Μια αγέλη λύκων με έναν Αδόλφο για τη βρώμικη δουλειά!!!

Οι ηγέτες 9 από τις ισχυρότερες χώρες του κόσμου και η Τουρκία μαζεύτηκαν στο Βερολίνο για να βάλουν ένα τέλος στην πολιτική ανωμαλία της Λιβύης. 
Όχι προς όφελος του λαού της Λιβύης, αλλά ο καθένας προς όφελός του. 

Χτες το βράδυ, μετά από σχετικά λίγες ώρες για ένα τέτοιο ζήτημα και με τόσους «μεγάλους» εμπλεκόμενους, εκδόθηκε ένα κοινό ανακοινωθέν, στο οποίο όλοι οι προσκεκλημένοι συμφώνησαν ΝΑ εργαστούν ώστε ΝΑ επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός μεταξύ των αντιμαχόμενων! 

Δηλαδή, οι μάχες συνεχίζονται και βλέπουμε!

Και πώς να μη συνεχίζονται οι μάχες όταν οι εμπλεκόμενοι στη Λιβύη αιμοδοτούν τις πολεμικές βιομηχανίες εκείνων που μαζεύτηκαν στο Βερολίνο για να πετύχουν μια υποτίθεται ειρήνη. Δηλαδή, να πετύχουν να αρπάξουν ο καθένας ένα κομμάτι της πίττας που λέγεται Λιβύη. 

Είτε αυτό είναι πετρέλαιο, είτε εξοπλισμοί, είτε βάσεις, είτε έδαφος, είτε εξουσία. 

Είτε όλα μαζί. 

Γιατί, οι Ρώσσοι έχουν στρατό στη Λιβύη και θέλουν και βάσεις και πετρέλαιο και αέριο. Χρησιμοποιούν τον Ερντογάν ως μακρύ χέρι τους στην περιοχή. Ή έτσι νομίζουν.

Οι Γάλλοι έχουν στόλο στη Λιβύη, θέλουν βάσεις θέλουν την TOTAL στα κοιτάσματα και πουλάνε όπλα στον Χάφταρ, ενώ δεν θέλουν την Τουρκία στην περιοχή.

Οι Γερμανοί εξοπλίζουν πλουσιοπάροχα την Τουρκία (το 2019 έκαναν ρεκόρ πώλησης οπλικών συστημάτων), που στέλνει στρατό και όπλα στη Λιβύη, αλλά και τις οργανώσεις της Τρίπολης, ενώ απαιτούν μερίδιο στα πετρέλαια που ελέγχουν και τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα. 

Χρησιμοποιούν σαν μακρύ χέρι τους για τη βρώμικη δουλειά τον Ερντογάν. Ή έτσι πιστεύουν.

Οι Ιταλοί έχουν λιμάνια- βάσεις στη Λιβύη και μερίδιο στα πετρέλαια με την ENI, τα οποία δεν έχουν σκοπό να χάσουν, ενώ πουλάνε όπλα σε όλες τις αντιμαχόμενες παρατάξεις.

Σχεδόν όλοι οι Άραβες υποστηρίζουν τον Χαφτάρ, και δεν θέλουν να ακούνε για Τουρκία ούτε για αστείο. Έχουν υποστεί Τουρκοκρατία επί 400 χρόνια και ξέρουν. 

Σε τροχιά συνθηκολόγησης με την Τουρκία η ελληνική άρχουσα τάξη

Αυτό που συμβαίνει με τα ελληνοτουρκικά την τελευταία περίοδο δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. 

Η τουρκική στρατηγική μορφοποιείται πολύ πιο συγκεκριμένα με βάση την αρχή ότι οι διακρατικές σχέσεις διαμορφώνονται με όρους ισχύος. 

Το διεθνές δίκαιο που διαμορφώνεται με τη συνέργεια των κρατών για να υπάρχει μια σχετική διεθνής τάξη, το επικαλούνται οι ασθενέστεροι, αλλά παραμερίζεται από τους ισχυρούς. 

Επομένως το ζήτημα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας έχει να κάνει με σχέσεις δύναμης.

Εν προκειμένω, η Τουρκία δεν επιδιώκει μόνο τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Αυτό είναι ένα νέο ζήτημα που έχει επισυναφθεί στο “πακέτο” της τουρκικής στρατηγικής έναντι της Ελλάδας. 

Πριν από αυτό αξίωνε τον έλεγχο του μισού Αιγαίου, προκειμένου - όπως έλεγε - να διαφυλάξει την ασφάλεια της Τουρκίας από τις απειλές που προέρχονταν από τη Δύση. 

Στην πραγματικότητα, η Τουρκία επιδιώκει την ανάδειξή της σε μείζονα περιφερειακή δύναμη και επιχειρεί να δημιουργήσει έναν εξωτερικό ζωτικό χώρο.

Η συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης δημιουργεί εκ των πραγμάτων τετελεσμένο. 

Είναι μια προσημείωση της Τουρκίας επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας - ΑΟΖ, παρότι κινείται έξω από τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου. 

Στηρίζεται, όμως, στην ισχύ. 
Επομένως, το κρίσιμο ερώτημα αφορά την Ελλάδα: 

είναι διατεθειμένη να θεωρήσει ότι η βούληση της Τουρκίας αποτελεί για αυτήν τετελεσμένο ή όχι; 

Σε ποιον βαθμό έχει τη θέληση και τη δύναμη να επιτύχει την ανάσχεση των τουρκικών επιδιώξεων;
Η Άγκυρα δεν επιδιώκει γενικό πόλεμο με την Ελλάδα. 

Στόχος της είναι να εξαναγκάσει την Αθήνα να διαπραγματευθεί επί των δικών της κυριαρχικών δικαιωμάτων, εντέλει επί της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας. 

Η Τουρκία προσπαθεί να επιτύχει τους στόχους της χωρίς να πέσει τουφεκιά.

Γερμανία -Τουρκία: Ένας διαχρονικός γεωπολιτικός έρωτας!

Για τη μεταπολεμική Γερμανία (ίσως, υπό μια έννοια, και για την Γερμανική Αυτοκρατορία από την ίδρυσή της το 1871) οι οικονομικές σχέσεις αποτελούν έναν πολύ σημαντικό παράγοντα αλληλεξάρτησης σε διακρατικό επίπεδο. 

Για την αντίληψη των Γερμανών, η οικονομική ισχύς αποτελεί παράγοντα εξαιρετικής αποτελεσματικότητας, προκειμένου να εδραιωθεί η κυριαρχία τους επί άλλων χωρών. 

Ανεξαρτήτως αν για τη Γερμανία η κυριαρχία επιτυγχάνεται, τελικά, μέσω της πολιτικοστρατιωτικής ισχύος, όταν αυτή δεν είναι εφικτή, η οικονομική εξάρτηση των άλλων χωρών αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση, προκειμένου να δημιουργηθούν οι όροι για την τελική κυριάρχηση.

Οι γερμανοτουρκικές σχέσεις ανάγονται στην εποχή της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και της αντίστοιχης Οθωμανικής (τέλος 19ου αιώνα) και συνεχίζονται μέχρι σήμερα. 

Οι σχέσεις τους είναι πολιτικές, στρατιωτικές και οικονομικές. 

Οι δύο αυτοκρατορίες συμβίωναν εκείνη την περίοδο με βάση τη στρατηγική τους συμπληρωματικότητα, αλλά με προοπτικές διαφορετικές.

Η μια, η νέα γερμανική αυτοκρατορία του Γουλιέλμου, ανερχόμενη δύναμη στην κεντρική Ευρώπη προσπαθούσε να ανταγωνιστεί τις μεγάλες δυτικές δυνάμεις, Αγγλία και Γαλλία. 

