικά

ασύμμετρα τριπολικός (Η.Π.Α, Ε.Ε, Κίνα) αλλά δεν είναι:

Ως περιοχές με εδαφική συνέχεια και γειτνίαση έχουμε

τη Βόρειο Αμερική (Η.Π.Α, Καναδάς), τη Λατινική

Αμερική, τη γερμανολατινική και τη σλάβική ή

σλαβογενή Ευρώπη (Ε.Ο.Κ και ατλαντική Ευρώπη από

Carlo Domeniconi-Koyunbaba

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 117/159

Ισπανία μέχρι Νορβηγία, και κεντρική ή/και γενικότερα

ανατολική ηπειρωτική Ευρώπη αντίστοιχα. Τα δύο

προηγούμενα μαζί αποτελούν τη Μεγάλη Ευρώπη του

Ντε Γκώλ και τον Μεγάλο Εφιάλτη των Αγγλοσαξόνων

και πάσης φύσεως «Ατλαντιστών» ή «Δυτικιστών»), τη

Μέση Ανατολή είτε υπό στενή (τρίγωνο Αίγυπτος,

Τουρκία, Ιράν) είτε εν ευρεία έννοια (από το Μαρόκο

μέχρι το Αφγανιστάν ή ως Οργανισμός Ισλαμικής

Διάσκεψης), την Ινδική Υποήπειρο, την Νοτιοανατολική

Ασία (ASEAN, Ινδοκίνα και Αρχιπέλαγος Ινδονησίας και

Φιλιππίνων) και την Άπω Ανατολή-Ασία (Κίνα, Ιαπωνία,

Κορεατική Χερσόνησος) και τέλος την Αφρική, είτε

ολόκληρη η υποσαχάρια δίχως τα μεσογειακά παράλια,

είτε με αυτά, δηλαδή με τη Βόρεια - αραβοβερβέρικη και

μουσουλμανική - Αφρική (Αν και η Β.Αφρική εντάσσεται

οργανικά στη Μεσόγειο και το Κέρας της Αφρικής

εντάσσεται οργανικά στον Ινδικό Ωκεανό ως το δυτικό

σκέλος-άκρο του, με το ανατολικό του σκέλος να

αποτελείται από το Αρχιπέλαγος της Ινδονησίας. Μονάχα

ο «Σεβάχ ο Θαλασσινός» απέμεινε ως αμυδρή και

παραμυθένια ανάμνηση μιας από τις πλουσιότερες και πιο

δυναμικές εμπορικά περιοχές του πλανήτη - αυτής

ανάμεσα στο Κέρας της Αφρικής και τον Κόλπο του

Άντεν, τον Κόλπο του Ομάν και την Αραβική Θάλασσα,

τη Θάλασσα Λακαδδίβων, τον Κόλπο της Βεγγάλης και τη

Θάλασσα Ανταμάν, μέχρι το Ινδονησιακό Αρχιπέλαγος -,

μια γεω-περιοχή την οποία εξαφάνισε από την ιστορική

μνήμη η ευρωκεντρική ιδεολογία και ιστοριογραφία).

Τέλος, ο πλανήτης βρίσκεται σε φάση μετάβασης του

οικονομικού κέντρου βάρους από τον Ατλαντικό προς

την περιοχή του Ινδικού-Ειρηνικού Ωκεανού.

• Γλωσσικά, η αγγλική έχει λιγότερους native (400

περίπου εκατομμύρια) αλλά οριακά περισσότερους

συνολικούς (1,2-1,4 δις) speakers από την κινεζική (1,1-

1,3 δις), ενώ έχει μεγάλη διασπορά και αποτελεί

πλανητική lingua franca (δεν έγινε «φυσικά» και από

μόνης της η αγγλική παγκόσμια κοινή γλώσσα. Έχει

ενδιαφέρον η ιστορία και η εξέλιξη της). Ακολουθούν τα

Hindustani, οι Hindi διάλεκτοι και τα Urdu (δηλαδή η

lingua franca μεγάλου μέρους του βορείου τμήματος της

Ινδικής Υποηπείρου), με τις ισπανικές και αραβικές

γλώσσες και διαλέκτους (500 και 420-440 εκατομμύρια

αντίστοιχα) και τα γαλλικά με τα ρωσσικά (280 και 260

εκατομμύρια) να έπονται. «Τέλος» έχουμε τη βεγγαλική,

τη μαλαϊκή και την πορτογαλική γλώσσα με πάνω από

200 εκατομμύρια ομιλούντες. Από απόψεως native

speakers ή πρώτης γλώσσας η κατάταξη των πρώτων

δέκα γλωσσών έχει ως εξής: Mandarin, Spanish, English,

Hindi, Arabic, Portuguese, Bengali, Russian, Japanese,

Punjabi. Οι επίσημες γλώσσες του Ο.Η.Ε είναι έξι: η

αγγλική, η μανδαρινική (κινεζική), η ισπανική, η

αραβική, η ρωσική και η γαλλική, ενώ έχουν προταθεί

επόμενες να είναι η ινδική (Hindi), η βεγγαλική, η

μαλαϊκή, η σουαχίλι (αποτελεί lingua franca της

Αν.Αφρικής και ειδικότερα των μεγάλων αφρικανικών

λιμνών), η τουρκική (τουρκικές γλώσσες ως γλωσσική Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 118/159

οικογένεια) και η πορτογαλική.

• Πολιτισμικά, ο πλανήτης είναι πολυδιάστατος και

πολυεπίπεδος, με ηγεμονική κατεύθυνση την προσπάθεια

επιβολής μιας αμερικανοκινούμενης και εξω-κοινωνικά

κατασκευασμένης μαζικής κουλτούρας της λεγόμενης

αγοράς (ως «παγκόσμιου πολιτισμού») και την

παράλληλη προσπάθεια καταστολής των πολιτισμών που,

από «θρησκευτικής» και δογματικής άποψης,

εκφράζονται γύρω από βασικούς άξονες ή πνευματικούς

«πόλους» όπως: Christianity, Islam, Eurosecularism,

Hinduism, Buddhism, 'The Rest' (Τα προηγούμενα

προφανώς αποτελούν τσουβάλια και ασφαλώς

χρειάζονται εσωτερική διαφοροποίηση και περαιτέρω

ανάλυση που έχουμε κάνει κατά το παρελθόν. Εδώ

κάνουμε απλή αναφορά). Εκείνο που πρέπει να τονιστεί

είναι η προσπάθεια καταστολής και ο δυϊσμός ανάμεσα

στον έναν «πολιτισμό» (ο οποίος φέρει και eurosecular

στοιχεία) και στους υπόλοιπους πολιτισμούς, ενώ θα

πρέπει επίσης να επισημανθεί πως, τουλάχιστον μέχρι

πρόσφατα, μέσω της αμερικανοκινούμενης

παγκοσμιοποίησης είχε επιχειρηθεί ο έλεγχος και ο

προσδιορισμός της ευρύτερης πολιτισμικής εξέλιξης και η

καταδίκη των πολιτισμών σε ασφυξία. Οι πολιτισμοί

έχουν υλική και ηθική διάσταση. Η προσπάθεια

εξοβελισμού τους γίνεται μέσω του ηθικοπολιτισμικού

ακρωτηριασμού και ευνουχισμού τους ή μιας

προσπάθειας ουδετεροποίησης τους, καθώς και της

αποκοπής-αποσύνδεσης τους από την πολιτειακή και

ευρύτερα πολιτική τους διάσταση. Σήμερα, ο

«πολιτισμός» κατασκευάζεται και δεν αποτελεί απλώς

μέσο ένταξης, ενσωμάτωσης και επικοινωνίας, αλλά και

μέσο ελέγχου της συμπεριφοράς και της συνειδήσεως

των ανθρώπων, καθώς και διαμόρφωσης της αντίληψής

και της ταυτότητας τους. Η λεγόμενη

«παγκοσμιοποίηση» δεν αφορά πρώτιστα ή μονάχα την

οικονομία όπως ισχυρίζονται οι οικονομιστές, αλλά -

ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την υποκειμενική επιδίωξη

φορέων της και όχι την αντικειμενική της εξέλιξη - και

την επιβολή, καθώς αποτελεί επιδιωκόμενο σύστημα

κυριαρχίας. Με άλλα λόγια, αυτό που επιδιώκεται και

είναι σκοπούμενο υποκειμενικά είναι μια σταδιακή

κοινωνική και πολιτισμική ανασύνθεση παγκόσμιας

κλίμακας, με τρόπο που να ευνοεί τις ανάγκες, τις

επιδιώξεις και τα συμφέροντα μιας παγκόσμιας

κοινωνικής επικυριαρχίας σε διαφορετική βάση από την

υπάρχουσα (δες αμέσως επόμενο).

• Από απόψεως πολιτειακής συγκρότησης, ο πλανήτης

είναι φαινομενικά ομογενοποιημένος (υπό το έθνικό

κράτος) αλλά κατ'ουσίαν είναι κατακερματισμένος ενώ

βρισκόμαστε σε διαδικασία τουλάχιστον

αποθεσμοποίησης, αν όχι πολυδιάσπασης, της λεγόμενης

«Δύσης» - δηλαδή του φιλελεύθερου ευρωατλαντικού

πυρήνα, ο οποίος αποτελεί την εδαφική βάση υπερεθνικά

δομημένων συμφερόντων (καμία άλλη βάση δεν υπάρχει

πέραν της λεγόμενης «Δύσεως» γι'αυτά τα συμφέροντα, Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 119/159

παρά μονάχα ως επιδίωξη - δες προηγούμενο).

Πολιτισμός και πολιτική, ούτε υπήρξαν ποτέ, ούτε

πρόκειται να υπάρξουν άσχετα μεταξύ τους πράγματα.

Μόνο με μεθόδους επιβολής και χρήση σκληρής και

μαλακής ισχύος συνέβη αυτή η αποσύνδεση (πόλεμοι,

top-down eurosecular κινήματα, ιδεολογία και

ιστοριογραφία, θεσμική ιστορία, εγκαθίδρυση και εξέλιξη

«κοινωνικών επιστημών» στα πανεπιστήμια κ.λπ). Η

εξαφάνιση του παράγοντα «πολιτισμός» κατά τη διάρκεια

της ψυχροπολεμικής περιόδου σηματοδότησε την

αποκορύφωση του κύριου χαρακτηριστικού ή σχεδίου

του 20ου αιώνα. Στις μέρες μας ζούμε την κατάρρεύση -

ή ολοκλήρωση της εποχής - της «δυτικοποίησης», και

των top-down secularists modernization through

westernization monements. Η επαναφορά του

παράγοντα «πολιτισμός» σηματοδοτεί την αναστροφή

αυτής της διαδικασίας.

• Πληθυσμιακά, ο πλανήτης είναι επίσης

ασιατοκεντρικός: Περίπου το 60% κατοικεί στο τσουβάλι

που ονομάζουμε «Ασία», το 17% στην Αφρική, περίπου

το 9,5% στην «Ευρώπη» (τα όρια της έννοιας-λάστιχο

είναι ευμετάβλητα και ρευστά), το 8,5% στη Λατινική

Αμερική (για πρώτη φορά στην καταγεγραμμένη

ανθρώπινη ιστορία, μετά την Αφρική θα ξεπεράσει και η

Λατινική Αμερική την Ευρώπη εντός των επόμενων

δεκαετιών, ρίχνοντας την από τη δεύτερη στην τέταρτη

θέση) και λιγότερο από το 5% στη Βόρεια Αμερική (αν

προσμετρήσουμε το Μεξικό στη Βόρεια Αμερική τα

μεγέθη μεταβάλλονται). Από απόψεως δημογραφικής

δομής, η πλανητική νεολαία είναι αφρικανική, οι

μεσήλικες είναι στην κυριολεξία και με όλη την

αυθεντική σημασία του όρου παγκόσμιοι (από όλα τα

μήκη και πλάτη της γης) και τα γηρατειά ή η

γεροντοκρατία του πλανήτη και της ανθρωπότητας είναι

ευρωπαϊκή (στις πρώτες είκοσι γηραιότερες κρατικές

κοινωνίες του πλανήτη, όλες είναι ευρωπαϊκές πλην

Ιαπωνίας και Καναδά).

Γενικά, μπορεί να ειπωθεί πως ο πλανήτης, ως πολιτικό

όλον, καθίσταται βαθμιαία ασύμμετρα πολυκεντρικός και

πολυεπίπεδος, χαρακτηρίζεται από ανισορροπία,

απολικότητα και αστάθεια, και βρίσκεται σε μια φάση και

διαδικασία μετάβασης και μετασχηματισμού που όμοια

της δεν έχει υπάρξει ξανά στην ιστορία των ανθρώπων.

Παρατήρηση-Επισήμανση

Ασφαλώς τον όρο «Ασία» τον χρησιμοποιούμε

καταχρηστικά, καθώς αποτελεί ξεχειλωμένο τσουβάλι

περιλαμβάνοντας στους κόλπους του απειρία

ανθρωπογεωγραφιών, θρησκειών και γλωσσών, δίχως

πρακτική οριοθέτηση, και με το 60% περίπου των

ανθρώπων να κατοικούν σε αυτή την «Ήπειρο» (Ήπειρος

είναι η Αφρική ή η Αμερική, νότια και βόρεια ή ως

ολότητα). Επίσης, μιλάμε για Νοτιοανατολική και Νότια

Ασία και Άπω Ανατολή ή Ασία σε σχέση με ποιόν; PrivΓιαacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 120/159

τους Κινέζους η Ινδία, η «Κεντρική Ασία» και το Ιράν

είναι Δύση, ενώ η Καλιφόρνια Ανατολή (πασίγνωστο

είναι το κινεζικό λογοτεχνικό έργο Journey to the West).

Οι συγκεκριμένοι όροι δεν είναι γενικά και αόριστα

ευρωκεντρικοί αλλά συγκεκριμένα και ειδικά

βρετανοκεντρικοί. Άπω Ασία και Ανατολή σε σχέση με το

Νησί. Ομοίως, Μέση (Middle) και Εγγύς Ανατολή (Near

East). Αυτούς τους όρους τους δημιούργησαν οι Άγγλοι

και ορίζονται ως αποστάσεις, κατευθύνσεις και

προσανατολισμοί από τους ίδιους και τη νήσο Βρετανία.

Παρεμφερή πράγματα ισχύουν με την ώρα Γκρίνουιτς και

τον πρώτο μεσημβρινό. Τυπικές περιπτώσεις όλες οι

προηγούμενες όπου ένας εθνοκεντρισμός ανάγεται σε

οικουμενισμό ή «αντικειμενισμό» και «επιστημονισμό»

(Οι περισσότεροι οικουμενιστές είναι κεκαλυμμένοι,

ηθελημένα ή αθέλητα, φορείς «εθνο»κεντρικών ιδεών

και ευρύτερα του «εθνοκεντρισμού» και της ιδεολογίας

κάποιας ηγεμονικής δύναμης). Όλα τα προηγούμενα

ασφαλώς είναι «επιστημονικά» κατοχυρωμένα.

Αργότερα, η Ινδική Υποήπειρος (Bhārat/Bharata Khanda)

θα γίνει μέσω των διεθνών οργανισμών Νότια Ασία, ενώ

η Κεντρική Πολιτεία (Zhōngguó-Κίνα) θα αποτελέσει

απλά μέρος κάποιας «Ανατολικής και Άπω - σε σχέση με

τη Βρετανία - Ασίας και Ανατολής».

Η επισήμανση των αυτονόητων και της κατεστημένης (ή

ιδρυματοποιημένης/institutionalised) παράνοιας και η

αποκατάσταση των πραγμάτων και των νοημάτων,

προκειμένου οι έννοιες να συμβαδίζουν με τα πράγματα -

ή διαφορετικά η αντικατάσταση των ιδεολογημάτων από

τα πράγματα -, στις μέρες μας ονομάζεται

«αντιδυτικισμός» (καμιά φορά και «αντιευρωπαισμός»,

αν και μετά την ίδρυση της Ε.Ε το εννοιολογικό πλαίσιο

έχει αλλάξει). Ιδιαίτερα σήμερα που πλέον το λεγόμενο

«δυτικό» ή «δυτικοκεντρικό» δεν μπορεί να είναι

παγκόσμιο και το παγκόσμιο δεν μπορεί να είναι

«δυτικό»κρατούμενο/κυριαρχούμενο, ο παλαιός

ευρωκεντρισμός και ο πιο πρόσφατος διατλαντικός

μετασχηματισμός του (δυτικοκεντρισμός) εκπίπτουν σε

παρωχημένο και στενόμυαλο επαρχιωτισμό, ο οποίος

οδηγεί σε συνεχείς διαψεύσεις και απογοητεύσεις, καθώς

έχει απολέσει την οικουμενική του σφριγηλότητα και

ισχύ (ή διαφορετικά, τη δυνατότητα επιβολής των

οικουμενικών του αξιώσεων και «αληθειών»).

Bonus Θεματική

Και όλα τα προηγούμενα (ορισμός περιοχών, ωρώνζωνών, μεσημβρινών κ.λπ) δίχως να αναφερθούμε σε

λατινοποίηση αλφαβήτων ή στο γρηγοριανό ημερολόγιο,

το οποίο εκκινεί κατά τον 16ο αιώνα από τη Βενετία και

τις ρωμαιοκαθολικές χώρες της Ευρώπης και διαχέεται

μέσω της αποικιοκρατίας αρχικά, αλλά κυρίως μέσω των

δύο μεγάλων πολέμων, του κομμουνισμού και

γενικότερα των top-down secularists modernization

through westernization monements, κατά τη διάρκεια

του 20ου αιώνα. Ασφαλώς υπό τη συνοδεία Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 121/159

«επιστημονικής» κατοχύρωσης και θεμελίωσης.

