Γιατί δε γράφεις κάτι για το «Μεταναστευτικό» βρε Κοσμοϊδιογλωσσία;

Γιατί δε γράφεις κάτι για το «Μεταναστευτικό»- με αφορμή τους πολιτικούς κλυδωνισμούς στη

Γερμανία ή την πρόσφατη συμφωνία - ή/και για το «Μακεδονικό»; 

Η σύντομη απάντηση έχει ως εξής: 

Γιατί δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος επικαιροποίησης, πάρα μονάχα υπενθύμισης, όσων έχουν ήδη γραφεί. Η αναλυτική απάντηση ακολουθεί.

                     ------------------------------------------------------------------------------

Οι άνθρωποι είμαστε αμνήμονες, ξεχνάμε (κατά αυτόν τον τρόπο καθιστούμε ευκολότερη τη χειραγώγηση μας).

Ίσως να μην έχει νόημα που παραθέτουμε και θυμίζουμε τα παρακάτω. Όπως και να 'χει. 

Όσα ακολουθούν σχετίζονται κυρίως με το μεταναστευτικό, τα λεγόμενα «εθνικά θέματα» που βρίσκονται σε εξέλιξη, με την Ελλάδα και τη «μνημονιακή» εποχή, με τις ενδοευρωπαϊκές και τις Ευρω-Τουρκικές σχέσεις (προφανώς παρεισφρέουν και διασταυρώνονται και άλλα ζητήματα). 

Όλα τα προηγούμενα βρίσκονται στην επικαιρότητα και κανένα δεν είναι άσχετο ή ασύνδετο

μεταξύ του. 

Πάρτε το καφέ σας ή το κρασάκι, τη μπύρα, το ούζο ή ό,τι τραβάει η όρεξη, η διάθεση και το γούστο

σας (και τα τσιγάρα σας οι καπνιστές) και διαβάστε.

Μονάχα προσέξτε μη πετάξετε κανένα ποτήρι με αλκοόλ - ή σπάσετε κάποιο φλυτζάνι καφέ - σε κανέναν τοίχο, και μην αρχίσετε να μασάτε τα τσιγάρα σας από εκνευρισμό. Ένα είναι σίγουρο. Κρυστάλλινη σφαίρα που προλέγει το μέλλον δεν έχουμε στη διάθεση μας. 

Πράγμα που σημαίνει πως εάν καταλαβαίνουμε και προλέγουμε εμείς ορισμένα πράγματα, το ίδιο κάνουν και άλλοι.

Γράφαμε και διαβάζατε πριν από περίπου τρία χρόνια, συγκεκριμένα δύο χρόνια οκτώ μήνες και κάποιες ημέρες[18 Οκτ 2015]:

Πελατειακές σχέσεις και σχέσεις πατρωνίας δεν υπάρχουν μονάχα στο εσωτερικό των κρατών

(με κύριους φορείς τα κόμματα), αλλά και στο διεθνές περιβάλλον, ανάμεσα σε κράτη. 

Και είναι οι εξωτερικές σχέσεις, σε όχι λίγες περιπτώσεις, που ενσταλάζονται, στρεβλώνουν

και αλλοιώνουν το εσωτερικό, και όχι αντίστροφά όπως λέει το καλά θεμελιωμένο αξίωμα...

Μάλιστα μετά από τις κοινές περιπολίες με τη γείτονα μας πρότειναν τη δημιουργία κέντρου πόλης κράτησης (υποδοχής το ονομάζουν) το οποίο θα διοικείται από υπαλλήλους της Frontex και την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (δεν έχει καμία σημασία που η πρόταση «απορρίφθηκε». 

Η πρόταση φανερώνει τον «προσανατολισμό»). 

Δηλαδή μας πρότειναν και απώλεια εδαφικής κυριαρχίας ή ορθότερα θα πρέπει να μιλάμε για

τμηματική κυριαρχία υπό τη συνοδεία επικαλυπτόμενης εξουσίας. 

Αυτό είναι το μετακυρίαρχο σουρωτήρι και η μεταμοντέρνα κουρελού. 

Να μεταβληθεί η χώρα σε «χωματερή» και να συμμετέχει σε ένα παγκόσμιο σύστημα καταμερισμού κέντρων κράτησης.

Μα δεν μας είπαν πως εάν «βγαίναμε από την Ευρώπη» θα συνέβαινε ακριβώς αυτό; 

Δηλαδή πως θα μετατρεπόμασταν σε μια χώρα-χώρο κράτησης μεταναστών και προσφύγων; 

Δεν μας είπαν πως εάν «βγαίναμε από την Ευρώπη» θα περιφερειοποιούμασταν σε σχέση με την Τουρκία; 

Πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά τώρα;...

Η Ελλάδα ως ένα ιδιαίτερου τύπου «ευρωπαϊκό» client-puppet state, ένας μετακυρίαρχος ημικρατικός δρώντας και ένα κατακερματισμένο εδαφικά μεταμοντέρνο σουρωτήρι, που θα έχει ως χαρακτηριστικό της τη συμμετοχή σε ένα ευρωπαϊκό - και παγκόσμιο - καταμερισμό κέντρων κράτησης.

Αυτή θα είναι η «ευρωπαϊκή» διάσταση και ταυτότητα της υπό κηδεμονία εξαρτημένης & υποτακτικής Ελλάδας.(18 Οκτ 2015)

Όπως πολύ σωστά επισήμανε πρόσφατα ένας φίλος «όλες οι αποικιοκρατικές δυνάμεις έκαναν φυλακές στις αποικίες τους, όπως κάνει η κυρά-Αγγέλα».

 Μόλις ξεκινήσαμε όμως. Εισερχόμαστε στο 2016 [31 Ιαν 2016]:

Το φαινόμενο που παρατηρείται με το ύψωμα των φραχτών & τις αυτόνομες αποφάσεις κρατών (Σουηδία, Δανία, Αυστρία, Ουγγαρία κ.λπ) φανερώνει την σταδιακή μεταβολή του ιεραρχικού πεδίου σε άναρχο. 