Η άλλη αυτοκρατορία, "ο ασθενής της Ευρώπης", προσπαθούσε να αποφύγει τη διαφαινόμενη πολιτική και οικονομική κατάρρευση. 

Όμως, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατείχε μια στρατηγική γεωγραφική θέση εκείνη την εποχή, επειδή είχε τον έλεγχο της διώρυγας του Σουέζ.

Ποιοι κρύβονται πίσω από το ίνδαλμα των οικολόγων, την «πράσινη» Γκρέτα;

Θα συναντηθεί ο Τραμπ με την Γκρέτα Τούνμπεργκ στο φόρουμ του Νταβός, όπου βρίσκονται & οι δύο; 

Και μόνο το γεγονός ότι το ερώτημα απασχολεί τα διεθνή Μίντια είναι απόδειξη ότι το νεαρό κορίτσι από τη Σουηδία κατάφερε το ακατόρθωτο: 

όχι απλώς έπλασε --για την ακρίβεια έπλασαν-- τον μύθο της, αλλά κι αυτός εδραιώνεται ολοένα & περισσότερο.

Έχει πάντα ενδιαφέρον, ιχνηλατώντας να εντοπίζει κανείς την κομβική στιγμή στη ζωή ενός ήσσονος σημασίας --μέχρι τότε-- χαρακτήρα. 

Την στιγμή που ένας «Hρωας» εν τη γενέσει του βρίσκεται μπροστά στο σταυροδρόμι που του φανερώνει αδιαπραγμάτευτα το σημείο της εσωτερικής του αλλαγής & αυτογνωσίας. 

Αν το διασχίσει, δεν υπάρχει επιστροφή. 

Έχει επιτύχει το σημείο της υπέρβασης, του διαχωρισμού του από τους κοινούς θνητούς. 

Έχει αποδράσει από τον συμβατικό χρόνο, τείνοντας προς την ακινησία.

Κάποιες φορές, μία τέτοια στιγμή κρίνεται αναγκαίο να κατασκευαστεί, ώστε να οικοδομηθεί ο ήρωας μέσα από τον δικό του φακό. 

Με απλά λόγια, όπως προαναφέραμε, να πλάσει τον μύθο του! 

Στην περίπτωση της Γκρέτα Τούνμπεργκ δύο είναι αυτές οι στιγμές που έχουν προτάξει οι οικείοι της, αλλά και η ίδια ως το προσφιλές γι’ αυτούς αφήγημα.

Η πρώτη συνέβη όταν ήταν, δεν ήταν, οκτώ ετών. 

Στο σχολείο της, προβλήθηκε ένα ντοκιμαντέρ για την υπερθέρμανση του πλανήτη, την κλιματική αλλαγή, τους ρύπους, τα πλαστικά στους ωκεανούς και άλλα παρόμοια που προμήνυαν ένα δυσοίωνο μέλλον για τη μητέρα Γη και τους κατοίκους της. 

Αύριο στις 6:00 μ.μ. η ανοιχτή εκδήλωση - συζήτηση για την «Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία»

Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία: Προς ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο

Η κίνηση πολιτών Κόσμος και το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Πολιτικών ΕΝΑ διοργανώνουν την Παρασκευή 24 Ιανουαρίου στις 18.00, στον πολυχώρο Atraktos (Μαραθωνομάχων 8, Αθήνα), ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση για την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία.

Η Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία (European Green Deal) που παρουσίασε στις 11 Δεκεμβρίου 2019 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φιλοδοξεί να καταστήσει την Ευρώπη κλιματικά ουδέτερη έως το 2050.

Παρότι, όμως, διακηρυκτικά φαίνεται να παρέχεται ευρεία στήριξη στο στόχο αυτό, ήδη διαφαίνονται ανταγωνιστικά μεταξύ τους σχέδια για τον τρόπο και τα μέσα επίτευξής του.

Η πραγματική δωρεά είναι όπως η πραγματική θυσία:βασίζεται περισσότερο στο τι ελπίζει παρά στο τι υπολογίζει!

                  Η δωρεά είναι όπως η θυσία  
Το ελληνικό κράμα συμφέροντος & αυταπάρνησης

Η δοτική πράξη, η δωρεά, είναι μια πράξη εξαιρετική, είναι η απόφαση και η ενέργεια, με την οποία ένας άνθρωπος προσφέρει σ’ έναν άλλο άνθρωπο ή στο κοινωνικό σύνολο τα μέσα για να κρατήσει την ύπαρξή του ζωντανή. 

Θα αναφερθώ ειδικά στην ελληνική περίπτωση και θα υπενθυμίσω μια παρατήρηση που έκαναν άλλοτε συχνά οι ξένοι περιηγητές στον τόπο μας. 

Πώς εξηγείται, αναρωτιόνταν, στην Ελλάδα να υπάρχει ένα τέτοιο κράμα κυνηγητού του συμφέροντος και αυταπάρνησης;

Πώς είναι δυνατόν να συνυπάρχουν σ’ ένα άτομο και σε μια κοινωνία αυτές οι δύο αντίθετες δυνάμεις και να μην κατασιγάζει ποτέ η διαμάχη τους; 

Είχαν παρατηρήσει από παλιά, από τα προεπαναστατικά κιόλας χρόνια, την συμπεριφορά ορισμένων επιφανών προσώπων. 

Ο Μακρυγιάννης ήταν ένα απ’ αυτά. 

Τοκογλύφος για μια περίοδο πριν ξεσπάσει η Επανάσταση και κατόπιν γενναιόδωρος υποστηρικτής και πρόμαχος στον απελευθερωτικό αγώνα.

Ανάλογες μεταστροφές θα σημειωθούν και στη στάση άλλων οπλαρχηγών, και πρώτα απ’ όλα του Καραϊσκάκη. 

Είναι φαινόμενα που δείχνουν ότι η μέριμνα για τον εαυτό και για την αύξηση της ισχύος και των αποκτημάτων του υποχωρεί με μεγαλόπρεπο και συνταρακτικό τρόπο, όταν το άτομο νιώθει ότι τον καλεί σε βοήθεια η ευρύτερη κοινότητα στην οποία ανήκει. 

Το Εγώ δεν αντέχει στην ιδέα να μείνει μόνο με την ησυχία και τα πλούτη του, ενώ η Τροφός του, η γενέτειρά του, κινδυνεύει με αφανισμό. 

Θα δώσει λοιπόν ό,τι μπορεί: χρήμα, ενέργεια, ακόμη και τη ζωή του, αν χρειασθεί.

Αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζει πως η ίδια του η ζωή και η αιμοδότησή της εξαρτάται από μια οντότητα που τον υπερβαίνει και στην οποία οφείλει τα πάντα σχεδόν.

 Αυτή η οντότητα είναι η πατρίδα, ο τόπος. 

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο «παλιόγυφτος» Γ. Καραϊσκάκης!!!

Και ο «Παρατηρητής Αθμονέων» αντίκρισε  το φως σαν σήμερα, 
αλλά  έμοιασε στον Γ. Καραϊσκάκη μόνο στο μπόϊ & στις βρισιές!!!

Χτικιάρης και κοντοπίθαρος, μια χαψιά μπόι, ίσα που τον πιάνει το μάτι σου. 

Μαυριδερός, επιπροσθέτως, γύφτος σωστός. 

Και μπάσταρδος παραστρατημένης καλογριάς από πάνω. 

Κι αρρωστιάρης· τον βασανίζει η φθίση από νεαρή ηλικία. 

Το εν γένει παρουσιαστικό του απογοητεύει, δείχνει πως ο κάτοχός του δεν προορίζεται για τα υψηλά και τα σπουδαία. 