Με βάση το Ισλαμικό Ημερολόγιο ζούμε στο έτος

1439/41 ενώ με το Αρμενικό στο 1467, με το

ημερολόγιο των Κοπτών στο 1734 και με το Βουδιστικό

στο 2562, με το Ab Urbe Condita (από κτίσεως πόλεωςΡώμης) στο 2771 και με αυτό των Βέρβέρων στο 2968,

με το Κορεατικό στο 4351 και με το Κινεζικό στο 4715,

με το Kali Yuga στο 5119, με το Εβραϊκό στο 5778 και με

το Ημερολόγιο των Ασσυρίων στο 6768 ενώ, τέλος, με

βάση το «Βυζαντινό» (δηλαδή το επί μια χιλιετία

ημερολόγιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου) ζούμε στο

7527. Όλα τα προηγούμενα φανερώνουν μια

σχετικότητα στα πράγματα και τον χαρακτήρα τους.

Οι Σελευκίδες είχαν δικό τους ημερολόγιο που

αποτελούσε μακεδονική παραλλαγή του Βαβυλωνιακού

υπό την 'Anno Graecorum' A.G ή/και την Εποχή ή το

Βασίλειο των Σελευκιδών, με την 1η Διός να αντιστοιχεί

στο 312 π.Χ. Η ημερολογιακή «Εποχή των Σελευκιδών»

ήταν σε χρήση και κράτησε σποραδικά εφαρμοζόμενη και

συνεχώς μειούμενη μέχρι το 6ο αιώνα μ.Χ που τη

συναντάμε σε νεστοριανιανές ταφόπλακες, ενώ σε άλλες

ταφόπλακες (Syriac Christians/Arameans) θα τη

συναντήσουμε ακόμα και τον 14ο μ.Χ αιώνα, στην

Κεντρική Ασία μάλιστα. Ο Μιχαήλ ο Σύρος, Πατριάρχης

της Συριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας (1166-1199), θα

χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη χρονολόγηση κατά τον

12ο αιώνα: 12th century AD / 15th century AG

(Οποιαδήποτε συνείδηση και σχέση με τα προηγούμενα

ασφαλώς είναι άκρως απαγορευτική και πρέπει να

εξαφανιστεί, προκειμένου το Δουκάτο - συγγνώμη, το

κράτος ήθελα να γράψω - να επιτελεί τις λειτουργίες

του. Όπως έχουμε επισημάνει κατ'επανάληψη, ο

γεωπολιτικός έλεγχος ενός κράτους προϋποθέτει το

πολιτισμικό και μορφωτικό πετσόκομμα και τον ιστορικό

και διανοητικό ακρωτηριασμό καθώς και τη χειραγώγηση

της ταυτότητας του. Θεμέλιο για τον γεωπολιτικό έλεγχο

και την εξάρτηση ενός κράτους, καθώς και την

εργαλειακή χρήση και εκμετάλλευση του, αποτελεί ο

έλεγχος και η διαμόρφωση, η αλλοίωση ή/και η

χειραγώγηση της ταυτότητας και των θεσμών του).

Παρόμοια φαινόμενα «Εποχών» (A.U.C, A.G, A.D-B.C,

C.E) θα συναντήσουμε με την E.F - era fascista - στη

φασιστική Ιταλία και παλαιότερα, κατά τη διάρκεια της

Γαλλικής Επανάστασης, με την θέσπιση του calendrier

républicain από το 1792 μέχρι το 1806.

Η ιστορία των ημερολογίων έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον,

καθώς διανοίγει ορίζοντες και γόνιμες ερμηνευτικές

διαδρομές και διαστάσεις. Η επιβολή-θέσπιση ή η

υιοθέτηση ημερολογίων αποτελεί πολιτική πράξη και όχι

«επιστημονική επιλογή ή δραστηριότητα».

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 122/159

07/01/18--02:27: 1η Ιουλίου 2018. 0 0

Ερώτηση: Γιατί δε γράφεις κάτι για το «Μεταναστευτικό»

- με αφορμή τους πολιτικούς κλυδωνισμούς στη

Γερμανία ή την πρόσφατη συμφωνία - ή/και για το

«Μακεδονικό»; Η σύντομη απάντηση έχει ως εξής: Γιατί

δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος επικαιροποίησης, πάρα

μονάχα υπενθύμισης, όσων έχουν ήδη γραφεί. Η

αναλυτική απάντηση ακολουθεί.

Οι άνθρωποι είμαστε αμνήμονες, ξεχνάμε (κατά αυτόν

τον τρόπο καθιστούμε ευκολότερη τη χειραγώγηση μας).

Ίσως να μην έχει νόημα που παραθέτουμε και θυμίζουμε

τα παρακάτω. Όπως και να 'χει. Όσα ακολουθούν

σχετίζονται κυρίως με το μεταναστευτικό, τα λεγόμενα

«εθνικά θέματα» που βρίσκονται σε εξέλιξη, με την

Ελλάδα και τη «μνημονιακή» εποχή, με τις

ενδοευρωπαϊκές και τις Ευρω-Τουρκικές σχέσεις

(προφανώς παρεισφρέουν και διασταυρώνονται και άλλα

ζητήματα). Όλα τα προηγούμενα βρίσκονται στην

επικαιρότητα και κανένα δεν είναι άσχετο ή ασύνδετο

μεταξύ του. Πάρτε το καφέ σας ή το κρασάκι, τη μπύρα,

το ούζο ή ό,τι τραβάει η όρεξη, η διάθεση και το γούστο

σας (και τα τσιγάρα σας οι καπνιστές) και διαβάστε.

Μονάχα προσέξτε μη πετάξετε κανένα ποτήρι με αλκοόλ

- ή σπάσετε κάποιο φλυτζάνι καφέ - σε κανέναν τοίχο,

και μην αρχίσετε να μασάτε τα τσιγάρα σας από

εκνευρισμό. Ένα είναι σίγουρο. Κρυστάλλινη σφαίρα που

προλέγει το μέλλον δεν έχουμε στη διάθεση μας. Πράγμα

που σημαίνει πως εάν καταλαβαίνουμε και προλέγουμε

εμείς ορισμένα πράγματα, το ίδιο κάνουν και άλλοι.

Γράφαμε και διαβάζατε πριν από περίπου τρία χρόνια,

συγκεκριμένα δύο χρόνια οκτώ μήνες και κάποιες ημέρες

[18 Οκτ 2015]:

Πελατειακές σχέσεις και σχέσεις πατρωνίας δεν

υπάρχουν μονάχα στο εσωτερικό των κρατών

(με κύριους φορείς τα κόμματα), αλλά και στο

διεθνές περιβάλλον, ανάμεσα σε κράτη. Και

είναι οι εξωτερικές σχέσεις, σε όχι λίγες

περιπτώσεις, που ενσταλάζονται, στρεβλώνουν

και αλλοιώνουν το εσωτερικό, και όχι

αντίστροφά όπως λέει το καλά θεμελιωμένο

αξίωμα...

Μάλιστα μετά από τις κοινές περιπολίες με τη

γείτονα μας πρότειναν τη δημιουργία κέντρουπόλης κράτησης (υποδοχής το ονομάζουν) το

οποίο θα διοικείται από υπαλλήλους τηςPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 123/159

Frontex και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για

τους Πρόσφυγες (δεν έχει καμία σημασία που

η πρόταση «απορρίφθηκε». Η πρόταση

φανερώνει τον «προσανατολισμό»). Δηλαδή

μας πρότειναν και απώλεια εδαφικής

κυριαρχίας ή ορθότερα θα πρέπει να μιλάμε για

τμηματική κυριαρχία υπό τη συνοδεία

επικαλυπτόμενης εξουσίας. Αυτό είναι το μετακυρίαρχο σουρωτήρι και η μεταμοντέρνα

κουρελού. Να μεταβληθεί η χώρα σε

«χωματερή» και να συμμετέχει σε ένα

παγκόσμιο σύστημα καταμερισμού κέντρων

κράτησης.

Μα δεν μας είπαν πως εάν «βγαίναμε από την

Ευρώπη» θα συνέβαινε ακριβώς αυτό; Δηλαδή

πως θα μετατρεπόμασταν σε μια χώρα-χώρο

κράτησης μεταναστών και προσφύγων; Δεν

μας είπαν πως εάν «βγαίναμε από την

Ευρώπη» θα περιφερειοποιούμασταν σε σχέση

με την Τουρκία; Πως είναι δυνατόν να

συμβαίνουν αυτά τώρα;...

Η Ελλάδα ως ένα ιδιαίτερου τύπου

«ευρωπαϊκό» client-puppet state, ένας μετακυρίαρχος ημικρατικός δρώντας και ένα

κατακερματισμένο εδαφικά μεταμοντέρνο

σουρωτήρι, που θα έχει ως χαρακτηριστικό της

τη συμμετοχή σε ένα ευρωπαϊκό - και

παγκόσμιο - καταμερισμό κέντρων κράτησης.

Αυτή θα είναι η «ευρωπαϊκή» διάσταση και

ταυτότητα της υπό κηδεμονία εξαρτημένης και

υποτακτικής Ελλάδας.

18 Οκτ 2015

Όπως πολύ σωστά επισήμανε πρόσφατα ένας φίλος

«όλες οι αποικιοκρατικές δυνάμεις έκαναν φυλακές στις

αποικίες τους, όπως κάνει η κυρά-Αγγέλα». Μόλις

ξεκινήσαμε όμως. Εισερχόμαστε στο 2016 [31 Ιαν

2016]:

Το φαινόμενο που παρατηρείται με το ύψωμα

των φραχτών και τις αυτόνομες αποφάσεις

κρατών (Σουηδία, Δανία, Αυστρία, Ουγγαρία

κ.λπ) φανερώνει την σταδιακή μεταβολή του

ιεραρχικού πεδίου σε άναρχο. Δηλαδή το

εσωτερικό της Ε.Ε αποκτά χαρακτηριστικά

διεθνούς περιβάλλοντος (η επιδίωξη της Ε.Ε

ήταν/είναι να εγκαθιδρυθεί ένα ευρωπαϊκό

ιεραρχικό σύστημα - δηλαδή να μετατραπεί το

ευρωπαϊκό πεδίο από άναρχο που ήταν σε

ιεραρχικό - και να εξομοιωθούν οι διεθνείς/

κρατικές σχέσεις σε μια κατάσταση ευρωπαϊκής

εσωτερικής πολιτικής). Εάν συνεχιστεί αυτή η

πορεία το εσωτερικό της Ε.Ε ή το «ευρωπαϊκόPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 124/159

σύστημα» θα μεταβληθεί σε κανονικότατο

σύστημα αυτοβοήθειας (όποιος κατάλαβε,

κατάλαβε).

Γι'αυτό ορισμένους φανατικούς,

ανορθολογικούς και μισαλλόδοξους

«ευρωπαϊστές» που δεν τους ενδιαφέρουν όσα

συμβαίνουν στη χώρα μας, κανονικά, έπρεπε

να τους απασχολούν. Τώρα που η Ε.Ε αποκτά

παρεμφερή χαρακτηριστικά ανησύχησαν όλοι

οι υποκριτές (αυτό προϋποθέτει πως στην

σκέψη τους η Ελλάδα ήταν ή/και παραμένει

αναλώσιμη). Τα προηγούμενα αποτελούν

αδιαμφισβήτητα σημάδια μιας πρώιμης μορφής

αποσύνθεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης...

Όσες και όσοι έχουν ξεχάσει πως ήταν τα

πράγματα προ του 2008 (και συνήθισαν την

μετά 2008 εποχή), ας προσπαθήσουν

τουλάχιστον να συγκρατήσουν την σημερινή

εικόνα στο μυαλό τους, αυτή των αρχών του

2016. Η εντύπωση μου είναι πως μέχρι τις

αρχές του 2020, η πολιτική κατάσταση στα

εδάφη της - σημερινής - Ε.Ε θα είναι

αγνώριστη [Σημ. Δ`~. 2018]. Θα προσπαθούν

άνθρωποι να θυμηθούν πως ήταν τα πράγματα

το 2016 και δεν θα μπορούν.

31 Ιαν 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Ίσως περιττή εμβόλιμη επισήμανση.

Καλό είναι όμως να δοθεί η οπτική (αν και εδώ μας

απασχολούν άμεσα διαφορετικά ζητήματα. Η πύκνωση

του πολιτικού χρόνου είναι αυτονόητη). Ορισμένα

γεγονότα και εξελίξεις από τότε μέχρι σήμερα, δίχως

χρονολογική σειρά: The World Health Organization

announces an outbreak of the Zika virus,

απελευθερώνεται ή ανακαταλαμβάνεται η Μοσούλη και

το Χαλέπι, αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος και

δολοφονία του Ρώσσου Πρέσβη Andrei Karlov στη

Τουρκία, ο Rodrigo Duterte Πρόεδρος στις Φιλιππίνες και

ο Mohammad bin Salman στη Σαουδική Αραβία, Brazil

suspends president Dilma Rousseff, ψηφίσματα στον

Ο.Η.Ε εις βάρος του Ισραήλ και της Β. Κορέας, EgyptAir

Flight 804 crashes into the Mediterranean Sea en route

from Paris to Cairo, δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο

για αποχώρηση από την Ε.Ε (Brexit) και εκλογή Trump

(America First) με αποχώρηση των Η.Π.Α από Συμφωνία

για το Κλίμα και Trans-Pacific Partnership, Joint

Declaration of Pope Francis and Patriarch Kirill (Havana

Declaration), κλείσιμο «εσωτερικών» συνόρων στην Ε.Ε

με εκλογές και πολιτικές εξελίξεις σε διάφορες

ευρωπαϊκές χώρες, The UN warns that the world is

facing the biggest humanitarian crisis since World War

II, οι Μαλδίβες αποχωρούν από την Κοινοπολιτεία (των

Εθνών), Orlando and Las Vegas shooting και

Charlottesville riots, αποπομπή Ρώσσων και Αμερικανών Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 125/159

διπλωματών και διπλωματική κρίση του Κατάρ, Panama

Papers, christmas Berlin attack και London Bridge

attack, treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons.

Μερικά μόνο απ'όσα συνέβησαν από τότε μέχρι σήμερα.

Φεβρουάριος

Συνεχίζουμε όμως με τις θεματικές που μας απασχολούν

άμεσα. Περίπου δυόμισι χρόνια νωρίτερα [7 Φεβ 2016]:

Οι ροές - προσφυγικές, μεταναστευτικές,

εμπορικές και άλλες - δεν σταματούν στη

θάλασσα, παρά στη στεριά [Σημ. Δ`~. 2018].

Αυτό είναι γνωστό από υπάρξεως κόσμου,

αλλά μας το υπενθύμισαν πρόσφατα οι

αντιφάσεις και οι ανεπάρκειες - όπως επίσης η

κατάρρευση - της Ευρωμεσογειακής πολιτικής

της Ε.Ε (στην οποία έχω αναφερθεί

παλαιότερα)...

Η αποτυχία αυτή οδήγησε από τα αναχωματικά

κράτη-μαξιλάρια (buffer state/État tampon)

της Βορειοαφρικανικής και Μεσανατολικής

περιφέρειας στον μετασχηματισμό του

δορυφορικού κράτους-κράτους πελάτη που

ονομάζεται Ελλάδα σε αναχωματικό κράτοςμαξιλάρι (buffer state/État tampon) στο

εσωτερικό πλέον της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Όταν τα αναχωματικά κράτη είναι ανεξάρτητα

ακολουθούν συνήθως πολιτική ουδετερότητας

(Ελβετία, και κατά την διάρκεια του ψυχρού

πολέμου η Αυστρία), γεγονός που τα ξεχωρίζει

από τα δορυφορικά κράτη-πελάτες που είναι

εξαρτημένα (όπως η Ελλάδα).

Επειδή όμως οι ροές δεν σταματούν στη

θάλασσα, το δορυφορικό κράτος-πελάτης

Ελλάδα - το οποίο βιώνει την ασύμμετρη

αυτοκρατορική σχέση εδώ και ορισμένα χρόνια

στο εσωτερικό της Ευρωζώνης - δεν μπορεί να

αναλάβει τον ρόλο του buffer state/État

tampon και παίρναμε στην πρωτοβουλία

Ολλανδίας και Γερμανίας περί «Μικρής

Σένγκεν» (στην οποία αντιδρά η Πολωνία) και

Π.Γ.Δ.Μ (πρωτοβουλία Γερμανίας και Αυστρίας

με την Ουγγαρία, την Τσεχία και τη Σλοβακία

να υποστηρίζουν).

Έτσι, παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια την

σταδιακή μετακίνηση του «εξωτερικού

συνόρου» της Ε.Ε - μαζί με τις πολιτικές που

το συνοδεύουν - στο εσωτερικό της

ευρωπαϊκής ηπείρου. Συγκεκριμένα, τα

φαινόμενα της ασύμμετρης σχέσης και τωνPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 126/159

αναχωματικών κρατών-μαξιλάριών από τη

Βόρεια Αφρική και την Μέση Ανατολή φτάνουν

στην Ελλάδα και την Π.Γ.Δ.Μ (ήταν πασιφανές

- και το είχα γράψει - ότι θα μας ρούφαγαν οι

«μαύρες τρύπες» όπως τις ονόμαζα). Σε αυτό

το σημείο παρατηρούμε πρώτον, πως οι ίδιες οι

ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μέσω της συζήτησης

περί Π.Γ.Δ.Μ στην πράξη παραδέχονται πως οι

ροές δεν μπορούν να σταματήσουν στη

θάλασσα και δεύτερον, την υποκρισία και τον

λαϊκισμό τους καθώς στα λόγια το

αποκρύπτουν (φταίει μόνον η Ελλάδα, ενώ το

κλειδί το κρατάει στη στεριά η Τουρκία, όπως

παλαιότερα η Λιβύη, ή σε δεύτερο επίπεδο

τώρα, εκτός Σένγκεν η Π.Γ.Δ.Μ και εντός

Σένγκεν η Σλοβενία και η Ουγγαρία...).