Δηλαδή το εσωτερικό της Ε.Ε αποκτά χαρακτηριστικά διεθνούς περιβάλλοντος (η επιδίωξη της Ε.Ε

ήταν/είναι να εγκαθιδρυθεί ένα ευρωπαϊκό ιεραρχικό σύστημα - δηλαδή να μετατραπεί το

ευρωπαϊκό πεδίο από άναρχο που ήταν σε ιεραρχικό - και να εξομοιωθούν οι διεθνείς/

κρατικές σχέσεις σε μια κατάσταση ευρωπαϊκής εσωτερικής πολιτικής). 

Εάν συνεχιστεί αυτή η πορεία το εσωτερικό της Ε.Ε ή το «ευρωπαϊκό σύστημα» θα μεταβληθεί σε κανονικότατο σύστημα αυτοβοήθειας (όποιος κατάλαβε, κατάλαβε).

Γι'αυτό ορισμένους φανατικούς, ανορθολογικούς και μισαλλόδοξους «ευρωπαϊστές» που δεν τους ενδιαφέρουν όσα συμβαίνουν στη χώρα μας, κανονικά, έπρεπε να τους απασχολούν. 

Τώρα που η Ε.Ε αποκτά παρεμφερή χαρακτηριστικά ανησύχησαν όλοι οι υποκριτές (αυτό προϋποθέτει πως στην σκέψη τους η Ελλάδα ήταν ή/και παραμένει αναλώσιμη). 

Τα προηγούμενα αποτελούν αδιαμφισβήτητα σημάδια μιας πρώιμης μορφής αποσύνθεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης...

Όσες και όσοι έχουν ξεχάσει πως ήταν τα πράγματα προ του 2008 (και συνήθισαν την μετά 2008 εποχή), ας προσπαθήσουν τουλάχιστον να συγκρατήσουν την σημερινή εικόνα στο μυαλό τους, αυτή των αρχών του 2016. 

Η εντύπωση μου είναι πως μέχρι τις αρχές του 2020, η πολιτική κατάσταση στα εδάφη της - σημερινής - Ε.Ε θα είναι αγνώριστη [Σημ. Δ`~. 2018]. 

Θα προσπαθούν άνθρωποι να θυμηθούν πως ήταν τα πράγματα το 2016 και δεν θα μπορούν.

31 Ιαν 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Ίσως περιττή εμβόλιμη επισήμανση.

Καλό είναι όμως να δοθεί η οπτική (αν και εδώ μας απασχολούν άμεσα διαφορετικά ζητήματα. 

Η πύκνωση του πολιτικού χρόνου είναι αυτονόητη). 

Ορισμένα γεγονότα και εξελίξεις από τότε μέχρι σήμερα, δίχως χρονολογική σειρά: 

The World Health Organization announces an outbreak of the Zika virus,

απελευθερώνεται ή ανακαταλαμβάνεται η Μοσούλη και το Χαλέπι, αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος και δολοφονία του Ρώσσου Πρέσβη Andrei Karlov στη Τουρκία, ο Rodrigo Duterte Πρόεδρος στις Φιλιππίνες και ο Mohammad bin Salman στη Σαουδική Αραβία, Brazil

suspends president Dilma Rousseff, ψηφίσματα στον Ο.Η.Ε εις βάρος του Ισραήλ και της Β. Κορέας, EgyptAir Flight 804 crashes into the Mediterranean Sea en route from Paris to Cairo, δημοψήφισμα στο Ηνωμένο Βασίλειο για αποχώρηση από την Ε.Ε (Brexit) και εκλογή Trump

(America First) με αποχώρηση των Η.Π.Α από Συμφωνία για το Κλίμα και Trans-Pacific Partnership, Joint Declaration of Pope Francis and Patriarch Kirill (Havana Declaration), κλείσιμο «εσωτερικών» συνόρων στην Ε.Ε με εκλογές και πολιτικές εξελίξεις σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, The UN warns that the world is facing the biggest humanitarian crisis since World War

II, οι Μαλδίβες αποχωρούν από την Κοινοπολιτεία (των Εθνών), Orlando and Las Vegas shooting και

Charlottesville riots, αποπομπή Ρώσσων και Αμερικανών διπλωματών και διπλωματική κρίση του Κατάρ, Panama Papers, christmas Berlin attack και London Bridge attack, treaty on the Prohibition of Nuclear Weapons.

Μερικά μόνο απ'όσα συνέβησαν από τότε μέχρι σήμερα.

Φεβρουάριος

Συνεχίζουμε όμως με τις θεματικές που μας απασχολούν άμεσα. Περίπου δυόμισι χρόνια νωρίτερα [7 Φεβ 2016]:

Οι ροές - προσφυγικές, μεταναστευτικές, εμπορικές και άλλες - δεν σταματούν στη θάλασσα, παρά στη στεριά [Σημ. Δ`~. 2018].

Αυτό είναι γνωστό από υπάρξεως κόσμου, αλλά μας το υπενθύμισαν πρόσφατα οι

αντιφάσεις και οι ανεπάρκειες - όπως επίσης η

κατάρρευση - της Ευρωμεσογειακής πολιτικής

της Ε.Ε (στην οποία έχω αναφερθεί

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 23/99

παλαιότερα)...

Η αποτυχία αυτή οδήγησε από τα αναχωματικά

κράτη-μαξιλάρια (buffer state/État tampon)

της Βορειοαφρικανικής και Μεσανατολικής

περιφέρειας στον μετασχηματισμό του

δορυφορικού κράτους-κράτους πελάτη που

ονομάζεται Ελλάδα σε αναχωματικό κράτοςμαξιλάρι (buffer state/État tampon) στο

εσωτερικό πλέον της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Όταν τα αναχωματικά κράτη είναι ανεξάρτητα

ακολουθούν συνήθως πολιτική ουδετερότητας

(Ελβετία, και κατά την διάρκεια του ψυχρού

πολέμου η Αυστρία), γεγονός που τα ξεχωρίζει

από τα δορυφορικά κράτη-πελάτες που είναι

εξαρτημένα (όπως η Ελλάδα).