Κι όμως, στα μάτια του τρεμοπαίζει μια παράξενη φλόγα, που, αν την προσέξεις καλά, μετατρέπεται σε πυρκαγιά· μαρτυρά μεγαλείο ψυχής και μυαλό κοφτερό σαν λεπίδι. 

Τη διακρίνει πρώτος ο Κατσαντώνης και δεν λαθεύει. 

Τον δέχεται στην ομάδα του, ανάμεσα στ’ ανήμερα θεριά, τα παλικάρια του, και γρήγορα εξελίσσεται στον πρώτο των πρώτων.

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης, διότι όντως περί του Καραΐσκου πρόκειται, αντικρίζει το φως σαν σήμερα, το 1782(πριν από 238 χρόνια). 

Εκτός απ’ τον πατέρα του, δεν είναι εξακριβωμένος ούτε ο τόπος της γέννησής του. 

Ερίζουν η Σκουληκαριά Αρτας και το Μαυρομμάτι Καρδίτσας. 

Γίνεται σαΐνι στον κλεφτοπόλεμο, πλάι στον πρωτοκαπετάνιο των Αγράφων. 

Μετά τον θάνατό του, καταφεύγει στα Γιάννενα, στον Αλή Πασά, που τρέφει κι αυτός ιδιαίτερη αδυναμία στον μούλο. 

Το παρακάτω περιστατικό είναι εύγλωττο: 

Χορεύει κάποτε στα κλαρίνα ο Γιώργης, όταν εμφανίζονται οι βαστάζοι με το φορείο του Βελή, δευτερότοκου γιου του Αλή. 

Τα όργανα σιγούν πάραυτα, αφού λογίζεται προσβολή να γλεντούν οι ραγιάδες ενώπιον των αφεντάδων τους. 

Δεν πτοείται ο Καραϊσκάκης και γνέφει να συνεχίσουν. 

Ανατριχιαστικός Εντ.Σνόουντεν: «Έτσι μας παρακολουθεί το κινητό μας»!

Μαζί με τον Τζούλιαν Ασάνζ, ο Έντουαρντ Σνόουντεν είναι ο άνθρωπος που έβγαλε τα άπλυτα των μεγαλύτερων δυτικών κυβερνήσεων «στη φόρα».
Ο άνθρωπος που έκανε γνωστό το εκτεταμένο πλέγμα καταπάτησης των συνταγματικών ελευθεριών από τη CIA, την NSA και το Πεντάγωνο μίλησε πρόσφατα στην εκπομπή του Joe Rogan («The Joe Rogan Experience») για το καθεστώς και την έκταση της παρακολούθησης των πολιτών.

Εννοείται πως η αντίδραση πολλών, όπως φάνηκε από τα social media, ήταν να θέλουν να πετάξουν τα κινητά τους!

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι μετατρεπόμαστε άθελά μας σε γρανάζια ενός αστυνομικού κράτους που μπορεί να κατασκοπεύει τους πάντες, αλλά και ότι τροφοδοτούμε χωρίς να ξέρουμε το νέο αυτό καθεστώς με προσωπικές πληροφορίες που θα γυρίσουν μπούμερανγκ αν κάποιος θελήσει να τις χρησιμοποιήσει εναντίον μας.

Αμβλώσεις: Να ακουσθούν όλες οι απόψεις

Πιστεύω ότι η αφίσα για τις αμβλώσεις στους χώρους του Μετρό δεν έλεγε ανακρίβειες, δεν μετέδιδε φανατικά μηνύματα, δεν ζητούσε αλλαγή των υφισταμένων νόμων. 

Πρότεινε μία επιλογή και άφηνε στις γυναίκες το δικαίωμα να επιλέξουν. 

Πρέπει να μάθουμε να ακούμε όλες τις απόψεις για τέτοια καυτά θέματα. Η δημοκρατία θεμελιώνεται στον διάλογο, στην ανταλλαγή επιχειρημάτων και στον σεβασμό της διαφορετικής γνώμης.

Τα σωματεία που πλήρωσαν για να αναρτηθεί η αφίσα επιθυμούν να εκφράσουν την Ορθόδοξη Χριστιανική άποψη για το ζήτημα των αμβλώσεων (εκτρώσεων). 

Στο Ευαγγέλιο του Λουκά (1, 41) διαβάζουμε ότι, όταν η Παναγία επισκέφθηκε την εξαδέλφη της Ελισάβετ αμέσως μετά τον Ευαγγελισμό, «εσκίρτησεν το βρέφος εν τη κοιλία αυτής». Δηλαδή μόλις η Ελισάβετ δέχθηκε τον ασπασμό της Μαρίας το έμβρυο μέσα στην κοιλιά της – ο Ιωάννης ο Πρόδρομος- αναπήδησε από χαρά. 

Για την Ορθοδοξία η ζωή του εμβρύου αρχίζει «εξ άκρας συλλήψεως». 

Η Εκκλησία της Ελλάδος έχει ανακηρύξει την πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα ως «Ημέρα του Αγέννητου Παιδιού».

Αλλά και στον Όρκο του Ιπποκράτους, που έρχεται από την Αρχαιότητα, δηλώνεται ο σεβασμός προς το έμβρυο, το οποίο κυοφορεί η έγκυος. 

Οι ιατροί που δίνουν αυτόν τον Όρκο δεσμεύονται ότι:

Ανεξέλεγκτη πλέον η διάδοση της «Πανθρησκείας» στην Ελληνική νεολαία

...μετά τη σχετική Απόφαση των Εισαγγελικών Αρχών

Ήταν αναμενόμενο το τι θα ακολουθούσε την Απόφαση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Χανίων (α.π. 302/18) που εγκρίθηκε από τον Εισαγγελέα Εφετών Κρήτης (α.π. 7126/18), η οποία επέβαλε ως δεδικασμένο πλέον να είναι 

Νόμιμα τα γκράφιτι της  «Πανθρησκείας» στην Ελλάδα σε Δημόσια-Δημοτικά κτήρια και Σχολεία, με την αιτιολόγηση πως δεν τίθεται θέμα τέλεσης παράνομου αθέμιτου και καταχρηστικού θρησκευτικού προσηλυτισμού (ΑΝ 1363/1938, ΑΝ 1672/1939, άρθρα 43, 386, 466 ΠΚ, άρθρο 13 Συντάγματος 1975 κ.α.) είτε από τους σχεδιαστές τους είτε από τους υπεύθυνους για τα κτήρια αυτά.

Πλέον, ένας Δήμαρχος ή Αντιδήμαρχος, Δάσκαλος ή Καθηγητής, ακόμη και κάποιος σχεδιαστής γκράφιτι, χωρίς να έχει τηρήσει καμία από τις ισχύουσες αυστηρές προϋποθέσεις, νομιμοποιείται να αποφασίσει την αποτύπωση ενός γκράφιτι με παραθρησκευτικό περιεχόμενο της επιλογής του σε οποιοδήποτε Δημόσιο - Δημοτικό κτήριο ακόμη και σε Σχολείο, γκράφιτι όπως αυτά στα Χανιά και την Κίσαμο που σχεδιάστηκαν και διατηρούνται ακόμη ανέπαφα με ευθύνη των Δημοτικών Αρχών και Εκπαιδευτικών, στα οποία απεικονίζεται η μορφή του Σατανά ως τον Μπαφομέτ την τραγόμορφη θεότητα της  «Εκκλησίας του Σατανά» και ως τον Βάαλ-Μολώχ με κέρατα βοοειδούς, το Ταοϊστικό σύμβολο του Γιν-Γιανγκ, το σύμβολο της Χαόσφαιρας των Γουϊκανών, ο Χριστιανικός Σταυρός γερμένος, ακόμη και σύνθετα σχέδια που αναπαριστούν βασικές δοξασίες παραθρησκειών και Ανατολικών Θρησκειών όπως το Νιρβάνα, το Κάρμα και ο Διαλογισμός.