Και συνεχίζαμε:

Κατά τα λοιπά, μελλοντικά θα μπορούσε να

συμβεί το εξής: Όπως εργαλειοποιήθηκε η

οικονομική κρίση, θα μπορούσε να

εργαλειοποιηθεί και η μεταναστευτικήπροσφυγική προκειμένου να προχωρήσει ο

σταδιακός μετασχηματισμός των εθνικών

κρατών και να παγιωθεί η δημιουργία

μεταεθνικών οντοτήτων, παράλληλα με την

μεταφορά εξουσιών και κυριαρχίας από το

εθνικό στο υπερεθνικό, μη εδαφικό ευρωπαϊκό

επίπεδο. Αυτός ο μετασχηματισμός θα

μπορούσε εκβιαστικά να προταθεί ως -η μόνηλύση αντιμετώπισης της προσφυγικήςμεταναστευτικής κρίσης.

Βέβαια, μια τέτοιας μορφής εξέλιξη -από ότι

φαίνεται- θα συναντούσε αντιστάσεις στην

ευρύτερη ευρωπαϊκή γεωγραφία και θα

μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω

αποσύνθεση την Ε.Ε. Προκειμένου να

αποφευχθούν οι ανεξέλεγκτες εγχώριες

πολιτικές αντιδράσεις εναντίον της

μετανάστευσης σε αυτά τα κράτη, πιθανότερη

θα ήταν η δημιουργία ενός διεθνούς

περιφερειακού μεταναστευτικού καθεστώτος.

Την Ελλάδα, η οποία ουσιαστικά έχει

μεταβληθεί σε πεδίο εξωτερίκευσης της πίεσης

που νιώθουν πολλές κυβερνήσεις στο

εσωτερικό τους, από ότι φαίνεται την

προορίζουν για μετακύριαρχο εδαφικό τμήμα

-χωματερή- αυτού του διεθνούς περιφερειακού

μεταναστευτικού καθεστώτος. Αυτό είναι

άλλωστε το μέλλον των δορυφορικών κρατώνπελατών (client-satellite states)...

Η λεγόμενη ενίσχυση των εξωτερικώνPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 127/159

συνόρων της Ε.Ε -παλαιότερα- υποτίθεται πως

θα λειτουργούσε παράλληλα με την χαλάρωση

των συνόρων μεταξύ των εθνικών κρατών.

Ενίσχυση εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε με

παράλληλη χαλάρωση εσωτερικών

-διακρατικών- συνόρων (και άνοδο ιεραρχίας).

Είδαμε πως η αθρόα εισροή μεταναστώνπροσφύγων (χαλάρωση εξωτερικών συνόρων)

οδήγησε αμέσως στην ενίσχυση των

εσωτερικών διακρατικών συνόρων (και την

άνοδο της αναρχίας) εντός της Ε.Ε. Αυτή την

πορεία επιδιώκουν να αντιστρέψουν. Δεν θα

είναι εύκολο διότι έχει αποσταθεροποιηθεί

-μετά από την «απελευθέρωση» και τον

«εκδημοκρατισμό» της- όλη η περιφέρεια, από

τη Βόρεια Αφρική (πυρήνας-Λιβύη) και την

Μέση Ανατολή (πυρήνας-Συρία, Ιράκ), μέχρι

την ανατολική Ευρώπη (πυρήνας-Ουκρανία).

7 Φεβ 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Αυτοί που παραλληλίζουν τη Θάλασσα

Αραφούρα (Arafura Sea) τον Κόλπο της Καρπεντάρια

(Gulf of Carpentaria) και τη Θάλασσα του Τιμόρ με το

Αιγαίο, και ένα νησί με μια χερσόνησο, ας ανοίξουν

κανένα βιβλίο ναυτιλίας, γεωγραφίας και ιστορίας, και ας

απευθύνονται μονάχα στο κομματικό-παραταξιακό τους

κοινό για ψηφοθηρικούς λόγους προκειμένου πρώτον,

να καλύψουν τους εξωτερικούς και εξω-εθνικούς

παράγοντες μέσω των οποίων ετεροκαθορίζονται και από

τους οποίους είναι εξαρτημένοι και δεύτερον, να

αποκρύψουν όσα διαβάσατε αμέσως προηγουμένως και

όσα ακολουθούν.

Συνεχίζουμε. Από τον ίδιο μήνα, δηλαδή τον Φεβρουάριο

του 2016 [10 Φεβ 2016]:

Αυτό που επιχειρείται, δηλαδή, πρώτον, η

μεταβολή της χώρας σε κλοτσοσκούφι,

αποδιοπομπαίο τράγο και «νεκρό σημείο» ή

πεδίο εξωτερίκευσης της πίεσης που νιώθουν

στο εσωτερικό τους πολλά ευρωπαϊκά

καθεστώτα σε σχέση με το προσφυγικόμεταναστευτικό και δεύτερον, η μετατροπή της

σε αποθήκη ή καταυλισμό, χωματερή ή

στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών και

προσφύγων παράλληλα με την απομόνωση της

και τον περιορισμό της κυριαρχίας της

(σύνορα, φράχτες, παραχωρήσεις, περιπολίες),

αποτελεί το επόμενο στάδιο της

περιφερειοποίησης και απομάκρυνσης της

Ελλάδας από τον κυρίως «ευρωπαϊκό πυρήνα».

Αυτό δεν είναι πρόσφατο. Αποτελεί συνέχεια

και αποκορύφωση της κατάστασης που

ξεκίνησε με την οικονομική διαχείριση της

κρίσης και το ύψωμα των οικονομικώνPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 128/159

«φραχτών» προς αποκλεισμό και απομόνωση

της - «μολυσμένης» - Ελλάδας. Καυτηριάστηκε

και απομονώθηκε το άκρο οικονομικά. Το ίδιο

συμβαίνει, τώρα, σε επίπεδο ασφαλείας.

Η επιχείρηση αποκλεισμού και απομόνωσης της

Ελλάδας αποτελεί πρώτον, προσπάθεια

απαγκίστρωσης ενός τμήματος της ηπειρωτικής

Ευρώπης από το χώρο της ανατολικής

Μεσογείου και των Βαλκανίων (δηλαδή τάση

για περιορισμό στην κεντρική της γεωγραφία)

και δεύτερον, σύμπτωμα της αποσύνθεσης ή/

και του κατακερματισμού του «δυτικού» -

ευρωατλαντικού - συστήματος της

μεταδιπολικής περιόδου...

Και ολοκληρώναμε:

Στην περίπτωση της Συρίας, η Τουρκία

επιχείρησε να χρησιμοποιήσει - αποτυχημένα -

το ΝΑΤΟ για τη ''ρύθμιση''των πτήσεων,

ουσιαστικά για την επιβολή εναέριου ελέγχου

(no-fly zone) σε τμήμα των τουρκο-συριακών

συνόρων το οποίο ήταν “highly unstable”.

Τελικά δεν τα κατάφερε και μετά άρχισαν να

πέφτουν αεροπλάνα. Στην περίπτωση της

Ελλάδας επιχειρείται η χρησιμοποίηση του

ΝΑΤΟ σε τμήμα των ελληνο-τουρκικών

συνόρων για τη ''ρύθμιση''των

μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών στο

Αιγαίο προκειμένου η κατάσταση να

«σταθεροποιηθεί» (επειδή είναι “highly

unstable”).

Μέσω του ''ρυθμιστικού''καθεστώτος

μεταναστών και προσφύγων που ξεκινούν από

τη Συρία και φτάνουν στην Ελλάδα, η Τουρκία

- εν τέλει - μάλλον θα καταφέρει να βάλει πόδι

τόσο σε τμήμα της βόρειας Συρίας [Σημ. Δ`~.

2018: Τελικά πράγματι έβαλε, όχι όμως μέσω

ΝΑΤΟ]... όσο και στο ανατολικό Αιγαίο (στο

βόρειο Ιράκ έχει ήδη βάλει).

10 Φεβ 2016

Μετεξελίσσονται σε βασανιστήριο οι (υπ)ενθυμίσεις... Και

βρισκόμαστε ακόμη στον Φεβρουάριο του 2016 [24 Φεβ

2016].

[Μου] προξενεί εντύπωση που ορισμένοι

ξύπνησαν τώρα με το προσφυγικόμεταναστευτικό. Και ιδιαίτερα ορισμένοι

οικονομιστές που μας έλεγαν εφαρμόστε τα

συμπεφωνημένα γιατί «θα κοπεί η

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 129/159

χρηματοδότηση, η δόση» ή «θα μας πετάξουν

έξω από το ευρώ». Τώρα, οι ίδιοι λένε,

εφαρμόστε τα συμπεφωνημένα γιατί... Και

πάντα τα ίδια θα λένε γιατί δεν έχουν τίποτα

άλλο να πουν (εν τω μεταξύ η Ε.Ε χρώσταγε -

ίσως χρωστάει ακόμα - χρήματα στην Ελλάδα

που σχετίζονται με τη διαχείριση της

μεταναστευτικής-προσφυγικής κρίσης).

Όταν άρχισα να αναδεικνύω το ζήτημα, δεν το

έκανα επειδή ήμουν εναντίον των ανθρώπων

αυτών (όπως νομίζουν διάφοροι

κινητρολογοι), αλλά επειδή ήταν φανερό ποια

θα είναι η εξέλιξη του (και προς τα που

οδηγούσε η εργαλειοποίηση του). Πριν ακόμα

από το περασμένο καλοκαίρι, όταν είχαν

ξεχαστεί τόσο η Λιβύη και εν πολλοίς και η

Συρία, ορισμένοι παρατηρούσαμε τα μεγέθη

των ανθρώπων που συγκεντρώνονταν στα

νοτιο-ανατολικά σύνορα της Τουρκίας [Σημ.

Δ`~. 2018]. Η Τουρκία βέβαια, όπως και

οποιαδήποτε άλλη χώρα, δεν έκανε

ανθρωπισμό, συγκέντρωνε ηθικό και

διπλωματικό κεφάλαιο το οποίο θα

χρησιμοποιούσε ως μοχλό άσκησης πίεσης...

Όταν ασχολήθηκα ξανά με το ζήτημα, ήδη από

τις πρώτες μέρες του Αυγούστου - πριν

κορυφωθούν οι ροές -, ορισμένοι μας μίλαγαν

για την «οικονομία» και άλλοι μας έλεγαν «τι

σας πειράζει, θα φύγουν».

Οι άνθρωποι που καλοπροαίρετα ισχυρίζονταν

το τελευταίο, νόμιζαν ότι η Ε.Ε αποτελεί φορέα

κοινής βούλησης. Η Ε.Ε όμως - και αυτό

αποτελεί μια κριτική καθόλα θεμιτή και ας μην

αρέσει -, έχει αποδειχθεί κατ'επανάληψη

ανεπαρκής και ανίκανη να συνθέσει τα εθνικά

συμφέροντα των χωρών σε κάτι το οποίο θα

μπορούσε να ονομαστεί «κοινό ευρωπαϊκό

συμφέρον». Το ΝΑΤΟ, αυτή την περίοδο,

γίνεται προσπάθεια να μεταβληθεί σε εργαλείοόργανο της Πολωνίας (για τη Ρωσία) και της

Τουρκίας (για τη Συρία), με την πρώτη να

εκβιάζει τη Γερμανία, η οποία με τη σειρά της -

πέρα από το ότι έχει εκβιάσει κατ'επανάληψη

την Ελλάδα να - εκβιάζει ή παρέχει

«διαβεβαιώσεις» σε άλλες χώρες (όπως η

Π.Γ.Δ.Μ και η Σερβία) ενώ παράλληλα

Σουηδία, Δανία και Βέλγιο επαναφέρουν

συνοριακούς ελέγχους κ.λπ. Η δε Γαλλία,

βρίσκεται στο απυρόβλητο εδώ και μήνες (θα

δεχθεί λέει 30.000 ανθρώπους σε δύο

χρόνια!). Αυτή είναι η εικόνα της Ευρωπαϊκής

Ένωσης εντελώς επιγραμματικά.

Δυστυχώς, θα φανεί πως η «οικονομία»

αποτελεί νανο-ζήτημα, δηλαδή ένα ζήτημαPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 130/159

σημαντικότητας και επιπέδου νάνου, σε σχέση

με το προσφυγικό-μεταναστευτικό...

Η μετανάστευση δεν επιλύει το δημογραφικό

(ούτε σχετιζόμενα με αυτό θέματα, ορισμένα

μονάχα από τα οποία είναι το ασφαλιστικό και

η γήρανση), απλά μεταθέτει το πρόβλημα για

το μέλλον. Όσο και να αυξήσουν τους φόρους,

όσο και να αναβάλουν τις συνταξιοδοτήσεις,

όσο και να ωθήσουν όλο και περισσότερες

γυναίκες στην αγορά εργασίας (παρέχοντας

τους κίνητρα), όσο και να υποκαταστήσουν τα

εργαζόμενα ανδρόγυνα, τις γυναίκεςεργαζόμενες και τα - μη - παιδιά των

προηγούμενων, με εισαγόμενα ανδρόγυνα, με

εισαγόμενες γυναίκες-μητέρες και εισαγόμενα

παιδιά, δεν πρόκειται να υπερβούν τις

οικονομικές επιπτώσεις των δραματικών

δημογραφικών αλλαγών... τουλάχιστον - και

σε αυτό το σημείο ειρωνεύομαι - μέχρι η

ιδεολογία του «μετα-ανθρωπισμού» και της

«υπέρβασης της ύλης» να έχει πρακτικά

αποτελέσματα για τον τρόπο αναπαραγωγής

των κοινωνιών. Μέχρι στιγμής δεν έχει. Απλά

εισάγουν ανθρώπους...

Ορισμένες κοινωνίες - μάλλον - θα

καταστραφούν ή θα φτάσουν στα πρόθυρα

μιας τέτοιας εξέλιξης, ενώ κάποιες άλλες θα

καταπιούν και θα ποδοπατήσουν τις ελίτ τους

(μαζί με το κομματικό και μηντιακό σύστημα).

24 Φεβ 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Μόνο το 2017, στην Τουρκία

σημειώθηκε αύξηση του αριθμού προσφύγων κατά 21%.

The number of refugees in Turkey has reached some 3.9

million, making Turkey the country with the highest

number of refugees in the world [Turkey - European

Commission - europa.eu. Last updated 14/06/2018].

Συνεχίζουμε. Πάλι καλά που είναι καλοκαίρι και μπορεί

κάποιος να πάει στη θάλασσα προκειμένου να αποφύγει

όλα τα προηγούμενα, και... τα επόμενα [26 Φεβ 2016]:

Η Γερμανία - όπως και άλλα κράτη -

προϋπολογίζει τα μεγέθη και τους αριθμούς

των ανθρώπων που χρειάζεται να εισάγει

προκειμένου να καλύψει τις οικονομικές της

ανάγκες (δημογραφικές είναι οι ανάγκες αλλά

οι οικονομιστές προϋποθέτουν δημογραφικά

μεγέθη: από τις «προϋποθέσεις» θα την

πατήσουν). Ήδη από τις αρχές του καλοκαιριού

- πριν καν οι ροές αρχίσουν να εκτοξεύονται

με πρώτο μήνα τον Αύγουστο - διαβάζαμε

άρθρα π.χ. στον Guardian ή στην D.W πουPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 131/159

έλεγαν πως η Γερμανία «αναμένεται» να

υποδεχθεί φέτος περίπου 800.000 με ένα

εκατομμύριο ανθρώπους. Από που προέκυπτε

το «αναμένεται»; Πως - και από πουπροέκυπτε ο αριθμός; Από όσα σας ανέφερα.

Απλά το όλο πράγμα, οι εξελίξεις - και κυρίως

οι δημοσκοπήσεις - ξέφυγαν και όλοι άρχισαν

να τρέχουν. Θυμηθείτε πως μέχρι τον

Οκτώβριο-Νοέμβριο δεν υπήρχε ιδιαίτερος

αρνητισμός, προβληματισμός ή/και ανησυχία

για το μεταναστευτικό-προσφυγικό στα

mainstream media, αντίθετα όλοι θρηνούσαν

για το παιδάκι που πνίγηκε. Ο πνιγμός του

μικρού παιδιού συνέβη στις 2 Σεπτεμβρίου... Ο

Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας των selfies. Ο

Οκτώβριος ήταν ο μήνας κορύφωσης των

ροών. Μετά τον Νοέμβριο, την επίθεση στο

Παρίσι, την πτώση στις δημοσκοπήσεις, την

πίεση που δέχθηκε η Μέρκελ στο εσωτερικό

της, τα γεγονότα στην Κολωνία κ.λπ, άρχισε

να αλλάζει το κλίμα.

Αυτές τις μέρες - το reuters αναφέρει πως - το

υπουργείο οικονομικών της Γερμανίας σε

συνεργασία με άλλα κυβερνητικά όργανα,

ανακοίνωσε πως η Γερμανία «αναμένει»

περίπου 3,6 εκατομμύρια ανθρώπους μέχρι το

2020. Και μπορεί Γερμανός αξιωματούχος να

δήλωσε πως δεν αναμένονται τέτοια νούμερα -

σε μια προσπάθεια μάλλον να καθησυχάσει -,

αλλά εγώ έχω διαβάσει πως η Γερμανία έχει

ανάγκη 4 με 5 εκατομμύρια ανθρώπους μέσα

στα επόμενα χρόνια προκειμένου να

εξυπηρετήσει τις δημογραφικές της ανάγκες.

Τα νούμερα προϋπολογίζονται.

Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς

συμβαίνει ούτε έχουν καταλάβει πως

λειτουργεί το «πράγμα» (ή καλύτερα η

βιομηχανία). Τώρα αρχίζουν κάπως να

αντιλαμβάνονται και αντιδρούν σπασμωδικά

(σε εμάς εδώ ορισμένοι νομίζουν πως μπορεί η

αναπληρωτής υπουργός μιας μικρής χώρας να

καθορίσει το migration net της Γερμανίας). Δεν

υπάρχει περίπτωση με το κλίμα που επικρατεί

να συνειδητοποιήσει μεγάλο μέρος της

γερμανικής κοινωνίας πως αναμένονται 3 ή 5

εκατομμύρια επιπλέον νέοι πρόσφυγες και

μετανάστες τα επόμενα χρόνια και η κ. Μέρκελ

να παραμείνει αταλάντευτη στη θέση της...