Επειδή όμως οι ροές δεν σταματούν στη

θάλασσα, το δορυφορικό κράτος-πελάτης

Ελλάδα - το οποίο βιώνει την ασύμμετρη

αυτοκρατορική σχέση εδώ και ορισμένα χρόνια

στο εσωτερικό της Ευρωζώνης - δεν μπορεί να

αναλάβει τον ρόλο του buffer state/État

tampon και παίρναμε στην πρωτοβουλία

Ολλανδίας και Γερμανίας περί «Μικρής

Σένγκεν» (στην οποία αντιδρά η Πολωνία) και

Π.Γ.Δ.Μ (πρωτοβουλία Γερμανίας και Αυστρίας

με την Ουγγαρία, την Τσεχία και τη Σλοβακία

να υποστηρίζουν).

Έτσι, παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια την

σταδιακή μετακίνηση του «εξωτερικού

συνόρου» της Ε.Ε - μαζί με τις πολιτικές που

το συνοδεύουν - στο εσωτερικό της

ευρωπαϊκής ηπείρου. Συγκεκριμένα, τα

φαινόμενα της ασύμμετρης σχέσης και των

αναχωματικών κρατών-μαξιλάριών από τη

Βόρεια Αφρική και την Μέση Ανατολή φτάνουν

στην Ελλάδα και την Π.Γ.Δ.Μ (ήταν πασιφανές

- και το είχα γράψει - ότι θα μας ρούφαγαν οι

«μαύρες τρύπες» όπως τις ονόμαζα). Σε αυτό

το σημείο παρατηρούμε πρώτον, πως οι ίδιες οι

ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μέσω της συζήτησης

περί Π.Γ.Δ.Μ στην πράξη παραδέχονται πως οι

ροές δεν μπορούν να σταματήσουν στη

θάλασσα και δεύτερον, την υποκρισία και τον

λαϊκισμό τους καθώς στα λόγια το

αποκρύπτουν (φταίει μόνον η Ελλάδα, ενώ το

κλειδί το κρατάει στη στεριά η Τουρκία, όπως

παλαιότερα η Λιβύη, ή σε δεύτερο επίπεδο

τώρα, εκτός Σένγκεν η Π.Γ.Δ.Μ και εντός

Σένγκεν η Σλοβενία και η Ουγγαρία...).

Και συνεχίζαμε:

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 24/99

Κατά τα λοιπά, μελλοντικά θα μπορούσε να

συμβεί το εξής: Όπως εργαλειοποιήθηκε η

οικονομική κρίση, θα μπορούσε να

εργαλειοποιηθεί και η μεταναστευτικήπροσφυγική προκειμένου να προχωρήσει ο

σταδιακός μετασχηματισμός των εθνικών

κρατών και να παγιωθεί η δημιουργία

μεταεθνικών οντοτήτων, παράλληλα με την

μεταφορά εξουσιών και κυριαρχίας από το

εθνικό στο υπερεθνικό, μη εδαφικό ευρωπαϊκό

επίπεδο. Αυτός ο μετασχηματισμός θα

μπορούσε εκβιαστικά να προταθεί ως -η μόνηλύση αντιμετώπισης της προσφυγικήςμεταναστευτικής κρίσης.

Βέβαια, μια τέτοιας μορφής εξέλιξη -από ότι

φαίνεται- θα συναντούσε αντιστάσεις στην

ευρύτερη ευρωπαϊκή γεωγραφία και θα

μπορούσε να οδηγήσει σε περαιτέρω

αποσύνθεση την Ε.Ε. Προκειμένου να

αποφευχθούν οι ανεξέλεγκτες εγχώριες

πολιτικές αντιδράσεις εναντίον της

μετανάστευσης σε αυτά τα κράτη, πιθανότερη

θα ήταν η δημιουργία ενός διεθνούς

περιφερειακού μεταναστευτικού καθεστώτος.

Την Ελλάδα, η οποία ουσιαστικά έχει

μεταβληθεί σε πεδίο εξωτερίκευσης της πίεσης

που νιώθουν πολλές κυβερνήσεις στο

εσωτερικό τους, από ότι φαίνεται την

προορίζουν για μετακύριαρχο εδαφικό τμήμα

-χωματερή- αυτού του διεθνούς περιφερειακού

μεταναστευτικού καθεστώτος. Αυτό είναι

άλλωστε το μέλλον των δορυφορικών κρατώνπελατών (client-satellite states)...

Η λεγόμενη ενίσχυση των εξωτερικών

συνόρων της Ε.Ε -παλαιότερα- υποτίθεται πως

θα λειτουργούσε παράλληλα με την χαλάρωση

των συνόρων μεταξύ των εθνικών κρατών.

Ενίσχυση εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε με

παράλληλη χαλάρωση εσωτερικών

-διακρατικών- συνόρων (και άνοδο ιεραρχίας).

Είδαμε πως η αθρόα εισροή μεταναστώνπροσφύγων (χαλάρωση εξωτερικών συνόρων)

οδήγησε αμέσως στην ενίσχυση των

εσωτερικών διακρατικών συνόρων (και την

άνοδο της αναρχίας) εντός της Ε.Ε. Αυτή την

πορεία επιδιώκουν να αντιστρέψουν. Δεν θα

είναι εύκολο διότι έχει αποσταθεροποιηθεί

-μετά από την «απελευθέρωση» και τον

«εκδημοκρατισμό» της- όλη η περιφέρεια, από

τη Βόρεια Αφρική (πυρήνας-Λιβύη) και την

Μέση Ανατολή (πυρήνας-Συρία, Ιράκ), μέχρι

την ανατολική Ευρώπη (πυρήνας-Ουκρανία).