Ιερά Αγρυπνία & Επετειακή Εκδήλωση της Εστίας Πατερικών Μελετών

Οι καλοί λόγοι για να λεγόμαστε Συντηρητικοί ακόμη & στον 21o αιώνα!

 “…σε εκείνο το σημείο όπου τα ριζωμένα  μετατρέπονται  σε  ριζοσπαστικά”    

Για να χρησιμοποιήσουμε την παλιά αυτοκινητιστική ορολογία, οι συντηρητικοί είναι το φρένο, οι προοδευτικοί ο επιταχυντής και οι κεντρώοι  ο συμπλέκτης. 

Αν και ο αυτοματισμός έκανε αργότερα τα πετάλια περιττά, η παραβολή συνεχίζει να καταδεικνύει ότι στην πολιτική όπως και στη ζωή χρειάζονται τόσο οι συντηρητικοί όσο και οι καινοτόμοι.  Ωστόσο, η δική μας χώρα είναι στάσιμη ή γυρίζει στο κενό, γκαζωμένη ακόμα και με  χειρόφρενο. Είναι δυναμική στα λόγια αλλά  στην πραγματικότητα  σε κατάσταση ηρεμίας. Δηλαδή είναι μια χώρα ιδεολογικά προοδευτική αλλά πρακτικά στάσιμη.

Το επίθετο του ‘συντηρητικού’ παραμένει μεταξύ των χειρότερων προσβολών που μπορούν να απευθυνουν σε κάποιον. 

Ακόμη και οι ίδιοι οι συντηρητικοί προσβάλλονται. 
Αυτό καθιστά ιδιαίτερα αξιέπαινο το έργο του Gennaro Malgieri με τίτλο Συντηρητικοί Ευρωπαίοι του 20ου αιώνα, μία ανθολογία που δημοσιεύτηκε για τα Βιβλία του Borghese και συγκεντρώνει είκοσι ένα μεγάλους συντηρητικούς. 
Στο όμορφο εισαγωγικό του δοκίμιο, ο Malgieri προσφέρει στον αναγνώστη μία συνολική εικόνα, παρουσιάζει την ιστορία και τη φαινομενολογία της και σωστά ορίζει τη συντηρητική θέση όχι ως μία ιδεολογία αλλά ως ένα όραμα του κόσμου. 

Η ημερομηνία γέννησής της είναι δύσκολη και αμφιλεγόμενη. 

Με μία ευρεία έννοια συντηρητικοί ήταν επίσης σπουδαίοι συγγραφείς της αρχαιότητας.   

Περιοριζόμενοι στη νεωτερικότητα, η συντηρητική σκέψη αναδύεται την επομένη της γαλλικής επανάστασης, με το δοκίμιο του Edmund Burke και τους αφορισμούς του Rivarol. 

Σε ιστορικό επίπεδο, ο Malgieri έχει δίκιο, η επίσημη γέννηση του συντηρητισμού μπορεί να χρονολογηθεί το 1818  με τη  γέννηση της εφημερίδας Le Conservateur  από το  Chateaubriand.

Συνάντηση γνωριμίας Θ. Αμπατζόγλου με τον Συλ. Προστασίας Περιβάλλοντος & Ρεματιάς Πεντέλης - Χαλανδρίου

Συνάντηση γνωριμίας πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 16/1/2020 μεταξύ του Δημάρχου Αμαρουσίου κ. Θεόδωρου Αμπατζόγλου παρουσία των Αντιδημάρχων κ.κ. Κων/νου  Ρώτα και  Ε. Κάββαλου και αντιπροσωπείας του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος & Ρεματιάς Πεντέλης - Χαλανδρίου, αποτελούμενη από την Πρόεδρο Μαρίνα Σμαραγδή και τα μέλη  Ρούλα Καϊμάκη και Δημήτρη Σταμέλο (Πρόεδρο, επίσης, του συλλόγου «Νέο Μαρούσι»).

Κατά τη συνάντηση κατατέθηκε σχετικό  Υπόμνημα και συζητήθηκαν τα εξής θέματα:

1.  Η επίσπευση των διαδικασιών για τη φύτευση χώρου - ιδιοκτησίας Δημοσίου -  παρά την οδό Φραγκοκκλησιάς, προκειμένου αυτή να ολοκληρωθεί μέσα στη φετινή φυτευτική περίοδο.

2. Η κακή κατάσταση του ρέματος στην περιοχή, κυρίως, του Ν. Αμαρουσίου (ανεξέλεγκτες χρήσεις, υποσκαφές, καταπτώσεις πρανών)  και η «απαραίτητη» υλοποίηση από πλευράς Δήμου της Πράξης Εφαρμογής του ΓΠΣ  11 Ο.Τ. για τη διάνοιξη της παραρεμάτιας οδού,  όπως προβλέπει το Π.Δ./1995.

3. Το Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας (ΣΒΑΚ) για το οποίο ζητήθηκε να προσκληθεί  ο Σύλλογος στις επόμενες (Β και Γ) φάσεις της δημόσιας διαβούλευσης,  ώστε να καταθέσει τις προτάσεις του – εάν χρειαστεί - με την ενσωμάτωση σε αυτό των προβλέψεων  του Π.Δ./1995.

4. Ζητήματα  εκτάσεων (14 ΚΑΕΚ) που ανήκουν στην Α’ ζώνη προστασίας της Ρεματιάς και μεταβιβάστηκαν στην ΕΤΑΔ Α.Ε. για τα οποία ζητήθηκαν ενέργειες από πλευράς Δήμου για την επιστροφή τους,  καθώς  σε αυτές δεν επιτρέπεται «καμία χρήση».

Ο Σημιτισμός κατακτά & την Ηρώδου Αττικού...

Εν τέλει όλα ταιριάζουν, έχει & η παρακμή τη δική της αρμονία!!! 

Ορισμένα αξιώματα όπως το “ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση” (και την “κατάλληλη στιγμή”, θα προσθέταμε εμείς) έχουν μία διαχρονική επιβεβαίωση που τα καθιστά κλασικά. 

Η επόμενη Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η κα Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, έλκουσα την πολιτική της καταγωγή από το κλίμα της μεταπολιτευτικής ανανεωτικής Αριστεράς, διετέλεσε ως επί το πλείστον της διαδρομής της 

(μάλλον στο σύνολό της) θεράπουσα του σημιτικού “εκσυγχρονισμού”. 

Υπήρξε δηλαδή, αυτό που στην πολιτική αργκό λέμε: 

Σημιτάνθρωπος.

Προσέτι κι επί πλέον, ο βίος και η πολιτεία της κυρίας Σακελλαροπούλου είναι ο ορισμός της πολιτικής ορθότητας και η επιτομή της εξυπηρέτησης από δικαστικής πλευράς των πολιτικών προτεραιοτήτων της εποχής. Μάλιστα της εποχής των Μνημονίων. 

Για παράδειγμα, ως δικαστικός, η μέλλουσα Πρόεδρος της Δημοκρατίας συμμετείχε στην εκτέλεση και την ταφή του 13ου και 14ου μισθού των δημοσίων υπαλλήλων. 

Καθώς και εις άλλα τέτοια πολλά, πολύ γνωστά.

Όμως, το σπουδαιότερο εξ όλων είναι το γεγονός ότι το “σημιτικό στίγμα” παραπέμπει ευθέως στον κατευνασμό. 