Τα κράτη που καταστράφηκαν αποτελούσαν

«αποθήκες» ή/και σημεία «ελέγχου και

ρύθμισης». Η δε Τουρκία αποτελεί

παραδοσιακή δεξαμενή παροχής «εργατικού

δυναμικού» της Γερμανίας... Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 132/159

Και συνεχίζαμε:

Η διαχείριση της μεταναστευτικήςπροσφυγικής κρίσης αποτελεί - ή εξελίσσεται

σε - μέσο και προκάλυμμα, όχι σκοπό και

στόχο.

Ορισμένοι ήθελαν να αναδεικνύουν μόνον το

γκρούπ των χωρών Βίζενγκραντ... ενώ την

Αυστρία και τη Γερμανία τις άφηναν στο

απυρόβλητο. Φάτε τώρα μια Αυστρία και

ηρεμήστε (ίσως θυμάστε πως από το καλοκαίρι

έριχνα σπόντες για τον ευνοϊκό τρόπο με τον

οποίον η ύπατη αρμοστεία του Ο.Η.Ε για τους

πρόσφυγες, αντιμετώπιζε την Αυστρία). Η

Ολλανδία και η Γερμανία ήταν αυτές που είχαν

αναλάβει την πρωτοβουλία περί «Μικρής

Σένγκεν» (στην οποία αντιδρούσε η Πολωνία)

ενώ τα περί Π.Γ.Δ.Μ αποτελούσαν

πρωτοβουλία της Γερμανίας και της Αυστρίας

με την Ουγγαρία, την Τσεχία και τη Σλοβακία

να υποστηρίζουν. Με τη δε Σλοβενία, η Ελλάδα

είχε ανταγωνιστικές σχέσεις ως προς το ποια

από τις δυο χώρες θα γινόταν κύριος φορέας

και παράγοντας ενσωμάτωσης των δυτικών

Βαλκανίων στην Ε.Ε. Η Αυστρία με τη

Γερμανία, ήδη από νωρίς το καλοκαίρι συνεχώς

«έπαιζαν» με τη Π.Γ.Δ.Μ (αυτό είναι ένα

σημείο που δεν έχει αναδειχθεί, δηλαδή πότε

άνοιξε τα σύνορα της η τελευταία, με τι

διαβεβαιώσεις και από ποιους).

Η Ελλάδα, έχει ανά τακτά χρονικά διαστήματα

διατελέσει το ρόλο του νάνου πίσω από τον

οποίο (προσπαθούν να) κρύβονται οι γίγαντες.

Η Ελλάδα έφταιγε κάποτε για την καθυστέρηση

της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ε.Ε

(και πολύ ορθά, η Ελλάδα επέλεξε να είναι

θετική στην ενταξιακή πορεία της Άγκυρας

προκειμένου να φανεί ποιοι ήταν αυτοί που

πραγματικά δεν επιθυμούσαν την είσοδο της

συγκεκριμένης χώρας). Η Ελλάδα, επίσης,

έφταιγε για την οικονομική κρίση και

μετεβλήθη σε αποδιοπομπαίο τράγο (ακόμα και

για κατασκοπία κατηγορήθηκε πριν λίγο

καιρό). Η Ελλάδα τώρα φταίει και για την

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση.

Και κάπως έτσι επειδή «η Ελλάδα φταίει», το

ερμηνευτικό αφήγημα της προσφυγικήςμεταναστευτικής «κρίσης και απειλής» -

πιθανόν - θα μετασχηματιστεί σε ερμηνευτικό

αφήγημα με πυρήνα του τις σχέσεις Ελλάδας

και Τουρκίας στο Αιγαίο. Για το προσφυγικόμεταναστευτικό ζήτημα και την μη επαρκήPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 133/159

αντιμετώπιση του, λοιπόν, θα φταίει το

καθεστώς που υπάρχει στο Αιγαίο. Και κάπως

έτσι θα - μπορούσε να - παρουσιαστεί ως

«επιτακτική» η ανάγκη αναθεώρησης των

συνθηκών από «τα πάνω» και «τα έξω». Θα

μάθουμε όλοι ξαφνικά πως για την

αντιμετώπιση «της κρίσης και της απειλής» (η

οποία έχει τις ρίζες της αλλού, αλλά αυτό δεν

θα έχει καμία σημασία), πρέπει άμεσα να

αντιμετωπισθούν οι ρίζες μιας πιθανής

ελληνοτουρκικής κρίσης. Αποδυναμωμένη στο

εσωτερικό και στο εξωτερικό, και με ''το

νόμισμα''ως εκβιαστική θηλιά στο λαιμό (το

οποίο νόμισμα τάχα θα την απομάκρυνε από

μια πιθανή περιφερειοποίηση έναντι της

Τουρκίας), η Ελλάδα θα καθίσει στο τραπέζι

των διαπραγματεύσεων.

Και κάπως έτσι ενδέχεται μόλις αποχωρήσει το

ΝΑΤΟ, να βρισκόμαστε σε κατάσταση de jure

αναθεώρησης του καθεστώτος στο Αιγαίο.

Καθόλου απίθανη εξέλιξη. Αφήνω εδώ αυτή

την υποθετική ή πιθανή εξέλιξη με την ευχή να

μην χρειαστεί να επιστρέψω.

Για να ολοκληρώσουμε:

Οι ροές, οι οποιεσδήποτε ροές, ποτέ δεν

σταματούν στη θάλασσα. Οι ροές σταματούν

πάντοτε στη στεριά. Η θάλασσα δεν αποτελεί

εδαφικό - αλλά διαφορετικής μορφής - χώρο.

Αποτελεί παράγοντα κινητικότητας, ευελιξίας,

ελιγμών και διασποράς (και ας υπάρχουν - και

βέβαια υπάρχουν - υδάτινα σύνορα), όχι

διαχωρισμού, απομόνωσης, στατικότητας και

σταθερότητας, όπως η στεριά.

Το κλειδί για την Ιταλία το κρατά η Λιβύη, για

την Ισπανία το Μαρόκο, για το Ηνωμένο

Βασίλειο η Γαλλία (και το Βέλγιο), για τη

Σουηδία η Δανία (γι'αυτό και συγχρονίστηκαν

αυτές οι δύο χώρες) και για την Ελλάδα η

Τουρκία.

Οι Αθηναίοι κάποτε αναγκάστηκαν,

προκειμένου να επιβιώσουν, να αμυνθούν

καταφεύγοντας στα Ξύλινα Τείχη (η Ακρόπολη

Φρούριο αλώθηκε) ενώ ο Μέγας Ξέρξης κάποτε

διέταξε να μαστιγώσουν και να αλυσοδέσουν

τη θάλασσα γιατί δεν υπάκουσε στις διαταγές

του. Η θάλασσα όμως ούτε μαστιγώνεται ούτε

αλυσοδένεται.

Αυτά αποτελούν διδάγματα της ιστορίας μας

που εμπεριέχουν υψηλούς συμβολισμούς καιPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 134/159

στοιχεία «γεωπολιτικής» παιδείας - που

επιλέξαμε να αγνοήσουμε, να ξεχάσουμε ή να

υποτιμήσουμε - και όχι παραμυθάκια.

26 Φεβ 2016

Τα τρία προηγούμενα αποσπάσματα από μια ανάρτηση η

οποία εμπεριείχε πολλαπλές δημοσιεύσεις. Ας δούμε τα

επόμενα όμως. Γράφαμε τις δύο τελευταίες ημέρες του

Φεβρουαρίου (μακρύς και σημαντικός μήνας ο

Φεβρουάριος του 2016) [28-29 Φεβ 2016]:

Μισό λεπτό. Αυτοί δεν μας έλεγαν - μας

προειδοποιούσαν και μας απειλούσαν - πως θα

μετατρεπόμασταν σε «στρατόπεδο ή αποθήκη

ψυχών» (ή οποιαδήποτε άλλη απειλή) ΕΑΝ

«βγαίναμε» από την «Ευρώπη»; Τι συνέβη;

Όλη τους η επιχειρηματολογία έχει

συγκεκριμένη «μεθοδολογία» και έχει να κάνει

με τη διαχείριση του μέλλοντος. Τα

βραχυμεσοπρόθεσμα - μελλοντικά -

αποτελέσματα που προκύπτουν από την

τωρινή, την ήδη υφιστάμενη κατάσταση και τα

αδιέξοδα της, τα μετατρέπουν σε απειλές μιας

άλλης, ανεπιθύμητης γι'αυτούς, κατάστασης

προκειμένου να την αποτρέψουν. Ένα αόρατο

μελλοντικό απειλητικό Εκείθεν ως κόλαση που

νομιμοποιεί να υπομένεις τα πάντα στο τωρινό

ορατό Εντεύθεν. Έτσι εάν είχαμε «φύγει» από

την «Ευρώπη» και βιώναμε ακριβώς την ίδια

κατάσταση, θα έφταιγε ότι «φύγαμε». Έλα μου

όμως που όλες οι απειλές που έχουν ακουστεί

κατά καιρούς για το τι θα συμβεί στο μέλλον

εάν (Εκείθεν)... συμβαίνουν στο παρόν δίχως

να έχει πραγματοποιηθεί αυτό το εάν

(Εντεύθεν). Τίποτα από όσα μας έχουν

απειλήσει ότι θα παθαίναμε εάν κάναμε το Α

(Εκείθεν)... δεν έχει υπάρξει που να μην

πάθαμε δίχως να κάνουμε το Α (Εντεύθεν)...

Και ακολουθούσαν τα εξής:

Εάν όλα κυλήσουν σχετικά ομαλά για την

Τουρκία... το επόμενο βήμα της Άγκυρας -

πιθανώς - θα είναι η επιδίωξη δημιουργίας ενός

διεθνούς νομικού πλαισίου ή ενός

περιφερειακού καθεστώτος που θα θέτει υπό

την προστασία του τους πρόσφυγες και τους

μετανάστες - ίσως με αφορμή τα περί

ανθρωπιστικής βοήθειας ή διαχείρισης

επιχειρήματα - και το οποίο θα παρέχει

εγγυήσεις για την ασφαλή μεταχείριση τους.

Σε μια τέτοια περίπτωση, επειδή η συντριπτικήPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 135/159

πλειοψηφία των μεταναστών και των

προσφύγων είναι μουσουλμάνοι στο

θρήσκευμα, θα επιδίωκε να συνδέσει το

γεγονός αυτό με τις εθνικές μειονότητες και τις

μουσουλμανικές κοινότητες της περιοχής

προκειμένου να εξασφαλίσει εγγυήσεις που θα

της παρέχουν δικαίωμα παρέμβασης στην

περιοχή. Με τον ίδιο τρόπο λειτούργησε στο

Κυπριακό. Η νομιμότητα της επέμβασης στη

Κύπρο, κατέστη δυνατή μέσω ενός

παρεμφερούς νομικού πλαισίου.

Όποιος βλέπει αυτή την περίοδο την

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση,

αποκλειστικά και μόνον, ως αυθύπαρκτο και

αυτοτελές ζήτημα, κινείται μεταξύ αφέλειας - η

συντριπτική πλειοψηφία -, τοπικού

παραρτήματος ή/και εξυπηρέτησης

συμφερόντων. Για παράδειγμα, ως προς το

ευρωπαϊκό σκέλος, η διαχείριση του

προσφυγικού-μεταναστευτικού και η

ταυτόχρονη απομόνωση της Ελλάδας

αποτελούν τμήμα - και χρησιμοποιούνται ως

μέσο και προκάλυμμα - της στρατηγικής

αναμόρφωσης του ευρωπαϊκού πόλου

ηγεμονίας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον μεταοθωμανικό τουρκικό πόλο.

Αυτό που εξελίσσεται στη Συρία και το Ιράκ,

από πλευράς Συνθηκών - οι οποίες αποτελούν

διεθνή και ιστορικά αγκυροβόλια - είναι η

κατάρρευση της εδαφικής τάξης που

εγκαθιδρύθηκε με τη συμφωνία Sykes-Picot. Η

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση στο παρόν,

και το κουρδικό ζήτημα διαχρονικά, τόσο στο

παρελθόν όσο και σήμερα, επανασυνδέουν όχι

μονάχα γεωγραφικά τη «Μέση Ανατολή» με τα

«Βαλκάνια», αλλά και ιστορικά τη συμφωνία

Sykes-Picot με τη Συνθήκη της Λωζάνης...

Και ολοκληρώναμε:

Το επόμενο χρονικό διάστημα, ορισμένοι θα

προσπαθήσουν να μας παρουσιάσουν ως - όχι

βραχυπρόθεσμο αλλά μακροπρόθεσμο -

μελλοντικό εθνικό όραμα και στόχο, τη

μονιμοποίηση της μετατροπής της Ελλάδας σε

περιφερειακό κράτος-μαξιλάρι και ενδιάμεση

εδαφική περιοχή ζώνη-σύνορο (buffer zonestate), περισυλλογής, διαλογής και κράτησης,

ελέγχου και ρύθμισης, προκειμένου η

ευρωπαϊκή γεροντοκρατία του Κέντρου να

πίνει ανέμελα τον καφέ της περίξ του Ρήνου ή

να κάνει σκι στα Σαλέ των Άλπεων. Η Ελλάδα,

η οποία προσέφερε αρκετά, δεν έχει κανέναPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 136/159

λόγο να θυσιαστεί για κοινωνίες που

βρίσκονται σε παρακμή και αυτοκτόνησαν

επιλέγοντας τον «ευρωπαϊσμό» ως -

ιδεολογικό - προθάλαμο για το νεκροτομείο...

Τα προηγούμενα δεν τα γράφω με ικανοποίηση

αλλά με πίκρα.

28-29 Φεβ 2016

Μάρτιος

Ladies and gentlemen. On behalf of the E.U and the

entire european crew, welcome aboard. Please fasten

your seat belt. If you are seated next to an emergency

exit... excuse me, there is no emergency exit, please

read carefully the special instructions. Welcome to

Guantánamo Bay of €uropa!... I repeat, fasten your seat

belt.

Αναφορά και παράθεμα, ένα:

Όταν μιλάς και γράφεις για το δημογραφικό

και τους ρυθμούς γονιμότητας αρκετά νωρίς

είσαι αντιδραστικός, όταν μιλάς και γράφεις για

το δημογραφικό και τους ρυθμούς γονιμότητας

αρκετά αργά και κατόπιν εορτής είσαι

προοδευτικός. Τα πάντα από ό,τι φαίνεται είναι

θέμα timing... Προφανώς και μιλάς για το

δημογραφικό και τους ρυθμούς γονιμότητας,

ανακαλύπτοντας ξαφνικά όλον αυτόν τον μέγα

- αλλά μέχρι πριν λίγο καιρό απαγορευμένο -

κόσμο, προκειμένου να νομιμοποίησεις

εκβιαστικά, κατόπιν εορτής και άνευ όρων

καταστάσεις...

Αναφορά και παράθεμα, δύο:

Από τη μικρασιατική καταστροφή και ύστερα, ο

ελληνισμός βρίσκεται σε πορεία συνεχούς

συρρίκνωσης. Εξαφανίστηκε ολόκληρος ο

περιφερειακός ελληνισμός από τη Ρωσία και τη

Μικρά Ασία μέχρι τα Βαλκάνια και τη Μέση

Ανατολή, για να ακολουθήσει η εκδίωξη του

ελληνισμού από την Κωνσταντινούπολη και τη

βόρειο Κύπρο. Το ελληνικό κράτος όχι μόνον

δεν στάθηκε ικανό να προστατεύσει τον

ευρύτερο περιφερειακό ελληνισμό ή να

αναστείλει τη συρρίκνωση του (αντίθετα

συνέβαλλε έμμεσα ή άμεσα στον αφανισμό

του), όχι απλά δεν μπόρεσε να προστατεύσει

το έθνος που βρίσκεται εντός των συνόρων

του, αλλά έφτασε μέχρι το σημείο να παρασιτεί

επ'αυτού, να το απομυζά και να διεξάγει

συνεχή πολιτισμικό πόλεμο εναντίον του, καιPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 137/159

τελικά να το εκποιεί και να το εκχωρεί.

Το κράτος αυτό αφού ρούφηξε ή κατάπιε - ως

άλλη μαύρη τρύπα - τον περιφερειακό

ελληνισμό και εκδίωξε ένα μεγάλο τμήμα του

έθνους από το εσωτερικό του, τελικά

απομύζησε και συνέθλιψε το υπόλοιπο.

Μάλιστα πήγε ακόμα μακρύτερα (έχει κι

άλλο!;). Το απαξίωσε και το εξευτέλισε

πανευρωπαϊκά, οδηγώντας το σε διεθνή

διασυρμό και διαπόμπευση (σε μια στοιχειωδώς

ευνομούμενη πολιτεία, όλοι αυτοί θα ήταν στη

φυλακή). Πλέον έχουμε φτάσει στο τελευταίο

στάδιο της εξαέρωσης, εξαΰλωσης και

αποψίλωσης του εναπομείναντος - γερασμένου

και μαρασμένου - έθνους και στη μετατροπή

της Ελλάδας και του Αιγαίου σε Guantánamo

Bay της Ευρώπης! (αυτή είναι η κατάληξη του

«οράματος» του ελλαδικού - πάση θυσία -

ηπειρωτικού ευρωπαϊσμού).

Ύβρις! Αίσχος, ντροπή και όνειδος! Και

ορισμένοι θα τολμήσουν να μας παρουσιάσουν

ως καλή, ανθρωπιστική και πρέπουσα μια

τέτοια εξέλιξη! Εκάς οι βέβηλοι, οι βάνδαλοι

και οι βάρβαροι.