7 Φεβ 2016

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 25/99

Σημ. Δ`~. 2018: Αυτοί που παραλληλίζουν τη Θάλασσα

Αραφούρα (Arafura Sea) τον Κόλπο της Καρπεντάρια

(Gulf of Carpentaria) και τη Θάλασσα του Τιμόρ με το

Αιγαίο, και ένα νησί με μια χερσόνησο, ας ανοίξουν

κανένα βιβλίο ναυτιλίας, γεωγραφίας και ιστορίας, και ας

απευθύνονται μονάχα στο κομματικό-παραταξιακό τους

κοινό για ψηφοθηρικούς λόγους προκειμένου πρώτον,

να καλύψουν τους εξωτερικούς και εξω-εθνικούς

παράγοντες μέσω των οποίων ετεροκαθορίζονται και από

τους οποίους είναι εξαρτημένοι και δεύτερον, να

αποκρύψουν όσα διαβάσατε αμέσως προηγουμένως και

όσα ακολουθούν.

Συνεχίζουμε. Από τον ίδιο μήνα, δηλαδή τον Φεβρουάριο

του 2016 [10 Φεβ 2016]:

Αυτό που επιχειρείται, δηλαδή, πρώτον, η

μεταβολή της χώρας σε κλοτσοσκούφι,

αποδιοπομπαίο τράγο και «νεκρό σημείο» ή

πεδίο εξωτερίκευσης της πίεσης που νιώθουν

στο εσωτερικό τους πολλά ευρωπαϊκά

καθεστώτα σε σχέση με το προσφυγικόμεταναστευτικό και δεύτερον, η μετατροπή της

σε αποθήκη ή καταυλισμό, χωματερή ή

στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών και

προσφύγων παράλληλα με την απομόνωση της

και τον περιορισμό της κυριαρχίας της

(σύνορα, φράχτες, παραχωρήσεις, περιπολίες),

αποτελεί το επόμενο στάδιο της

περιφερειοποίησης και απομάκρυνσης της

Ελλάδας από τον κυρίως «ευρωπαϊκό πυρήνα».

Αυτό δεν είναι πρόσφατο. Αποτελεί συνέχεια

και αποκορύφωση της κατάστασης που

ξεκίνησε με την οικονομική διαχείριση της

κρίσης και το ύψωμα των οικονομικών

«φραχτών» προς αποκλεισμό και απομόνωση

της - «μολυσμένης» - Ελλάδας. Καυτηριάστηκε

και απομονώθηκε το άκρο οικονομικά. Το ίδιο

συμβαίνει, τώρα, σε επίπεδο ασφαλείας.

Η επιχείρηση αποκλεισμού και απομόνωσης της

Ελλάδας αποτελεί πρώτον, προσπάθεια

απαγκίστρωσης ενός τμήματος της ηπειρωτικής

Ευρώπης από το χώρο της ανατολικής

Μεσογείου και των Βαλκανίων (δηλαδή τάση

για περιορισμό στην κεντρική της γεωγραφία)

και δεύτερον, σύμπτωμα της αποσύνθεσης ή/

και του κατακερματισμού του «δυτικού» -

ευρωατλαντικού - συστήματος της

μεταδιπολικής περιόδου...

Και ολοκληρώναμε:

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 26/99

Στην περίπτωση της Συρίας, η Τουρκία

επιχείρησε να χρησιμοποιήσει - αποτυχημένα -

το ΝΑΤΟ για τη ''ρύθμιση''των πτήσεων,

ουσιαστικά για την επιβολή εναέριου ελέγχου

(no-fly zone) σε τμήμα των τουρκο-συριακών

συνόρων το οποίο ήταν “highly unstable”.

Τελικά δεν τα κατάφερε και μετά άρχισαν να

πέφτουν αεροπλάνα. Στην περίπτωση της

Ελλάδας επιχειρείται η χρησιμοποίηση του

ΝΑΤΟ σε τμήμα των ελληνο-τουρκικών

συνόρων για τη ''ρύθμιση''των

μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών στο

Αιγαίο προκειμένου η κατάσταση να

«σταθεροποιηθεί» (επειδή είναι “highly

unstable”).

Μέσω του ''ρυθμιστικού''καθεστώτος

μεταναστών και προσφύγων που ξεκινούν από

τη Συρία και φτάνουν στην Ελλάδα, η Τουρκία

- εν τέλει - μάλλον θα καταφέρει να βάλει πόδι

τόσο σε τμήμα της βόρειας Συρίας [Σημ. Δ`~.

2018: Τελικά πράγματι έβαλε, όχι όμως μέσω

ΝΑΤΟ]... όσο και στο ανατολικό Αιγαίο (στο

βόρειο Ιράκ έχει ήδη βάλει).

10 Φεβ 2016

Μετεξελίσσονται σε βασανιστήριο οι (υπ)ενθυμίσεις... Και

βρισκόμαστε ακόμη στον Φεβρουάριο του 2016 [24 Φεβ

2016].

[Μου] προξενεί εντύπωση που ορισμένοι

ξύπνησαν τώρα με το προσφυγικόμεταναστευτικό. Και ιδιαίτερα ορισμένοι

οικονομιστές που μας έλεγαν εφαρμόστε τα

συμπεφωνημένα γιατί «θα κοπεί η

χρηματοδότηση, η δόση» ή «θα μας πετάξουν

έξω από το ευρώ». Τώρα, οι ίδιοι λένε,

εφαρμόστε τα συμπεφωνημένα γιατί... Και

πάντα τα ίδια θα λένε γιατί δεν έχουν τίποτα

άλλο να πουν (εν τω μεταξύ η Ε.Ε χρώσταγε -

ίσως χρωστάει ακόμα - χρήματα στην Ελλάδα

που σχετίζονται με τη διαχείριση της

μεταναστευτικής-προσφυγικής κρίσης).

