
Τὸ Ἔθνος ἀφανίστη ὅλως διόλου καὶ ἡ θρησκεία ἐκκλησία εἰς τὴν πρωτεύουσα δὲν εἶναι καὶ μᾶς γελᾶνε ὅλος ὁ κόσμος. ...
Ὅ,τι τοῦ λὲς ἡ θρησκεία δὲν εἶναι τίποτας!
Ἀλλοίμονο ῾σ ἐκείνους ὁποῦ χύσανε τὸ αἷμα τους καὶ θυσιάσανε τὸ δικόν τους νὰ ἰδοῦνε τὴν πατρίδα τους νὰ εἶναι τὸ γέλασμα ὅλου τοῦ κόσμου καὶ νὰ καταφρονιῶνται τ᾿ ἀθῷα αἵματα ὁποῦ χύθηκαν!
Στρατηγός Μακρυγιάννης, Απομνημονεύματα
Μας δώσανε κάτι ζώα, αχ!
Θεέ μου, κάτι τόσο δύστυχα,
μελλοθάνατα ζώα, που 'λεγες πως αν λίγο
τα σπρώξεις, αν τους δώσεις έτσι μια με το χέρι σου,
θα σωριαστούν εκεί που βρίσκονται κ' ίσως από μέσα τους θα σ' ευχαριστούν γι' αυτό.
- Όλες αυτές
οι πληγές, έτσι σαν κόκκινο γυαλί που κάτι υγρό διαφαίνεται από κάτω του:
πίσω στ' αχαμνά
μπούτια κοντά στην ουρά, σ' όλα τα πλευρά τους και την πλάτη τους απ' τα σαμάρια· σ' όλα τα
γόνατα που δεν είχαν πια τρίχα…
Γιάννης Μπεράτης, Το Πλατύ Ποτάμι
Η Εικοστή Ογδόη Οκτωβρίου 1940 έπεσε ημέρα Δευτέρα.
Ενώ ακόμη η χώρα κοιμόταν,
ο Ιταλός πρέσβης Grazzi έφθανε στην κατοικία του
Ιωάννη Μεταξά στην Κηφισιά στις 03:00 για να επιδώσει το τελεσίγραφο της φασιστικής Ιταλίας.
Ο
Μεταξάς τον δέχθηκε αμέσως - ανοίγοντας ο ίδιος την θύρα υπηρεσίας αφού κανείς από
το υπηρετικό προσωπικό δεν είχε
ξυπνήσει παρ’ όλα τα επίμονα κουδουνίσματα του Ιταλού επισκέπτη.
Ο πρέσβης, στο βιβλίο του «Η Αρχή του Τέλους:
Η Επιχείρηση Κατά της Ελλάδος» (Εκδόσεις Εστίας, 2007), περιγράφει την στιγμή ως εξής:















