1η Μαρτίου 2016

Δυναμικά ξεκίνησε ο Μάρτιος πριν από δύο χρόνια και

δυναμικά συνεχίστηκε. Τα συγκεκριμένα παραθέματα δεν

είναι στενά εθνοκεντρικά:

Πρώτο:

Η Ελλάδα, μέσω της συμμετοχής της στην

περιοχή Σένγκεν και της ένταξης της στη ζώνη

του ευρώ, επιδίωξε να υπερβεί τη γεωγραφία

της. Στην περίπτωση της, η οικονομική και

μεταναστευτική-προσφυγική κρίση την

επανασύνδεσε βίαια με τη γεωγραφία της, τη

«γείωσε» θα μπορούσαμε να πούμε. Η μακρά

δομή βέβαια είναι άλλη, εξ ου και το

φαινόμενο αυτό παρατηρείται σε ευρύτερη

κλίμακα. Τα πάντα «γειώνονται» ή

επανασυνδέονται με τη γεωγραφία τους

(ακόμα και οι ιδέες ή το διαδίκτυο) και

αναπτύσσονται τάσεις παγκόσμιας ή/και

περιφερειακής πολυδιάσπασης.

Ο σχηματισμός των χωρών του γκρούπ

Βίζενγκραντ, η κατάρρευση των πολιτικών και

νομικών καθεστώτων και θεσμικών πλαισίων

που με τεχνητό τρόπο έκαναν αόρατους,

εξαφανίζοντας, τους Κούρδους και η ανάδυση

του γεωεθνικού κουρδικού ζητήματος σεPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 138/159

συνδυασμό με το γεωενεργειακό ζήτημα

υδάτων-υδρογονανθράκων, η λεγόμενη

«network sovereignty», ο σκωτσέζικος και ο

καταλανικός εθνικισμός, η επάνοδος των

εθνικών κρατών στο εσωτερικό της Ε.Ε ή οι

συσσωματώσεις μεταξύ γειτονικών χωρών σε

μπλόκ, αποτελούν το καθένα ξεχωριστά και σε

διαφορετικά επίπεδα περιπτώσεις του ίδιου

φαινόμενου. Της κατάρρευσης της

θεσμοκεντρικής λογικής (που υπερβαίνει

εδαφικά στοιχεία) και της ανάδυσης ή της

επανόδου της γεωγραφίας (και των διαφόρων

κατά τόπους γεω-υποβάθρων που αυτή φέρει).

Το πιθανότερο είναι πως η Ελλάδα, αργά ή

γρήγορα και παρά τις δηλώσεις Tusk, θα βρεθεί

εκτός του κατακερματισμένου αυτή τη στιγμή

χώρου Σένγκεν - εφόσον αυτός δεν διευρυνθεί

και δεν υπάρξει εδαφική συνέχεια...

Δεύτερο:

Τα επόμενα έχουν περισσότερο χαρακτήρα

σαρκαστικό, υπό τη συνοδεία ποιητικής και

αφηγηματικής αδείας, παρά αναλυτικό.

Πέρα από την κριτική που άσκησε στη

Γερμανία πρόσφατα ο Πρωθυπουργός της

Γαλλίας, Manuel Valls, οι Αυστριακοί είπαν κάτι

πολύ απλό: ''Η Γερμανία αυτή τη στιγμή

στέλνει τα εξής μηνύματα. Από τη μια μεριά

στέλνει το μήνυμα στην Ελλάδα πως ακολουθεί

πολιτική ανοιχτών θυρών και από την άλλη

απαιτεί από την Αυστρία να σταματήσει όλους

όσους κατευθύνονται προς τη Γερμανία. Πρέπει

να αποφασίσει ποια από τις δύο αυτές

στρατηγικές επιθυμεί''. Και πράγματι, η Μέρκελ

θα αποφασίσει.

Πως θα «κλείσουν» τα σύνορα στο Αιγαίο

λοιπόν;

Η Αγκέλα θα πάρει τηλέφωνο στην Ελλάδα, και

θα πει: ''Η πολιτική ανοιχτών θυρών

τελειώνει''. Και επειδή δεν προβλέπεται οι εν

Ευρώπη αδελφοί του βορρά να έχουν

διαθέσιμες τις ποσότητες από κοτετσόσυρμα

που απαιτούνται προκειμένου να περιφράξουμε

το Αιγαίο, η Αγκέλα θα συνεχίσει λέγοντας:

''Τηλεφωνώ στον Ερντο(γ)αν, και σε

ξαναπαίρνω σε λίγο''.

Η Αγκέλα (της καρδιάς μας) θα πάρει

τηλέφωνο τον Μεγαλοπρεπή και θα του πει:

''Έχω πρόβλημα. Αυτοί οι φρικώδειςPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 139/159

ρωμαιοκαθολικοί και παραδοσιακά

συντηρητικοί Βαυαροί - που δεν πέρασαν

διαφωτισμό -, μου φεύγουν για

ΑυστροΟυγγαρία μεριά. Πρέπει να

περιοριστούν οι ροές''. Ο Ερντο(γ)αν, αφού

νιώσει μια κάποια ενόχληση για τον άμεσο

τρόπο, τον ενικό και την οικειότητα - αλλά και

το επιτακτικό ύφος - της Αγκέλας, θα

απαντήσει. Το περιεχόμενο όσων θα πει, δεν

είμαι σε θέση να το γνωρίζω (πάντως θα είναι

σε ύφος αρκετά βαρύ και σε στυλ, ''ναι θα το

σκεφτώ, αλλά δεν καίγομαι κιόλας, και σε

γράφω και λίγο εις τα παλαιότερα των

υποδημάτων μου. Άλλωστε εσείς οι Γερμανοί,

τόσους αιώνες, μια αυτοκρατορία της

προκοπής δεν μπορέσατε να κάνετε''). Μετά

από τα πάρε-δώσε, δηλαδή από το κρισιμότερο

σημείο της συζήτησης, η Αγκέλα θα κλείσει το

τηλέφωνο και θα επικοινωνήσει με την Αθήνα.

''Κανονίστηκε, τα σύνορα είναι κλειστά''. Και οι

δικοί μας, θα αλλάξουν λίγο το ύφος στο

δημόσιο λόγο τους, θα στείλουν λίγα

περισσότερα περιπολικά του λιμενικού σε μια

μεριά του Αιγαίου και θα κανονίσουν ένα

ειδησεογραφικό ρεπορτάζ που θα δείχνει στη

τηλεόραση τα πλοία να περιπολούν με

«αυστηρό» τρόπο (άντε και καμιά εικόνα από

κέντρα κράτησης). Εικόνες, δηλαδή, για

εσωτερική κατανάλωση.

Και κάπως έτσι, θα - μπορούσαν να -

«κλείσουν» τα σύνορα στο Αιγαίο...

Και οι άνθρωποι θα πουν: Είδες που τελικά

«κλείνουν» τα σύνορα στο Αιγαίο και

περιορίζονται οι ροές άμα θες; Νομίζοντας πως

αυτό θα το έχουν καταφέρει τα πλοίαρια του

λιμενικού και οι εικόνες που θα παίζουν στο

σκάι και το μέγκα, κανάλια τα οποία θα

κάθονται στημένοι μπροστά στις τηλεοράσεις

τους να παρακολουθούν όλοι, μηδενός

εξαιρουμένου, από το Μαρόκο μέχρι το

Αφγανιστάν (μάλιστα δεν θα παρακολουθούν

τα γερμανικά αλλά τα ελληνικά Μ.Μ.Ε)... Ας το

ξαναγράψω. Το κλειδί για την Ιταλία το κρατά

η Λιβύη, για την Ισπανία το Μαρόκο, για το

Ηνωμένο Βασίλειο η Γαλλία (και το Βέλγιο), για

τη Σουηδία η Δανία (γι'αυτό και

συγχρονίστηκαν αυτές οι δύο χώρες) και για

την Ελλάδα η Τουρκία. Και φυσικά η Γερμανία.

Γιατί οι ροές, οι οποιεσδήποτε ροές, δεν

σταματούν στη θάλασσα.

4 Μαρ 2016

Συνεχίζουμε. Βρισκόμαστε στην άνοιξη ακόμα του Priv 2016acy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 140/159

[7 Μαρ 2016]:

Μέσω του προσφυγικού-μεταναστευτικού η

Τουρκία έχει «γκριζάρει» το ανατολικό Αιγαίο

ενώ το επόμενο χρονικό διάστημα έρχεται

πρόταση επίλυσης του Κυπριακού. Στη Θράκη,

για πρώτη φορά δεν υπάρχει κανένας

χριστιανός βουλευτής (σε μια στοιχειωδώς

σοβαρή χώρα, βέβαια, μια θρησκευτική

μειονότητα που αριθμεί το 2 ή 3% του

συνολικού πληθυσμού προφανώς και δεν θα

θεωρείτο «απειλή») ενώ μια ενδεχόμενη ειδική

οικονομική ζώνη θα μπορούσε να λειτουργήσει

ως πρόπλασμα ενός περιφερειακού

τρανσεθνικού καθεστώτος. Η Αλβανία και η

Π.Γ.Δ.Μ στα βόρεια και βορειοδυτικά κλείνουν

τα χερσαία σύνορα τους ενώ στα θαλάσσια

νότια και νοτιοανατολικά μας έχουμε την

μεταεθνική πολτοποίηση κοινωνιών και την

καταστροφή ιεραρχικών πολιτικών δομών και

σχηματισμών, μέσω της μετατροπής τους σε

κατακερματισμένους και άναρχους εδαφικούς

χώρους...

Όλα τα προηγούμενα φανερώνουν πως οι

προσεγγίσεις όσων εξελίσσονται δεν μπορούν

να περιορίζονται στην «οικονομία» και

αποδεικνύουν πως οι οικονομίστικές

προσεγγίσεις με τη μονομέρεια τους έδρασαν -

και εξακολουθούν να δρουν - παραπλανητικά

και αποχαυνωτικά... Η «Ευρώπη» ξύπνησε και

προσγειώθηκε απότομα στην πραγματικότητα,

αντιδρώντας μέσω της ενεργοποίησης των

παραδοσιακών αντανακλαστικών της. Η

Ελλάδα, η οποία παραδοσιακά επιτελεί τη

λειτουργία που έχει το καναρίνι στο ορυχείο

(του προκεχωρημένου αισθητήρα), προηγείται

της «Ευρώπης», βρίσκεται στην πρώτη γραμμή

του μετώπου των γεωπολιτικών/πολιτισμικών/

ιστορικών και γενικότερων εξελίξεων.

Η «Ευρώπη» λειτουργεί ως μια ελίτ που

κάθεται στα μετόπισθεν και απολαμβάνει τις

χαρές της ζωής, ενώ την ίδια στιγμή βάζει

άλλους να κατασκευάζουν - ή να

χρησιμοποιούνται ως - χαρακώματα και

οχυρώσεις και στέλνει στο μέτωπο

αναλώσιμους. Η «Ευρώπη» έχει επιλέξει το

κλείσιμο και τη στρατηγική της καμμένης γης.

Καμμένη γη και χωματερή είμαστε εμείς. Η

«Ευρώπη» μέσω της ενστικτώδους επιλογής

της για κλείσιμο, τις τάσεις της για απομόνωση

και περιορισμό στην κεντρική της γεωγραφία,

φανερώνει πως βρίσκεται στο τέλος της

ηγεμονικής της περιόδου. Η «Ευρώπη»

βρίσκεται σε παρακμή. Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 141/159

Τόσο το ακραίο κλείσιμο, όσο και το ακραίο

άνοιγμα, αποτελούν ανωμαλίες και οδηγούν σε

καταστροφές και θρυμματισμούς, δημιουργούν

δυσλειτουργίες και γεννούν παθογένειες.

Υπάρχει μια «διαλεκτική» ανάμεσα στο άνοιγμα

και στο κλείσιμο. Αυτή η σχέση θα πρέπει να

ρυθμιστεί και όχι να απορρυθμιστεί. Είναι

πασιφανές, αλλά σπάνια λέγεται, πως οι

αρειμάνιες, ακραίες και ανεγκέφαλες

υπερεθνικές δυνάμεις του - δίχως όριο -

ανοίγματος, γέννησαν ή έδωσαν λόγο ύπαρξης

στις δυνάμεις του σκληρού κλεισίματος. Οι

άνθρωποι αυτοί, συνήθως ριζοσπάστες

δικαιωματοκράτες, κοσμικιστές ευρωπαϊστές

μετα-δημοκράτες, οπαδοί της μεταεθνικότητας/κυριαρχίας και εκφραστές

υπερεθνικών συμφερόντων, δεν ξέρουν τι

σημαίνει μέτρο. Χρειάζεται μέτρο, έλεγχος και

ρύθμιση στη σχέση άνοιγμα - κλείσιμο. Η

Ελλάδα δεν διαθέτει τα ψυχικά, διανοητικά και

ηθικά εφόδια ούτε το πολιτικό προσωπικό

προκειμένου να καθορίσει μια τέτοια σχέση. Η

Ελλάδα θα έπρεπε να πράξει κάτι τέτοιο,

πρώτα από όλα για τον εαυτό της, και μέσω

του εαυτού της για την υπόλοιπη Ε.Ε, και όχι

ανάποδα, όπως ρητορεύουν και πράττουν όσοι

μας θεωρούν αναλώσιμους.

Το δίχως μέτρο άνοιγμα θα σε ξεσκίσει. Το

δίχως μέτρο κλείσιμο θα σε συνθλίψει.

7 Μαρ 2016

Τσουχτερό το επόμενο. Αναφέρεται σε μεταπολιτικά

εργαλεία πρόσδεσης και γεωπολιτικής αναδιάταξης [8

Μαρ 2016]:

Δεν έχει γίνει μια μη οικονομική ανάγνωση,

ανάλυση και ερμηνεία των λεγόμενων

«μνημονίων» και των ευρύτερων εξελίξεων

των τελευταίων χρόνων. Πρέπει να υπάρξουν

και άλλες ερμηνείες που θα προσεγγίζουν την

περίοδο στο σύνολο της υπό διαφορετικό φως

και τα «μνημόνια» ως εργαλεία ευρύτερων

ανακατατάξεων, πέρα από την οικονομική τους

λειτουργία. Θα μπορούσαν να εξετασθούν σε

διαφορετικά πλαίσια. Πως μπορεί να

λειτούργησαν ως μεταπολιτικά εργαλεία

πρόσδεσης ή/και γεωπολιτικής αναδιάταξης;

Για παράδειγμα, στην περίπτωση της Κύπρου,

ποια είναι η σχέση τους με την επερχόμενη

λύση, τη δέσμευση - των εσόδων από την

εξόρυξη - των υδρογονανθράκων και του

φυσικού αερίου ή το ζήτημα των περιουσιών;

Όλα μαζί τα προηγούμενα θα αποτελέσουν έναPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 142/159

πακέτο για το Κυπριακό.

Γνωρίζαμε πως καθώς θα αυξάνεται η

ατλαντική πίεση για συμμετοχή της Τουρκίας

στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα αυξάνεται και η

πίεση προς την Κύπρο, προκειμένου η Ε.Ε να

υποχρεωθεί να αποδεχθεί την παρουσία της

Τουρκίας στο νησί και να μην διαμορφωθεί μια

πιθανή - μελλοντική - ευρωπαϊκή άμυνα, δίχως

τη συμμετοχή της Τουρκίας. Αυτά τα

γνωρίζαμε, δεν είναι μυστικά. Το 2004, η

εξέλιξη αυτή αποτράπηκε (ουσιαστικά

αναβλήθηκε). Εάν διαδραμάτισε κάποιον ρόλο

σε αυτή την αναβολή ή αποτροπή κάποιο

ευρωπαϊκό πλαίσιο, αυτό ήταν της Ευρωπαϊκής

Ένωσης και όχι της Ευρωζώνης (Η Ευρωζώνη

το ακριβώς αντίθετο έκανε. Περιόρισε τους

βαθμούς ελευθερίας και μας έδεσε

«χειροπόδαρα», ετεροκαθορίζοντας μας σε

ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, και οδηγώντας μας

εκεί που οδηγούμαστε τώρα, με το μαχαίρι στο

λαιμό και τα χέρια δεμένα πισθάγκωνα).

Η παράταση των «μνημονίων» στην Ελλάδα

ερμηνεύεται μέσω της περί «γονιδιώματος»

θεωρίας, δηλαδή μέσω μιας κεκαλυμμένης

ρατσιστικής θέσης την οποία συνοδεύουν η

ενοχοποίηση και ένας ασύμμετρος

ψυχολογικός και πολιτισμικός πόλεμος ο

οποίος στην Ελλάδα, για κάποιον λόγο που

αδυνατώ να καταλάβω, θεωρείται

«φυσιολογικός». Ωραία, «δεν εφαρμόστηκαν»,

όπως μας λένε. Πως λειτουργούν όμως τα

«μνημόνια», σε συνδυασμό με το

μεταναστευτικό-προσφυγικό (το οποίο σαφώς

και μπορεί να θεωρηθεί πως χρησιμοποιείται

ως μεταπολιτικό εργαλείο πρόσδεσης ή/και

γεωπολιτικής αναδιάταξης), την μετατροπή της

Ελλάδας σε μετα-κυριαρχικό και μεταδημοκρατικό πολιτειακό καθεστώς και

μεταμοντέρνο εδαφικό σουρωτήρι, την πίεση

που ασκεί η Τουρκία προς την Ευρωπαϊκή

Ένωση, την αποσταθερόποιηση και

αναρχοποίηση της τελευταίας και την

αναθεώρηση του καθεστώτος στο Αιγαίο; Τα

προηγούμενα σαφώς και πρέπει να ιδωθούν σε

συνάφεια με το Κυπριακό, τη Θράκη και το

ζήτημα του κλεισίματος των συνόρων από την

Π.Γ.Δ.Μ. Πως αποσυνδέονται όλα τα

προηγούμενα - τα οποία τα αναφέρω

ενδεικτικά και από μνήμης - από τη στιγμή που

αποτελούν μέρη ενός συνολικού πακέτου των

ΕυρωΤουρκικών σχέσεων;...