Όταν άρχισα να αναδεικνύω το ζήτημα, δεν το

έκανα επειδή ήμουν εναντίον των ανθρώπων

αυτών (όπως νομίζουν διάφοροι

κινητρολογοι), αλλά επειδή ήταν φανερό ποια

θα είναι η εξέλιξη του (και προς τα που

οδηγούσε η εργαλειοποίηση του). Πριν ακόμα

από το περασμένο καλοκαίρι, όταν είχαν

ξεχαστεί τόσο η Λιβύη και εν πολλοίς και η

Συρία, ορισμένοι παρατηρούσαμε τα μεγέθη

των ανθρώπων που συγκεντρώνονταν στα

νοτιο-ανατολικά σύνορα της Τουρκίας [Σημ.Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 27/99

Δ`~. 2018]. Η Τουρκία βέβαια, όπως και

οποιαδήποτε άλλη χώρα, δεν έκανε

ανθρωπισμό, συγκέντρωνε ηθικό και

διπλωματικό κεφάλαιο το οποίο θα

χρησιμοποιούσε ως μοχλό άσκησης πίεσης...

Όταν ασχολήθηκα ξανά με το ζήτημα, ήδη από

τις πρώτες μέρες του Αυγούστου - πριν

κορυφωθούν οι ροές -, ορισμένοι μας μίλαγαν

για την «οικονομία» και άλλοι μας έλεγαν «τι

σας πειράζει, θα φύγουν».

Οι άνθρωποι που καλοπροαίρετα ισχυρίζονταν

το τελευταίο, νόμιζαν ότι η Ε.Ε αποτελεί φορέα

κοινής βούλησης. Η Ε.Ε όμως - και αυτό

αποτελεί μια κριτική καθόλα θεμιτή και ας μην

αρέσει -, έχει αποδειχθεί κατ'επανάληψη

ανεπαρκής και ανίκανη να συνθέσει τα εθνικά

συμφέροντα των χωρών σε κάτι το οποίο θα

μπορούσε να ονομαστεί «κοινό ευρωπαϊκό

συμφέρον». Το ΝΑΤΟ, αυτή την περίοδο,

γίνεται προσπάθεια να μεταβληθεί σε εργαλείοόργανο της Πολωνίας (για τη Ρωσία) και της

Τουρκίας (για τη Συρία), με την πρώτη να

εκβιάζει τη Γερμανία, η οποία με τη σειρά της -

πέρα από το ότι έχει εκβιάσει κατ'επανάληψη

την Ελλάδα να - εκβιάζει ή παρέχει

«διαβεβαιώσεις» σε άλλες χώρες (όπως η

Π.Γ.Δ.Μ και η Σερβία) ενώ παράλληλα

Σουηδία, Δανία και Βέλγιο επαναφέρουν

συνοριακούς ελέγχους κ.λπ. Η δε Γαλλία,

βρίσκεται στο απυρόβλητο εδώ και μήνες (θα

δεχθεί λέει 30.000 ανθρώπους σε δύο

χρόνια!). Αυτή είναι η εικόνα της Ευρωπαϊκής

Ένωσης εντελώς επιγραμματικά.

Δυστυχώς, θα φανεί πως η «οικονομία»

αποτελεί νανο-ζήτημα, δηλαδή ένα ζήτημα

σημαντικότητας και επιπέδου νάνου, σε σχέση

με το προσφυγικό-μεταναστευτικό...

Η μετανάστευση δεν επιλύει το δημογραφικό

(ούτε σχετιζόμενα με αυτό θέματα, ορισμένα

μονάχα από τα οποία είναι το ασφαλιστικό και

η γήρανση), απλά μεταθέτει το πρόβλημα για

το μέλλον. Όσο και να αυξήσουν τους φόρους,

όσο και να αναβάλουν τις συνταξιοδοτήσεις,

όσο και να ωθήσουν όλο και περισσότερες

γυναίκες στην αγορά εργασίας (παρέχοντας

τους κίνητρα), όσο και να υποκαταστήσουν τα

εργαζόμενα ανδρόγυνα, τις γυναίκεςεργαζόμενες και τα - μη - παιδιά των

προηγούμενων, με εισαγόμενα ανδρόγυνα, με

εισαγόμενες γυναίκες-μητέρες και εισαγόμενα

παιδιά, δεν πρόκειται να υπερβούν τις

οικονομικές επιπτώσεις των δραματικών

δημογραφικών αλλαγών... τουλάχιστον - και

σε αυτό το σημείο ειρωνεύομαι - μέχρι ηPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 28/99

ιδεολογία του «μετα-ανθρωπισμού» και της

«υπέρβασης της ύλης» να έχει πρακτικά

αποτελέσματα για τον τρόπο αναπαραγωγής

των κοινωνιών. Μέχρι στιγμής δεν έχει. Απλά

εισάγουν ανθρώπους...

Ορισμένες κοινωνίες - μάλλον - θα

καταστραφούν ή θα φτάσουν στα πρόθυρα

μιας τέτοιας εξέλιξης, ενώ κάποιες άλλες θα

καταπιούν και θα ποδοπατήσουν τις ελίτ τους

(μαζί με το κομματικό και μηντιακό σύστημα).

24 Φεβ 2016

Σημ. Δ`~. 2018: Μόνο το 2017, στην Τουρκία

σημειώθηκε αύξηση του αριθμού προσφύγων κατά 21%.

The number of refugees in Turkey has reached some 3.9

million, making Turkey the country with the highest

number of refugees in the world [Turkey - European

Commission - europa.eu. Last updated 14/06/2018].