Συνεπώς ο κ. Μητσοτάκης επιλέγοντας μία “σημιτάνθρωπο” έχει το “κεφάλι του ήσυχο” εν όψει των εξελίξεων στα λεγόμενα εθνικά θέματα, αποφεύγοντας έτσι κάποιο “ξαφνικό” από εκεί όπου ούτε οι Εντολείς ούτε οι Εντολοδόχοι θα το περίμεναν.

Bάδη Βυρτεμβέργη: Αλλη 1 ώρα εργασίας αμισθί στους εκπαιδευτικούς για κάλυψη κενών!

Το αρμόδιο υπουργείο Παιδείας της Βάδης Βυρτεμβέργης σχεδιάζει, σύμφωνα με δημοσίευμα του Spiegel, να καθιερώσει ένα σύστημα κάλυψης των τεράστιων κενών που υπάρχει σε εκπαιδευτικούς.  650 κενές θέσεις εκπαιδευτικών έχει το κρατίδιο της Βάδης Βυρτεμβέργης. 

Και για να τις καλύψει το Υπουργείο θέλει να προτείνει στους εκπαιδευτικούς να εργαστούν για 3 χρόνια επιπλέον μια ώρα την εβδομάδα αμισθί.  

Στη συνέχεια, για τα επόμενα 3 χρόνια ο εκπαιδευτικός θα επιστρέψει στο κανονικό ωράριο και μετά από το 6ο έτος θα εργάζεται μια ώρα λιγότερο προκειμένου να πάρει πίσω τις υπερωρίες.

Οι Γερμανοί κατήργησαν στο Μάνχαιμ, το πρόγραμμα εκμάθησης της μητρικής γλώσσας στα παιδιά των Ελλήνων ομογενών!

Πορεία διαμαρτυρίας Ελλήνων Γονέων στο Μάνχαιμ  
Πορεία διαμαρτυρίας πραγματοποίησαν πριν από δύο εβδομάδες οι γονείς στο Μάνχαιμ με αφορμή το δημοτικό σχολείο «Waldhofschule» στο Μανχάιμ

Αιτία; Η κατάργηση του πειραματικού προγράμματος εκμάθησης της μητρικής γλώσσας (από την γερμανική πλευρά) που λειτουργούσε αδιάλειπτα 42 χρόνια...

«Ευχολόγιο» του προέδρου της BND Δρ. Bruno Kahl, για το «μεταναστευτικό»

«Η Ελλάδα δέχεται το μεγαλύτερο βάρος έναντι άλλων χωρών ως τόπος άφιξης μεταναστών. 
Η αλληλεγγύη στην Ευρώπη επιβάλλει χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία που έχουν μεγάλα και δύσκολα, λόγω της θάλασσας, σύνορα, να μην αφήνονται μόνες τους, αλλά να αναζητούνται διαρκώς λύσεις, που θα μοιράσουν δίκαια το βάρος».
Τα ανωτέρω ανέφερε ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND), Δρ. Bruno Kahl, μιλώντας στο Πρωτοχρονιάτικο δείπνο του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου, που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Αθήνα.
O κ. Kahl σημείωσε ότι «Οι προκλήσεις, που πρέπει να αντιμετωπίσει η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών επηρεάζουν και την οικονομία και τις αποφάσεις στο επιχειρείν. Ο επιχειρηματίας πρέπει καθημερινά να αξιολογεί νέα ρίσκα και να αντιδρά κατάλληλα μπροστά σε κάθε νέα εξέλιξη». 

Σχολιάζοντας τον ρόλο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών, τόνισε ότι, έχει την υποχρέωση να συλλέγει και να τροφοδοτεί την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση με όλα τα απαραίτητα στοιχεία, ωστόσο, οι αποφάσεις που λαμβάνονται πάνω στο θέμα του μεταναστευτικού στην Ευρώπη, είναι, όπως επισήμανε, θέμα της πολιτικής.

«Και για μούντζα ο λαός & για λιβάνι»...

Ο Μητσοτάκης ολοκληρώνει την εκποίηση της Ελλάδας!!! 

Είναι μερικές φορές που η προγνωστική δύναμη της αναλυτικής σκέψης αφήνει τον αναγνώστη άφωνο. 

Τέτοια είναι η περίπτωση του Παναγιώτη Κονδύλη και οι εκτιμήσεις του για τις προοπτικές της Ελλάδας. 

Το 1992 είχε προχωρήσει σε δύο προβλέψεις. 

Η ραγδαία πτώση της γεωπολιτικής σημασίας της χώρας μετά τον Ψυχρό Πόλεμο και την εξάλειψη της κομμουνιστικής απειλής, είχε γράψει, θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα τους εταίρους μας στα εξής:

1ον, στην άρνηση «να χρηματοδοτήσουν περαιτέρω τον ελληνικό παρασιτικό καταναλωτισμό, επιβάλλοντας στην ελληνική οικονομία αυστηρή δίαιτα εξυγιάνσεως και επαναφέροντας το ελληνικό βιοτικό επίπεδο στο ύψος πού επιτρέπουν οι δυνατότητές της». 

2ον, στην απόφαση να αγνοήσουν «ό,τι οι Έλληνες θεωρούν ως εθνικά τους δίκαια, υιοθετώντας στα αντίστοιχα ζητήματα είτε τη θέση των αντιπάλων της Ελλάδας είτε εν πάση περιπτώσει θέση σύμφωνη με τα δικά τους περιφερειακά συμφέροντα».

Το πρώτο το είδαμε όλη την προηγούμενη δεκαετία που σημαδεύτηκε από την κατάρρευση του παρασιτικού οικονομικού μοντέλου της Μεταπολίτευσης. 

Του δεύτερου την απαρχή τη βλέπουμε τώρα, στις εξελίξεις μετά την τουρκολιβυκή συνεννόηση εναντίον μας. Ιδίως ο ταπεινωτικός αποκλεισμός μας από τη Διάσκεψη του Βερολίνου (όπου εκλήθη ως και το Κονγκό) δείχνει την απομόνωσή μας διεθνώς.

Η κυβέρνησή μας με τη σπασμωδική διπλωματία των τελευταίων εβδομάδων επαίρεται ότι εκείνη έχει απομονώσει διπλωματικά την Άγκυρα, στην πράξη όμως γίνεται το αντίθετο. ΗΠΑ, Γερμανία και Ρωσία (θα πρόσθετα σε αυτούς το Ισραήλ και την Αίγυπτο), όλοι όσοι έχουν δηλαδή ανοιχτούς λογαριασμούς με τον Ερντογάν χρησιμοποιούν την Ελλάδα για να επιτύχουν συμφωνίες ωφέλιμες για τους ίδιους.

Έτσι, με την ιρανική κρίση ανοιχτή, Ουάσιγκτον και ΝΑΤΟ νίπτουν τας χείρας τους, οι δε Βρυξέλλες βάζουν στον πάγο τις κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Ρητορικά μας στηρίζουν βέβαια, στην πράξη όμως περνούν το μήνυμα στην Άγκυρα ότι (αν τα βρει μαζί τους και δεν θίξει τα δικά τους συμφέροντα) απέναντι στην Ελλάδα έχει λυμένα τα χέρια της.

Γενική απεργία στα νησιά του βορείου Αιγαίου για το μεταναστευτικό

Την Τετάρτη η Γ.Σ του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος & Ρεματιάς Πεντέλης - Χαλανδρίου

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου,  σύμφωνα με τα άρθρα  9 & 10 του καταστατικού τους, καλεί όλα τα τακτικά μέλη στην Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση,  την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου, ώρα 7:00 μ.μ., στον 2ο όροφο του Δημοτικού κτηρίου της οδού Παπάγου 7, στο Χαλάνδρι.  