Η ελληνική κοινωνία είναι μονάχη και εντελώς

γυμνή. Πολιτικούς δεν έχει. Ελίτ δεν έχει.

Διανόηση δεν έχει. Θεσμική προστασία δενPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 143/159

έχει. Ηγεσίες δεν έχει. Τίποτα. Έρημος [Σημ.

Δ`~. 2018]... Αποτελεί είτε ευλογία είτε

κατάρα, αλλά η Ελλάδα, δυστυχώς ή ευτυχώς,

δεν βρίσκεται στην περιοχή της Πορτογαλίας

ή/και της Ιρλανδίας.

8 Μαρ 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Και επισημάναμε αλλού πως «Οι

Τούρκοι και οι Ιρανοί διαθέτουν άμυνες και μεθόδούς

προστασίας, διαθέτουν πολιτικές και πολιτισμικές ελίτ,

και το κυριότερο, διαθέτουν κοινωνίες ζωτικότατες

(άλλωστε αυτοί είναι ορισμένοι από τους λόγους που

ασχολείται μαζί τους ο πλανήτης και όχι με το κρατίδιο

των Αθηνών). Αντίθετα στην Ελλάδα, οι κατακτητές, μαζί

με τους τοποτηρητές και τα παραρτήματα τους, έχουν

θέσει ένα τέλος στην ύπαρξη πολιτικών και πολιτισμικών

ελίτ, είτε μέσω εξαναγκασμένης μετανάστευσης, είτε

αφομοιώνοντάς τες στη δική τους πολιτική και

πολιτισμική δομή, και επομένως αποεθνικοποιώντας και

αποκοινωνικοποιώντας τες. Οι Ελλαδίτες είναι γυμνοί και

εκτεθειμένοι, παρηκμασμένοι και γηρασμένοι (και

προδομένοι)».

Μακρύς ήταν και ο Μάρτιος απ'ό,τι φαίνεται. Συνεχίζουμε

ακάθεκτοι [13 Μαρ 2016]:

Οι υπόλοιπες χώρες θα βλέπουν την Ελλάδα να

μετατρέπεται σε μια κατακερματισμένη

κουρελού-παράρτημα υπερεθνικών

παραγόντων και αυτό θα αποτελεί απόδειξη της

ορθότητας των επιλογών τους και επιβεβαίωση

της στάσης τους... Το ότι αφέθηκες

υπερβολικά σε trans/post/supranational χέρια

(η πίστη στην πολύ «Ευρώπη» και ευρωπαϊκή

διακυβέρνηση, στην υπερβολική

υπερεθνικότητα) σε μετέτρεψε σε ενός νέου

τύπου μετα-κυρίαρχο και υβριδικό ημι-κρατικό

δρώντα-κουρελού...

Και μόνο που τοποθετούμε το μεταναστευτικόπροσφυγικό σε πανευρωπαϊκό πλαίσιο, έχουμε

αστοχήσει, έχουμε παραπλανηθεί ή μας έχουν

παραπλανήσει. Από όλο αυτό το ανθρώπινο

κύμα, ουδείς ενδιαφέρεται να πάει, είτε στην

«προοδευτική» Πορτογαλία είτε στην

«αντιδραστική» Πολωνία. Οι χώρες

προορισμοί, ως σκληρός πυρήνας, είναι δύο. Η

Σουηδία και η Γερμανία. Οι χώρες αυτές έγιναν

στόχοι και προορισμοί επειδή το επέλεξαν οι

ίδιες. Τα δύο αυτά κράτη, η Γερμανία και η

Σουηδία, θεσμοθετούν κανόνες, παράγουν

ιδεολογία, δημιουργούν υποδομές και

παρέχουν κίνητρα προκειμένου να

προσελκύσουν.

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 144/159

Έχουν φυσικά και έξωθεν βοήθεια. Με περισσό

θράσος, ο πρώην Υπουργός Οικονομικών της

Σουηδίας, Anders Borg, σε ομιλία που έδωσε

στο Peterson Institute for International

Economics στην Washington, με τίτλο 'Lessons

from Sweden on the Global Financial Crisis'

(αναφερόμενος στο ζήτημα της ανεργίας των

νέων και στο μέγεθος των μεταναστών που

έχει η χώρα του), είχε δηλώσει πως: ''Βασικά

οι Ηνωμένες Πολιτείες μας παρέχουν αυτές τις

ροές, εσείς [οι Η.Π.Α] κάνετε πόλεμο και εμείς

παίρνουμε τους πρόσφυγες''.

Αυτά τα κράτη λοιπόν, οι κυβερνήσεις τους,

έχουν κάνει τις επιλογές τους. Δεν γνωρίζω σε

ποιο βαθμό οι πολίτες τους έχουν επίγνωση

των επιλογών των κυβερνήσεων τους. Μπορεί

να νομίζουν πως αυτή αποτελεί μια «Φυσική

Εξέλιξη» (επειδή άρχισαν να μαραίνονται οι

Κέδροι του Λιβάνου ή άρχισε να βράζει η

έρημος της Λιβύης λόγω κλιματικής αλλαγής)

και όχι μια Πολιτική Επιλογή. Βέβαια τους

τελευταίους μήνες στη Γερμανία - υποτίθεται

πως - αποφάσισαν πως δεν θέλουν. Τελικά

θέλουν ή δεν θέλουν; Ή μήπως απλά λένε πως

δεν θέλουν (προκειμένου να μην χάσουν την

εξουσία). Όσες και όσοι περιμένουν πάντως,

δεν έχουν ακόμα καταλάβει πως συγκεκριμένα

στη Γερμανία, δεν θέλουν. Έχουν μείνει στην

εικόνα - και τις selfies - της 'Mama Merkel'...

«Κόστος υποκρισίας» μπορεί να ονομαστεί το

συμβολικό πολιτικό κόστος που προκύπτει από

την διαφορά μεταξύ, μιας φανερής και

δεδομένης δέσμευσης στις φιλελεύθερες - ή

ευρωπαϊκές - αξίες και στις διεθνείς νόρμες

(στα λόγια) από τη μια μεριά, και σε

αποδεδειγμένες ενέργειες που αντιβαίνουν μια

τέτοια δέσμευση (στην πράξη) από την άλλη.

13 Μαρ 2016

Vive la France! (Σχόλιο για τη τελευταία παράγραφο).

Συνεχίζουμε δυναμικά [15 Μαρ 2016]:

Όσες και όσοι, πρώτον, ενστερνίστηκαν μια

γλώσσα αφάνταστα ηγεμονική και υποκριτική

μετατρέποντας σχέσεις ισχύος και κυριαρχίας

σε ανθρωπιστικού χαρακτήρα σχέσεις, αποπολιτικοποιώντας το μεταναστευτικόπροσφυγικό και μη αναδεικνύοντας την

εργαλειοποίηση του (όπως συνέβη και στην

περίπτωση κατασκευής της «κοινής γνώμης»

με τον πνιγμό του μικρού παιδιού), δεύτερον,

ενέπλεξαν τον ανθρωπισμό σε ζητήματα

κυριαρχίας, ισχύος, διακρατικών σχέσεων καιPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 145/159

εξουσίας, τρίτον, ενστερνίστηκαν την

αγαπησιάρικη και ανθρωπιστική αφήγηση για

όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο...

(χρησιμοποιώντας τους μετανάστες και τους

πρόσφυγες ως γεωπολιτικά και διπλωματικά

πιόνια) και τέταρτον, νομιμοποιήσαν την

αθλιότητα της κυβέρνησης και της

πλειονότητας του πολιτικού συστήματος να

συνδέσει τα «μνημόνια» και το χρέος με το

μεταναστευτικό-προσφυγικό (ή την εξωτερική

πολιτική με την αξιολόγηση), ας ετοιμάζονται

να «ενσωματώσουν»... χιλιάδες πρόσφυγες και

μετανάστες σε βάθος χρόνου - την ίδια στιγμή

που έχουν πάνω από ένα εκατομμύριο

ανέργους -, επιτελώντας το ανθρωπιστικό τους

καθήκον [Σημ. Δ`~. 2018].

Επίσης, ας ετοιμαστούμε όλοι μας, αυτοί που

σήμερα κλείνουν τα σύνορα τους

φανερώνοντας την ουσία του

πολυδιαφημισμένου «ανθρωπισμού» τους,

αύριο να μας ασκήσουν δριμύτατη κριτική

«ανθρωπιστικού» χαρακτήρα για τον τρόπο

που θα συμπεριφερόμαστε ως κοινωνία και ως

πολιτεία στους μετανάστες και στους

πρόσφυγες. Οι εκδηλώσεις υπερ-ευαισθησίας

θα είναι χειμαρρώδεις. Και βεβαίως, αφού θα

βρισκόμαστε υπό την εποπτεία τους και με τα

«λεφτά τους» και την «ανθρωπιστική τους

βοήθεια» θα συντηρούμε τους «διαμένοντες»

στη χώρα, γιατί να μην απαιτούν ιδανικές

συνθήκες εγκατάστασης και αφομοίωσης,

κατηγορώντας σε κάθε ευκαιρία τις

κυβερνήσεις για ανοργανωσιά και τους

Έλληνες για ρατσισμό; Στο πλευρό τους θα

έχουν τα τοπικά τους παραρτήματα, τους

ευρωλαϊκιστές και τους αντιδραστικούς

ψευδορεαλιστές, οι οποίοι με κάποιο τρόπο θα

καταφέρουν να παρουσιάσουν, για μια ακόμη

φορά, ως καθαγιασμένο και άγιο το ευρωπαϊκο

πεδίο και τους «Ευρωπαίους» και άθλιο και

απεχθές το εθνικό πεδίο και τους «μη

Ευρωπαίους» (Έλληνες).

Η ευρωπαϊκή αποζημίωση για τον εγκλωβισμό

μεταναστών στην Ελλάδα νομιμοποιεί την

απομόνωση της χώρας και αποτελεί συνέχεια

του καθεστώτος εξαίρεσης και αποκλεισμού

που έχει επιβληθεί στο οικονομικό επίπεδο,

εντός της Ευρωζώνης. Η μετατροπή της

Ελλάδας σε «νεκρό σημείο», σε πεδίο

εξωτερίκευσης της πίεσης που νιώθουν στο

εσωτερικό τους πολλά ευρωπαϊκά καθεστώτα

σε σχέση με το προσφυγικό-μεταναστευτικό,

και σε καταυλισμό, χωματερή, μετα-κυρίαρχο

σουρωτήρι ή σε Guantánamo Bay της

Ευρώπης, παράλληλα με τον περιορισμό τηςPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 146/159

κυριαρχίας της, αποτελεί το επόμενο στάδιο

της ευρωπαϊκής απομόνωσης της Ελλάδας. Η

εξέλιξη αυτή αποτελεί συνέχεια και

αποκορύφωση της κατάστασης που ξεκίνησε

με την οικονομική διαχείριση της κρίσης και το

ύψωμα των οικονομικών «φραχτών» προς

αποκλεισμό και απομόνωση της -

«μολυσμένης» - Ελλάδας. Καυτηριάστηκε και

απομονώθηκε το άκρο οικονομικά. Το ίδιο

συμβαίνει, τώρα, σε επίπεδο ασφαλείας.

Παλιότερα η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε - ή

«στηρίχθηκε» - προκειμένου να μην

κλονιστούν οικονομικά συστήματα. Τώρα θα

«στηριχθεί», δηλαδή θα χρησιμοποιηθεί -

προσφέροντας η ίδια «παροχή υπηρεσιών» -

προκειμένου να μην κλονιστούν πολιτικά

συστήματα.

Άλλωστε το έχουν δηλώσει δημόσια οι

ευρωγενίτσαροι: ''Τουλάχιστον, η Ελλάδα αν

καεί, να καεί για να υπάρξει μια συνοχή και μια

πραγματικά ενωμένη Ευρώπη'' (2011). ''Πάση

θυσία''.

Και σε χωνευτήρι - όχι «λαών και πολιτισμών»

αλλά - μιας άθλιας χυλοποιημένης και

υποβαθμισμένης κουλτούρας θα μετατραπείς.

Και θα παζαρευτείς ως χώρα. Και ρατσιστής θα

γίνεις. Και θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο θα έχεις.

Και σε απομόνωση και καραντίνα θα βρίσκεσαι.

Και θα τους γλύφεις ενώ θα τρως τα σωθικά

σου. Και θα πεις και ευχαριστώ...

Δεν είναι ανάγκη να επενδύουμε με όμορφα

λόγια και ιδέες το γεγονός πως στον

ευρωπαϊκό καταμερισμό καταλαμβανουμε τη

θέση της περιφερειακής χωματερής, του

απομονωμένου κέντρου κράτησης ή του

Guantánamo Bay της Ευρώπης (παράλληλα με

τη μεταβολή μας σε έθνος ανάδελφο, έθνος

παρία εντός της Ε.Ε)...

Μην έχετε αυταπάτες. Δεν υπάρχει πάτος.

15 Μαρ 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Ένα καλοπροαίρετο άτομο θα

μπορούσε να ισχυριστεί πως «και βέβαια θα επιτελέσουμε

το καθήκον μας. Τι δηλαδή, θα γίνουμε ζώα επειδή το

θέλει ένα κράτος;» (βέβαια σε αυτό το σημείο θα πρέπει

να είναι προσεκτικό, διότι μπορεί να κατηγορηθεί πως

βρίζει τα ζώα ονομάζοντας τα... ζώα, υποτιμητικά. Και

από εκεί που μάχεται για την αξία του ανθρώπου μπορεί

να βρεθεί κατηγορούμενο για «ρατσισμό» απέναντι στα

ζώα - και «σπισισμό-ειδισμό»). Ασφαλώς και ένας

άνθρωπος καλών προθέσεων μπορεί να σκεφτεί πως έχει

προτεραιότητα ο -συγκεκριμένος- άνθρωπος και όχι Privτοacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 147/159

-αφηρημένο- κράτος. Το θέμα όμως είναι πως ο

ηθικολογικός τρόπος προσέγγισης σε πολλές

περιπτώσεις, αν όχι πλειοψηφικά, περισσότερο

αποκρύπτει παρά φανερώνει. Η ηθικολογία (είτε

αναφέρεται σε τεμπελιά είτε σε εργαλειακής χρήσης

«ανθρωπισμό» είτε σε «αυτόν τον πλανήτη που

κινδυνεύει» είτε σε οτιδήποτε άλλο) δεν είναι ούτε τόσο

ανόητη ούτε τόσο αθώα και αφελής όσο γενικά νομίζεται.

Αποτελεί, σε ό,τι αφορά ειδικά το μεταναστευτικόπροσφυγικό, κύρια μέθοδο απο-πολιτικοποίησης των

ζητημάτων και απόκρυψης σχέσεων ισχύος. Μετατρέπει

σχέσεις συμφερόντων, ισχύος και κυριαρχίας σε

ανθρωπιστικού χαρακτήρα σχέσεις, αποπολιτικοποιώντας τες.

Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον υπερβολικά ιδεολογικό

λόγο. Ορίστε κάτι επίσης σημαντικό ή επί της ουσίας [16

Μαρ 2016]:

Σε ό,τι αφορά τις ενδο-ευρωατλαντικές σχέσεις

και τις ενταξιακές πορείες γειτονικών μας

χωρών στους ευρωπαϊκούς και

ευρωατλαντικούς θεσμούς. Όπως ένας από

τους κυρίους στόχους του σχεδίου Annan το

2004 ήταν να χρησιμοποιηθεί η Κύπρος ως

εργαλείο προκειμένου να διευκολυνθεί η

είσοδος της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

έτσι και το μεταναστευτικό-προσφυγικό

σήμερα, χρησιμοποιείται - και λειτουργεί ως

επιπλέον εργαλείο - προς επίτευξη του ίδιου

στόχου [Σημ. Δ`~. 2018: Και για αποκόμιση

οφέλους και προνομίων]. Η μη επίλυση του

Κυπριακού αποτελεί βαρίδι και εμπόδιο τόσο

για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας όσο

και για την ανάπτυξη των σχέσεων

Ευρωπαϊκής Ένωσης - ΝΑΤΟ, όπως είχε

δηλώσει ο πρώην Γενικός Γραμματέας του

ΝΑΤΟ.

Η π.Γ.Δ.Μ επιδιώκει την είσοδο της στο ΝΑΤΟ

και ελπίζει, όπως έχουν δηλώσει επίσημα

παράγοντες της χώρας αυτής, πως το γεγονός

ότι σταμάτησε τους μετανάστες στα σύνορά

της με την Ελλάδα - ενέργεια που ουσιαστικά

έκλεισε την οδό των Βαλκανίων προς την

κεντρική και βόρεια Ευρώπη - θα τη βοηθήσει

να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Επίσης η μη επίλυση

του ζητήματος της ονομασίας αποτελεί βαρίδι

για μια τέτοια εξέλιξη.

Συμπυκνώνοντας. Το μεταναστευτικόπροσφυγικό έχει χρησιμοποιηθεί από την

Τουρκία και την π.Γ.Δ.Μ προκειμένου να

προχωρήσουν οι ενταξιακές πορείες και

διαπραγματεύσεις των δύο αυτών χωρών σε

ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση. Και στις δύοPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 148/159

περιπτώσεις, συνδέονται και αποτελούν

προϋποθέσεις η επίλυση του Κυπριακού και

του Μακεδονικού...

Τι υπερ-αριστερές/δεξιές άναρθρες κραυγές,

ειρωνείες, εξυπνάδες και σάλτσες θα

ακούσουμε και θα διαβάσουμε, προκειμένου να

μην ειπωθούν και να θαφτούν αυτά τα

πράγματα (και κινδυνεύσει να χάσει το ψωμί

και τις ψήφους του ο κομματικός και

παραταξιακός φανατισμός και λαϊκισμός) και

πόσοι θα γίνουν συνειδητά ή μη όργανα

προπαγάνδας, είναι κάτι που μπορώ να το

φανταστώ...