Συνεχίζουμε. Πάλι καλά που είναι καλοκαίρι και μπορεί

κάποιος να πάει στη θάλασσα προκειμένου να αποφύγει

όλα τα προηγούμενα, και... τα επόμενα [26 Φεβ 2016]:

Η Γερμανία - όπως και άλλα κράτη -

προϋπολογίζει τα μεγέθη και τους αριθμούς

των ανθρώπων που χρειάζεται να εισάγει

προκειμένου να καλύψει τις οικονομικές της

ανάγκες (δημογραφικές είναι οι ανάγκες αλλά

οι οικονομιστές προϋποθέτουν δημογραφικά

μεγέθη: από τις «προϋποθέσεις» θα την

πατήσουν). Ήδη από τις αρχές του καλοκαιριού

- πριν καν οι ροές αρχίσουν να εκτοξεύονται

με πρώτο μήνα τον Αύγουστο - διαβάζαμε

άρθρα π.χ. στον Guardian ή στην D.W που

έλεγαν πως η Γερμανία «αναμένεται» να

υποδεχθεί φέτος περίπου 800.000 με ένα

εκατομμύριο ανθρώπους. Από που προέκυπτε

το «αναμένεται»; Πως - και από πουπροέκυπτε ο αριθμός; Από όσα σας ανέφερα.

Απλά το όλο πράγμα, οι εξελίξεις - και κυρίως

οι δημοσκοπήσεις - ξέφυγαν και όλοι άρχισαν

να τρέχουν. Θυμηθείτε πως μέχρι τον

Οκτώβριο-Νοέμβριο δεν υπήρχε ιδιαίτερος

αρνητισμός, προβληματισμός ή/και ανησυχία

για το μεταναστευτικό-προσφυγικό στα

mainstream media, αντίθετα όλοι θρηνούσαν

για το παιδάκι που πνίγηκε. Ο πνιγμός του

μικρού παιδιού συνέβη στις 2 Σεπτεμβρίου... Ο

Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας των selfies. Ο

Οκτώβριος ήταν ο μήνας κορύφωσης των

ροών. Μετά τον Νοέμβριο, την επίθεση στο

Παρίσι, την πτώση στις δημοσκοπήσεις, την

πίεση που δέχθηκε η Μέρκελ στο εσωτερικόPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 29/99

της, τα γεγονότα στην Κολωνία κ.λπ, άρχισε

να αλλάζει το κλίμα.

Αυτές τις μέρες - το reuters αναφέρει πως - το

υπουργείο οικονομικών της Γερμανίας σε

συνεργασία με άλλα κυβερνητικά όργανα,

ανακοίνωσε πως η Γερμανία «αναμένει»

περίπου 3,6 εκατομμύρια ανθρώπους μέχρι το

2020. Και μπορεί Γερμανός αξιωματούχος να

δήλωσε πως δεν αναμένονται τέτοια νούμερα -

σε μια προσπάθεια μάλλον να καθησυχάσει -,

αλλά εγώ έχω διαβάσει πως η Γερμανία έχει

ανάγκη 4 με 5 εκατομμύρια ανθρώπους μέσα

στα επόμενα χρόνια προκειμένου να

εξυπηρετήσει τις δημογραφικές της ανάγκες.

Τα νούμερα προϋπολογίζονται.

Οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς

συμβαίνει ούτε έχουν καταλάβει πως

λειτουργεί το «πράγμα» (ή καλύτερα η

βιομηχανία). Τώρα αρχίζουν κάπως να

αντιλαμβάνονται και αντιδρούν σπασμωδικά

(σε εμάς εδώ ορισμένοι νομίζουν πως μπορεί η

αναπληρωτής υπουργός μιας μικρής χώρας να

καθορίσει το migration net της Γερμανίας). Δεν

υπάρχει περίπτωση με το κλίμα που επικρατεί

να συνειδητοποιήσει μεγάλο μέρος της

γερμανικής κοινωνίας πως αναμένονται 3 ή 5

εκατομμύρια επιπλέον νέοι πρόσφυγες και

μετανάστες τα επόμενα χρόνια και η κ. Μέρκελ

να παραμείνει αταλάντευτη στη θέση της...

Τα κράτη που καταστράφηκαν αποτελούσαν

«αποθήκες» ή/και σημεία «ελέγχου και

ρύθμισης». Η δε Τουρκία αποτελεί

παραδοσιακή δεξαμενή παροχής «εργατικού

δυναμικού» της Γερμανίας...

Και συνεχίζαμε:

Η διαχείριση της μεταναστευτικήςπροσφυγικής κρίσης αποτελεί - ή εξελίσσεται

σε - μέσο και προκάλυμμα, όχι σκοπό και

στόχο.

Ορισμένοι ήθελαν να αναδεικνύουν μόνον το

γκρούπ των χωρών Βίζενγκραντ... ενώ την

Αυστρία και τη Γερμανία τις άφηναν στο

απυρόβλητο. Φάτε τώρα μια Αυστρία και

ηρεμήστε (ίσως θυμάστε πως από το καλοκαίρι

έριχνα σπόντες για τον ευνοϊκό τρόπο με τον

οποίον η ύπατη αρμοστεία του Ο.Η.Ε για τους

πρόσφυγες, αντιμετώπιζε την Αυστρία). Η

Ολλανδία και η Γερμανία ήταν αυτές που είχαν

αναλάβει την πρωτοβουλία περί «ΜικρήςPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 30/99

Σένγκεν» (στην οποία αντιδρούσε η Πολωνία)

ενώ τα περί Π.Γ.Δ.Μ αποτελούσαν

πρωτοβουλία της Γερμανίας και της Αυστρίας

με την Ουγγαρία, την Τσεχία και τη Σλοβακία

να υποστηρίζουν. Με τη δε Σλοβενία, η Ελλάδα

είχε ανταγωνιστικές σχέσεις ως προς το ποια

από τις δυο χώρες θα γινόταν κύριος φορέας

και παράγοντας ενσωμάτωσης των δυτικών

Βαλκανίων στην Ε.Ε. Η Αυστρία με τη

Γερμανία, ήδη από νωρίς το καλοκαίρι συνεχώς

«έπαιζαν» με τη Π.Γ.Δ.Μ (αυτό είναι ένα

σημείο που δεν έχει αναδειχθεί, δηλαδή πότε

άνοιξε τα σύνορα της η τελευταία, με τι

διαβεβαιώσεις και από ποιους).