Σε περίπτωση μη απαρτίας, η οποία κατά κανόνα δεν  επιτυγχάνεται την πρώτη  φορά, η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση συγκαλείται επαναληπτικά & χωρίς άλλη πρόσκληση μετά από 7 ημέρες, ήτοι:   

την Τετάρτη 29 Ιανουαρίου 2020  και ώρα  7:00 μ.μ.

στον 2ο όροφο του Δημοτικού κτηρίου της οδού Παπάγου 7, στο Χαλάνδρι

Η Συνέλευση, κατ΄εκτίμηση του Δ.Σ., θα διαρκέσει περί τις τρεις ώρες,  καθώς θα γίνει η παρουσίαση του ψηφιακού πεζοπορικού χάρτη της Ρεματιάς της περιοχής  Πεντέλης-Μελισσίων και θα ακολουθήσει η κοπή της πίτας του 2020.

                                                 Θέματα ημερήσιας διάταξης 

Aύριο στις 11:30 π.μ. η Πρωτοχρονιάτικη πίτα του ΕΠΑΜ Αμαρουσίου - Πεύκης & Λυκόβρυσης

Τι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ οι τρεις Ιεράρχες για την παιδεία του ελληνικού κράτους

Η υπερκομματική συναίνεση της εικονικής διαφοροποίησης για τον «εξευρωπαϊσμό» της ελληνικής παιδείας καλά κρατεί. 
Η «παραδοσιακή» Νέα Δημοκρατία αρνούμενη να πει τι ΕΙΝΑΙ ο Βασίλειος, ο Γρηγόριος και ο Ιωάννης του 4ου αιώνα για την παιδεία ενός κράτους που γιορτάζει ήδη τα 200 χρόνια από την γέννησή του, παίζει ένα ακόμα επεισόδιο στο παράπλευρο γήπεδο «είναι / δεν είναι αργία». 

Μια ιντερνετική αναζήτηση στην μηχανή της google με λέξεις «Τριών Ιεραρχών, Ζαχαράκη»* δίνει σήμερα αποτελέσματα με κυρίαρχο το αρνητικό μόριο «ΔΕΝ»:

«Δεν είναι αργία, αλλά δεν θα γίνουν μαθήματα» είναι ένας από τους πιο συχνούς τίτλους. 

Άρνηση μετά την άρνηση …και αντίθεση μεταξύ των δυο αρνήσεων. 

Μια ερμηνευτική απόδοση που στηρίζεται στο εξ. επείγον έγγραφο του υπουργείου παιδείας: 

«… δεν θα διεξαχθεί διδασκαλία μαθημάτων, αλλά θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις και δραστηριότητες σχετικές με το περιεχόμενο της συγκεκριμένης γιορτής … 

Επιπλέον, τη συγκεκριμένη μέρα δύναται να πραγματοποιηθεί εκκλησιασμός, κατά την κρίση του Συλλόγου … και εφόσον οι συνθήκες το επιτρέπουν». 

Γίνεται και θλιβερότερα;

Αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών· ο ομολογιακός χαρακτήρας του ενοχλεί στα νεύρα & τους ΝεοΔημοκράτες!

… βασικός άξονας των αλλαγών θα είναι το ψαλίδισμα των αναφορών θρησκειολογικού χαρακτήρα που υπάρχουν στα νυν προγράμματα σπουδών…

Τι σχέση έχουν οι ενέργειες της κ. Υπουργού με τις δηλώσεις της Νέας Δημοκρατίας αλλά και της ίδιας πριν τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές; 

Ελπίζαμε ότι θα ξεσυνηθίσουμε από την τσιπραίικη συμπεριφορά, αλλά μάταια…

Διαβάσαμε στο kathimerini.gr:

 Αλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών

Περικόπτονται οι θρησκειολογικές αναφορές στα νυν προγράμματα σπουδών των Θρησκευτικών, ωστόσο τα προγράμματα δεν αποκαθηλώνονται. 

Αυτός είναι ο βασικός σχεδιασμός του υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές που θα γίνουν στο κρίσιμο μάθημα, καθώς πλέον το υπουργείο οφείλει να εναρμονισθεί με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, που έκρινε αντισυνταγματικά τα νυν προγράμματα σπουδών των Θρησκευτικών.

Nίκη Κεραμέως: Ειμαι εγώ γυναίκα φίνα Μπιλντερμπέργκισσα, που τους Χριστιανούς & πάλι τους «ξεγέλασα»

           Γαβρόγλου ζεις, εσύ τους οδηγείς!

Eπειδὴ ἡ ὑπουργὸς ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ τηρήσει τὶς ἀποφάσεις τοῦ ΣΤΕ γιὰ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, ὅρισε μιὰ ἐπιτροπὴ γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ πολυθρησκευτικού μαθήματος, ἡ Ἑστία Πατερικών Μελετῶν θεωρεῖ ὑποχρέωσή της νὰ ἐνημερώσει ὅλους τους ἐνδιαφερομένους γονεῖς καὶ ἐκπαιδευτικοὺς γιὰ τὴ σύνθεση αὐτῆς τῆς ἐπιτροπῆς καὶ γιὰ τὶς συνέπειες ποὺ θὰ προκύψουν γιὰ τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις της.

                               ----------------------------------------------------------------

Λίγο πριν την εορτή των Χριστουγέννων η υπουργός παιδείας Νίκη Κεραμέως, 3 άπρακτους μήνες μετά τη δημοσίευση των υπ’ αρ. 1749/2019 και 1750/2019 αποφάσεων της Ολομελείας του ΣτΕ που ακύρωσαν τα επικίνδυνα και προσηλυτιστικά προγράμματα των θρησκευτικών, 2 άπρακτα χρόνια μετά τη δημοσίευση των ομοίων υπ’ αρ. 660/2018 και 926/2018 αποφάσεων της Ολομελείας του ΣτΕ και αφού δεν επέδειξε καμία διάθεση συμμόρφωσης προς τις εν λόγω αποφάσεις, όρισε μέσω του ΙΕΠ, 7μελη επιτροπή[1] «σοφών» που θα μελετήσει τους τρόπους (!) με τους οποίους θα εφαρμοσθούν αυτές οι αποφάσεις[2]. 

Ως εδώ θα μπορούσε να πει κάποιος ότι υπάρχει μια μικρή πρόοδος. Ορίστηκε επιτροπή που θα «αλλάξει» τα θρησκευτικά.

Αν όμως, δούμε τα μέλη της επιτροπής, θα παρατηρήσουμε ότι τουλάχιστον 5 από τα 7 μέλη (για τα δύο δεν βρέθηκαν σχετικές πληροφορίες) είτε έχουν δώσει διαπιστευτήρια αφοσίωσης στην πολυθρησκειακή κατεύθυνση του μαθήματος, είτε συνεργάζονται με πρόσωπα και φορείς που αγωνίστηκαν για την επιβολή του αντισυνταγματικού μαθήματος.

 Έτσι, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το υπουργείο προτίθεται να  χρησιμοποιήσει τη «μέθοδο Γαβρόγλου» για να καταστρατηγήσει τις αποφάσεις και να έχουμε στο εξής το πρόγραμμα Κεραμέως, που θα είναι ίδιο με το πρόγραμμα Γαβρόγλου, που ήταν ίδιο με το πρόγραμμα Φίλη, δηλαδή πολυθρησκειακό και όχι ορθόδοξο ομολογιακό, όπως απαιτεί το Σύνταγμα.

Προς τούτο και ο θεολογικός σύνδεσμος «καιρός», ο οποίος στήριξε με κάθε τρόπο (και δικαστικά) τα αντισυνταγματικά προγράμματα σπουδών για τα θρησκευτικά, εκτιμά θετικά  την εξέλιξη αυτή στην ανακοίνωσή τύπου έκτακτης γενική συνέλευσής του.[3]

Τα μέλη της επιτροπής είναι τα εξής:

Χαιρετίσματα!!!