Και συνεχίζαμε παρακάτω:

Τα εθνικά θέματα είναι διεθνή θέματα (δεν

είναι απλά «εθνικιστικά») και άπτονται της

κυριαρχίας. Από την οποία όλα ξεκινούν και

στην οποία όλα καταλήγουν, όπως δεν θα

κουραστώ να επαναλαμβάνω... Κατά τα λοιπά,

είναι φανερό πως έχουν ανοίξει όλα τα

μέτωπα. Κύπρος, Αιγαίο, Μακεδονικό και από

κοντά έρχεται και η Θράκη (Κυπριακό και

Μακεδονικό, όπως προανέφερα, αποτελούν

«προϋποθέσεις» για ένταξη χωρών σε Ε.Ε και

ΝΑΤΟ)... Από ότι φαίνεται τώρα θα

προετοιμαστεί παρόμοιο κλίμα προκειμένου να

προχωρήσουν οι ενταξιακές πορείες γειτονικών

μας χωρών στους ευρωπαϊκούς και

ευρωατλαντικούς θεσμούς...

Οι τομείς της εξωτερικής πολιτικής, της άμυνας

και του νομίσματος αποτελούν τρεις πυλώνες

ενός κυρίαρχου κράτους. Ένα κυρίαρχο κράτος

ποτέ δεν φτάνει στην κατάσταση στην οποία

έχει περιέλθει η Ελλάδα...

Η Ελλάδα, μεταξύ των αρχών της δεκαετίας

του 1990 και του 2008 (και νωρίτερα αλλά δεν

ενδιαφέρει εδώ), είχε ανώτερους δείκτες από

σχεδόν όλες τις χώρες του πρώην ανατολικού

μπλόκ. Πως είναι δυνατόν να έφτασε η Ελλάδα

στην σημερινή κατάσταση, η οποία είναι

χειρότερη συνολικά (και όχι απλά οικονομικά),

από αυτή της Πολωνίας ή της Τσεχίας;...

Κυριαρχία. Τα υπόλοιπα που αναφέρονται -

αποκλειστικά και μόνον - περί μη

μεταρρυθμίσεων, είναι παραμύθια και σανό,

αναμεμειγμένα με ελπίδες και πολεμικές, που

ταΐζουν τους οπαδούς τους ψυχροί λαϊκιστές

και κατά τόπους οικονομιστικές μετριότητες.

Είναι πασιφανές που θα καταλήξει η όλη

πορεία. Τα περί οικονομίας είναι στάχτη σταPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 149/159

μάτια. Η προσωπική μου εκτίμηση, την οποία

έχω εκφράσει εδώ και και αρκετό καιρό, είναι

πως αυτά που βλέπουμε να εξελίσσονται από

το 2006-7 περίπου, δεν έχουν να κάνουν ούτε

με μη μεταρρυθμίσεις, ούτε με κάποιου είδους

μη προσαρμογή (δεν ερμηνεύονται τόσα

αδιέξοδα και μέτωπα έτσι, ούτε η κατάσταση

στην οποία έχει βρεθεί η χώρα). Έχουν να

κάνουν με κάτι βαθύτερο: Ουσιαστικά

καταρρέει το σύνολο της τρίτης περιόδου της

ευρωπαϊκής στρατηγικής της Ελλάδας η οποία

εκκινεί από το 1998 και ύστερα.

16 Μαρ 2016

Πουφ... Τι να πεις και τι ν'αφήσεις... και με τι να

συνεχίσεις [18 Μαρ 2016]:

Η ανάκτηση κυριαρχίας ΔΕΝ απορρέει

αποκλειστικά και μόνον από, ΟΥΤΕ συνδέεται

αποκλειστικά και μόνον με, την οικονομική

ισχύ (όπως άλλωστε φάνηκε ξεκάθαρα και στο

μεταναστευτικό-προσφυγικό, όπου ξαφνικά,

εκεί που κάθονταν όλοι σούζα στον -

υποτιθέμενο - Ηγεμόνα, ο τελευταίος δεν

μπορεί ούτε καν να αποφασίσει τι θέλει, πόσο

μάλλον να επιβάλει τη θέληση του και στους

υπολοίπους)...

Ευελπιστώ να έχει γίνει κατανοητό πως το

μεταναστευτικό-προσφυγικό δεν είναι παίξεγέλασε, δεν είναι «οικονομία», και πως

αποτελεί τον πλέον καθοριστικό παράγοντα

εξελίξεων σε εθνικό και πανευρωπαϊκό

επίπεδο. Ή μήπως κάτι τέτοιο δεν γίνεται

κατανοητό σε ευρωπαϊκές «περιοχές» και μετακυρίαρχους ημι-κρατικούς δρώντες, που

ακολουθούν πιστά και απαρέγκλιτα την ευρωενωσιακή λογική και ελπίζουν σε ανύπαρκτες

και μη εφαρμόσιμες υπερ-εθνικές

«ευρωπαϊκές» λύσεις;...

Δεν υπάρχει υπερεθνική ευρωπαϊκή ουσιαστική

λύση για το μεταναστευτικό-προσφυγικό. Ο

λόγος είναι απλός: ο υπερ-εθνικός

ευρωπαϊσμός δεν διαθέτει εδαφικές βάσεις.

Μόνον τα εθνικά κράτη διαθέτουν εδαφικές

βάσεις.

Ο μόνες «εδαφικές βάσεις» - ή ορθότερα

τοπικοποίησεις - που διαθέτει ο υπερ-εθνικός

ευρωπαϊσμός (οποίος πρεσβεύει τη μετακυριαρχία, όχι τη δική του αλλά των άλλων)

είναι σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις

σποραδικά κατανεμημένες, με χαρακτηριστικά

παραδείγματα τις Βρυξέλλες, το Στρασβούργο,Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 150/159

τη Φρανκφούρτη κ.λπ. Εάν εφάρμοζε με

συνέπεια ο υπερ-εθνικός ευρωπαϊσμός, αυτό

που αξιώνει από τα κράτη - τα οποία διαθέτουν

εθνικές εδαφικές βάσεις - στον ίδιο του τον

εαυτό, τότε περίξ του κτηρίου της Ευρωπαϊκής

Επιτροπής (Berlaymont) και στην "European

district"των Βρυξελλών ή/και πέριξ της

Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην

Φρανκφούρτη, θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό

που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα έχει αναλάβει τον ρόλο αυτό καθώς

έχει μετατραπεί σε εν αναμονή εδαφική βάση -

και χωματερή - του υπερεθνικού ευρωπαϊσμού

και των αδιεξόδων του. Η Ελλάδα έχει βασίσει

όλη της την ύπαρξη στην αυτονόητη εφαρμογή

υπερ-εθνικών ευρωπαϊκών λύσεων και

πολιτικών και σαν χώρα έχει δεχθεί να

μετατραπεί σε πεδίο αποδοχής των επιπτώσεων

και του κόστους της εφαρμογής ή/και της μη

εφαρμογής τους, άνευ όρων (Και γι'αυτό,

ανάμεσα σε άλλα, μετεξελίσσεται σε μετακυρίαρχο ευρωπαικό χώρο. Η αυτοενοχοποίηση φυσικά παρέχει νομιμοποίηση σε

μια τέτοια κατάσταση).

Αυτό που εξελίσσεται είναι, σε όλο το

μεγαλείο, τις επιπτώσεις, την έκταση και την

ουσία του, το ''πάση θυσία''.

18 Μαρ 2016

Αύγουστος

Ενδό-ΕυρωΑτλαντο-Τουρκικά, μεταξύ άλλων. ''Εάν είστε

υπερευαίσθητοι, μην προχωρήσετε. «Τρολλάρω» λίγο

αυγουστιάτικα. Καλό μήνα'', σημείωνα. Ισχύει και για

σήμερα (μπορείτε να απομακρύνετε τις κούπες, τα

φλυτζάνια και τα ποτήρια σας) [1η Αυγ 2016]:

Un

Φράσεις, μέσω των οποίων σκοπεύω να

δυναμιτίσω, αναθερμάνω, πυροδοτήσω

(χιουμοριστικά μιλώντας), μετα-καλοκαιρινές

συζητήσεις με φίλες-φίλους φιλελεύθερομαρξιστές: 1. Στην Τουρκία διεξάγεται

εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας απέναντι σε

δυνάμεις πολιτισμικής κατοχής (δηλαδή,

απέναντι στις χειρότερες δυνατές δυνάμεις

κατοχής). 2. Ο Γκιουλέν είναι για τον

Ερντογάν ότι ήταν ο Τρότσκι για τον Στάλιν. Η

αντιπαράθεση Γκιουλέν-Ερντογάν είναι η

αντιπαράθεση Τρότσκι-Στάλιν, a la Turca

musulmana (μεταφερμένη σε τούρκοPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 151/159

μουσουλμανικό πλαίσιο). Μπύρες, ούζα,

κοκτέιλ και κρασιά, μπουκάλια, ποτήρια και

σφηνάκια στον αέρα.

Deux

Εμείς, δηλαδή το εν Ελλάδι καθεστώς, δεν

κάνουμε «πογκρόμ» 50.000 ατόμων (σε

νεανικό πληθυσμό 80 εκατομμυρίων). Εμείς

απλά ωθούμε σε οικειοθελή και «εθελούσία»

μετανάστευση 500.000 ανθρώπους (σε

γηρασμένο πληθυσμό 10+ εκατομμυρίων) και

κανα εκατομμύριο σε ανεργία. Είμαστε «ώριμη

δημοκρατία» (Οι διώξεις στην μια περίπτωση

γίνονται μετά από αποτυχημένο πραξικόπημα.

Οι «διώξεις» στην άλλη περίπτωση μετά από

ανεπαρκή «εκσυγχρονισμό-εξευρωπαϊσμό»).

Trois

Φόβος -ακούω- επικρατεί στην «Ευρώπη», για

την πιθανότητα αύξησης των προσφυγικών

ροών. Μισό λεπτό. Δεν μας έλεγαν ορισμένοι

πως «οι προσφυγικές ροές δεν πρόκειται να

σταματήσουν». Δεν μας παρουσίαζαν ρεπορτάζ

για ποδήλατα που μέσω Ρωσίας προσεγγίζουν

τον βόρειο πόλο και από εκεί περνάνε στην

Φινλανδία προκειμένου να φτάσουν στην Γη

της Επαγγελίας (μάλιστα το ρεπορτάζ αυτό

χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να καταδειχθεί

η ματαιότητα της όποιας προσπάθειας

περιορισμού των «ροών»). Δεν μας

παρουσίαζαν τις συνεχιζόμενες και συνεχώς

αυξανόμενες ροές ως «φυσικές» ή ως

νομοτέλεια;

Πάντως, όταν οι ίδιοι που σήμερα κραυγάζουν

για την «κακότητα» του καθεστώτος Ερντογάν,

προσπαθούσαν να μας πείσουν πως οι

προσφυγικές-μεταναστευτικές ροές είναι

«φυσικές» ή πως αποτελούν «νομοτέλεια» που

δεν πρόκειται να σταματήσει «ότι κι αν γίνει»,

από εδώ έγραφα πως οι ροές είναι ελέγξιμες

μέσω της Τουρκίας του Ερντογάν (κάτι που

επιβεβαιώθηκε κατόπιν, από την εξέλιξη τους

μετά την επιτευχθείσα συμφωνία. Και

επιβεβαιώθηκε, γιατί ήταν πραγματικότητα).

Αλλά εκείνη την περίοδο είχε μεγαλύτερη

βαρύτητα για ορισμένους να καταδειχθεί η

νομοτέλεια - και άρα η αποδοχή - των «ροών»

(και το «επιστημονικόν» του όλου ζητήματος),

παρά η «κακότητα» του Ερντογάν.

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 152/159

Quatre

Στην «εξέγερση στο πάρκο Gezi», όπου είχαμε

αντλίες με πεπιεσμένο νερό και δακρυγόνα,

ήταν ο «λαός». Και οι 8-22 που σκοτώθηκαν

ήταν «λαός». Στο πραξικόπημα, όπου είχαμε

σφαίρες και τανκς στους δρόμους, δεν ήταν

απέναντι «λαός». Και οι 170-350 που

σκοτώθηκαν δεν ήταν «λαός»... Στο πάρκο

Gezi τα πυροσβεστικά δεν πάτησαν

ανθρώπους. Στο πραξικόπημα τανκ διαμέλισε

άνθρωπο... Εάν θέλουμε να είμαστε

προκλητικοί, θα μπορούσαμε να πούμε

(καθ'υπερβολήν) πως το πραξικόπημα δεν

ήταν τίποτα άλλο παρά η «εξέγερση στο πάρκο

Gezi» με άλλα μέσα.

Γαμώτο, εάν είχε πετύχει το πραξικόπημα,

τώρα η «Ευρώπη» δεν θα ανησυχούσε για την

πιθανότητα αύξησης των προσφυγικών ροών...

1η Αυγ 2016

Και για να ολοκληρώσουμε με τις εντελώς απαράδεκτες

προσεγγίσεις (όπως οι προηγούμενες), παραθέτουμε και

τα εξής: ''Είναι φανερό πως η ολοκληρωτική καταστροφή

των βορείων ακτών της Μεσογείου (οι οποίες γίνονται

αντιληπτές ως «γραμμή ασφαλείας της Ευρώπης»,

δηλαδή του ΓαλλοΦραγκο-Γερμανιστάν και της Ευρώπης

του Ρήνου) έχει οδηγήσει Ισπανούς, Ιταλούς και Έλληνες

να πονάνε από το πολύ σκύψιμο και να πνίγονται από το

πολύ μπούκωμα (εννοώ πως έχουν καταπιεί τη γλώσσα

τους, μην πάει ο νου σας πουθενά αλλού). Μπροστά στις

καταστροφικές [αυτές] επιλογές... Πάλι καλά που

υπάρχει και ο Erdoğan. Διασώζει τη τιμή, τα συμφέροντα

και τις μνήμες της Μεσογείου''.

Πλησιάζουμε προς το τέλος. Συνεχίζουμε - με όσες και

όσους απέμειναν να διαβάζουν [6 Αυγ 2016]:

Ο κορεσμός στη σχέση «Δύσης» (της

ΝΑΤΟϊκής δομής και της Ε.Ε) και Τουρκίας,

φανερώνεται από το εξής: Το μόνο που είχε να

προτείνει η «Δύση» απέναντι στην συρρίκνωση

ή αποδόμηση, όπως χαρακτηρίζεται, της

«δημοκρατίας» από τον Ερντογάν στην

Τουρκία, ήταν η κατάλυση της, όποιας τέλος

πάντων, «δημοκρατίας». Η Τουρκία σε pause

(όπως η Αίγυπτος). Ως προστάτες και

υπερασπιστές της «δημοκρατίας»

παρουσιάστηκαν από τα περισσότερα

ειδησεογραφικά πρακτορεία και διεθνή μήντια,

είτε με έμμεσο και διακριτικό είτε με άμεσο και

προκλητικό τρόπο, οι πραξικοπηματίες.Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 153/159

Στρατιωτικοί με τανκς, ελικόπτερα και κάθε

μορφής στρατιωτικό μέσο και υλικό,

παραλληλίζονταν έμμεσα με κυνηγημένους

Εβραίους (απίστευτα πράγματα). Στο εδώλιο

του κατηγορουμένου στήθηκε, από τις πρώτες

κιόλας στιγμές, ο εκλεγμένος και παρ'ολίγον

ανατραπείς Πρόεδρος (ενώ αιωρούνταν

θεωρίες για την οργάνωση του πραξικοπήματος

από τον ίδιο). Μόνο συγνώμη δεν τον έβαλαν

να ζητήσει (τον Ερντογάν) που δεν επέτρεψε

να... τον ανατρέψουν.

Σε αυτή την παράνοια είναι δύσκολο να

συμμετέχεις. Είναι δύσκολο να

παρακολουθήσεις αυτούς τους ρυθμούς (όσο

και εάν - θεωρείς πως - δεν σε συμφέρουν

ορισμένες καταστάσεις που εξελίσσονται στην

απέναντι μεριά του Αιγαίου). Ο Ερντογάν μέχρι

την περίοδο 2011-2013 ήταν ό,τι ο Όρμπαν

για την Ουγγαρία. Η ελπίδα εκσυγχρονισμού,

εκδημοκρατισμού και φιλελευθεροποίησης της

χώρας (για όσες και όσους έχουν κοντή μνήμη

ο Όρμπαν θεωρείτο - όχι από εμένα πάντως -

«ελπίδα» για την «δημοκρατικοποίηση» της

Ουγγαρίας και για την «ενωμένη Ευρώπη».

Αλήθεια, μη γελάτε. Παρόμοια, κολακευτικές

δηλώσεις είχε κάνει η Hillary Clinton για τον

Ερντογάν και την Τουρκία του).

Τι συμβαίνει και αλλάζουν ριζικά οι απόψεις και

το κλίμα; Το εάν και κατά πόσο είσαι

«δημοκράτης» ή όχι, το πόση ανοχή υπάρχει

απέναντι στα «παραπτώματα» σου, εξαρτάται

από τον βαθμό που είσαι γεωπολιτικά

προσανατολισμένος, θετικά προσκείμενος και

εξωεθνικά ελεγχόμενος, από και προς τις

Ηνωμένες Πολιτείες και το «δυτικό» πλέγμα

θεσμών και οργανισμών (ΝΑΤΟ, Ε.Ε κ.λπ) και

από το βαθμό που εξυπηρετείς και

ευθυγραμμίζεσαι με συγκεκριμένα

συμφέροντα...