Η Ελλάδα, έχει ανά τακτά χρονικά διαστήματα

διατελέσει το ρόλο του νάνου πίσω από τον

οποίο (προσπαθούν να) κρύβονται οι γίγαντες.

Η Ελλάδα έφταιγε κάποτε για την καθυστέρηση

της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην Ε.Ε

(και πολύ ορθά, η Ελλάδα επέλεξε να είναι

θετική στην ενταξιακή πορεία της Άγκυρας

προκειμένου να φανεί ποιοι ήταν αυτοί που

πραγματικά δεν επιθυμούσαν την είσοδο της

συγκεκριμένης χώρας). Η Ελλάδα, επίσης,

έφταιγε για την οικονομική κρίση και

μετεβλήθη σε αποδιοπομπαίο τράγο (ακόμα και

για κατασκοπία κατηγορήθηκε πριν λίγο

καιρό). Η Ελλάδα τώρα φταίει και για την

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση.

Και κάπως έτσι επειδή «η Ελλάδα φταίει», το

ερμηνευτικό αφήγημα της προσφυγικήςμεταναστευτικής «κρίσης και απειλής» -

πιθανόν - θα μετασχηματιστεί σε ερμηνευτικό

αφήγημα με πυρήνα του τις σχέσεις Ελλάδας

και Τουρκίας στο Αιγαίο. Για το προσφυγικόμεταναστευτικό ζήτημα και την μη επαρκή

αντιμετώπιση του, λοιπόν, θα φταίει το

καθεστώς που υπάρχει στο Αιγαίο. Και κάπως

έτσι θα - μπορούσε να - παρουσιαστεί ως

«επιτακτική» η ανάγκη αναθεώρησης των

συνθηκών από «τα πάνω» και «τα έξω». Θα

μάθουμε όλοι ξαφνικά πως για την

αντιμετώπιση «της κρίσης και της απειλής» (η

οποία έχει τις ρίζες της αλλού, αλλά αυτό δεν

θα έχει καμία σημασία), πρέπει άμεσα να

αντιμετωπισθούν οι ρίζες μιας πιθανής

ελληνοτουρκικής κρίσης. Αποδυναμωμένη στο

εσωτερικό και στο εξωτερικό, και με ''το

νόμισμα''ως εκβιαστική θηλιά στο λαιμό (το

οποίο νόμισμα τάχα θα την απομάκρυνε από

μια πιθανή περιφερειοποίηση έναντι της

Τουρκίας), η Ελλάδα θα καθίσει στο τραπέζι

των διαπραγματεύσεων.

Και κάπως έτσι ενδέχεται μόλις αποχωρήσει τοPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 31/99

ΝΑΤΟ, να βρισκόμαστε σε κατάσταση de jure

αναθεώρησης του καθεστώτος στο Αιγαίο.

Καθόλου απίθανη εξέλιξη. Αφήνω εδώ αυτή

την υποθετική ή πιθανή εξέλιξη με την ευχή να

μην χρειαστεί να επιστρέψω.

Για να ολοκληρώσουμε:

Οι ροές, οι οποιεσδήποτε ροές, ποτέ δεν

σταματούν στη θάλασσα. Οι ροές σταματούν

πάντοτε στη στεριά. Η θάλασσα δεν αποτελεί

εδαφικό - αλλά διαφορετικής μορφής - χώρο.

Αποτελεί παράγοντα κινητικότητας, ευελιξίας,

ελιγμών και διασποράς (και ας υπάρχουν - και

βέβαια υπάρχουν - υδάτινα σύνορα), όχι

διαχωρισμού, απομόνωσης, στατικότητας και

σταθερότητας, όπως η στεριά.

Το κλειδί για την Ιταλία το κρατά η Λιβύη, για

την Ισπανία το Μαρόκο, για το Ηνωμένο

Βασίλειο η Γαλλία (και το Βέλγιο), για τη

Σουηδία η Δανία (γι'αυτό και συγχρονίστηκαν

αυτές οι δύο χώρες) και για την Ελλάδα η

Τουρκία.

Οι Αθηναίοι κάποτε αναγκάστηκαν,

προκειμένου να επιβιώσουν, να αμυνθούν

καταφεύγοντας στα Ξύλινα Τείχη (η Ακρόπολη

Φρούριο αλώθηκε) ενώ ο Μέγας Ξέρξης κάποτε

διέταξε να μαστιγώσουν και να αλυσοδέσουν

τη θάλασσα γιατί δεν υπάκουσε στις διαταγές

του. Η θάλασσα όμως ούτε μαστιγώνεται ούτε

αλυσοδένεται.

Αυτά αποτελούν διδάγματα της ιστορίας μας

που εμπεριέχουν υψηλούς συμβολισμούς και

στοιχεία «γεωπολιτικής» παιδείας - που

επιλέξαμε να αγνοήσουμε, να ξεχάσουμε ή να

υποτιμήσουμε - και όχι παραμυθάκια.

26 Φεβ 2016

Τα τρία προηγούμενα αποσπάσματα από μια ανάρτηση η

οποία εμπεριείχε πολλαπλές δημοσιεύσεις. Ας δούμε τα

επόμενα όμως. Γράφαμε τις δύο τελευταίες ημέρες του

Φεβρουαρίου (μακρύς και σημαντικός μήνας ο

Φεβρουάριος του 2016) [28-29 Φεβ 2016]:

Μισό λεπτό. Αυτοί δεν μας έλεγαν - μας

προειδοποιούσαν και μας απειλούσαν - πως θα

μετατρεπόμασταν σε «στρατόπεδο ή αποθήκη

ψυχών» (ή οποιαδήποτε άλλη απειλή) ΕΑΝ

«βγαίναμε» από την «Ευρώπη»; Τι συνέβη;

Privacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 32/99

Όλη τους η επιχειρηματολογία έχει

συγκεκριμένη «μεθοδολογία» και έχει να κάνει

με τη διαχείριση του μέλλοντος. Τα

βραχυμεσοπρόθεσμα - μελλοντικά -

αποτελέσματα που προκύπτουν από την

τωρινή, την ήδη υφιστάμενη κατάσταση και τα

αδιέξοδα της, τα μετατρέπουν σε απειλές μιας

άλλης, ανεπιθύμητης γι'αυτούς, κατάστασης

προκειμένου να την αποτρέψουν. Ένα αόρατο

μελλοντικό απειλητικό Εκείθεν ως κόλαση που

νομιμοποιεί να υπομένεις τα πάντα στο τωρινό

ορατό Εντεύθεν. Έτσι εάν είχαμε «φύγει» από

την «Ευρώπη» και βιώναμε ακριβώς την ίδια

κατάσταση, θα έφταιγε ότι «φύγαμε». Έλα μου

όμως που όλες οι απειλές που έχουν ακουστεί

κατά καιρούς για το τι θα συμβεί στο μέλλον

εάν (Εκείθεν)... συμβαίνουν στο παρόν δίχως

να έχει πραγματοποιηθεί αυτό το εάν

(Εντεύθεν). Τίποτα από όσα μας έχουν

απειλήσει ότι θα παθαίναμε εάν κάναμε το Α

(Εκείθεν)... δεν έχει υπάρξει που να μην

πάθαμε δίχως να κάνουμε το Α (Εντεύθεν)...

Και ακολουθούσαν τα εξής:

Εάν όλα κυλήσουν σχετικά ομαλά για την

Τουρκία... το επόμενο βήμα της Άγκυρας -

πιθανώς - θα είναι η επιδίωξη δημιουργίας ενός

διεθνούς νομικού πλαισίου ή ενός

περιφερειακού καθεστώτος που θα θέτει υπό

την προστασία του τους πρόσφυγες και τους

μετανάστες - ίσως με αφορμή τα περί

ανθρωπιστικής βοήθειας ή διαχείρισης

επιχειρήματα - και το οποίο θα παρέχει

εγγυήσεις για την ασφαλή μεταχείριση τους.

Σε μια τέτοια περίπτωση, επειδή η συντριπτική

πλειοψηφία των μεταναστών και των

προσφύγων είναι μουσουλμάνοι στο

θρήσκευμα, θα επιδίωκε να συνδέσει το

γεγονός αυτό με τις εθνικές μειονότητες και τις

μουσουλμανικές κοινότητες της περιοχής

προκειμένου να εξασφαλίσει εγγυήσεις που θα

της παρέχουν δικαίωμα παρέμβασης στην

περιοχή. Με τον ίδιο τρόπο λειτούργησε στο

Κυπριακό. Η νομιμότητα της επέμβασης στη

Κύπρο, κατέστη δυνατή μέσω ενός

παρεμφερούς νομικού πλαισίου.

Όποιος βλέπει αυτή την περίοδο την

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση,

αποκλειστικά και μόνον, ως αυθύπαρκτο και

αυτοτελές ζήτημα, κινείται μεταξύ αφέλειας - η

συντριπτική πλειοψηφία -, τοπικού

παραρτήματος ή/και εξυπηρέτησης

συμφερόντων. Για παράδειγμα, ως προς τοPrivacy

10/3/2020 Δ`~. Κοσμοϊδιογλωσσία

isogeothermal51.rssing.com/chan-23005495/all_p60.html 33/99

ευρωπαϊκό σκέλος, η διαχείριση του

προσφυγικού-μεταναστευτικού και η

ταυτόχρονη απομόνωση της Ελλάδας

αποτελούν τμήμα - και χρησιμοποιούνται ως

μέσο και προκάλυμμα - της στρατηγικής

αναμόρφωσης του ευρωπαϊκού πόλου

ηγεμονίας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον μεταοθωμανικό τουρκικό πόλο.

Αυτό που εξελίσσεται στη Συρία και το Ιράκ,

από πλευράς Συνθηκών - οι οποίες αποτελούν

διεθνή και ιστορικά αγκυροβόλια - είναι η

κατάρρευση της εδαφικής τάξης που

εγκαθιδρύθηκε με τη συμφωνία Sykes-Picot. Η

προσφυγική-μεταναστευτική κρίση στο παρόν,

και το κουρδικό ζήτημα διαχρονικά, τόσο στο

παρελθόν όσο και σήμερα, επανασυνδέουν όχι

μονάχα γεωγραφικά τη «Μέση Ανατολή» με τα

«Βαλκάνια», αλλά και ιστορικά τη συμφωνία

Sykes-Picot με τη Συνθήκη της Λωζάνης...

Και ολοκληρώναμε:

Το επόμενο χρονικό διάστημα, ορισμένοι θα

προσπαθήσουν να μας παρουσιάσουν ως - όχι

βραχυπρόθεσμο αλλά μακροπρόθεσμο -

μελλοντικό εθνικό όραμα και στόχο, τη

μονιμοποίηση της μετατροπής της Ελλάδας σε

περιφερειακό κράτος-μαξιλάρι και ενδιάμεση

εδαφική περιοχή ζώνη-σύνορο (buffer zonestate), περισυλλογής, διαλογής και κράτησης,

ελέγχου και ρύθμισης, προκειμένου η

ευρωπαϊκή γεροντοκρατία του Κέντρου να

πίνει ανέμελα τον καφέ της περίξ του Ρήνου ή

να κάνει σκι στα Σαλέ των Άλπεων. Η Ελλάδα,

η οποία προσέφερε αρκετά, δεν έχει κανένα

λόγο να θυσιαστεί για κοινωνίες που

βρίσκονται σε παρακμή και αυτοκτόνησαν

επιλέγοντας τον «ευρωπαϊσμό» ως -

ιδεολογικό - προθάλαμο για το νεκροτομείο...

Τα προηγούμενα δεν τα γράφω με ικανοποίηση

αλλά με πίκρα.

28-29 Φεβ 2016

€ « » ●► $    ▲▼◄► € € $$ € €   ◄ ►▲▼► ◄● « » €