Αυτοί θα αντισταθούν στην Τουρκία από τις καφετέριες; 

          Ένα σημείωμα - φωτογραφικό αποτύπωμα μέρους 
της σημερινής μας κοινωνίας του Γιώργου Παπαδόπουλου - Τετράδη                                                           

Ο ένας γιός υπηρετεί (ο θεός να το κάνει υπηρεσία) τη θητεία του στο Χαϊδάρι, όπου σουλατσάρει μαζί με τούς συστρατιώτες όλη μέρα, είναι έξω κάθε μέρα και ζητάει 500 ευρώ για να πληρώνει …γυμναστήριο επειδή στο στρατό ειναι αγύμναστοι!

Ο άλλος γιός έχει πάνω από 200 απουσίες ήδη και έχει εκλεγεί …πρόεδρος του 15μελούς (!), εξ ού και οι καθηγητές στάζουν μέλι μαζί του, ενώ ο γυμνασιάρχης καλεί απεγνωσμένος τους γονείς να μη χάσει χρονιά και να παρακολουθεί τα μαθήματα. (τουλάχιστον έχει ελπίδα να γίνει πρωθυπουργός).

Οι γονείς είναι χωρισμένοι και έτσι τα παιδιά είναι ουσιαστικά χωρίς όρια και με όλα τα περιθώρια να εκβιάζουν. 

Όπως όλα τα παιδια που- φυσιολογικά- δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους και διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει τέλος. 

Αλλά, και ο μη χωρισμένος περίγυρος τα ίδια ακριβώς αναπαράγει. 

Με γελοίες δικαιολογίες για τις επαγγελματικές υποχρεώσεις! 

Οι μανάδες τους και οι γιαγιάδες τους ήταν όλη μέρα στα ζωντανά και στα χωράφια και προλάβαιναν. 

Με άντρα αφέντη κι όλας πάνω απ’ το κεφάλι τους!

Αυτή, όμως, δεν είναι μία περίπτωση. 

Είναι η εικόνα της σημερινής Ελλάδας. 

Είναι η ΚΥΡΙΑΡΧΗ εικόνα.

Να υπερασπίσουμε, τι;

Μπήκε στον καινούργιο χρόνο η ζωή μας, ζούμε στο 2020... 

Ο συλλογικός μας χαρακτήρας και η καλλιέργειά μας δεν μας αφήνουν περιθώρια να βλέπουμε κατάματα την πραγματικότητα – δεν την αντέχουμε. 

Αυτό το ξέρουν καλά οι δυνάστες μας, κομματάνθρωποι και τηλεπερσόνες. 

Ετσι, εκλείπει εντελώς η κοινωνική αυτοκριτική, η αναγνώριση λαθών, άρα και οι ρεαλιστικές προοπτικές.

Σταματάμε σε αστοχίες χειρισμών, κρίνουμε και τις επικαιρικές στραβοτιμονιές, εκεί τελειώνει ο δημόσιος προβληματισμός μας. 

Η μάζα (λέξη ταπεινωτική αλλά δυστυχώς ρεαλιστική) προτιμάει το ψέμα, αρκεί να είναι ευφραντικό: να ζει με «εντυπώσεις», όχι με πιστοποιήσεις.

Αυτό είναι που ξέρουν καλά οι δυνάστες μας, θύματα και αυτοί, αλλά της αυτοχειρίας τους. 

Το δικό τους ντοπάρισμα θέλει διαφορετικό αφιόνι, πανάκριβο, και η στέρησή του βασανιστική: δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς δημοσιότητα. 

Το αποδείχνουν, άθελά τους, δέκα χρόνια τώρα που ο τόπος ρημάζει, λαφυραγωγείται χυδαία από τα ευρωπαϊκά μας ινδάλματα, η νεολαία φεύγει, η στέρηση και η ανελπιστία συντρίβουν το δυναμικότερο κομμάτι του πληθυσμού. 

Ομως οι κομματικές αντιμαχίες συνεχίζονται ερήμην της τρομακτικής συμφοράς και με αναστήματα όλο και πιο ασήμαντα έως και σπιθαμιαία.

Καίριος παράγων γι’ αυτή τη δραματική, ανέλπιδη έκπτωση είναι, κατά το «κοινό αίσθημα», η θεσμοποιημένη ατιμωρησία και τα ΜΜΕ: 

Η έγκαιρη και σκόπιμη μεσολάβηση πρωτόγονης νομοθεσίας που αμνηστεύει, σε ελάχιστο χρόνο, εξόφθαλμα εγκλήματα πρωθυπουργών και υπουργών, επιτρέπει, προκλητικότατα, να δημοσιεύουν άρθρα, να κάνουν βαρύγδουπες δηλώσεις και να μας δίνουν αφ’ υψηλού συμβουλές «πολιτικοί» ένοχοι, τουλάχιστον για τον εξωφρενικό δανεισμό της χώρας.

Με δική του ατζέντα ο Ταγίπ στο Βερολίνο: Στέλνει στρατό στη Λιβύη, αλωνίζει στη Μεσόγειο!

Με τόσους πολέμους στην περιοχή το συμπέρασμα είναι ότι, ναί, μονο είναι οι νεκροί είδαν το τέλος του πολέμου! 

Αλλοι τον ζουν στην κυριολεξία και άλλοι τον βλέπουν σαν ταινία στις ειδήσεις...σε σκηνές δευτερολέπτων.... 

Ο εταίρος των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Γερμανίας κι άλλων κρατών-μελών της Ένωσης αλλά και της ευρύτερης περιοχής, η Τουρκία, που θα βρίσκεται την ερχόμενη Κυριακή στο ίδιο τραπέζι στη σύνοδο του Βερολίνου για τη λιβυκή κρίση, έστειλε προειδοποιητικές βολές. 

Και έστειλε μηνύματα με πολλούς αποδέκτες: 

Θα προελάσει σε θάλασσα και ξηρά και διά της ισχύος θα επιβάλει τις επιδιώξεις της, θα εφαρμόσει τους επεκτατικούς σχεδιασμούς της.

Χθες υπήρξε καταιγισμός εξαγγελιών από πλευράς Άγκυρας, η οποία προφανώς και επιδιώκει να προετοιμάσει το έδαφος για τα επόμενα της βήματα.

Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο εκ των βοηθών του, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, φρόντισαν να στρώσουν χαλί για να περπατήσουν οι ίδιοι, εφαρμόζοντας τους σχεδιασμούς τους.

Ο Ερντογάν, η  χώρα του οποίου θα παρακαθίσει στη σύνοδο του Βερολίνου, για την ειρήνευση στη Λιβύη, ανακοίνωσε πως  η Τουρκία στέλνει στρατό στη χώρα αυτή «προκειμένου να διασφαλίσει τη σταθερότητα της κυβέρνησης της Τρίπολης». 

Ήδη έχει στείλει στρατιωτικό προσωπικό για να δημιουργήσει αρχηγείο συντονισμού των επιχειρήσεων υπεράσπισης της κυβέρνησης Σάρατζ. 

Παράλληλα βοηθά με στρατιωτικό υλικό το καθεστώς της Τρίπολης.

