Ο πολύπειρος και πεισματάρης Γερμανός πολιτικός
πίστευε ότι ο Σύριζα είτε θα υποχρεωνόταν να κάνει σοβαρές μεταρρυθμίσεις, είτε
θα οδηγούσε την Ελλάδα εκτός ευρώ - που ήταν και ο απώτερος στόχος του Β.
Σόιμπλε
Τα σοβαρότερα πολιτικά
του διαπιστευτήρια τα έδωσε το 1990, όταν ως υπουργός Ειδικών Υποθέσεων της
κυβέρνησης του καγκελάριου Χέλμουτ Κολ ανέλαβε επικεφαλής της ομάδας που θα
διαπραγματευόταν με τους Ανατολικογερμανούς την επανένωση των δύο Γερμανιών.
Τον Σεπτέμβριο εκείνης της χρονιάς, στο Μόναχο, μού
τον γνώρισε ο Γερμανός συνάδελφος Γκούντερ Βαγκενλένερ, τότε γενικός γραμματέας
της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων - ο οποίος ήταν και ο τελευταίος Γερμανός
αιχμάλωτος στρατιώτης που απελευθερώθηκε από τους Σοβιετικούς.
Υπενθυμίζω ότι
έναν μήνα αργότερα, στην διάρκεια προεκλογικής εκδήλωσης, ο Β. Σόιμπλε δεχόταν
τρεις πυροβολισμούς από τον Ντίτερ Κάουφμαν, με αποτέλεσμα να υποστεί πολύ
σοβαρές βλάβες στο πρόσωπο και στην σπονδυλική του στήλη.
Σπεύδω να τονίσω ότι ο Β. Σόιμπλε, αν και ακραιφνής
φιλοευρωπαίος, δεν πολυπίστευε στην επιτυχία του εγχειρήματος για την
δημιουργία μίας ενιαίας αγοράς.
Πίστευε ότι οι διαφορές που υπήρχαν μεταξύ των χωρών μελών θα δημιουργούσαν προβλήματα και ήταν από τότε υπέρμαχος της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων. Είχε δε διατυπώσει επισήμως αυτή του την άποψη σε ένα κοινό άρθρο του με τον Γερμανό Χριστιανοδημοκράτη ευρωβουλευτή Καρλ Λάμερς, το οποίο στην εποχή του είχε κάνει πολύ θόρυβο.
Πίστευε ότι οι διαφορές που υπήρχαν μεταξύ των χωρών μελών θα δημιουργούσαν προβλήματα και ήταν από τότε υπέρμαχος της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων. Είχε δε διατυπώσει επισήμως αυτή του την άποψη σε ένα κοινό άρθρο του με τον Γερμανό Χριστιανοδημοκράτη ευρωβουλευτή Καρλ Λάμερς, το οποίο στην εποχή του είχε κάνει πολύ θόρυβο.
Την ιδέα αυτή ο σημερινός υπουργός
Οικονομίας της Γερμανίας δεν την έχει ποτέ εγκαταλείψει.
















