Παρόμοια περιστατικά, με αυτά που περνάει η

Τουρκία τώρα, σε πιο ήπια μορφή, πέρασε η

Ελλάδα την τελευταία δεκαετία-δεκαπενταετία

(σε ορισμένα από τα οποία συμμετείχε και η

Τουρκία). Με διαφορετικά μέσα, εργαλεία και

ηπιότερους τρόπους «πειθούς», εξαναγκασμού

και «πραξικοπήματος» (άλλωστε και η Ελλάδα

σε ένα ιδιότυπο pause, είναι, εδώ και κάποια

χρόνια). Παντού εκβιασμοί, παράνοια,

υποκρισία, αμνησία.

Τουρκο-Αυστριακά:

Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 154/159

Καλά, μην ζορίζεται πολύ η Αυστρία. Θα πάθει

τίποτα. Η Αυστρία, από μόνη της (εννοώ δίχως

την Ε.Ε πίσω της να την στηρίζει), δεν μπορεί

να αγγίξει την Τουρκία. Μονάχα οι Η.Π.Α και η

Ρωσία μπορούν. Η Αυστρία είναι ένας νάνος

μπροστά στην Τουρκία... Για να το παίζει

«ζόρικη» σε καμιά Ελλάδα και σε καμιά Σερβία,

καλή είναι η Αυστρία. Αλλά μέχρι εκεί... Έχω

τονίσει πως η Αυστρία θα βρεθεί μπροστά σε

διλήμματα μελλοντικά: θα παραμείνει ουρά του

Ρήνου ή θα αναλάβει έναν διαφορετικό ρόλο

στα πλαίσια της ρωμαιοκαθολικής γεωγραφίας

ανατολικά, νότια και βόρεια των Άλπεων; Προς

το παρόν, έχουμε τον... νάνο. Έχει την

κληρονομιά και την διπλωματία του

παρελθόντος και την εμπειρία από την

ευρύτερη γεωγραφία. Μιλώ όμως συγκριτικά

και σε σχέση με τότε και τώρα (σε σχέση με το

τι ήταν, είναι νάνος) και για καθαρά δικά της

στοιχεία, ενδογενή. Έχω αναφερθεί και άλλες

φορές παλαιότερα στην Αυστρία (άλλωστε είχε

και ευνοϊκή-προνομιακή μεταχείριση

ψυχροπολεμικά).

Συνοριακά:

Η πτώση ή η ρευστότητα των εδαφικών

συνόρων, σε αρκετές περιπτώσεις, συμβαδίζει

με την άνοδο ή την σκλήρυνση των ψυχικών

συνόρων. Τα σύνορα δεν έχουν να κάνουν

μονάχα με εδαφική γεωγραφία αλλά και με

ψυχοσωματική και πολιτισμική γεωγραφία. Δεν

υπάρχουν μονάχα φυσικά τοπία, υπάρχουν και

πολιτισμικά τοπία. Ένα πολιτισμικό τοπίο που

γίνεται εικόνα, μεταβάλλεται σε συμβολικό

τοπίο. 'Ένα συμβολικό σύνορο ή όριο, μπορεί

να εκφραστεί μέσω τελετών, αλλαγή

ονόματος, ενδυμασίας κ.λπ... Η εγκατάλειψη

μιας ενδυμασίας και η απόρριψη παλαιών

ονομάτων, μπορεί να δηλώνει τη διέλευση

συνόρων και την είσοδο σε ένα διαφορετικό

χώρο ή μια νέα γεωγραφία... Τα σύνορα

μπορούν να ιδωθούν με διάφορους τρόπους:

ως όρια, φίλτρα, γέφυρες, πύλες, ακριτικοί

σταθμοί (outpost), ζώνες κ.λπ.

6 Αυγ 2016

Δεκέμβριος

Κουράγιο. Τελειώνει το μαρτύριο [18 Δεκεμβρίου 2016]:

Ο «ευρωπαϊσμός» ως ιδεολογία δεν κάνει

τίποτα άλλο από το να προετοιμάζειPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 155/159

ψυχολογικά και διανοητικά τα κορόϊδα της

«Ευρώπης» να αναλάβουν το ρόλο του

αναλώσιμου και να μετατραπούν σε

κυματοθραύστες και (εξωτερικό) όριο της

«Ευρώπης», προκειμένου να πίνουν ορισμένοι

αμέριμνοι τον καφέ τους πέριξ του Ρήνου

(κάνοντας υποδείξεις κιόλας). Ο «ηρωικός»

μαλάκας του συνόρου-ζώνης που θα μάχεται

για την «Ευρώπη» και τον «Ευρωπαϊκό -και

'Δυτικό'- πολιτισμό» προκειμένου ο Κύριος

(πέριξ του Ρήνου, στο Κέντρο) να απολαμβάνει

αμέριμνος τις χαρές της ζωής. Και - θα -

ψωμολυσσάς και θα πεθαίνεις για τον Κύριο

στη μεταβατική (λιβανοποιημένηβοσνιοποίημένη) περιοχή-χωματερή σύνοροζώνη, και θα λες και ευχαριστώ. Ευχαριστώ

που μου δίνεις τη τιμή και την ευκαιρία να

πεθάνω για εσένα, Ω! «Ευρώπη», θα λέει ο

Δούλος. Είναι φανερό πως έχουμε να κάνουμε

με μια θρησκεία-ιδεολογία και ένα κοσμικό

ιερατείο για Δούλους. Η μετακύλιση βαρών από

την Ε.Ε των 500 εκατομμύρίων σε 5-10 νησιά

του Αιγαίου [Σημ. Δ`~. 2018] των δεκάδων

χιλιάδων, που συνέβη πριν λίγους μήνες («Για

του Ευρώ την Πίστη την Αγία και της

Ευρωπαϊκής Πατρίδος την Ελευθερία»),

προκειμένου η Άμωμη Παρθένος «Ευρώπη» να

μην ρηγματωθεί, είναι απλά η αρχή. Αποτελεί

απλά μια πρόγευση, μια εικόνα από το μέλλον.

«Ήρωα».

Οι εν Ελλάδι «ευρωπαϊστές» ιθύνοντες στόχο

έχουν να διεκδικήσουν οικονομική υποστήριξη

και ανοχή, προκειμένου να αναλάβουν οι

κάτοικοι της χώρας (Έλληνες) αυτόν τον

«ευγενή» ρόλο: Να σκοτώνονται και να

πεινούν στην απόμακρη και χαοτική περιφέρεια

για τον Κύριο, προκειμένου να διαφυλάσσεται

η ηρεμία στο Κέντρο, όπου θα συνεχίζει τη ζωή

του ο Κύριος. Και να λένε και ευχαριστώ,

καθώς δεν αξίζουν τίποτα περισσότερο, αφού

«δεν είναι αρκετά Ευρωπαίοι». Και πολύ τους

είναι. Χάρη τους κάνουν. Οι ημιβάρβαροι που

θα αποτελούν το σύνορο-ζώνη

κατακερματισμού, μεταφοράς-εξωτερίκευσης

βαρών και πιέσεων και χαοτικών καταστάσεων,

που θα χωρίζει τον «πολιτισμό» από τη

«βαρβαρότητα». Πιο αποικιοποίηση πεθαίνεις.

Δεν έτυχε. Πέτυχε. Δύο αιώνες

«εξευρωπαϊσμού», δηλαδή αποικιοποίησης,

καταλήγουν σε αυτό τον ρόλο. Το

«πεπρωμένο» σου...

O νεοέλληνας ή ελλαδίτης, δηλαδή ο

κατάλληλα κατασκευασμένος ανθρωπολογικός

τύπος που έχει ανάγκη το αναβιωμένο Δουκάτο

των Αθήνων προκειμένου να επιτελεί, να φέρειPrivacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 156/159

εις πέρας, τις λειτουργίες του ως μετακυρίαρχο παράρτημα, πειραματικό client /

vassal state ή ιδιότυπη αποικία-προτεκτοράτο

κ.λπ, έχει σχεδόν από γεννησιμιού του

σαφέστατη παραταξιακή, κομματική και

ποδοσφαιρική ταυτότητα, δεν διαθέτει όμως

καμία σαφή ιστορική και πολιτισμική ταυτότητα

(και φυσικά - δικό του, ενδογενή - λόγο

ύπαρξης). Εξ ου και προσπαθούν να του

προσφέρουν «δανεικά»: πάση-θυσίολογία,

ανήκολογία, αγγλο/γαλλο/αμερικανο/ρωσο/

γερμανό-κόμματοφιλία, νόμισμα-ταυτότητα,

«Ευρώπη»-καρδιά, «Δύση» και τα λοιπά

γνωστά. Δύο αιώνες τα ίδια πράγματα.

18 Δεκεμβρίου 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Αφήνουμε στη φαντασία σας την

απάντηση στο ερώτημα ποια ήταν αντίδραση μας μόλις

μάθαμε για το μέτρο της μη αύξησης του Φ.Π.Α σε πέντε

νησιά... Με την αναφορά στα νησιά επιστρέφουμε στο

σήμερα.

Έξοδος

Φτάσαμε στο τέλος. Επιτέλους! Κρατήσαμε τα παρακάτω

δύο αποσπάσματα για το τέλος. Τα γράφαμε στις 4

Σεπτεμβρίου 2016. Τα αφήνουμε ως πλήρες κείμενο και

όχι υπό τη μορφή παραθέματος [4 Σεπ 2016]:

II

Στην Ελλάδα, οι άνθρωποι θα πρέπει να καταλάβουν πως

180 - και πλέον - χρόνια μετά από την ίδρυση της, η

ελληνική πολιτεία αποτελεί - ή συμπεριφέρεται ως - ένα

παράρτημα, ένα υποτελές κράτος-πελάτη, το οποίο

κυβερνούν ανδρείκελα και μαριονέτες [Σημ. Δ`~. 2018:

Κατ'ουσίαν η Ελλάδα επί σχεδόν δύο αιώνες κινείται

μεταξύ protectorate και client state]. Οι φυσικοί

εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος της χώρας

επιδιώκουν, ως προς την εξωτερική διάσταση, την εύνοια

παραγόντων του παγκόσμιου πολίτικου συστήματος και

διαφόρων υπέρ/έξω-εθνικών δρώντων, και την

αναγνώρισή τους ως τοπικό διαχειριστικό βραχίωνα μέσω

της απεριόριστης συμμόρφωσης στις όποιες επιθυμίες

τους, ενώ ως προς την εσωτερική διάσταση, επιδιώκουν

την νομή του κράτους, την απομύζηση των δυνατοτήτων

της χώρας ως κοινωνίας και οικονομίας (και του ''brand

name''«Ελλάδα», όλα τα κατέστρεψαν), την εκποίηση

-και όχι αξιοποίηση- πόρων (ανθρώπινων,

περιβαλλοντικών, φυσικών, ιστορικών ή άλλων), τον

πολιτισμικό ευνουχισμό και ετεροκαθορισμό (στα πλαίσια

μιας διαδικασίας αφομοίωσης), και την άνευ όρων

γεωπολιτική πρόσδεση και εξάρτηση του κράτους, με

κύριο στόχο την επιβίωση τους στις νέες παγκόσμιες

συνθήκες, «πάση θυσία». Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 157/159

Η Ελλάδα, ως κράτος, και όχι ως αντίληψη περί πατρίδας

ή/και ρίζας, κατάντησε μια πολιτική οντότητα στην οποία

δεν αξίζει να ζεις και για την οποία δεν αξίζει να

πεθάνεις. Ως οντότητα στο διεθνές και παγκόσμιο

περιβάλλον, και όχι ως ιδέα ή έννοια, αποτελεί ένα

κράτος ντροπής, εκπόρνευσης και εξευτελισμού, ηθικής

κατάπτωσης, υλικό-πνευματικής γήρανσης και

αποθέωσης της παρακμής και της εθελοδουλείας. Υπό

αυτές τις συνθήκες ή/και γι'αυτούς τους λόγους, δεν έχει

κανένα μέλλον στον νέο παγκόσμιο ιστορικό αιώνα, όσο

υποτακτική κι αν είναι, όσες άνευ όρων παραχωρήσεις κι

αν κάνει, όση απεριόριστη συμμόρφωση κι αν επιδείξει

σε ξένες επιθυμίες. Γιατί δεν έχει, δεν διαθέτει,

ουσιαστικό λόγο ύπαρξης. Η Ελλάδα έχει ανάγκη,

χρειάζεται λόγο ύπαρξης. Λόγο για τον οποίο θα μπορεί

να αγωνισθεί (και όχι λόγους για να συμμορφωθεί και να

αφομοιωθεί).

Σημειώσεις

[-] Οι πολίτες αυτής της χώρας, για λόγους τους οποίους

αδυνατώ να καταλάβω, φαίνεται να παίρνουν στα

σοβαρά τα ανδρείκελα και τις μαριονέτες. [-] Στην

εκποίηση πόρων περιλαμβάνεται και η επιχείρηση

εξαγωγής ανθρώπων (την οποία ονομάζουμε

«μετανάστευση»), η οποία λειτουργεί σε σημεία

συμπληρωματικά με το πρότυπο μιας οικονομίας

εξαγωγής κεφαλαίων δια μέσου του χρέους. Η

μετανάστευση και η ακόμη μεγαλύτερη γήρανση της

ελληνικής κοινωνίας, επίσης συνέβαλε στην διάσωση του

πολιτικού συστήματος. [-] Στην χώρα αυτή, η

εκπόρνευση ονομάζεται «ρεαλισμός» και ο νταβατζής

«εταίρος» (ή «σωτήρας»). [-] Αναφέρομαι σε λόγο και

όχι σε «δικαίωμα» ύπαρξης. Προφανώς δικό της,

ενδογενή, λόγο ύπαρξης.

III

Ο λόγος ύπαρξης, ο προσανατολισμός ή/και η

διαμόρφωση ενός στρατηγικού δόγματος, εδράζεται

θεμελιωδώς στην αντίληψη που έχει μια χώρα για τον

κόσμο (και για την θέση της μέσα σε αυτόν τον κόσμο).

Η Ελλάδα π.χ, δεν ανέπτυξε ποτέ ένα στρατηγικό δόγμα

της προκοπής (ούτε πρόκειται να αναπτύξει με τα μυαλά

που κουβαλάει) γιατί δεν έχει δική της ματιά για τον

κόσμο (πόσο μάλλον παγκόσμια ματιά) και δικό της λόγο

να υπάρχει μέσα στον κόσμο [*]. Ζει και βλέπει μέσα

από τα μάτια των άλλων (τις ανάγκες, την

αυτοκατανόηση τους -την οποία ενστερνίζεται ως δική

της- και τα συμφέροντα τους).

Η γριά Ελλάδα, οδηγείται σε όλεθρο και πανωλεθρία και

παίζει με τα ευρώ-μπικουτί της (εάν δεχτούμε πως δεν

βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση. Έχουν καταλάβει

άραγε τι συνέβη τα τελευταία χρόνια με την

μετανάστευση περίπου 450.000 ανθρώπων κάτω των

45-50 ετών; Ξέρουν πόσοι άνθρωποι υπάρχουν στην Privacy

17/5/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p58.html 158/159

Ελλάδα μεταξύ 18 και 45 ετών;). Ήδη έχασε το πρώτο

τέταρτο του 21ου αιώνα. Ενός αιώνα με δημογραφικά,

τεχνολογικά και πολιτικά φρενήρεις ρυθμούς.

Όταν αντιλαμβάνεσαι, έστω ελάχιστα, τους ρυθμούς των

καιρών μας, τις εξελίξεις και τους μετασχηματισμούς που

λαμβάνουν χώρα, είναι αδύνατον να επιδεικνύεις ανοχή

απέναντι στους κυβερνώντες και την ασημαντότητα

τους... Εάν η Ελλάδα δεν έχει να παρουσιάσει τίποτα

άλλο πέρα από αυτούς και μια διαφορετική αντίληψη για

τον εαυτό της, μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει, τότε

είναι απλό: τελειώνει.

Σημειώσεις

[*] Και επειδή είναι υποτελές κράτος-πελάτης. Δεν θα

επιβιώσουν αυτά τα κράτη στον 21ο αιώνα. Δεν έχουν

τις προϋποθέσεις. [-] Όταν η ματιά σου για τον 21ο

αιώνα είναι το «ανήκωμεν εις την Δύσιν», το «πάση

θυσία» και διάφοροι καμουφλαρισμένοι ευρωκεντρισμοί

του 19ου αιώνα, τότε δεν είναι καθόλου περίεργο που

έχασες το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα (και που

προσκυνάς και προσεύχεσαι γύρω από το ευρώμανουάλι, ανάβοντας κερί). Γιατί η αντίληψη σου για τον

κόσμο είναι - της πλάκας - εκτός τόπου και χρόνου

(πολιτισμικού, ιστορικού, δημογραφικού). [-] Δεν είναι

δυνατόν ο λόγος ύπαρξης σου να είναι «να γίνεις

επιτέλους μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα» (μια ηλίθια

αοριστολογία καθώς μιλάμε για εντελώς διαφορετικά

συστήματα μεταξύ αυτών των χωρών) ή να αποτελεί

στρατηγικό σου δόγμα η τοπικοποίηση ή/και

εσωτερίκευση του δόγματος ασφαλείας της Ουάσινγκτον

ή/και των Βρυξελλών. Εσύ δεν βρίσκεσαι ούτε στον Ρήνο

ούτε στο ''East Coast''και στο ''Rock Creek''.

Αν συνεχίσει αυτή την πορεία, το «ευρωπαϊκό» μέλλον

ή/και η «ευρωπαϊκή» προοπτική της Ελλάδας είναι να

αποτελέσει κάτι μεταξύ Ellis Island και Guantánamo Bay

της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

4 Σεπ 2016

.~`~.

older | 1 | .... | 56 | 57 | (Page 58) | 59 | 60 | .... | 63 |

€ « » ●► $    ▲▼◄► € € $$ € €   ◄ ►▲▼► ◄● « » €

€ « » ●► $    ▲▼◄► € € $$ € €   ◄ ►▲▼► ◄● « » €