Η «Διάσκεψη του Βερολίνου», η αρχική ολιγωρία της Αθήνας & ο «σωτήρας» Χαφτάρ

Μπορεί ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών να ψέλλισε δικαιολογίες για τον αποκλεισμό της Αθήνας από τη Διάσκεψη του Βερολίνου, αλλά η πραγματικότητα είναι τόσο κραυγαλέα που δεν αφήνει περιθώρια υπεκφυγής. 
Από τη στιγμή που η Τουρκία υπέγραψε τη συμφωνία οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών με την κυβέρνηση της Τρίπολης, η Ελλάδα αυτομάτως ενεπλάκη στην κρίση της Λιβύης, επειδή οι δύο συμβαλλόμενοι σφετερίζονται δια της συμφωνίας τους ελληνική υφαλοκρηπίδα-ΑΟΖ.
Η Αθήνα δεν επεδίωξε την εμπλοκή της, αλλά στις διεθνείς σχέσεις, όπως και στη ζωή, μπορείς να εμπλακείς από μία κίνηση τρίτου, όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση. 

Η Άγκυρα είχε δείξει ποιες είναι οι προθέσεις της. 

Ήταν, λοιπόν, κοινό μυστικό ότι ο Ερντογάν πίεζε την κυβέρνηση της Τρίπολης να υπογράψει αυτή τη συμφωνία. Και το επέτυχε, όταν ο Αλ Σαράτζ βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού και ως μόνη σωτηρία έβλεπε την τουρκική στρατιωτική επέμβαση.

Η ελληνική διπλωματία όφειλε να είχε δράσει προληπτικά. 

Να είχε προειδοποιήσει την κυβέρνηση της Τρίπολης ότι εάν υπογράψει τέτοια συμφωνία, την επόμενη ημέρα θα διέκοπτε τις διπλωματικές σχέσεις μαζί της και θα αναγνώριζε τον Χαφτάρ. Επίσης, ότι η υποστήριξή της δεν θα περιοριζόταν στο διπλωματικό επίπεδο. 

Να είχε, μάλιστα, κοινοποιήσει αυτή την προειδοποίηση στην Ουάσιγκτον, στην ΕΕ, στη Μόσχα, αλλά και στο Κάιρο, ώστε οι πάντες να γνωρίζουν τις επιπτώσεις.

Δεν ισχυρίζομαι ότι εάν είχε δράσει έτσι η Αθήνα θα είχε αποτρέψει την υπογραφή της συμφωνίας.

Μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης: Ο κίνδυνος «επιβίωσής» του & ο αποκλεισμός της Ελλάδας από το Βερολίνο

Προσπάθεια μέχρι την τελευταία στιγμή καταβάλει η Αθήνα για να καμφθεί η αντίδραση της Τουρκίας και της κυβέρνηση της Τρίπολης στην συμμετοχή και της χώρας μας έστω με καθεστώς παρατηρητή στην Διάσκεψη του Βερολίνου για την Λιβύη, καθώς η Ελλάδα και γειτονική χώρα της Λιβύης είναι και ζωτικά της συμφέροντα εξαρτώνται από την έκβαση της κρίση.

Στον αποκλεισμό της Ελλάδας όμως έχει παίξει αρνητικό ρόλο και το Βερολίνο καθώς η κ. Μέρκελ η οποία φιλοξενεί την Διάσκεψη και επιχείρησε τις προηγούμενες ημέρες με επαφές με τον Β. Πούτιν και τον Τ.
Ερντογάν να διασώσει την διαδικασία, υποκύπτει και πάλι στον στυγνό εκβιασμό του τούρκου προέδρου με αιχμή το μεταναστευτικό και έτσι δεν έστειλε πρόσκληση στην Ελλάδα.

Ήταν αναμενόμενο να βάλει βέτο στην ελληνική συμμετοχή και ο Αλ Σαράζ αλλά φυσικά δεν είναι αυτό που μέτρησε στην επιλογή της Καγκελαρίας, καθώς και άλλοι παράγοντες για τους οποίους θέτουν βέτο οι δυο πρωταγωνιστές της κρίσης, προσκλήθηκαν τελικά στο Βερολίνο.

Και φυσικά η ευθύνη καταμερίζεται και στην προηγουμένη κυβέρνηση που από τον Νοέμβριο του 2018,που πήρε μέρος στην συνάντηση του Παλέρμο που συμμετείχαν όμως περισσότερες από 35 χώρες (συμμετείχαν ακόμη και ο Καναδάς ,η Ολλανδία, η Σουηδία κ.α) και όταν ο τούρκος υπουργός Άμυνας Χ. Ακάρ είχε αποκαλύψει τον τουρκικό σχεδιασμό με την Λιβύη, παρουσιάζοντας μετά την επίσκεψη του στην Τρίπολη τον Νοέμβριο τον γνωστό χάρτη, η τότε κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε μέχρι και τις εκλογές του Ιουλίου με το ζήτημα της Λιβύης ούτε φυσικά επιχείρησε να διεκδικήσει την εμπλοκή της στην διαδικασία του Βερολίνου που τότε είχε ξεκινήσει η προετοιμασία για την πρώτη συνάντηση στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Ως εγγυήτρια δύναμη στη Λιβύη επιβάλλουν την Τουρκία, Ρωσία & Γερμανία!

Ένα άλλο επεισόδιο ήρθε να προστεθεί στις ήδη τεταμένες σχέσεις Τουρκίας-Αιγύπτου. 

Η αιγυπτιακή αστυνομία πραγματοποίησε έφοδο στα γραφεία που διατηρεί το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu στο Κάιρο. 

Συνελήφθησαν τέσσερις υπάλληλοι του πρακτορείου, ανάμεσα τους και ένας Τούρκος υπήκοος. Φυσικά και το timing της επιχείρησης των αιγυπτιακών αρχών δεν ήταν καθόλου τυχαίο.  

Πραγματοποιήθηκε μερικά 24ωρα πριν την κρίσιμη διάσκεψη του Βερολίνου για την εμπόλεμη Λιβύη, όπου έχουν κληθεί να συμμετέχουν τόσο η Αίγυπτος, όσο και η Τουρκία. 

Είχε προηγηθεί η αποτυχημένη ειρηνευτική διάσκεψη στην Μόσχα, όπου οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές, ο στρατάρχης Χαλίφα Χάφταρ και η κυβέρνηση Σαράτζ, απέτυχαν να καταλήξουν σε συμφωνία. 

Ο στενός σύμμαχος της Αιγύπτου Χάφταρ αρνήθηκε να υπογράψει το ειρηνευτικό σχέδιο, αποχωρώντας εσπευσμένα από την Μόσχα. 

Στην πραγματικότητα το, κατ' όνομα ειρηνευτικό σχέδιο, ήταν ένα δώρο της Μόσχας στην Άγκυρα και στην τουρκόφιλη κυβέρνηση Σαράτζ.

Οι Ρώσοι εμφανίστηκαν πρόθυμοι να σώσουν την ετοιμόρροπη κυβέρνηση Σαράτζ, ο οποίος μόλις που ελέγχει την λιβυκή πρωτεύουσα Τρίπολη. 

Δεν αποτελεί έκπληξη η άρνηση του Χάφταρ να υπογράψει την ειρηνευτική συμφωνία. 

Είναι χαρακτηριστικό πως το συγκεκριμένο "ειρηνευτικό" σχέδιο δεν προέβλεπε την διάλυση των φιλοκυβερνητικών, τζιχαντιστικών πολιτοφυλακών. Μάλιστα η Ρωσία πρόσφερε άλλη μία διευκόλυνση στον Ερντογάν, με την εκεχειρία που ταυτόχρονα ανακοίνωσε στην συριακή επαρχία Ιντλίμπ. Στην πραγματικότητα, επέτρεψε στον Ερντογάν να μεταφέρει μαχητές από τον τελευταίο θύλακο που ελέγχει η τζιχαντιστική συριακή αντιπολίτευση, στο λιβυκό μέτωπο.